CRIV 56 PLEN 148

Logo_Kamer_zwartwit_outline

CRIV 56 PLEN 148

 

Niet citeren zonder bronvermelding

De definitieve versie bevat ook de integrale vertaling. De bijlagen zijn in een aparte brochure opgenomen.

 

 

 

Ne pas citer sans mentionner la source

La version définitive comprend aussi la traduction intégrale. Les annexes sont reprises dans une brochure séparée.

 

Belgische Kamer van

volksvertegenwoordigers

Chambre des représentants

de Belgique

 

Voorlopig Verslag

Compte Rendu Provisoire

Plenumvergadering

Séance plénière

Donderdag

Jeudi

05-11-2026

05-11-2026

Avond

Soir

 

 

 

 

De teksten werden nog niet door de sprekers nagezien. Zij kunnen hun correcties schriftelijk
meedelen vóór

Les textes n’ont pas encore été révisés par les orateurs. Ceux-ci peuvent communiquer leurs corrections par écrit avant le

10-11-2026, om 16 uur

 

aan de Dienst Integraal Verslag.

10-11-2026, à 16 heures

 

au Service du Compte rendu intégral.

 

 

e-mail: CRIV@dekamer.be

 

e-mail: CRIV@lachambre.be


N-VA

Nieuw-Vlaamse Alliantie

VB

Vlaams Belang

MR

Mouvement Réformateur

PS

Parti Socialiste

PVDA-PTB

Partij van de Arbeid van België – Parti du Travail de Belgique

Les Engagés

Les Engagés

Vooruit

Vooruit

cd&v

Christen-Democratisch en Vlaams

Ecolo-Groen

Ecologistes Confédérés pour  l’organisation de luttes originales – Groen

Anders.

Anders.

DéFI

Démocrate Fédéraliste Indépendant

INDEP-ONAFH

Indépendant – Onafhankelijk

 

Afkortingen bij de nummering van de publicaties :

Abréviations dans la numérotation des publications :

DOC 56 0000/000

Parlementair stuk van de 56e zittingsperiode + basisnummer en volgnummer

DOC 56 0000/000

Document parlementaire de la 56e législature, suivi du n° de base et du n° consécutif

QRVA

Schriftelijke Vragen en Antwoorden

QRVA

Questions et Réponses écrites

CRIV

Voorlopige versie van het Integraal Verslag

CRIV

Version provisoire du Compte Rendu Intégral

CRABV

Beknopt Verslag

CRABV

Compte Rendu Analytique

CRIV

Integraal Verslag, met links het definitieve integraal verslag en rechts het vertaalde beknopt verslag van de toespraken (met de bijlagen)

CRIV

Compte Rendu Intégral, avec, à gauche, le compte rendu intégral définitif et, à droite, le compte rendu analytique traduit des interventions (avec les annexes)

PLEN

Plenum

PLEN

Séance plénière

COM

Commissievergadering

COM

Réunion de commission

MOT

Moties tot besluit van interpellaties (op beigekleurig papier)

MOT

Motions déposées en conclusion d’interpellations (papier beige)

 

Officiële publicaties, uitgegeven door de Kamer van volksvertegenwoordigers

Bestellingen :

Natieplein 2

1008 Brussel

Tel. : 02/549 81 60

www.dekamer.be

e-mail : publicaties@dekamer.be

Publications officielles éditées par la Chambre des représentants

Commandes :

Place de la Nation 2

1008 Bruxelles

Tél. : 02/549 81 60

www.lachambre.be

e-mail : publications@lachambre.be

 


 

INHOUD

 

SOMMAIRE

 

 

 

 

 

VOORSTELLEN VAN RESOLUTIE EN WETSONTWERPEN

1

PROPOSITIONS DE RÉSOLUTION ET PROJETS DE LOI

1

 

 

 

 

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/1-11)

1

Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/1-11)

1

 

 

 

 

Hervatting van de algemene bespreking

1

Reprise de la discussion générale

1

Sprekers: Greet Daems, Maaike De Vreese, Achraf El Yakhloufi, Peter Mertens, Christoph D'Haese, Denis Ducarme, Matti Vandemaele, voorzitter van de Ecolo-Groen-fractie, Axel Ronse, voorzitter van de N-VA-fractie, Aurore Tourneur, voorzitster van de Les Engagés-fractie, Julien Ribaudo, Claire Hugon Lecharlier, Ridouane Chahid, Michel De Maegd, Franky Demon, François De Smet, Sandro Di Nunzio, Victoria Vandeberg, Anneleen Van Bossuyt, minister van Asiel, Migratie en Maatschappelijke Integratie, belast met Grootstedenbeleid, Khalil Aouasti

 

Orateurs: Greet Daems, Maaike De Vreese, Achraf El Yakhloufi, Peter Mertens, Christoph D'Haese, Denis Ducarme, Matti Vandemaele, président du groupe Ecolo-Groen, Axel Ronse, président du groupe N-VA, Aurore Tourneur, présidente du groupe Les Engagés, Julien Ribaudo, Claire Hugon Lecharlier, Ridouane Chahid, Michel De Maegd, Franky Demon, François De Smet, Sandro Di Nunzio, Victoria Vandeberg, Anneleen Van Bossuyt, ministre de l'Asile, de la Migration et de l'Intégration sociale, chargée de la Politique des Grandes Villes, Khalil Aouasti

 

 

 

 

 

Bespreking van de artikelen

73

Discussion des articles

73

 

 

 

 

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat betreft hooggekwalificeerde werknemers en diverse bepalingen (1650/1-7)

73

Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne les travailleurs hautement qualifiés et diverses dispositions (1650/1-7)

73

 

 

 

 

Algemene bespreking

73

Discussion générale

73

Sprekers: Maaike De Vreese, Khalil Aouasti, Sandro Di Nunzio, Anneleen Van Bossuyt, minister van Asiel, Migratie en Maatschappelijke Integratie, belast met Grootstedenbeleid

 

Orateurs: Maaike De Vreese, Khalil Aouasti, Sandro Di Nunzio, Anneleen Van Bossuyt, ministre de l'Asile, de la Migration et de l'Intégration sociale, chargée de la Politique des Grandes Villes

 

 

 

 

 

Bespreking van de artikelen

75

Discussion des articles

75

 

 

 

 

Wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/1-9)

75

Projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/1-9)

75

 

 

 

 

Algemene bespreking

75

Discussion générale

75

Sprekers: Maaike De Vreese, Greet Daems, Sandro Di Nunzio, Anneleen Van Bossuyt, minister van Asiel, Migratie en Maatschappelijke Integratie, belast met Grootstedenbeleid

 

Orateurs: Maaike De Vreese, Greet Daems, Sandro Di Nunzio, Anneleen Van Bossuyt, ministre de l'Asile, de la Migration et de l'Intégration sociale, chargée de la Politique des Grandes Villes

 

 

 

 

 

Bespreking van de artikelen

77

Discussion des articles

77

 

 

 

 

Wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 12 oktober 2025 tot vaststelling voor het jaar 2025 van het bedrag van de repartitiebijdrage bedoeld in artikel 14, § 8, van de wet van 11 april 2003 op de repartitiebijdrage (1778/1-3)

78

Projet de loi portant confirmation de l'arrêté royal du 12 octobre 2025 fixant pour l'année 2025 le montant de la contribution de répartition visée à l'article 14, § 8, de la loi du 11 avril 2003 sur la contribution de répartition (1778/1-3)

78

 

 

 

 

Algemene bespreking

78

Discussion générale

78

 

 

 

 

Bespreking van de artikelen

78

Discussion des articles

78

 

 

 

 

MEDEDELINGEN

78

COMMUNICATIONS

78

 

 

 

 

Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen – Benoeming van een Nederlandstalig plaatsvervangend lid

78

Conseil central de surveillance pénitentiaire – Nomination d’un membre suppléant néerlandophone

78

 

 

 

 

Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen – Benoeming van twee Franstalige plaatsvervangende leden

79

Conseil central de surveillance pénitentiaire – Nomination de deux membres suppléants francophones

79

 

 

 

 

Urgentieverzoeken van de regering

79

Demandes d'urgence émanant du gouvernement

79

Spreker: Anneleen Van Bossuyt, minister van Asiel, Migratie en Maatschappelijke Integratie, belast met Grootstedenbeleid

 

Orateur: Anneleen Van Bossuyt, ministre de l'Asile, de la Migration et de l'Intégration sociale, chargée de la Politique des Grandes Villes

 

 

 

 

 

Inoverwegingnemingen

80

Prises en considération

80

 

 

 

 

Urgentieverzoeken

80

Demandes d'urgence

80

Sprekers: Werner Somers, Rajae Maouane, Ortwin Depoortere, Sofie Merckx, voorzitster van de PVDA-PTB-fractie

 

Orateurs: Werner Somers, Rajae Maouane, Ortwin Depoortere, Sofie Merckx, présidente du groupe PVDA-PTB

 

 

 

 

 

NAAMSTEMMINGEN

82

VOTES NOMINATIFS

82

 

 

 

 

Stemafspraken

82

Pairages

82

Sprekers: Pierre-Yves Dermagne, voorzitter van de PS-fractie, Axel Ronse, voorzitter van de N-VA-fractie

 

Orateurs: Pierre-Yves Dermagne, président du groupe PS, Axel Ronse, président du groupe N-VA

 

 

 

 

 

Aangehouden amendement op het voorstel van resolutie ter bescherming van onze welvaartsstaat tegen hybride acties (nieuw opschrift) (1158/1-6)

83

Amendement réservé à la proposition de résolution visant à protéger notre État-providence contre les actions hybrides (nouvel intitulé) (1158/1-6)

83

 

 

 

 

Geheel van het voorstel van resolutie ter bescherming van onze welvaartsstaat tegen hybride acties (nieuw opschrift) (1158/5)

83

Ensemble de la proposition de résolution visant à protéger notre État-providence contre les actions hybrides (nouvel intitulé) (1158/5)

83

 

 

 

 

Voorstel van resolutie betreffende het gebruik van e-sports, videogames en livestreaming als innovatieve communicatie- en rekruteringsaanpak bij Defensie (1113/5)

83

Proposition de résolution concernant le recours aux e-sports, aux jeux vidéo et au streaming en direct comme approche innovante en matière de communication et de recrutement à la Défense (1113/5)

83

 

 

 

 

Aangehouden amendement en artikel van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/1-12)

84

Amendement et article réservés du projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/1-12)

84

 

 

 

 

Geheel van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/11)

84

Ensemble du projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/11)

84

 

 

 

 

Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat betreft hooggekwalificeerde werknemers en diverse bepalingen (1650/7)

84

Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne les travailleurs hautement qualifiés et diverses dispositions (1650/7)

84

 

 

 

 

Aangehouden amendementen en artikelen van het wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/1-10)

85

Amendements et articles réservés du projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/1-10)

85

 

 

 

 

Geheel van het wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/9)

85

Ensemble du projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/9)

85

 

 

 

 

Wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 12 oktober 2025 tot vaststelling voor het jaar 2025 van het bedrag van de repartitiebijdrage bedoeld in artikel 14, § 8, van de wet van 11 april 2003 op de repartitiebijdrage (1778/3)

85

Projet de loi portant confirmation de l'arrêté royal du 12 octobre 2025 fixant pour l'année 2025 le montant de la contribution de répartition visée à l'article 14, § 8, de la loi du 11 avril 2003 sur la contribution de répartition (1778/3)

85

 

 

 

 

Goedkeuring van de agenda

86

Adoption de l’ordre du jour

86

 

 

 

 

DETAIL VAN DE NAAMSTEMMINGEN

87

DÉTAIL DES VOTES NOMINATIFS

87

 

 

 

 

De bijlage is opgenomen in een aparte brochure met nummer CRIV 56 PLEN 148 bijlage.

 

L'annexe est reprise dans une brochure séparée, portant le numéro CRIV 56 PLEN 148 annexe.

 


 

Plenumvergadering

Séance plénière

 

van

 

Donderdag 5 november 2026

 

Avond

 

______

 

 

du

 

Jeudi 5 novembre 2026

 

Soir

 

______

 


De vergadering wordt geopend om 21.33 uur en voorgezeten door de heer Peter De Roover, voorzitter.

La séance est ouverte à 21 h 33 et présidée par M. Peter De Roover, président.

 

De voorzitter:

De vergadering is geopend.

La séance est ouverte.

 

Een reeks mededelingen en besluiten moeten ter kennis gebracht worden van de Kamer. U kunt die terugvinden op de webstek van de Kamer en in het integraal verslag van deze vergadering of in de bijlage ervan.

Une série de communications et de décisions doivent être portées à la connaissance de la Chambre. Elles seront reprises sur le site web de la Chambre et insérées dans le compte rendu intégral de cette séance ou son annexe.

 

Aanwezig bij de opening van de vergadering is de minister van de federale regering: Anneleen Van Bossuyt.

Ministre du gouvernement fédéral présente lors de l'ouverture de la séance: Anneleen Van Bossuyt.

 

Voorstellen van resolutie en wetsontwerpen

Propositions de résolution et projets de loi

 

01 Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/1-11)

01 Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/1-11)

 

Hervatting van de algemene bespreking

Reprise de la discussion générale

 

De algemene bespreking is hervat.

La discussion générale est reprise.

 

Het woord is aan mevrouw Daems.

La parole est à Mme Daems.

 

01.01  Greet Daems (PVDA-PTB): Collega’s, er was de voorbije maanden enorm veel aandacht voor de wet op de woonstbetredingen. Er was ook veel protest, met als hoogtepunt gisteren in Brussel de enorme mensenketting van meer dan 3.000 mensen rond het Justitiepaleis. Ik moet zeggen dat ik die heel indrukwekkend vond. Dat heeft me echt aangegrepen. Daarnaast waren er heel wat acties in meer dan 50 steden en gemeenten, waaronder Brugge, het Brugge van mevrouw De Vreese, Namen, Gent en Leuven. Ook in de kranten was er vanochtend veel aandacht voor de woonstbetredingen en waren er heel wat kritische stemmen te horen. Men zou bijna vergeten dat de regering dit wetsontwerp nog voor de zomer snel wou doorduwen.

 

Waarover gaat deze wet precies? Op vraag van de Dienst Vreemdelingenzaken kan de politie, met machtiging van een onderzoeksrechter, een woning binnendringen om iemand zonder papieren op te sporen, daar naar identiteitsdocumenten te zoeken en die persoon vervolgens bestuurlijk aan te houden met het oog op verwijdering. Het gaat daarbij niet alleen om de eigen woning van de betrokken persoon, maar ook om de woning van derden bij wie die persoon vermoedelijk verblijft. Ook die woningen kunnen dus worden binnengevallen. Met andere woorden: ook mensen die uit solidariteit iemand onderdak bieden, riskeren dat de overheid hun woning binnendringt.

 

Dat raakt aan verschillende grondrechten. Die zijn hier vandaag al een paar keer aangehaald: de onschendbaarheid van de woning en het recht op privé- en gezinsleven. Die wet heeft daardoor verregaande gevolgen, niet alleen voor mensen zonder papieren, maar eigenlijk voor ons allemaal. Ze raakt aan onze grondrechten en voert bovendien een procedure in die zich op onbekend terrein bevindt.

 

Daarnaast ontstond er heel wat verwarring over de doelgroep van deze wet. In de memorie van toelichting stond dat de wet bedoeld is voor mensen die een gevaar vormen voor de openbare orde of de nationale veiligheid wegens feiten van extremisme, radicalisering of terrorisme, of die veroordeeld werden voor ernstige misdrijven. In de wet zelf staat die opsomming echter niet meer. Daarin wordt alleen verwezen naar gevaar voor de openbare orde en de nationale veiligheid.

 

Tijdens de tussenkomsten van de meerderheidspartijen in de eerste en tweede lezing en vandaag horen we echter vaak verwijzingen naar zware criminelen, mensen die strafbare feiten plegen of zelfs heel vage omschrijvingen als crapuul, wat ik daarnet tweemaal heb gehoord.

 

U kunt begrijpen dat het ondertussen voor niemand nog duidelijk is wie hier effectief geviseerd wordt.

 

Om al die redenen vroegen wij samen met de andere progressieve partijen om hoorzittingen te organiseren met de experts op het terrein. Er zijn 17 mensen komen spreken: advocaten, onderzoeksrechters, mensen van de federale politie, van de lokale politie, van de veiligheidsdiensten en van het middenveld. Na die hoorzittingen, die heel interessant waren, was het voor ons heel duidelijk: dit wetsontwerp schendt de grondrechten en is bovendien totaal overbodig.

 

Wat hebben we dus geleerd? Gevaarlijke mensen die criminele feiten plegen of dreigen te plegen, kunnen al aangehouden worden en hun huis kan al doorzocht worden op vraag van de onderzoeksrechter, zoals bepaald in het Wetboek van strafvordering. De argumenten van de advocaten en onderzoeksrechters konden dus niet duidelijker zijn. Hun conclusie was dat dit wetsontwerp ingetrokken moet worden. Ook de federale politie was niet overtuigd van de noodzaak ervan en ook van het OCAD en de Veiligheid van de Staat kregen we hetzelfde signaal.

 

Die wet verandert niets aan wat zij vandaag al doen, namelijk terroristische en extremistische dreigingen in de gaten houden en de nationale veiligheid van ons land bewaken. Daardoor werken ze beiden ook al samen met de Dienst Vreemdelingenzaken. Bij een bevel om het grondgebied te verlaten, is het parket al op de hoogte. De DVZ heeft toegang tot de OCAD-lijst. Het OCAD stelt dreigingsanalyses op die nu al in de administratieve dossiers en door de rechters worden gebruikt en de Veiligheid van de Staat wisselt informatie uit met de DVZ.

 

Alle asielzoekers worden automatisch gescreend. Van de 17 mensen die we voor de zomer hebben gehoord, waren 15 het erover eens dat deze wet niet nodig is. De meerderheid onder hen vroeg zelfs om die wet gewoon te schrappen. Het wetsontwerp is dus juridisch problematisch. Het is niet noodzakelijk om de doelstellingen van de regering te bereiken en het biedt onvoldoende bescherming aan de mensen die erdoor getroffen worden.

 

Het is mij eigenlijk een raadsel hoe de partijen van de meerderheid erin slagen om steeds tot een omgekeerde conclusie te komen.

 

Collega’s van de meerderheid, ik kan dus alleen herhalen dat het nooit te laat is om te luisteren naar de experts die ook jullie hebben uitgenodigd om in het Parlement hun mening over dit wetsontwerp te komen geven.

 

Ik heb daarnet al gezegd dat deze wet aan verschillende grondrechten raakt. De eerste vraag die je dan moet stellen, is of dat nodig is. Het antwoord is simpelweg nee. Wat deze wet wil toevoegen, bestaat al. Deze regering beweert dat woonstbetredingen nodig zijn om mensen zonder verblijfsrecht die een gevaar vormen voor de openbare orde of de nationale veiligheid in hun woning aan te houden en naar hun land van herkomst terug te sturen. Daarbij worden altijd dezelfde voorbeelden aangehaald: verkrachters, moordenaars, terroristen en criminelen, mensen die inbreuk maken op de strafwet. En dan ben ik de pedofielen nog vergeten, mevrouw De Vreese.

 

De regering doet alsof er vandaag onvoldoende andere manieren bestaan om ervoor te zorgen dat mensen zonder verblijfsrecht die gevaarlijk zijn voor de samenleving naar hun land van herkomst kunnen worden teruggestuurd. Ze doet daarbij alsof er voortdurend een acute dreiging uitgaat van criminelen die door de mazen van het net glippen en alsof woonstbetredingen nodig zijn om die mensen te vatten.

 

Volgens de gehoorde experts zijn woonstbetredingen echter niet het geschikte middel om mensen zonder verblijfsrecht die een gevaar vormen voor de nationale veiligheid of de openbare orde terug te sturen en uit de samenleving te houden. De middelen die vandaag al bestaan, volstaan daarvoor. Ik zal die even overlopen.

 

Ten eerste, voor de verwijdering zelf. De DVZ kan vandaag al mensen zonder verblijfsrecht administratief aanhouden, hen vasthouden in gesloten centra en van daaruit gedwongen terugsturen.

 

Ten tweede, voor mensen die echt gevaarlijk zijn. Daarvoor bestaan huiszoekingen, aanhoudingsbevelen en dwangmaatregelen. Die zijn allemaal mogelijk via de onderzoeksrechter. Dat kan ook op verschillende manieren binnen een gerechtelijk onderzoek, wanneer iemand ervan wordt verdacht een misdrijf te hebben gepleegd.

 

Ten derde, zelfs voor wie nog geen misdrijf heeft gepleegd, kan het parket een onderzoek starten via de proactieve opsporing. Dat gebeurt wanneer er redelijke aanwijzingen zijn dat iemand een terroristische daad of een ander ernstig misdrijf aan het voorbereiden is.

 

Via die proactieve opsporing kan dan ook al actie worden ondernomen.

 

Ten vierde zijn er de mensen zonder verblijfsrecht die in de gevangenis zitten. Onlangs werd hier nog een wet goedgekeurd om mensen sneller te kunnen identificeren en te verwijderen vanuit de gevangenis. Dat kan tot 12 maanden voor het einde van de straf.

 

We horen dan vaak: er zijn ook nog mensen die na het uitzitten van hun straf niet kunnen worden teruggestuurd. Wat gebeurt er met die mensen? Zij kunnen na het uitzitten van hun straf nog 10 dagen langer in de gevangenis worden vastgehouden en daarna nog tot 30 maanden in een gesloten centrum verblijven, zodat hun terugkeer kan worden voorbereid. Mevrouw de minister, als ik de optelsom maak, hebt u dus in totaal 3,5 jaar de tijd om iemand met een dergelijk profiel naar het land van herkomst terug te sturen.

 

01.02  Maaike De Vreese (N-VA): Mevrouw Daems, uw betoog komt erop neer dat dit allemaal al kan en dat dit juridisch dus allemaal niet nodig is. Tegelijk schreeuwt uw partij moord en brand en stookt ze mensen op het terrein op om hier moord en brand te schreeuwen. Er worden hier zelfs acties gevoerd om ons vandaag nog als fascisten weg te zetten, terwijl volgens u alles al kan en er dus eigenlijk geen probleem is. U kunt dan ook stoppen met uw betoog.

 

Ik hoor u nu pleiten om iedereen 30 maanden langer in een gesloten centrum te houden. Het grote probleem daarmee is – ik hoop dat u ons daar in het vervolg zult steunen – natuurlijk het aantal plaatsen in onze gesloten centra. Dat aantal moet inderdaad echt omhoog. Als we alle mensen zonder wettig verblijf die vrijkomen en die we niet kunnen repatriëren 30 maanden lang in een gesloten centrum moeten houden, zullen die centra binnen de kortste keren immers volzet zijn.

 

U pleit dus voor meer plaatsen in die gesloten centra, om mensen in illegaal verblijf die criminele feiten hebben gepleegd daar te kunnen opsluiten. Daar staan wij volledig achter, mevrouw Daems. Ik hoop, mevrouw de minister, dat we met het masterplan snel stappen vooruit kunnen zetten. Voor het overige hoor ik u eigenlijk zeggen dat het allemaal niet zo erg is, aangezien het volgens u momenteel al kan. Daarover zitten we natuurlijk op een volledig andere lijn. Zowel de lokale politie als de Dienst Vreemdelingenzaken is vragende partij. Ook de rechtspraak wijst uit dat er op bestuurlijk vlak momenteel een vacuüm in onze wetgeving bestaat.

 

01.03  Greet Daems (PVDA-PTB): Mevrouw De Vreese, het punt dat ik probeer te maken, is dat als het effectief over zulke zware profielen gaat, men het werk moet doen op het moment dat die personen ter beschikking staan van justitie. Als ze in de gevangenis zitten, hebt u de tijd om hun terugkeer voor te bereiden. Als u er na drieënhalf jaar niet in bent geslaagd om iemand met zo'n zwaar profiel terug te sturen, dan denk ik dat er een fout zit in het begin van de keten. Woonstbetredingen zullen dan echt niet de oplossing zijn.

 

01.04  Maaike De Vreese (N-VA): Mevrouw Daems, u houdt helemaal geen rekening met de realiteit, die u toch zou moeten kennen. Het zijn de landen van herkomst zelf die de laissez-passers afleveren. Daar ligt de beslissing. Daar gaat u volledig aan voorbij. U kunt dan wel zeggen dat het vliegtuig zonder een laissez-passer moet worden klaargezet en dat daar vanuit de gevangenis werk van moet worden gemaakt, maar dat is niet de realiteit. We zijn afhankelijk van de landen van herkomst.

 

Wat is dan uw realistische oplossing? Of moeten we concluderen, ik zou u dat graag horen zeggen tegenover uw kiespubliek, de mensen die voor de PVDA stemmen, dat jullie eigenlijk helemaal niet naar een oplossing zoeken voor mensen die hier illegaal verblijven en feiten van openbare orde plegen of een gevaar vormen voor de nationale veiligheid? Dan moet u ook gewoon zeggen dat de PVDA voorstander is van een opengrenzenbeleid.

 

01.05  Greet Daems (PVDA-PTB): Telkens als de inhoudelijke argumenten op zijn, komt dat opengrenzenbeleid weer naar boven.

 

Mevrouw De Vreese, als u die zware profielen, de terroristen, de moordenaars en de pedofielen die u daarnet zo mooi hebt opgesomd, met deze wet effectief wilt terugsturen en aanpakken, waarom neemt u die beperking dan niet ondubbelzinnig op in de wet zelf, in de artikelsgewijze bepalingen? Ik heb daarop nog altijd geen antwoord gekregen. U zei dat dat in de memorie van toelichting staat. Sorry, maar de memorie van toelichting is geen wet. Ik denk dat ik van u geen lessen te leren heb.

 

Op geen enkel moment brengt dit wetsontwerp inzake woonstbetredingen enig verschil teweeg in een dossier van een persoon zonder geldig verblijfsdocument die effectief een gevaar vormt voor de samenleving.

 

Dit wetsontwerp wordt voorgesteld als een noodzakelijke maatregel om een veiligheidsprobleem aan te pakken. Wij zeggen dat die argumentatie niet klopt. Er bestaan al een hele reeks middelen om gevaarlijke mensen zonder verblijfsrecht terug te sturen. Dat zeggen niet alleen wij, ook de overgrote meerderheid van de experten die in het Parlement werden gehoord, zegt dat.

 

Ik wil het ook nog hebben over de proportionaliteitstoets. De woonstbetreding raakt aan verschillende grondrechten. Ik kan dat hier niet genoeg herhalen. Artikel 15 van de Grondwet waarborgt de onschendbaarheid van de woning. Artikel 22 beschermt het privé- en gezinsleven. Daarnaast is er ook artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, dat het recht op eerbiediging van het privéleven, het gezinsleven en de woning beschermt.

 

Collega's, geen papieren hebben, betekent niet dat de mensenrechten niet langer op u van toepassing zijn. De woning is een veilige plek. Het is een plek waar mensen met hun gezin tot rust moeten kunnen komen en waar ze beschermd zijn tegen willekeurige inmenging van anderen en van de overheid. Die bescherming geldt voor iedereen, ongeacht de verblijfsstatus.

 

Dat betekent natuurlijk niet dat grondrechten absoluut zijn. Wanneer kan een overheid grondrechten wel schenden? Daarvoor moet aan drie voorwaarden voldaan zijn. De maatregel moet een wettelijke basis hebben, een legitiem doel nastreven en noodzakelijk en proportioneel zijn in een democratische samenleving.

 

Die laatste voorwaarde is de proportionaliteitstoets. Dat betekent dat de overheid moet aantonen dat ze haar doel niet op een minder ingrijpende manier kan bereiken. De regering moet dus aantonen waarom een zo zware maatregel als de woonstbetreding noodzakelijk is. Dat heeft ze niet gedaan.

 

Meester Andoulsi van avocats.be heeft het heel duidelijk verwoord: er wordt op geen enkele manier aangetoond dat de woonstbetreding noodzakelijk of effectiever is dan minder ingrijpende maatregelen.

 

Dat het zal helpen, is geen proportionaliteitstoets. Als het doel kan worden bereikt met middelen die al bestaan en die de grondrechten beter beschermen, dan vervalt de noodzaak en daarmee ook de rechtvaardiging.

 

De voorzitter: Mevrouw Daems, uw uitspraken hebben iets uitgelokt. De heer El Yakhloufi en de heer D'Haese vragen het woord.

 

01.06  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mevrouw Daems, ik ga ervan uit dat u de wet hebt gelezen. Ik merk dat de collega's van de PVDA zenuwachtig worden. Dat is geen enkel probleem. Ik zal het u voorlezen, ik zal u helpen.

 

01.07  Peter Mertens (PVDA-PTB): (…) (zonder micro)

 

01.08  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mijnheer Mertens, kunt u dat herhalen met de micro aan? U noemde mij een nationaalsocialist. Het is zeer interessant dat u mij zo noemt. Het is zeer interessant dat u dat durft te zeggen. Dat is echt bijzonder, mijnheer Mertens. Ik ben enorm teleurgesteld. Ik vind dat degoutant, echt waar, degoutant. Neem gerust de microfoon als u iets wenst zeggen.

 

Mijnheer de voorzitter, ik vraag u om mij het woord te geven en ervoor te zorgen dat ik niet voortdurend aan mijn linkeroor word onderbroken.

 

De voorzitter: U hebt het woord.

 

01.09  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mevrouw Daems, in 2017-2018 hebben wij niet ingestemd met de wet. Het was voor ons immers bijzonder belangrijk dat er een kader kwam en dat er een waarborg is. Dat hebben we gedaan, met verschillende voorwaarden. Daarop kom ik straks terug in mijn rede.

 

U spreekt over proportionaliteit en de minder ingrijpende middelen. Dat staat in de cumulatieve voorwaarden. Daar staat dat de machtiging noodzakelijk is en dat er geen minder ingrijpend middel is dat werkt. In punt 6 staat dat de machtiging proportioneel is tegenover de belangen van de persoon zelf en van iedereen die op het adres woont.

 

Mevrouw Daems, uw bezorgdheden, die ik zelfs deel, staan in dit wetsontwerp. Ik vind het dan ook niet fair en niet eerlijk dat u het op deze manier durft te brengen. Het is heel juist en heel normaal dat socialisten, linkse mensen, sociale mensen, zeggen dat we onze samenleving moeten beschermen, op alle vlakken, of het nu gaat om de mensen zelf of om de samenleving. Met dit wetsontwerp hebben we echt het nodige gedaan om die waarborgen erin te krijgen.

 

We kunnen daarover van mening verschillen. We kunnen kritisch zijn, maar blijf dan wel correct bij de feiten van dit wetsontwerp, want anders is er gewoon geen fair debat. Zo ken ik u echter niet. Als mede-Kempenaar zou ik dat heel jammer vinden.

 

01.10  Christoph D'Haese (N-VA): Mevrouw Daems, we hebben heel aandachtig naar u geluisterd.

 

Zoals het elk rechtgeaard parlementslid betaamt, moeten we respect hebben voor de mensenrechten. Dat hebben we ook gedaan in de voorliggende wetgeving. U bent echter enigszins selectief, want u gebruikt grote woorden zoals het proportionaliteitsbeginsel. Dat is evenwel slechts één aspect. Goede wetgeving moet ook voldoen aan het opportuniteitsbeginsel en het subsidiariteitsbeginsel. Daarover zou u het beter eens hebben.

 

De maatregelen die we hier voorstellen, zijn immers wel degelijk opportuun en noodzakelijk als u ze bekijkt vanuit het subsidiariteitsbeginsel. Er is voor de overheid geen andere mogelijkheid om te bereiken wat ze wil bereiken. We zijn hier niet om mensenrechten te schaden, maar integendeel om ze juist af te wegen aan de hand van principes. Proportionaliteit is er daar een van, maar er zijn ook opportuniteit en subsidiariteit. Daarover zou u het beter eens hebben.

 

01.11  Greet Daems (PVDA-PTB): Ik zal misschien beginnen met te reageren op de woorden van de heer D’Haese.

 

Ik meen dat ik zelf mag kiezen waarover ik het heb. Ik wil het hebben over het proportionaliteitsbeginsel. Dat is een punt dat tijdens de hoorzittingen aan bod is gekomen. We hebben in de commissie zeventien mensen gehoord, onder wie advocaten en onderzoeksrechters. Zij geven allemaal hetzelfde aan, namelijk dat er een probleem is met het proportionaliteitsbeginsel van de voorliggende wet. Die wet zal de proportionaliteitstoets niet doorstaan. Dat hebben zij gesteld.

 

Wat ik vandaag doe, is die woorden herhalen. Ik heb dat hier proberen aan te tonen. Als u het daar niet mee eens bent, laat ik dat voor uw rekening.

 

Mijnheer El Yakhloufi, uiteraard heb ik de voorliggende wettekst gelezen. Die vraag is echt wel minachtend voor een Kempenaar tegen een andere Kempenaar.

 

Ik heb het niet over de cumulatieve voorwaarden. Ik heb het over de wet op zich. Die wet doorstaat de proportionaliteitstoets niet. Dat heb ik willen aantonen. Het doel dat u voor ogen hebt, kan op een veel minder ingrijpende manier worden bereikt. Daarover gaat het net.

 

U hebt niet kunnen aantonen waarom een dergelijke zware maatregel als de woonstbetreding noodzakelijk is. Daar gaat het gewoon over. Ik kan het niet beter uitleggen dan dat.

 

De voorzitter: Ik moet u als Kempenaar even het zwijgen opleggen en de heer El Yakhloufi en de heer D’Haese opnieuw het woord geven.

 

01.12  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mevrouw Daems, het probleem is inderdaad dat u het niet beter kunt uitleggen. Meer nog, wat u zegt, klopt niet. Eigenlijk was ik van plan deze uitleg te bewaren voor mijn betoog, maar ik zal die nu al geven voor wie het wetsontwerp niet heeft gelezen, ook al hoop ik dat iedereen dat wel deed.

 

Welke zijn de cumulatieve voorwaarden? Er zijn, ten eerste, redelijke gronden om aan te nemen dat de persoon een gevaar vormt voor de openbare orde en de nationale veiligheid. Er is, ten tweede, een uitvoerbare beslissing tot terugdrijving, verwijdering of overdracht, nadat alle procedures zijn doorlopen. Ten derde, de persoon werkt niet mee aan zijn terugkeer. Ten vierde, hij verblijft op een niet-publieke plaats en er zijn redelijke gronden om aan te nemen dat hij daar effectief is. Ten vijfde, de machtiging is noodzakelijk en, ten zesde, er is geen minder ingrijpend middel dat werkt. Tot slot, de machtiging is proportioneel ten opzichte van de belangen van die persoon zelf en van iedereen die op dat adres woont. Dat spreekt alles wat u hier zegt, tegen. Denkt u dat wij zomaar met woonstbetredingen afkomen?

 

Mevrouw Daems, ik heb u dat al ontzettend vaak uitgelegd. Voor de laatste keer, de voorgestelde maatregel vormt de laatste stap in een cyclus, nadat er al ontzettend veel is gebeurd. Vindt u het als raadslid, als bewoner van Geel goed dat degenen die mensen op straat lastigvallen of zelfs aanranden, een paar maanden nadat ze werden opgepakt, alweer vrij werden gelaten? Vindt u dat aanvaardbaar en durft u dat te zeggen in een stad als Turnhout of Antwerpen? Mijn partij pikt dat alvast niet, want dat is niet sociaal. Ik ben er heel zeker van dat ook de PVDA-kiezer dat niet pikt. Ik zal het de PVDA-kiezers in Antwerpen eens vragen. Het gaat niet over iemand nafluiten op straat, mevrouw Merckx! U praat volgens mij niet met de politie. U leest de rapporten niet. Ik doe dat wel. Ik heb zitting in de politieraad en ik zie welke dossiers daar worden voorgelegd.

 

Ik wil alle mensen beschermen, maar dat durft u niet en dat is enorm teleurstellend. Het is onze taak als linkse partij om iedereen te beschermen. Mevrouw Daems, nogmaals, lees de cumulatieve voorwaarden. U bent niet correct en dat is niet de manier van debat voeren. Iedereen heeft recht op bescherming en dit wetsontwerp zorgt daarvoor. Dat is onze taak als volksvertegenwoordigers.

 

01.13  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer El Yakhloufi, ik probeer hier een heel betoog te houden en heb net mijn hele punt gemaakt, maar we zijn opnieuw bij af.

 

Een verkrachter wordt opgepakt en loopt kort nadien weer vrij rond. Dat is niet mijn probleem. Dat is niet mijn politieke verantwoordelijkheid. Dat is het probleem van justitie. U moet investeren in justitie. U hebt zitting in de regering. U moet ervoor zorgen dat zo iemand niet onmiddellijk vrij wordt gelaten. Mijnheer El Yakhloufi, hoe zou de wet op de woonstbetredingen hieraan een oplossing kunnen bieden? U moet ervoor zorgen dat justitie deftig haar werk kan doen, de man veroordeelt en niet zomaar vrijlaat. (Twistgesprekken op de banken)

 

De voorzitter: Dames en heren, zonder microfoon wordt hier niet gedebatteerd, want dat heeft geen zin en dat werkt alleen verstorend. De heer D'Haese heeft het woord.

 

01.14  Christoph D'Haese (N-VA): Mevrouw Daems, u hebt toch wel bijzondere opvattingen over bepaalde justitiële aangelegenheden. Zoveel is duidelijk.

 

Bij politiewerk en bij het werk van justitie en van rechters geldt een fundamenteel beginsel dat men een klein beetje vertrouwen in elkaar moet hebben. Mijn vraag aan u en aan uw partij is of u de onderzoeksrechters in dit land en de mensen die afwegingen moeten maken, eigenlijk nog vertrouwt.

 

Als een onderzoeksrechter een wet moet toepassen, vertrouwt u de onderzoeksrechter dan? Het gaat om dezelfde onderzoeksrechter of rechter ten gronde die daarnet over de verkrachting heeft geoordeeld. Vertrouwt u die mensen eigenlijk nog?

 

01.15  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer D’Haese, wij hebben de Vereniging van Onderzoeksrechters in het Parlement gehoord. Vanmorgen was op Radio 1 een onderzoeksrechter op rust aan het woord. In De Standaard las ik vanmorgen ook de commentaren van de voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Onderzoeksrechters. Zij hebben geen vertrouwen in het voorliggende wetsontwerp op de woonstbetredingen. Daar gaat het over en daar luistert u niet naar.

 

01.16  Christoph D'Haese (N-VA): We luisteren wel degelijk naar de mening van de onderzoeksrechters. De onderzoeksrechter die vanmorgen op de radio aan het woord was, is lid van Groen. (Rumoer) Die onderzoeksrechter op rust trouwens heeft een mening, net zoals andere onderzoeksrechters in het land er een andere mening op nahouden. (Protest op de banken)

 

Laat u mij misschien rustig uitspreken. Er is ook wel degelijk geluisterd naar wat de onderzoeksrechters vragen. Ze hebben volledige toegang tot dossiers gevraagd. Om de rechten en plichten van de betrokkenen te kunnen afwegen, krijgen ze volledige toegang. Ze kunnen dus perfect de belangen afwegen. Er is dus wel degelijk naar hen geluisterd.

 

Hebt u echter nog vertrouwen in die mensen? Blijkbaar niet. Nu is het stilletjes, niet?

 

01.17  Denis Ducarme (MR): C'est un débat un peu trop flamand. Je me suis donc permis de demander aussi la parole.

 

Je ne veux pas contester le fait que vous ayez lu ce projet, ni le fait que vous écoutiez, le matin, sur Radio 1, des juges d'instruction retraités qui ont une carte de Groen – mais moi, je ne les écoute pas.

 

J'estime que nous avons un devoir en termes d'élus. J'entends bien qu’il est intéressant d'écouter les juges d'instruction, les avocats. Nous les écoutons, mais la décision nous revient, à la Chambre. Ce sont les élus qui décident. Nous sommes là pour cela. Nous ne sommes pas là pour nous soumettre à l'avis d'un avocat ou d'un magistrat. Le pouvoir législatif doit agir de manière indépendante, tout en écoutant avec beaucoup d'intérêt les avis qui sont rendus. Ça, c'est le premier élément.

 

J'attire vraiment avec insistance votre attention sur ce qui a été relevé par le collègue D’Haese en matière de principe de subsidiarité et de principe de proportionnalité. Il y a un élément, d'ailleurs, que vous omettez systématiquement: c'est le rôle du juge d'instruction.

 

En effet, on a le sentiment qu'à gauche, alors que vous les écoutez à la Chambre, vous ne leur faites plus confiance dans leur action dans le cadre de ce dispositif légal. Ce sont eux qui vont décider de permettre ce dispositif de visite domiciliaire dans des cas précis, ou pas. Je pense qu'il y aura énormément de réponses négatives. Mais je pense que les quelques réponses positives que les juges d’instruction feront à l'Office des étrangers peuvent être importantes.

 

Je ne vais pas commencer à parler des pédophiles, des violeurs, etc. Encore une fois, c'est au juge d'instruction de déterminer s'il doit permettre la visite domiciliaire ou pas, si la personne concernée par la demande de l'Office des étrangers est vraiment une menace pour l'ordre public et la sécurité nationale.

 

Pourquoi ce projet est-il utile? Vous nous dites systématiquement: "Ce n'est pas la peine, c'est déjà prévu". Je veux vous rappeler une chose. Ici, devant vous, outre le Parlement, il y a la ministre de l'Asile et de la Migration. C'est un projet d'affermissement de nos politiques d'asile et d'immigration.

 

Vous n'avez devant vous ni la ministre de la Justice ni le ministre de l'Intérieur. Nous assumons, en effet, que des personnes frappées par un ordre de quitter le territoire sont la porte d'entrée de ce dossier, madame.

 

La porte d'entrée de ce dossier, c'est veiller à ce que des personnes qui sont frappées par un ordre de quitter le territoire et qui, de surcroît, représentent une menace pour la sécurité nationale et l'ordre public, puissent être expulsées. Ce n'est pas dans l'autre sens. Ce n'est pas d'abord la sécurité et puis, éventuellement, la question de l'OQT. Non, c'est un projet d'asile et d'immigration. Et pourquoi est-il important? Je vais me permettre de revenir sur les chiffres, madame la ministre, et j'en terminerai par-là.

 

En 2025, sur 2 052 OQT, 140 personnes sont, aux yeux de l'Office des étrangers, une menace pour l'ordre public et la sécurité nationale. Plus de 50 d'entre elles ne pourront pas être expulsées, compte tenu de l'absence de dispositif de visite domiciliaire. Qui y avait-il, madame la ministre, parmi ces 50 personnes? Y avait-il des multirécidivistes, des meurtriers? Des personnes étaient-elles fichées à l'OCAM? Sans doute. Ce sont ces personnes-là que l'on veut viser, des personnes que l'on assume clairement, madame, de sortir du territoire. On l'assume complètement!

 

Il semblerait parfois, quand j'entends un certain nombre de collègues de gauche, que vous vous évertuez d'une manière que je ne m'explique pas, que vous vous arcboutiez à ce point pour protéger des personnes qui sont une menace.

 

(…): (…)

 

01.18  Denis Ducarme (MR): Cela vous gêne-t-il que je pose la question? Oui, je pose la question! Si j'y vais trop fort pour vous, il faut le dire et je m'arrête. Je reviendrai un autre jour. Je vous pose la question, puisque cela a l'air d'être vraiment important que je vous la pose. Je ne comprends pas comment vous vous évertuez, non pas à défendre les droits fondamentaux… Cela aussi, il faudrait que cela cesse! Comme l'autre-là, qui nous traite de national-socialistes, sans même allumer son micro. C'est tout à fait scandaleux!

 

Vous avez ici des démocrates qui sont, madame, tout aussi attachés que vous à défendre des droits fondamentaux, mais qui estiment, en effet, qu'on doit mieux contrôler l'immigration et que, sans doute, on doit aussi mieux protéger les Belges et les non-Belges qui résident sur ce territoire d'un certain nombre de personnes qui sont une menace pour l'ordre public et la sécurité nationale. Pourquoi protégez-vous ces gens?

 

De voorzitter: Dat laatste is een vraag, mevrouw Daems. Ik heb daarop aangedrongen, omdat het de bedoeling is dat er effectief een vraag wordt gesteld aan de spreker. Het is niet de bedoeling om een later of vorig discours te herhalen.

 

01.19  Greet Daems (PVDA-PTB): Hoe kan ik fundamentele rechten blijven verdedigen? Dat is nog al eens een vraag! Fundamentele rechten zijn gewoon fundamenteel en zo belangrijk! Ik heb net gezegd dat het wetsontwerp op de woonstbetreding aan verschillende grondrechten raakt, namelijk de artikelen 15 en 22 van de Grondwet en artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens. Ik heb voorts erkend dat grondrechten niet fundamenteel zijn. Ze kunnen onder bepaalde voorwaarden worden ingeperkt. In dat verband ben ik beginnen te spreken over de proportionaliteitstoets.

 

Ik zal dus niet ten koste van alles altijd alle grondrechten verdedigen. Voor sommige mensen gelden die onder zeer bepaalde voorwaarden niet. U moet echter wel kunnen aantonen waarom een dergelijke woonstbetreding noodzakelijk is. Ik blijf erbij dat u dat tot op heden nog altijd niet hebt gedaan.

 

Mijnheer D’Haese, ik ben geschrokken van uw uitspraak dat er wel een onderzoeksrechter is komen spreken, maar dat die lid is van Groen. In de krant vanochtend werd die echter bijgetreden door de voorzitter van de Vlaamse Vereniging van Onderzoeksrechters, Philippe Van Linthout. Geldt uw misprijzen ook voor hem? Die vereniging wordt democratisch verkozen via verkiezingen. Wanneer zo’n vereniging een standpunt inneemt, gaat het dus niet om de persoonlijke mening van één persoon. Er is consensus. Wanneer de vereniging een mening naar voren brengt, wordt die wel degelijk door alle onderzoeksrechters gedragen. Als u de mening van onderzoeksrechters dan in twijfel trekt, stel ik mij daar toch ernstige vragen bij.

 

01.20  Christoph D'Haese (N-VA): Ik wil het debat echt niet nodeloos rekken, maar u mist toch wel elke zin voor nuance. U legt mij bovendien woorden in de mond die ik niet uitspreek en niet wil uitspreken.

 

Als er een advies komt van onderzoeksrechters of van een vereniging van onderzoeksrechters, dan is dat een advies. We leven in een land met scheiding der machten. Dat betekent dat rechters moeten toepassen wat wij in wetgeving gieten. Omgekeerd betekent dat ook dat wij ons niet mogen bemoeien met wat zij uitspreken of beslissen. Dat is de scheiding der machten. Daarover gaat het.

 

Het feit dat een onderzoeksrechter of een vereniging van onderzoeksrechters een mening heeft over bepaalde wetgeving, betekent echter niet dat die wetgeving daarom niet mag worden opgelegd. Dat is juist de democratie. Daarover gaat het.

 

Mijn vraag was echter anders en daar hebt u nog niet op geantwoord. Hebt u dan nog vertrouwen in diezelfde onderzoeksrechters? Dat was mijn vraag.

 

De voorzitter: Ik denk dat collega Vandemaele daarover iets wil zeggen.

 

01.21  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mevrouw Daems, ik blijf even stilstaan bij de onderzoeksrechters, omdat een aantal collega's het daarover hebben. Om een of andere reden kiest de meerderheid ervoor om de onderzoeksrechters de mogelijkheid te ontnemen om zelf bijkomende onderzoeksdaden te vorderen.

 

Dat is een keuze. U zegt dus dat de onderzoeksrechters op basis van de informatie die ze van de Dienst Vreemdelingenzaken aangereikt krijgen, een beslissing mogen nemen en toen werd er een amendementje ingediend dat bepaalt dat ze bijkomende informatie mogen opvragen.

 

Is dat een stap vooruit? Ja, dat is een stap vooruit. Toch blijft het zo dat een onderzoeksrechter niet alles kan doen wat een onderzoeksrechter normaal kan doen.

 

Bent u het met mij eens dat de keuze om de mogelijkheden van de onderzoeksrechters te beperken, hun mogelijkheden ontneemt om hun taak ten volle op te nemen en dat dit dus een slechte zaak is? Dat is mijn vraag. Bent u het daarmee eens? Wilt u misschien aan collega D’Haese vragen hoe hij daartegen aankijkt? Ik mag dat zelf immers niet.

 

De voorzitter: Nee, ik zou ook willen opletten dat we geen debat krijgen waarin collega Daems eigenlijk niet meer betrokken is. U hebt immers een oratorisch trucje gebruikt.

 

Mevrouw Daems, u kunt nog reageren, maar naar het schijnt komen de onderzoeksrechters nog aan bod in uw betoog, dus u kunt dat ook gewoon voortzetten.

 

01.22  Greet Daems (PVDA-PTB): Dank u wel voor uw opmerking. Waar was ik gebleven? Bij de adviezen die we tijdens de hoorzitting hebben gehoord. Ik heb daarnet al Avocats.be genoemd. Ook Sybille Gioe van de Liga voor Mensenrechten was tijdens de hoorzittingen heel duidelijk. Ze zei dat de woning zo sterk beschermd is dat een dergelijke inmenging alleen kan worden gerechtvaardigd als ze absoluut noodzakelijk is. Volgens de Liga ontbreekt overtuigend bewijs dat administratieve woonstbetredingen het terugkeerbeleid daadwerkelijk efficiënter zullen maken. Het gaat hier dus niet om verdachten van een misdrijf, want dan zou het strafrecht gelden. De Staat treedt de woning binnen omdat de persoon in kwestie geen verblijfsrecht heeft en omdat die persoon gevaarlijk zou zijn. Wat dat gevaarlijk zijn precies betekent of inhoudt, wordt nergens in de artikelen gedefinieerd.

 

Collega's, de woonstbetredingen doorstaan de proportionaliteitstoets dus niet. De regering vraagt ons om een wet goed te keuren die een schending inhoudt van meerdere artikelen van de Grondwet en het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens, zonder dat die schending gerechtvaardigd is. Een woonstbetreding is een bijzonder vergaande inmenging in de persoonlijke levenssfeer, niet alleen van de persoon die de overheid wil opsporen, maar ook van alle andere mensen die in de woning aanwezig zijn.

 

Een volgend onderwerp is het toepassingsgebied. Artikel 5 van de wet bevat de opsomming van de voorwaarden waaraan moet zijn voldaan voordat een woonstbetreding mogelijk is. De heer El Yakhloufi heeft daarnet al een van die voorwaarden opgesomd. Een andere voorwaarde is dat er redelijke gronden moeten bestaan om aan te nemen dat iemand een gevaar vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid. De meerderheid kwam in de commissie vooral met zware voorbeelden: terroristen, geradicaliseerde personen, verkrachters en andere zware criminelen, maar dat staat niet in de wettekst. Dat crapuul, dat hebben we daarnet ook gehoord. Men voelt aan alles dat men hier gewoon om problemen vraagt. Het begrip gevaar voor de openbare orde is veel te ruim, bijzonder ruim. In migratiedossiers kan het ook op uiteenlopende situaties slaan. Het kan gaan om ernstige feiten, maar ook om zwartwerk, het gebruik van valse identiteitsdocumenten of een winkeldiefstal. Tijdens de hoorzittingen werd er ook op gewezen dat de Dienst Vreemdelingenzaken vandaag al zeer ruime interpretaties van dat begrip hanteert. Gevaar voor de openbare orde kan dus ook slaan op een winkeldiefstal of zwartwerk.

 

Neem bijvoorbeeld iemand die zonder arbeidsvergunning werkt of heeft gewerkt. Collega's, u weet dat ons land draait op mensen zonder arbeidsvergunning.

 

(Tumult)

 

Rustig. Wacht even, ik zal het verduidelijken met voorbeelden.

 

Het metrostation Kunst-Wet werd in 2015 gerenoveerd door mensen zonder papieren, in ruil voor een hongerloon. Het Europagebouw, waar de Europese Raad samenkomt, werd gebouwd, onder meer, door mensen zonder papieren. Hun lonen werden cash betaald of soms gewoon achtergehouden.

 

Ook in de supermarkten, bij de oogst van groenten, fruit en granen, bij de verdeling van pakketten, de levering van eten en de zorg voor kinderen en ouderen zijn mensen zonder papieren cruciale arbeidskrachten. Zelfs bij De Lijn en bij Fedasil worden ze tewerkgesteld. Dat kunt u niet ontkennen, mijnheer Ronse.

 

01.23  Axel Ronse (N-VA): Mevrouw Daems, ik ben verbaasd. Uw stelling is dus dat onze economie en ons land draaien op mensen zonder papieren.

 

Ik heb een aantal vragen voor u.

 

Ten eerste, een standaardvraag om te testen of we allemaal nog wakker zijn: wat is het bruto binnenlands product van ons land voor 2025?

 

Ten tweede, u zegt dat ons land draait op mensen die hier zonder papieren aan het werk zijn. Hoeveel mensen zijn er officieel in ons land aan het werk?

 

Ten derde, hoeveel mensen zonder papieren zijn er volgens u in ons land aan het werk?

 

Ten vierde, voor welk aandeel van ons bruto binnenlands product en onze welvaart staan zij?

 

Ik kijk met belangstelling uit naar uw antwoorden.

 

De voorzitter: Dat klinkt bijna als een schriftelijke vraag.

 

01.24  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer Ronse, we zullen er geen karikatuur van maken. Ik denk dat ik mijn punt heel goed heb gemaakt.

 

Het gaat erover dat mensen zonder papieren een heel belangrijk aandeel hebben in ons land, dat ze zonder arbeidsvergunning werken en dat ze het slachtoffer worden van uitbuiting. Dat is de realiteit. U mag die realiteit niet ontkennen.

 

01.25  Axel Ronse (N-VA): Ik ben nog steeds lucide, tenzij collega's mij tegenspreken. Dat doet mijn hele fractie trouwens.

 

U zegt hier in het Parlement dat ons land en onze economie draaien op mensen zonder papieren. Dat hebt u hier gezegd, toch?

 

De voorzitter: We zullen het in het verslag nalezen.

 

01.26  Axel Ronse (N-VA): Ik vraag het om zeker te zijn dat mijn bovenkamer nog goed werkt. De heer Vereeck van het Vlaams Blok noemde mij daarstraks nog een randdebiel. Het kan dus zijn dat het in mijn bovenkamer niet meer helemaal draait. Collega Raskin zegt dat dat ook waar is.

 

Mevrouw Daems, ik heb u heel duidelijk horen zeggen dat ons land en onze economie draaien op mensen zonder papieren. Dat zei een parlementslid van de PVDA.

 

Ik heb u gevraagd wat ons bruto binnenlands product is, wat hun aandeel in dat bruto binnenlands product is, en bijkomend in welke sectoren zij werken. U antwoordt dat ik er een karikatuur van maak. Volgens mij zijn dat nochtans vrij evidente vragen, die ons moeten leren op welke punten uw stelling gebaseerd is. Ik vind dat eigenlijk geen karikatuur, maar u wilt daarop blijkbaar niet antwoorden.

 

Ik zal een eenvoudigere vraag stellen. We gaan verder debatteren, mevrouw Daems. Dit is een Parlement. Ik heb vandaag geleerd dat onder andere uw partij geen debat wilde voeren en niet wilde stemmen. U doet het nu toch, dank daarvoor. U poneert hier in het Parlement de stelling dat ons land draait op mensen zonder papieren. We gaan daarover nu debatteren.

 

Mevrouw Daems, hoeveel werkgevers in dit land doen een beroep op mensen zonder papieren? Dat is een simpele vraag.

 

01.27  Greet Daems (PVDA-PTB): Hoeveel werkgevers in ons land stellen mensen zonder papieren tewerk? Dat wordt niet geregistreerd, mijnheer Ronse.

 

De zin waarop u daarnet reageerde als een stier op een rode lap zal ik voor het verslag aanpassen in "mede op". Ik kan mijn uitspraken aanpassen. Ons land draait mede op mensen die zonder arbeidsvergunning werken. Bent u het daarmee dan wel eens, mijnheer Ronse? Kunst-Wet, in het Europagebouw, in de supermarkten, bij de oogst en bij de verdeling van de pakketten werken heel veel mensen zonder papieren. Alleen worden ze daarvoor niet voldoende betaald en genieten ze niet dezelfde bescherming als hun collega's. U zou graag één euro per uur vragen, of wat? Het is gewoon de realiteit.

 

De voorzitter: De heer Ronse wil nog reageren. In het debat zullen wij u ruimte geven en u hebt nu ook ruimte gekregen. Het betreft echter niet echt de inhoud van het wetsontwerp.

 

01.28  Axel Ronse (N-VA): Mijnheer de voorzitter, ik dank u om mij nog de kans te geven om te reageren.

 

Mevrouw Daems, ook u dank ik, want ik vind het goed dat er in een debat voortschrijdend inzicht is. Het is al een hele stap voor de PVDA om de uitspraak dat ons land draait op mensen zonder papieren, aan te passen tot "mede op."

 

Ik ben het echter nog altijd fundamenteel oneens met de uitspraak "mede op mensen zonder papieren." U beweert hier dat een heleboel zaken, zoals de Kunst-Wettunnel, op mensen zonder papieren zijn gebouwd. Als we u dan vragen hoeveel mensen dat precies zijn, antwoordt u dat u dat niet weet, omdat dat niet wordt geregistreerd.

 

Dat er illegale arbeid bestaat in dit land, kan niemand ontkennen. Het Parlement heeft er echter baat bij om ten minste een debat te voeren op basis van facts and figures.

 

Mevrouw Daems, u begon met te stellen dat ons land daarop draait. Nu geeft u aan of wekt u minstens de kwalijke indruk dat onze economie daar mede op draait. Als we u echter vragen om hoeveel werkgevers en over hoeveel mensen het gaat, antwoordt u dat geen van die zaken wordt geregistreerd en dat het uw buikgevoel is.

 

Collega's, mijn oproep is om alstublieft te werken op basis van facts and figures.

 

01.29  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer Ronse, dat is geen buikgevoel. Dat weet u ook. U bent ook niet dom. Komaan!

 

De voorzitter: De heer El Yakhloufi had ook het woord gevraagd.

 

01.30  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mevrouw Daems, hoe meer u hier vertelt, hoe meer teleurgesteld ik ben in alles wat u hier naar voren brengt.

 

U hebt hier ook tijdens de vorige legislatuur gezeten. Toen is de commissie Mensenhandel en Mensensmokkel samengekomen. Uit die commissie bleek dat net mensen die in de illegaliteit werken, enorm worden uitgebuit en misbruikt.

 

Juist uw partij zorgt ervoor dat die mensen de hoop krijgen dat zij, als ze maar zo lang mogelijk in de illegaliteit zitten, hier kunnen blijven. Dat is wat uw partij doet, namelijk mensen zonder wettig verblijf uitnodigen om hier te komen werken in het zwart en zich te laten uitbuiten en misbruiken. Neem het maar eens door. Dat is wat uw partij zegt.

 

Net daarom moeten we een duidelijke wet hebben. Net daarom moeten we de grijze zones en de fabeltjes wegwerken die u en uw partij overal vertellen.

 

Het is schandalig. Als u echt om die mensen geeft – ik doe dat, ik geef oprecht om die mensen –, dan moeten we hen beschermen. We moeten dan niet mensen in de illegaliteit laten uitbuiten. Dat gebeurt overigens niet opdat zij mee bijdragen aan onze samenleving, neen, die mensen worden uitgebuit ten koste van onze samenleving, en dat is nog veel erger.

 

U moet zich schamen als socialist en als mens.

 

01.31  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer El Yakhloufi, in de vorige legislatuur was ik lid van de commissie Mensenhandel en Mensensmokkel. Ik heb daar een amendement over de ketenaansprakelijkheid ingediend, zodat verantwoordelijken bovenaan de keten aansprakelijk zouden kunnen worden gesteld bij vaststelling van misbruik. Wie heeft dat amendement weggestemd? Vooruit. Kom mij dus niets vertellen over teleurstellingen.

 

01.32  Denis Ducarme (MR): Monsieur le président, je serai très bref.

 

Les demandeurs d'asile peuvent travailler. C'est un fait légal: à partir de quatre mois après l'introduction de leur demande, ils peuvent travailler. Et c'est très bien! Nous ne parlons pas de ces gens-là, à mon avis. Je ne pense pas que les personnes visées par le projet, qui sont frappées par un ordre de quitter le territoire (OQT), d'une part, et qui représentent une menace sérieuse pour l'ordre public et la sécurité nationale, de l'autre, soient identiques au demandeur d'asile en cours de procédure, lequel n'est donc pas visé.

 

Je comprends l'importance de ce que vous relevez, madame. À mes yeux, l'immigration pour le travail rester une chance pour notre pays dans un certain nombre de cas. Cela dit, nous ne visons pas, ici, ces gens-là.

 

01.33  Greet Daems (PVDA-PTB): Ik heb geen vraag gehoord.

 

De voorzitter: De heer Ducarme heeft gezegd dat u het niet hebt over de betrokkenen voor wie deze wetgeving bedoeld is.

 

01.34  Greet Daems (PVDA-PTB): Goed, dan ga ik verder. Ik heb al veel gezegd. Ik zal nu ingaan op de rol van de onderzoeksrechter.

 

(Rumoer)

 

De voorzitter: Collega's, beheers uw neiging om tussenbeide te komen, want dat hindert de spreker.

 

01.35  Greet Daems (PVDA-PTB): Wat ik hier al heel vaak heb gehoord, niet alleen vandaag, maar ook in de eerste en tweede lezing, is dat voor alle fundamentele problemen met deze wet naar de onderzoeksrechter wordt gekeken: “Maak u geen zorgen, de onderzoeksrechter ziet toe op alle waarborgen.” Net daarover hebben de onderzoeksrechters zelf echter zware twijfels. Zij voelen zich misbruikt in hun rol, alsof hun goedkeuring alle bezwaren wegneemt. Zo eenvoudig is het niet. Ik zal dat uitleggen.

 

In een klassiek strafrechtelijk onderzoek leidt de onderzoeksrechter het onderzoek. Hij beschikt over een dossier, kan de betrouwbaarheid van informatie zelf onderzoeken, bijkomende onderzoeksdaden bevelen en zelf beoordelen welke maatregelen noodzakelijk en proportioneel zijn.

 

In deze procedure is dat anders. Hier gaat het niet over een strafrechtelijke, maar over een administratieve procedure. De Dienst Vreemdelingenzaken stelt het verzoekschrift op en levert de informatie aan. De onderzoeksrechter kan dan afvinken of aan de voorwaarden is voldaan, maar inhoudelijk kan hij geen onderzoek voeren, omdat hij niet over dezelfde onderzoeksbevoegdheden beschikt als in een klassiek gerechtelijk onderzoek.

 

Hij kan de informatie dus niet op dezelfde manier zelfstandig controleren. Hij kan niet nagaan hoe alle informatie precies werd verzameld, of ze volledig en actueel is en of er elementen ontbreken die de beoordeling zouden kunnen veranderen. Hij kan ook niet nagaan of de informatie die hem werd gegeven wel klopt.

 

De onderzoeksrechter moet dus oordelen op basis van informatie die door de DVZ wordt aangeleverd. Als die informatie onvolledig of foutief is, dan kan dat bijzonder ernstige gevolgen hebben.

 

Het amendement van de meerderheid verandert daar in wezen niets aan. De onderzoeksrechter kan nu wel bijkomende informatie opvragen bij de DVZ, maar uiteindelijk blijft zijn rol in dezen beperkt tot het al dan niet afleveren van een woonstbetredingsmandaat, zonder dat hij daarbij inhoudelijk een onderzoek kan voeren.

 

De voorzitter: Mevrouw De Vreese heeft daar ook een probleem mee, denk ik, want ze wil er een vraag over stellen.

 

01.36  Maaike De Vreese (N-VA): Ik heb vooral een probleem met de manier waarop hier telkens naar de strafrechtelijke procedure en de taak van een onderzoeksrechter wordt verwezen. Daarnet heeft collega Vandemaele ook al zeer ten onrechte gezegd dat we bepaalde bevoegdheden afnemen van de onderzoeksrechters. Dat klopt helemaal niet.

 

Wat we wel doen, is de onderzoeksrechter een nieuwe bevoegdheid geven in een bestuurlijke, administratieve procedure. Als u het wetsontwerp wel degelijk hebt gelezen, mevrouw Daems, dan weet u dat we daarbij verwijzen naar de procedure, waarvoor de onderzoeksrechters ook bevoegd zijn, bij het afleveren van een visitatiebevel. Dat is net hetzelfde. Ook daar geven ze een administratiefrechtelijke machtiging.

 

Ik begrijp dus niet waarom u er zo'n groot probleem van maakt dat een onderzoeksrechter een bijkomende taak krijgt die niet dezelfde is als in een strafrechtelijke procedure. Dat is net de bedoeling van dit wetsontwerp. Dat zeggen we al de hele tijd. Er is nood aan een bijkomende bestuurlijke procedure die niet gelijk is aan de strafrechtelijke procedure en waarin de onderzoeksrechter dus een andere taak krijgt.

 

Die taak gaat veel verder dan die van een ‘stempelrechter’. De onderzoeksrechters krijgen namelijk het volledige dossier toegewezen. Zij moeten de proportionaliteit toetsen en nemen de beslissing. Zij beoordelen of er voldoende sprake is van een gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid. Ze kunnen ook bijkomende voorwaarden of maatregelen opleggen, bijvoorbeeld als er een kind bij betrokken is.

 

Dat is dus veel meer dan de rol van een stempelrechter, maar uiteraard iets helemaal anders dan de taak die ze als onderzoeksrechter uitoefenen in een strafrechtelijk onderzoek. Maak die vergelijking dus niet voortdurend, want ze klopt helemaal niet. Dat is appelen met peren vergelijken.

 

01.37  Greet Daems (PVDA-PTB): Mevrouw De Vreese, ik heb niet gezegd dat er bevoegdheden worden afgenomen. Daar heb ik niet over gesproken. Dat kunt u straks tegen de heer Vandemaele zeggen.

 

Wat ik wel heb gezegd, is dat de onderzoeksrechter zich misbruikt voelt in zijn rol. Waarom is dat zo? De functie van de onderzoeksrechter bestaat er vandaag in om als onafhankelijk lid van de rechterlijke macht de leiding te nemen over onderzoeken. In het Wetboek van strafvordering zijn tal van waarborgen opgenomen om de burger te beschermen tegen ernstige schendingen. Die waarborgen zien we nu niet terug in deze administratieve procedure. Dat zijn de woorden van de onderzoeksrechters.

 

01.38  Christoph D'Haese (N-VA): Ik sluit aan bij wat mijn collega gezegd heeft. Mevrouw Daems, u zegt dat de onderzoeksrechter zich misbruikt voelt in zijn rol, maar u moet wel het onderscheid maken tussen een bestuurlijke en een zuiver gerechtelijke procedure. Visitatiebevelen bestaan al. Die worden al jarenlang toegepast door politierechters in dit land. Bent u daar dan ook tegen?

 

01.39  Greet Daems (PVDA-PTB): Een woonstbetreding is iets helemaal anders. Ik heb het over de woonstbetreding.

 

U begint weer over de strafrechtelijke procedure, terwijl het over iets helemaal anders gaat.

 

U zei dat ik dat zei. Daar gaat het net over. In die administratieve procedure zijn de waarborgen niet opgenomen die de burger moeten beschermen tegen ernstige schendingen en die voor de onderzoeksrechter wel duidelijk zijn vastgelegd in het Wetboek van strafvordering. Ik kan niet meer doen dan herhalen wat de Vereniging van Onderzoeksrechters hier is komen vertellen.

 

De voorzitter: Iets zegt mij dat we dit vanavond nog eens zullen meemaken. Mevrouw Daems, u mag uw betoog voortzetten.

 

01.40  Greet Daems (PVDA-PTB): Een bijkomend probleem, daar was ik gebleven, is dat de veiligheidsdiensten ook hebben aangegeven dat niet alle informatie over mogelijke dreigingen noodzakelijkerwijs beschikbaar is voor de onderzoeksrechter, onder meer wanneer het gaat over geclassificeerde informatie. Hoe kan een onderzoeksrechter dan een volwaardige proportionaliteitstoets uitvoeren? Hoe kan hij met zekerheid beoordelen of een woning werkelijk moet worden binnengevallen als hij niet over alle relevante informatie beschikt en die informatie niet zelfstandig kan onderzoeken?

 

De Vereniging van Onderzoeksrechters heeft heel duidelijk gemaakt dat de rol van de onderzoeksrechters op die manier dreigt te worden herleid tot het louter afvinken van voorwaarden. Ze worden dus verantwoordelijk gemaakt voor een beslissing met verregaande gevolgen, zonder dat ze over de gebruikelijke middelen beschikken om die beslissing grondig te onderbouwen. Nogmaals, de amendementen die door de meerderheid zijn ingediend, lossen dat probleem niet op. Dat is dus een fundamenteel probleem.

 

Daarnaast is er ook het probleem van de rol van de onderzoeksrechter in de administratieve procedure. De onderzoeksrechters zijn daar duidelijk over: daarvoor dienen ze niet. Een onderzoeksrechter is in de eerste plaats een gerechtelijke autoriteit die optreedt in het kader van een strafrechtelijk onderzoek. In dit wetsontwerp wordt die rechter ingeschakeld voor de uitvoering van administratieve verwijderingsbeslissingen.

 

De gewone procedure om een onderzoeksrechter in te schakelen, vertrekt vanuit de vordering van het parket, zoals bepaald in het Wetboek van strafvordering. Hier krijgt de Dienst Vreemdelingenzaken, een overheidsinstantie die onder de bevoegdheid van een minister valt, een centrale rol bij het opstarten van een procedure die de onschendbaarheid van de woning kan doorbreken. Dat raakt rechtstreeks aan de scheiding der machten en ook dat is problematisch.

 

De toestemming van een onderzoeksrechter is dus geen magische formule die elk probleem oplost. Een rechterlijke machtiging is alleen een echte waarborg wanneer de rechter de informatie grondig kan toetsen, de noodzakelijkheid van de maatregel daadwerkelijk kan beoordelen en voldoende mogelijkheden heeft om zijn beslissing te controleren en te motiveren. Dat is hier onvoldoende gemotiveerd.

 

Het feit dat de onderzoeksrechter niet de leiding heeft over het onderzoek en geen controlerende functie heeft, kan ook verregaande gevolgen hebben voor de politie die de woonstbetredingen moet uitvoeren.

 

U zegt dat de woonstbetredingen niet bedoeld zijn voor alle mensen zonder papieren, maar uitsluitend voor zware criminelen die naar hun land van herkomst teruggestuurd moeten worden. Als dat werkelijk het doel is, dan heeft de politie nood aan een duidelijk juridisch en operationeel kader om risico's en onvoorziene situaties te beperken.

 

Eric Garbar van de federale politie heeft die risico's uitgebreid toegelicht. Denk maar aan de situaties waarmee politieagenten in de praktijk geconfronteerd zullen worden. Ik heb dat in tweede lezing al gezegd en u hebt daar ook op geantwoord, maar niet afdoende. Het probleem blijft dat een duidelijk juridisch en operationeel kader ontbreekt. Er is niet bepaald op welke wettelijke basis de politie handelt en welke bevoegdheden, voorwaarden en waarborgen gelden. U hebt wel uw vertrouwen uitgesproken in de vakkundigheid van de politie, maar zonder een degelijk juridisch kader heeft dat weinig waarde.

 

Om opnieuw de vergelijking te maken met een strafrechtelijke procedure – ik weet dat ik u daarmee lastigval, mevrouw De Vreese – kan een onderzoeksrechter in strafzaken een buurtonderzoek of een dagenlange politieobservatie bevelen. Dat gebeurt binnen een heel strikt wettelijk kader, onder leiding van een onderzoeksrechter. Bij deze woonstbetredingen ontbreekt zo'n kader echter volledig.

 

Het is bijvoorbeeld nog altijd niet duidelijk of de politie vooraf mag onderzoeken of de betrokken persoon effectief op het adres verblijft, welke middelen daarvoor mogen worden ingezet en welke waarborgen dan gelden. Het wetsontwerp regelt dat niet.

 

De politiediensten komen zo in een grijze zone terecht tussen gerechtelijke onderzoekstechnieken en een bestuurlijke interventie. Het wetsontwerp spreekt alleen over dat laatste, terwijl de grenzen en bevoegdheden onvoldoende duidelijk zijn.

 

Daarnaast is er ook nog het feit dat de politie tijdens de woonstbetreding naar identiteitsdocumenten mag zoeken. Op die manier krijgt de woonstbetreding ook de kenmerken van een huiszoeking.

 

Dat alles creëert een groot risico op betwistingen en procedurefouten, waardoor zelfs mensen die een misdrijf hebben gepleegd mogelijk vrijuit gaan. Dat kan toch niet de bedoeling zijn?

 

Het punt dat ik wil maken, is dat hoe duidelijker het wettelijk kader is, hoe minder politieagenten tijdens een interventie zelf de leemten in de wet moeten opvullen. Net deze essentiële zaken zijn in het wetsontwerp onvoldoende uitgewerkt: het verzamelen van inlichtingen, eventuele observaties, de voorafgaande dreigingsanalyse, de in te zetten middelen, de afbakening van de interventie en de omgang met derden en minderjarigen.

 

Het resultaat is duidelijk. Het wetsontwerp biedt geen waarborg voor de rechtszekerheid van de burger, maar zorgt evenmin voor de handelingszekerheid van de politie.

 

Mevrouw de minister, als u zoveel aan het toeval overlaat, dan vergroot het risico op ongeoorloofd geweld en dus ook op ICE-toestanden, ook al hebt u duidelijk gezegd dat dat niet de bedoeling is.

 

Mijnheer El Yakhloufi, u bent het daar ook mee eens. U noemde de praktijken van ICE – ik heb het daarnet nog gezegd – puur fascisme. Dat waren uw woorden. U hebt gezegd dat ICE puur fascisme is en dat deportaties puur fascisme zijn. Hier steunt u echter een wetsontwerp dat in de geest  – ik zeg niet dat het helemaal hetzelfde is – exact hetzelfde doet als Trump in de VS.

 

(Rumoer)

 

Ik maak eerst mijn punt af. Wat doet Trump in de VS? Mensen zonder papieren worden gecriminaliseerd. Wat heb ik daarnet gehoord?

 

Ik heb het niet over u, mijnheer Ducarme.

 

Le président: Monsieur Ducarme, vous n'avez pas la parole!

 

01.41  Denis Ducarme (MR): (hors micro)

 

Le président: Je vous demande de rester calmes et de respecter les règles du débat.

 

01.42  Greet Daems (PVDA-PTB): Wat doet Trump in de Verenigde Staten? Hij criminaliseert mensen zonder papieren. Wat heb ik daarstraks hier gehoord? Men wil niet zomaar iemand in huis halen, want men weet maar nooit, hoor ik hier. Wat doet Trump in de VS? Hij schildert mensen zonder papieren af als een gevaar voor de samenleving en noemt het bijgevolg noodzakelijk om hun grondrechten te schenden en zo de veiligheid van de rest te garanderen. Hier gaat Vooruit nog een stap verder met een tekst met in de feiten een grotere reikwijdte. ICE mag namelijk geen woningen betreden om mensen zonder papieren op te sporen, op te pakken en te deporteren, noch mag de administratie een rechter om toestemming daartoe vragen terwijl men hier de DVZ die bevoegdheid wel wil toekennen.

 

01.43  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Wat u zegt, klopt niet en doet bij mij de vraag rijzen of u de wettekst wel goed hebt gelezen, een vraag die ik ook van parlementsleden van andere partijen kan stellen trouwens. U durft een vergelijking te maken met de situatie in de VS rond ICE, situatie die mijn partij en ikzelf als een van de eersten hebben veroordeeld. Ik laat u opmerken dat de Democraten in de VS net een gelijkaardig instrumentarium als het onze hebben voorgesteld in tegenstellig tot wat u beweert. Zij argumenteren dat zij een dergelijke bevoegdheid niet aan de president of zijn minister mogen overlaten, maar dat er een gerechtelijk kader nodig is waarbij een onderzoeksrechter het optreden van de betrokken diensten aanstuurt met de nodige waarborgen. Uw vergelijking met de situatie rond ICE is schandalig. Wij hebben hier een tekst opgesteld met enorm veel waarborgen waarbij er verscheidene voorwaarden cumulatief moeten worden vervuld, vooraleer een woonst kan worden betreden. Er zijn maar liefst zes sleutels nodig om de deur te openen, niet één, maar zes. Ontbreekt er een, dan gaat het verhaal niet op. Er is controle. Er is een kindtoets. De onderzoeksrechter heeft talrijke handvatten voor zijn beoordeling van het dossier.

 

Mevrouw Daems, uw vergelijking met ICE is schandalig; het is populisme pur sang, maar we zijn van de PVDA niets anders gewend.

 

01.44  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer Yakhloufi, ik heb net de verschillen met ICE uitgelegd! ICE mag geen woningen betreden. Met de goedkeuring van deze tekst zult u het mogelijk maken dat woningen betreden worden. ICE in de VS mag de rechter daartoe geen toestemming vragen. Wat zult u straks goedkeuren? U stemt ervoor om de DVZ die bevoegdheid wel toe te kennen. Dat zijn de verschillen.

 

Nog een probleem van het wetsontwerp is het gebrek aan rechtsbescherming. Men kan op geen enkele manier de woonstbetreding achteraf betwisten, terwijl dat wel kan in geval van een huiszoeking. Er is dus een verschil in behandeling op basis van verblijfsstatus. Dat geldt niet alleen voor de persoon die de overheid wil opsporen. Denk aan de personen die in dezelfde woning wonen. Denk aan de eigenaar of huurder die iemand tijdelijk onderdak biedt. Denk aan een gezin dat plots geconfronteerd wordt met een politieoptreden in eigen huis.

 

Ook hun privéleven wordt geraakt. Ook hun woning kan worden doorzocht. Zij kunnen evenwel zich niet beroepen op een duidelijke procedure waarmee ze de wettigheid van de maatregel kunnen laten toetsen. De Raad van State heeft daarover ernstige bedenkingen geformuleerd. Die wees erop dat medebewoners de woonstbetreding niet op een adequate manier vooraf of achteraf kunnen betwisten en dat voldoende waarborgen en een effectief rechtsmiddel noodzakelijk zijn.

 

De meerderheid voert aan dat er al andere juridische mogelijkheden bestaan. Zo kan men de vasthouding in een gesloten centrum aanvechten en naar de burgerlijke rechter stappen bij schade die tijdens de woonstbetreding wordt opgelopen, maar dat is niet hetzelfde als een effectief rechtsmiddel tegen de woonstbetreding zelf. Wat als de politie of de DVZ zich niet houdt aan de modaliteiten die de onderzoeksrechter heeft bepaald? Wie controleert dat? Welke gevolgen zijn daaraan verbonden? Hoe kunnen de betrokkenen hun rechten doen gelden? Op die vragen biedt het wetsontwerp eens te meer onvoldoende antwoorden.

 

De meerderheid heeft amendementen ingediend, maar lossen die de fundamentele problemen van het wetsontwerp werkelijk op? Onze conclusie is dat dat niet het geval is, want de kernproblemen blijven overeind. Voor ons gaat het om de ruime interpretatie van het gevaar voor de openbare orde, de onvoldoende uitgewerkte proportionaliteitstoets, de beperkte mogelijkheden van de onderzoeksrechter om informatie te controleren, en het gebrek aan effectieve rechtsbescherming voor de betrokkenen en de medebewoners. Het gaat hier dus niet om enkele technische schoonheidsfoutjes, die met een paar aanpassingen kunnen worden weggewerkt. Het gaat om de opzet van de procedure zelf. De regering wil een bijzonder ingrijpende bevoegdheid van toepassing maken voor de uitvoering van een administratieve verwijderingsbeslissing, terwijl de noodzakelijkheid ervan onvoldoende is aangetoond en de waarborgen tekortschieten.

 

Dat verklaart ook waarom de kritiek zo breed gedragen is. Tijdens de hoorzittingen hebben advocaten, onderzoeksrechters, magistratenverenigingen en mensenrechtenorganisaties hun bezorgdheid geuit. Ook het middenveld heeft duidelijk gemaakt welke gevolgen de regeling kan hebben voor mensen zonder papieren en voor burgers die hen helpen. Die kritiek mag niet worden afgedaan als een principiële weigering om over terugkeer te spreken. Het gaat om concrete, juridische bezwaren tegen de noodzaak, de proportionaliteit en de rechtsbescherming van de maatregel.

 

Een regering die zo'n verregaande bevoegdheid wil invoeren, moet die bezwaren ook ernstig beantwoorden. Ze moet aantonen dat de maatregel noodzakelijk is, dat de voorwaarden voldoende duidelijk zijn en dat de betrokkenen daadwerkelijk tegen willekeur worden beschermd. De amendementen veranderen daar niets aan. Onze fundamentele vaststelling is dat dit wetsontwerp te ver gaat.

 

Als het wetsontwerp wordt goedgekeurd, betekent dat een aanval op de solidariteit en de rechten van iedereen. De regering viseert niet alleen de mensen zonder papieren, maar ze raakt ook de mensen die hun een dak boven het hoofd bieden. Het gaat om burgers die ervoor kiezen iemand in nood te helpen, mensen die niet kunnen aanvaarden dat anderen op straat slapen en daarom hun woning openstellen.

 

Dat gebeurde ook tijdens de opvangcrisis van 2015, toen de overheid er niet in slaagde iedereen bed, bad en brood te bieden. Burgers zijn toen bijgesprongen. Ook in 2017 hebben heel wat gezinnen zich geëngageerd om mensen thuis op te vangen. Dat deden ze uit solidariteit met mensen die moesten vluchten voor oorlog, vervolging, armoede of andere moeilijke omstandigheden. De eerste wettekst op de woonstbetredingen van 2017 was een reactie op die grootschalige solidariteit. Ik herinner u eraan dat Theo Francken toen de burgers die hun woning openstelden voor mensen op de vlucht, mensensmokkelaars noemde. Uiteindelijk kwam de wet er toen niet, omdat er toen ook heel veel verzet was.

 

Vandaag creëert de regering-De Wever opnieuw een klimaat waarin mensen bang moeten zijn dat de politie hun woning binnenvalt, omdat ze iemand onderdak bieden, en beoogt ze een chilling effect, een afschrikkend effect. Mensen zullen misschien twee keer nadenken, voordat ze hulp bieden. Organisaties en vrijwilligers kunnen terughoudender worden, uit angst voor politieoptredens of juridische gevolgen. Dat is een directe aanval op de solidariteit.

 

Amnesty International heeft gisteren een artikel gepubliceerd, waarin de organisatie het wetsontwerp home raids law noemt. Zo kijken internationale mensenrechtenexperts naar de voorliggende tekst. Op de website van Amnesty International lezen we: “België kent een sterke traditie van solidariteit met mensen op de vlucht en migranten. Veel mensen stellen hun huis open, bieden een bed aan of helpen op andere manieren. Dat doen ze uit menselijkheid en daar moeten ze niet voor worden ontmoedigd. Deze vergaande bevoegdheden zijn opnieuw een hard en dwingend middel om het leven van migranten en van mensen die hen steunen, nog moeilijker te maken”.

 

01.45  Denis Ducarme (MR): Madame la députée, je suis évidemment, comme nous tous, extrêmement attentif à la valeur de solidarité, dont je suis très proche. C'est important! Nous vivons, du reste, dans un État qui la sanctifie. À l'instant, vous venez de développer une longue tirade sur la solidarité. Vous appelez, dans le fond, les gens à se montrer solidaires de personnes qui sont frappées par un ordre de quitter le territoire, qui n'ont donc pas respecté la loi et qui sont en irrégularité en se trouvant illégalement sur le territoire. Vous en appelez à la solidarité pour ces gens-là… Pour ma part, je ne peux pas accepter que vous fassiez cela, parce que je suis légaliste et que je suis évidemment attentif au respect de la loi. Quand quelqu'un est frappé par un ordre de quitter notre territoire et que le dispositif a décidé que vous deviez le quitter, je n'appelle pas nos concitoyens à faire preuve de "solidarité" avec des personnes qui se trouvent dans l'illégalité.

 

Ensuite, cet appel que vous lancez, s'il se rapporte aux personnes en procédure d'asile qui ont demandé une protection internationale subsidiaire, je peux le comprendre. Nous connaissons tous des personnes qui se trouvent dans de telles situations. Par exemple, je connais des homosexuels africains qui ont dû quitter leur pays parce qu'ils étaient en danger de mort. J'en appelle aussi à la solidarité envers eux et je souhaite également qu'ils soient soutenus. Toutefois, madame, dans le présent débat, nous parlons d'individus qui constituent une menace pour l'ordre public et la sécurité nationale. Des exemples vous été exposés de personnes qui ont fait de la prison pour des crimes ayant causé la mort d'hommes, et pas seulement des petits délits. Nous parlons d'individus qui sont repris sur la liste de la menace terroriste.

 

Le président: Cher collègue, vous souhaitiez poser une question?

 

01.46  Denis Ducarme (MR): Oui, monsieur le président, elle va arriver.

 

Madame la députée, vous rendez-vous compte que vous appelez à la solidarité envers des gens qui se trouvent illégalement sur notre territoire et qui, de surcroît, constituent une menace pour les Belges et les non-Belges qui y résident? Je ne sais pas si vous rendez compte de ce que vous faites!

 

01.47  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer Ducarme, ik denk dat u mij niet goed hebt begrepen of gehoord, want ik heb nergens opgeroepen tot solidariteit. Ik heb beschreven dat mensen solidair zijn. Ik heb niet opgeroepen om solidair te zijn. Het klopt dat mensen solidair zijn met anderen en anderen uit de nood helpen. Mensen kiezen daarvoor. Ze kunnen het niet aanzien dat Brussel vol ligt en dat mensen op straat moeten slapen. Daarom stellen ze hun woning open. Dat heet solidariteit.

 

Met deze wet bestaat het gevaar van een chilling effect, waardoor mensen die solidariteit niet langer zullen tonen. Dat is toch wel een aanval op de solidariteit. Dat heb ik proberen aan te tonen. (Applaus)

 

Niet alleen Amnesty International, maar ook Artsen Zonder Grenzen waarschuwt voor de gevolgen. Ik citeer Artsen Zonder Grenzen: "Elke dag zien we bij Artsen Zonder Grenzen de gevolgen van het restrictieve migratiebeleid voor onze patiënten, van wie velen al getraumatiseerd zijn door wat ze in hun land van herkomst tijdens hun vlucht hebben meegemaakt. Depressie, posttraumatische stress, angsten en suïcidale gedachten zijn veelvoorkomende gevolgen. Door de politie toe te staan met geweld een woning binnen te dringen, worden deze mensen blootgesteld aan nog meer geweld en intimidatie. De angst voor woonstbetredingen zal deze mensen er nog meer toe aanzetten zich te verstoppen en af te zien van medische zorg, met voorspelbare gevolgen voor zowel hun gezondheid als de volksgezondheid."

 

Collega's, wanneer de overheid het normaal maakt om voor een bepaalde groep mensen de bescherming van de woning verregaand te beperken en daarbij minder procedurele waarborgen te voorzien, ontstaat een gevaarlijk precedent.

 

Als ingrijpende bevoegdheden, die normaal met het strafrecht worden geassocieerd, via een administratieve procedure kunnen worden ingezet, verschuift de grens tussen wat de overheid mag en wat ze niet mag. De Ligue des droits humains heeft gewaarschuwd voor het risico dat op die manier een parallel administratief systeem ontstaat. Dat is een systeem waarbij verregaande bevoegdheden worden ingezet zonder dezelfde waarborgen als in een klassiek strafrechtelijk onderzoek. Dat is een evolutie die we bijzonder ernstig moeten nemen.

 

Er is nog een punt dat ik wil benadrukken. In het politieke debat wordt vaak gedaan alsof er een eenvoudige scheidingslijn bestaat tussen mensen met papieren en mensen zonder papieren, alsof de ene groep zich aan de regels houdt en de andere bewust ervoor kiest dat niet te doen. De werkelijkheid is echter veel complexer. Wie dicht bij de dagelijkse realiteit staat, zoals scholen, OCMW's, CAW's, ziekenhuizen en sociale organisaties, ziet hoe mensen tussen de mazen van het net kunnen vallen. Het gaat om mensen met verlopen documenten, vastgelopen procedures of een verblijfsstatus die afhankelijk is van omstandigheden waarover ze niet altijd zelf controle hebben.

 

Onwettig verblijf is dus niet altijd het gevolg van individuele keuzes. Ook beleidskeuzes en de manier waarop ons migratiesysteem is georganiseerd, spelen een rol. Procedures kunnen jarenlang aanslepen, voorwaarden worden aangescherpt, beroepsprocedures worden moeilijker en mensen kunnen vastlopen in ingewikkelde administratieve trajecten, terwijl de mogelijkheden om hun situatie te regulariseren beperkt blijven.

 

01.48  Maaike De Vreese (N-VA): Mevrouw Daems, het is toch wel hun eigen keuze of personen in illegaal verblijf al dan niet een gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid vormen, mag ik toch veronderstellen? Of ligt dat ook buiten hun eigen verantwoordelijkheid?

 

01.49  Greet Daems (PVDA-PTB): Wat ik nu probeer te schetsen, is het volledige beeld van mensen zonder papieren. Er zijn mensen zonder papieren die criminele feiten plegen; dat klopt. Daar heb ik het daarnet uitvoerig over gehad.

 

Ik heb gevraagd waarom dat niet zo in de wet staat beschreven. Ik heb daarop nog altijd geen antwoord gekregen.

 

01.50  Maaike De Vreese (N-VA): (…) (zonder micro)

 

01.51  Greet Daems (PVDA-PTB): In de memorie van toelichting? De memorie van toelichting is geen wet, mevrouw De Vreese.

 

Ik denk dat ik ook mijn punt mag maken over het gehele beeld van mensen zonder papieren. Zij zijn ook kwetsbaar en kiezen niet altijd zelf om in die situatie terecht te komen.

 

01.52  Maaike De Vreese (N-VA): Ik heb daarnet tijdens de vergadering – ik weet niet of u toen aanwezig was – letterlijk voorgelezen dat louter illegaal verblijf niet volstaat om onder deze wetgeving te vallen.

 

Het is toch wel degelijk een keuze van die personen in illegaal verblijf om bepaalde feiten te plegen, waardoor ze een gevaar vormen voor de openbare orde en de nationale veiligheid. Daar gaat het net over in dit wetsontwerp.

 

U schetst hier een heel verhaal over illegaal verblijf. We kunnen ook discussiëren over de mate in hoeverre dat een keuze en verantwoordelijkheid is van die mensen. Als partij leggen wij een heel grote verantwoordelijkheid bij de mensen die hier bevel na bevel gewoonweg negeren. We zullen daarover van mening verschillen, maar ik vraag u nu: de verantwoordelijkheid voor het feit dat iemand een gevaar vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid, ligt toch bij die mensen zelf? Net die mensen worden geviseerd, dat staat letterlijk in ons wetsontwerp.

 

01.53  Greet Daems (PVDA-PTB): Dat is net het probleem: die mensen worden niet geviseerd met dit wetsontwerp. Dan had u dat er maar beter in moeten opnemen. Het gevaar is … (Tumult)

 

Het staat er niet in. Dat is het hem net. Dat punt ben ik al de hele tijd aan het maken. De toepassing is veel te ruim. Wat betekent "gevaar voor de openbare orde"? We hebben het hier al gehad over het stelen van appels. Ik moet dat toch niet opnieuw vertellen?

 

Ik denk dat we dat punt nu kunnen afronden. We hebben het gehad.

 

De voorzitter: Gaat u verder, mevrouw Daems.

 

01.54  Greet Daems (PVDA-PTB): Ik ga bijna afronden, maar ik moet het nog hebben over het verzet.

 

Het verzet tegen dit wetsontwerp is zeer breed. Er is verzet vanuit de rechtswereld, onder meer van de Vereniging van onderzoeksrechters, de Association Syndicale des Magistrats, Avocats.be en de Orde van Vlaamse Balies. Zij vragen om het wetsontwerp te schrappen.

 

Ze waarschuwen voor een schending van het recht op een eerlijk proces, voor strijdigheid met het vermoeden van onschuld en voor een ongrondwettelijke rol van de onderzoeksrechter. Het Grondwettelijk Hof heeft in 2017 de huiszoeking via de mini-instructie al vernietigd omdat de waarborgen ontbraken. De argumentatie van toen kan bijna letterlijk worden overgenomen voor deze wet.

 

De Raad van State vroeg een grondige herziening met waarborgen voor alle betrokkenen en een effectief rechtsmiddel. De tekst bleef in de kern dezelfde. Toen u om een nieuw advies vroeg, antwoordde de Raad van State dat dat niet mogelijk is voor een tekst die inhoudelijk niet is veranderd.

 

Het middenveld, zijnde de Ligue des Droits Humains, de Ligue des Familles, Vluchtelingenwerk Vlaanderen, Bel Refugees en Myria, waarschuwen voor de gevolgen voor kinderen, voor de solidariteit en voor het vertrouwen.

 

De federale politie vertrouwt de uitvoering niet. Het OCAD en de Veiligheid van de Staat stellen dat er voor hen niets verandert met de voorliggende wet.

 

In het Brussels Parlement keurde de commissie met een alternatieve meerderheid een tekst goed van Ecolo, medeondertekend door de PVDA, tegen de woonstbetredingen. Dat is een duidelijk signaal uit het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

 

Bij de steden en gemeenten keurden 56 steden en gemeenten een motie goed tegen de woonstbetredingen. Ze willen niet dat de lokale politie zomaar bij hun inwoners kan binnenvallen. Ik heb de volledige lijst bij, maar ik zal u de voorlezing ervan besparen.

 

Wat ik wel wil doen, is Leuven nog eens aanhalen. In Leuven keurde de gemeenteraad met 26 stemmen tegen 12 stemmen een motie goed tegen de woonstbetredingen. Burgemeester Ridouani van Vooruit geeft aan dat hij de wet, mocht ze er komen, met veel tegenzin zal moeten uitvoeren.

 

Wat was het antwoord van Vooruit hier in het Parlement op het standpunt van de burgemeester van Leuven? Vooruit stelde dat hij de wet zal uitvoeren en dat dat het enige is wat telt. Dat vind ik geen antwoord. Daarmee negeert u uw eigen lokale verkozenen.

 

Ook in Herent en Mortsel klinkt verzet. Vandaag konden we opnieuw heel kritische stemmen van lokale politici van Vooruit lezen in de pers.

 

Burgemeester Ridouani van Leuven herhaalt vandaag zijn standpunt: "Onze kritiek blijft overeind, vandaag nog steeds. Als iemand een gevaar voor de openbare orde vormt, zal de politie ook haar werk doen zonder de wet. De minister haalt een kanon boven om een zeer kleine groep mensen, vaak in kwetsbare situaties, te raken. Dat verschuift naar een hellend vlak wat betreft de mensenrechten. Het is laf om symboolpolitiek in te zetten in plaats van werk te maken van een degelijk integratie- en migratiebeleid."

 

Ook de Vooruitburgemeester van Herent blijft bij zijn eerdere standpunt. Hij verklaart het volgende: "Ik zie geen element om mijn mening en voorbehoud te laten varen en ben ongerust. Of de wet de toets van het Grondwettelijk Hof zal doorstaan, betwijfel ik. Het is niet omdat ik lid ben van Vooruit dat ik mijn verstand op nul moet zetten."

 

Mijnheer El Yakhloufi, ik wil u niet viseren, want niet alleen Vooruitburgemeesters lieten van zich horen. Ik richt me ook tot de collega's van cd&v, want de cd&v-burgemeester van Brugge, Dirk De fauw, noemt die wet symboolpolitiek.

 

Tot slot is ook de meerderheid verdeeld. Ik richt mij daarbij tot Les Engagés. In 2017 hebt u dit voorstel nog liberticide en niet te amenderen genoemd. Kamerlid Dubois riep tijdens de eerste lezing op om te luisteren naar de alarmsignalen uit de rechtswereld en het middenveld. Tijdens de tweede lezing bleef hij weg. Vandaag is hij evenmin aanwezig.

 

Mevrouw Tourneur, u hebt wel de amendementen van de meerderheid verdedigd. Echt tevreden kunt u daar toch niet over zijn? Het amendement dat de bezwaren over het gevaar voor de openbare orde had moeten wegnemen, is er nooit gekomen. Dat is geen detail.

 

Wanneer de onderzoeksrechters, advocaten, politie, veiligheidsdiensten, burgemeesters en de Raad van State allemaal dezelfde alarmbellen luiden, is de enige optie toch om het wetsontwerp te schrappen? Ik vraag u uiteraard om het wetsontwerp straks niet goed te keuren.

 

Ik richt me ook tot Vooruit. Wat zult u doen als Les Engagés straks het ontwerp niet zou goedkeuren? Ik roep u dus echt op om straks tegen deze wet te stemmen.

 

U negeert nu alle stemmen van mensen op het terrein die elke dag met de materie bezig zijn. De wet goedkeuren, zou gewoon een enorm misprijzen voor die mensen betekenen.

 

Collega's, ik rond nu echt af. Voorliggend wetsontwerp wordt voorgesteld als een noodzakelijke maatregel voor de veiligheid. De veiligheidsdiensten en de juridische experten hebben ons echter geen overtuigend bewijs geleverd dat de nieuwe bevoegdheid noodzakelijk is om de doelstellingen van de regering te bereiken. Meer nog, de Vereniging van Onderzoeksrechters en de Orde van Advocaten vragen om de wet te schrappen.

 

Wat voorligt, is een maatregel die diep ingrijpt in de onschendbaarheid van de woning en die ook derden treft. De maatregel steunt op ruime en voor interpretatie vatbare begrippen en biedt onvoldoende waarborgen om willekeur te voorkomen.

 

Daarom moeten we ons afvragen wat de wet werkelijk toevoegt. Als het doel is om mensen aan te pakken die een ernstig misdrijf hebben gepleegd, dan bestaan er gerechtelijke instrumenten. Als het doel is om mensen zonder wettig verblijf op te sporen en terugkeerbeslissingen uit te voeren, dan bestaat er daarvoor al een administratief kader.

 

De regering moet uitleggen waarom die instrumenten niet volstaan en waarom het noodzakelijk zou zijn om een woning binnen te dringen. Die uitleg heeft ze niet gegeven. Wat overeind blijft, is het politieke signaal dat de regering het strengste migratiebeleid ooit voert.

 

Een politieke aankondiging is echter geen voldoende rechtvaardiging om fundamentele rechten opzij te schuiven. We mogen niet aanvaarden dat de overheid haar beleid legitimeert door mensen zonder papieren voortdurend met criminaliteit te associëren en vervolgens uitzonderlijke bevoegdheden te vragen die de rechtsbescherming van iedereen verzwakken.

 

Een rechtsstaat wordt niet alleen beoordeeld op de manier waarop hij omgaat met mensen die veel macht of invloed hebben. Hij wordt ook beoordeeld op de manier waarop hij omgaat met mensen die weinig middelen hebben om zich tegen de overheid te verdedigen.

 

Collega’s, net daarom zijn duidelijke regels, rechterlijke controle en effectieve beroepsmogelijkheden erg belangrijk. Net daarom mogen we de voorliggende wet niet goedkeuren.

 

De voorzitter: Zodoende hebben wij reeds de vijfde spreker gehad.

 

01.55  Aurore Tourneur (Les Engagés): Monsieur le président, chers collègues, une politique migratoire crédible doit reposer sur deux exigences: garantir un accueil digne et humain, mais aussi faire en sorte que les décisions de retour, lorsqu'elles sont devenues exécutoires, puissent effectivement être appliquées.

 

En 2024, la Belgique a délivré plus de 37 500 ordres de quitter le territoire, alors que quelque 4 400 retours effectifs ont été enregistrés. Sans qu'on puisse en déduire un taux d'exécution, ces chiffres illustrent néanmoins une difficulté bien réelle: prendre une décision de retour ne signifie pas automatiquement pouvoir l'exécuter. En effet, organiser un retour suppose d'identifier l'intéressé, d'établir sa nationalité, d'obtenir les documents nécessaires et de préparer concrètement son éloignement.

 

Dans certains cas, l'impossibilité de retrouver quelqu'un ou d'accéder aux documents peut bloquer toute la procédure. C'est dans ce contexte, et uniquement dans ce contexte, que les visites domiciliaires peuvent se révéler utiles, non pas comme une solution miracle, mais comme un outil de recours réservé à des situations exceptionnelles. Je veux être très claire: une visite domiciliaire ne constitue pas une fin en soi. L'objectif n'est pas de multiplier les visites, mais de permettre l'exécution effective des décisions de retour dans le respect des droits fondamentaux.

 

Chers collègues, je voudrais également rappeler le chemin parcouru par ce texte. On semble nous faire croire que nous agissons à la va-vite, mais ce n'est pas du tout ainsi que nous avons travaillé. À la suite du premier avis du Conseil d'État en août 2025, le gouvernement a apporté des modifications substantielles pour répondre aux observations formulées par les instances chargées de la protection des droits fondamentaux. Le texte a ensuite été approuvé en deuxième lecture par le gouvernement le 3 avril 2026, avant un nouvel avis du Conseil d'État le 11 mai et une troisième lecture gouvernementale le 29 mai. Le travail s'est poursuivi au Parlement. Grâce à la vigilance et à l'action des Engagés, nous avons obtenu de nouvelles garanties par voie d'amendements.

 

Je veux le souligner: ce texte n'est pas, comme je l'ai souvent entendu ce soir, celui de 2018 – auquel nous nous étions précisément opposés parce que les garanties n'étaient pas suffisantes. Aujourd'hui, les conditions sont particulièrement strictes et cumulatives. Le simple fait de séjourner irrégulièrement sur notre territoire ne suffit absolument pas. La personne doit notamment représenter un danger pour l'ordre public ou la sécurité nationale, faire l'objet d'un OQT exécutoire et ne pas avoir coopéré à son exécution. La visite doit constituer un ultime recours, nécessaire et proportionné, autorisé par un juge d'instruction indépendant. Il n'y a donc aucune automaticité.

 

Par ailleurs, nous avons encore renforcé les protections. Le juge pourra solliciter des informations complémentaires avant de statuer. Une nouvelle demande dans un même dossier devra être justifiée par un élément neuf.

 

Nous avons voulu aussi, cela nous tenait cœur, réserver une attention toute particulière aux enfants. Aucun mineur ne peut être directement visé par une telle mesure. Lorsque des enfants sont présents au domicile, le juge pourra fixer les modalités spécifiques pour protéger leur intérêt supérieur. Ces garanties sont fondamentales.

 

Je voudrais insister sur un dernier point, tout aussi essentiel: l'évaluation du dispositif. À notre demande, une évaluation devra être transmise au Parlement dans les 18 mois suivant l'entrée en vigueur de la loi. Ce rendez-vous devra constituer un véritable exercice démocratique. Nous devrons pouvoir savoir combien de visites ont été demandées, combien ont été autorisées, combien ont réellement permis de débloquer une procédure et, surtout, combien ont permis un éloignement. Nous devrons également examiner leurs conséquences sur les personnes concernées, tout particulièrement sur les enfants. En effet, si nous créons un outil exceptionnel, nous devons être capables d'en démontrer l'utilité, la proportionnalité et l'efficacité véritable. C'est aussi cela, notre responsabilité de législateur: ne pas simplement voter un dispositif, mais en vérifier le résultat et, si nécessaire, le corriger.

 

Chers collègues, dans un contexte européen où les règles envisagées en matière de retour sont moins protectrices, nous avons choisi de défendre un cadre belge plus strict, assorti de garanties judiciaires et humaines renforcées. Pour Les Engagés, il ne faut pas choisir entre humanité et fermeté; il faut être capable de tenir les deux. L'État doit être capable de faire respecter ses décisions. Mais lorsqu'il se donne le pouvoir de pénétrer dans un domicile, ce pouvoir doit être confié à un juge indépendant et rester exceptionnel, strictement encadré, proportionné et évalué. C'est cet équilibre que nous avons défendu tout au long des travaux et c'est ce même équilibre que nous continuons de garantir. Je vous remercie.

 

01.56  Julien Ribaudo (PVDA-PTB): Collègue Tourneur, j'ai une petite question pour vous. Hier, je me trouvais à Uccle, commune où j'habite.

 

(…)

 

Oui, je suis d'Uccle. C'est fou, non? Bref, plus d'une centaine de personnes étaient présentes pour s'opposer au projet de visites domiciliaires. Je discutais avec Nathalie et Lola, deux femmes qui avaient encore espoir dans Les Engagés et ne pouvaient pas croire qu'ils allaient maintenir leur position. Mais tout à l'heure, dans l'hémicycle, nous avons entendu haut et fort: "Les Engagés sont fiers de voter ce texte." J'ai été un peu surpris, car en commission, où je me trouvais, ce n'était pas leur ton. Aujourd'hui, vous êtes fiers de voter ce texte. Dès lors, chère collègue Tourneur, je vais seulement vous poser une question de la part de Lola et Martine, car je n'entretenais aucune illusion pour ma part. Madame, êtes-vous sincèrement fière de voter ce texte?

 

01.57  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame Tourneur, j'avais aussi plusieurs questions, mais j'avoue avoir été prise de court par la brièveté de votre intervention. Je pensais que vous alliez nous entretenir un peu plus longtemps des motivations des Engagés.

 

Ma première question concerne ce que vous avez déjà dit plusieurs fois en commission: à savoir que le texte serait proportionné et qu'en cas de corrections éventuelles à apporter, vous comptiez sur l'évaluation, dans 18 mois.

 

En fait, vous me dites là que vous faites davantage confiance à une évaluation à venir dont on n'a aucune idée des modalités ni des critères ni de quoi que ce soit. Vous avez juste avancé qu'il fallait des chiffres. Vous faites plus confiance à une évaluation qui sera menée par l'Office des étrangers et par le cabinet de la ministre qu'à tous les avis que nous avons reçus d'experts juridiques.

 

Vous ne m'écoutez pas. Je vais attendre un peu parce que je n'ai pas envie de parler dans le vide.

 

Donc on a ici je ne sais combien, des dizaines ou des centaines de pages, des vidéos d'audition etc. qui nous expliquent pourquoi ce texte est complètement déséquilibré et pourquoi l'ingérence qu'il installe dans l'inviolabilité du domicile et dans le droit à la vie privée n'est pas proportionnée, en raison de l'absence de plusieurs garanties. Mais vous nous dites que dans 18 mois peut-être, on recevra une évaluation de l'Office des étrangers qui nous proposera des corrections. Mais est-ce que vous rigolez?

 

Concernant particulièrement la perquisition, que faites-vous de la jurisprudence de la Cour constitutionnelle du 21 décembre 2017 qui a annulé la possibilité d'une perquisition pendant la mini-instruction, en raison de la gravité de l'ingérence dans le droit au respect de la vie privée et dans le droit à l'inviolabilité du domicile? Permettre la perquisition durant la mini-instruction n'était pas possible parce que c'était une intrusion trop grande dans ces droits fondamentaux.

 

Je cite le président de l'Ordre des barreaux francophones et germanophone de Belgique (avocats.be) qui, ce matin, consacrait sa tribune à nous demander, à nous tous et toutes ici, de ne pas voter le texte qu'on discute aujourd'hui: "Un tel argument – donc l'argument de la Cour constitutionnelle en 2017 – devrait à fortiori s'appliquer en l'espèce s'agissant d'une mini-instruction, dans le cadre d'une procédure administrative." M'adressant aux Engagés, j'aimerais que vous puissiez me dire quelle est la réponse que vous apportez à cela et comment vous considérez que ce qui est impossible en matière pénale devrait être possible en matière administrative. On peut déjà commencer par là.

 

01.58  Aurore Tourneur (Les Engagés): Pour répondre à la première question, nous sommes surtout très fiers des balises que nous avons mises en place. C'est d'ailleurs ce qui a été repris dans le communiqué de Belga et ce qu'a dit mon collègue. Nous sommes très fiers parce qu'il y a des balises. Il faut toujours reparler de cet équilibre que nous avons recherché. J'ai toujours l'impression que vous voulez nous faire dire que nous criminalisons les personnes qui hébergent. Mme Merckx opine du bonnet.

 

Justement, j'ai envie de vous faire part d'une expérience qui a été la mienne. Lors de ma toute première expérience d'hébergement, j'avais dix ans. Ma mère, veuve avec deux enfants en bas âge, avait décidé d'accueillir trois personnes, trois Albanais. Elle les a logés, nourris et blanchis pendant plus d'un an et cela a été une expérience humaine extraordinaire. J'encourage donc très fort, aujourd'hui, publiquement, toute personne à accueillir, parce que cela s'appelle de la solidarité, de la fraternité et c'est ce qui fait que nous sommes des êtres humains: l'humanisme.

 

Mais à côté de cela, nous avons, me semble-t-il, et c'est cela qui fait partie de l'équilibre, une responsabilité en tant qu'élus. En tant que parlementaires, nous devons garantir la sécurité de nos concitoyens et ce sont exactement ces garanties-là que nous avons introduites dans ce texte, avec une série d'amendements que nous sommes très fiers d'avoir déposés. C'est la première chose que je voulais aborder: cette recherche d'équilibre.

 

Ensuite, je ne suis pas étonnée que vous ayez parlé avec différentes personnes, parce qu'il y a pas mal d'informations qui ont circulé sur les réseaux. J'ai vu ces derniers jours des affirmations selon lesquelles on allait assister à des rafles la nuit, devant des enfants traumatisés, alors que c'est complètement faux. Moi, je suis disponible pour rencontrer Lola et Nathalie, sans problème, afin de discuter de ce texte autour d'un café.

 

Madame Hugon Lecharlier, vous m'avez parlé d'évaluation. Nous n'avons pas encore les modalités. Elles arriveront sur la table dans les prochaines semaines. Madame la ministre, nous comptons sur vous pour nous proposer des éléments extrêmement concrets. En effet, la première chose que moi je vais vérifier dans cette l'évaluation, c'est si nous avons eu 200 ou 3 visites domiciliaires; si sur ces 200 visites, nous avons eu une personne pour laquelle l'OQT a véritablement été suivi d'effet ou si, sur 40 visites domiciliaires, 30 ont donné leurs effets, car cela change tout. Ce sera alors notre rôle de parlementaire de modifier, puisque notre travail consiste à faire des lois et que si la loi est à modifier, nous la modifierons.

 

01.59  Julien Ribaudo (PVDA-PTB): Vous avez répondu longuement à une question qui était pourtant toute simple: Êtes-vous fiers ou pas? Cela prouve d'abord le mal-être. Deuxièmement, vous dites que je mentais et que je n'ai pas bien écouté. Monsieur De Maegd, c'était quand même assez facile (il fait écouter un enregistrement sonore de la voix de M. De Maegd): "Monsieur le président, pour dire que Les Engagés sont très fiers de voter ce texte en réalité...".  Vous pouvez mettre tous les "notamment" possibles, mais le problème, c'est que c'est la première chose que vous dites.

 

Vous nous accusez de populisme mais c'est la vérité. Vous le dites, vous êtes fier de voter ce texte. Vous l'avez dit. Après, on peut ajouter tous les "mais" derrière. Mais le fond, c'est que vous êtes fier de voter ce texte. Vous l'avez dit. C'est le premier point.

 

Chère collègue Tourneur, certes, vous avez mis des balises. Ce serait mentir de dire que c'est faux. Mais, dans vos rangs, et c'était après les auditions, le collègue Lutgen disait: "Quand il y a un flou, il y a un loup". Dans trois de ces balises, trois, il y a un flou. On a déjà évoqué l'ordre public, dont je ne reparlerai pas, premier flou. Aucune mesure moins intrusive, deuxième flou et puis il n'y a pas de cadre dans le texte, ce qui veut dire qu'on ne sait pas. Quelles sont les autres mesures qui seraient moins intrusives? On ne sait pas. À partir de combien de temps? On ne sait pas. Troisième flou. Il en va de même pour l'étranger qui "ne doit pas coopérer". Qu'est-ce que cela signifie? C'est flou. Une porte fermée. Certains le disent, une porte fermée, légalement, avec le texte, ce serait possible.

 

Êtes-vous donc toujours aussi fière d'avoir laissé ce flou? Ne pensez-vous pas que le réel danger de ce texte réside dans ce flou?

 

01.60  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame Tourneur, sur l'évaluation, je ne suis pas très sûre de ce que vous proposeriez de faire s'il y avait 200 ou 300 visites domiciliaires. Vous dites que vous vous saisirez de ces informations. Moi, je vous invite quand même à écouter dès aujourd'hui les dizaines de voix qui vous disent que la loi que vous vous apprêtez à voter n'est pas constitutionnelle. Il ne faut pas attendre un an et demi pour l'apprendre.

 

Par rapport à la Constitution, au mois de juin, votre président, M. Verougstraete, déclarait dans une interview qu'il était bien conscient qu'il restait des choses un peu problématiques sur le respect des droits humains et de rajouter: "Mais vous savez, il y a toujours la Cour constitutionnelle derrière". Là, je veux peut-être faire le lien avec ce que vous nous dites sur la responsabilité des parlementaires. En effet, notre responsabilité de parlementaires, c'est aussi de faire dans cet hémicycle du travail de bonne qualité et de vérifier dès aujourd'hui, avec toutes les informations à disposition, si ce texte respecte les droits fondamentaux de tout un chacun. Ce n'est évidemment pas le cas. On vous l'a bien assez dit. En tout cas, notre responsabilité ici, aujourd'hui, c'est de faire le travail correctement et de ne pas attendre que la Cour constitutionnelle vienne nettoyer derrière nous.

 

Enfin, vous avez évoqué la grande attention que vous vous souhaitiez porter aux enfants dans tout cela. Je voulais donc vous demander si vous aviez pris connaissance des positions de la Ligue des familles, de la Ligue des Droits de l'Enfant, de la Ligue des Droits Humains et de la Ligue Bruxelloise pour la Santé Mentale. Ce sont quatre associations qui, si je peux me permettre, se liguent contre vous en affirmant qu'en aucun cas, ce projet de loi ne peut prétendre respecter le moins du monde les droits des enfants qui sont notamment protégés par la Convention internationale des droits de l'enfant, qui lie la Belgique.

 

01.61  Ridouane Chahid (PS): Monsieur le président, je vous remercie. Je ne serai pas très long. Je serai d'ailleurs presque aussi bref que Mme Tourneur. À vrai dire, je suis même un peu déçu, car je pensais que Mme Tourneur prendrait davantage de temps pour justifier son vote.

 

Madame Tourneur, premièrement, à un moment donné dans votre intervention, vous avez parlé de la nécessité de préserver les mineurs. Concrètement, comment comptez-vous le faire? Je ne vois pas vraiment en quoi ce texte prévoit une protection particulière des mineurs, alors même que votre parti a beaucoup fait campagne sur la question de la famille.

 

Deuxièmement, vous avez déclaré qu'il était de notre devoir et de notre responsabilité, en tant qu'élus, d'assurer la sécurité des citoyens. Si je vous comprends bien, vous estimez donc qu'assurer la sécurité des citoyens consiste à accorder davantage de pouvoirs à l'Office des étrangers plutôt qu'à renforcer les moyens de la police et de la justice. Est-ce bien votre position? Pour ma part, lorsque l'on parle de sécurité, je pense avant tout aux moyens accordés à la police et à la justice pour accomplir leurs missions. Je ne pense pas qu'assurer la sécurité des citoyens consiste à permettre à l'Office des étrangers d'enfoncer des portes. Manifestement, nous n'avons pas la même conception de ce que recouvre la sécurité des citoyens.

 

Ma dernière question concerne l'évaluation. Vous avez effectivement obtenu qu'une évaluation soit prévue. Toutefois, pourquoi attendre cette évaluation alors qu'un certain nombre d'avis ont déjà été rendus par des experts et des professionnels du secteur, qui alertent dès aujourd'hui sur le fait que votre projet de loi va droit dans le mur?

 

01.62  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mijn eerste vraag is heel eenvoudig, mevrouw Tourneur. Waar is mijn goede vriend, mijnheer Dubois? Hij was heel kritisch in de commissie tijdens de eerste lezing en ook bij de bespreking van de eerste beleidsnota’s. Hij was toen bijzonder kritisch ten aanzien van de regering. Ik mis dus mijn vriend en collega Dubois, die het dossier van binnen en van buiten kent. Hij is vandaag niet aanwezig. Is er iets aan de hand? Moeten we een kaartje sturen? Wat is de reden waarom hij hier niet is? Wat is er gebeurd met collega Dubois, die heel kritisch vragen stelt en uiteraard geen antwoorden krijgt, maar vervolgens akkoord gaat en zegt dat alles via amendementen kan worden geremedieerd? Die flutamendementen remediëren uiteraard niets. En vandaag is collega Dubois er niet.

 

Collega De Maegd daarentegen zegt dat hij fier is, waarna nog een hele uitleg volgt. "We zijn fier." Hoe werkt dat in de lollipopwereld van Les Engagés? Hoe kunt u op enkele maanden tijd van extreem kritisch naar heel fier gaan? In een normale wereld zou dat kunnen betekenen dat de tekst fundamenteel is bijgestuurd. Dat is echter niet gebeurd. Alleen in de lollipopwereld van Les Engagés is er dus blijkbaar iets veranderd.

 

Mevrouw, u hebt mij getriggerd door te zeggen dat u iets voor de kinderrechten doet. Dat is interessant. Jullie gaan de kinderen beschermen. Ik ben daarom de tekst gaan nalezen, want anders zal men mij opnieuw verwijten dat we de tekst niet hebben gelezen. Ik heb opgezocht wat er nu precies in de tekst staat dat de belangen van de kinderen daadwerkelijk vooruithelpt. Eén zinnetje over "het hoger belang van het kind". Dat is een beetje de joker. Als u niet meer weet wat u moet zeggen, schrijft u dat gewoon in uw tekst.

 

La Ligue des familles is mordicus tegen. De kinderrechtencommissaris is mordicus tegen. Wellicht zult u nu zeggen dat zij allemaal een lidkaart van Groen hebben. Dat kan. Als u zo doorgaat, is ons ledenaantal tegen vanavond verdubbeld, want blijkbaar hebben al die experts een lidkaart van Groen. Met alle respect, maar de kinderrechtencommissaris is vernietigend in zijn oordeel. Ik probeer te begrijpen hoe jullie het kunnen rijmen om dit een tekst te vinden die goed is voor kinderen, terwijl de adviezen over de volledige lijn vernietigend zijn.

 

Mijn voorlaatste vraag gaat over de evaluatie. Jullie zeggen dat bekeken zal worden hoeveel gevallen er zijn. Wat is dat nu voor een evaluatie? Als er tien of honderd gevallen zijn, wat is dan het verschil? Die evaluatie zal toch inhoudelijk zijn? Het zal toch gaan over de manier waarop die woonstbetredingen hebben plaatsgevonden en over de vraag of er daadwerkelijk problemen zijn ontstaan met betrekking tot de kinderrechten? Kunt u zeggen waar de lat ligt? Op het einde van de rit gaan jullie er toch onder, dat weet ik wel, maar het is misschien goed om op een bepaald moment duidelijk te maken waar voor Les Engagés de lat ligt bij die evaluatie.

 

Ten slotte kom ik bij mijn laatste vraag. Er werd daarnet een discussie gevoerd over de vraag of we dit met ICE mogen vergelijken. Mijn persoonlijke mening is van niet. Laten we daar duidelijk over zijn: deze tekst is geen ICE. U kent echter allemaal de strategie van het kraantje, die meestal fiscaal wordt toegepast. Men duwt het kraantje in de muur, draait het een klein beetje open en het begint te druppelen. Op die manier kunnen mensen die er eigenlijk geen voorstander van zijn, zeggen dat het kraantje heel weinig water doorlaat en dat er geen reden tot paniek is. Alles komt in orde. De volgende regering stelt vervolgens vast dat er een kraantje in de muur zit en geeft er een kleine draai aan. Het kraantje gaat verder open.

 

Welke garanties hebben de collega's van Les Engagés dat het kraantje dat jullie nu in de muur of in de deur rammen, in volgende legislaturen niet verder wordt opengedraaid? Jullie wijzen daarvoor op onder meer de zes cumulatieve voorwaarden en op de moeilijke toepassing. Dat gaapt als een oven, zegt men in West-Vlaanderen: dat kraantje gaat de volgende keer gewoon verder open. Les Engagés zal verantwoordelijk zijn voor de plaatsing van dat kraantje. Zijn jullie zich bewust van dat probleem? Welke garanties kunnen jullie mij geven dat het kraantje op termijn niet verder wordt opengedraaid?

 

01.63  Michel De Maegd (Les Engagés): Brièvement, à propos du débat qui vient d'avoir lieu, je pense que l'honnêteté intellectuelle est fondamentale.

 

Tout d'abord, lorsqu'il y avait des caméras et des chaînes de télévision, le PTB a assimilé deux événements qui n'avaient absolument rien à voir l'un avec l'autre afin de créer un écran de fumée et de faire croire que Les Engagés n'étaient pas cohérents sur deux dossiers pourtant totalement distincts: l'accueil des demandeurs d'asile et le texte relatif aux visites domiciliaires.

 

Ensuite, M. Ribaudo utilise une nouvelle fois des méthodes que je considère comme profondément indignes dans un parlement. Cela ne m'étonne d'ailleurs absolument pas. Vous ne reprenez qu'un début de phrase sans assumer d'en citer la suite. Et, bien sûr, les écolos vous emboîtent le pas en procédant exactement de la même manière, tant sur les réseaux sociaux, madame Maouane, que dans cet hémicycle. En matière de populisme, croyez-moi, les électeurs de l'extrême préféreront toujours, monsieur Vandemaele, l'original à la copie.

 

01.64  Aurore Tourneur (Les Engagés): Je vais essayer de répondre globalement au plus grand nombre de questions.

 

C'est normal, monsieur Chahid, que l'on ne s'étende pas davantage ici, puisque c'est en commission que nous disposons du temps nécessaire pour discuter. En séance plénière, chacun doit pouvoir expliquer son vote avant que celui-ci n'ait lieu. À mes yeux, faire de la flibuste parlementaire et recommencer l'ensemble des débats n'apporte aucune plus-value. C'est la raison pour laquelle je n'ai pas été plus longue.

 

Vous évoquez la sécurité des citoyens. Évidemment qu'elle est en jeu lorsqu'une personne représente une menace pour la sécurité nationale ou un danger pour l'ordre public. Pour ma part, je considère que notre rôle de parlementaires est de faire en sorte que ces personnes ne puissent plus demeurer sur notre territoire. C'est très clair.

 

Vous affirmez ensuite que nous ne voulons plus investir dans la justice. Nous n'avons jamais dit cela. Au contraire, s'il y a bien deux départements qui ont été épargnés par les économies budgétaires, ce sont la justice et la police.

 

En ce qui concerne les enfants, c’est aussi une évolution majeure. Aucune visite domiciliaire ne peut être demandée à l'égard d'un étranger mineur. Nous l'avons également souligné à de nombreuses reprises en commission: lorsqu'un enfant est susceptible d'être présent dans le logement, le juge doit apprécier la mesure au regard de son intérêt supérieur. Des modalités particulières peuvent en outre être imposées: intervention pendant les heures scolaires, présence d'un psychologue, recours à l'approche la moins intrusive possible. La situation familiale et les éventuelles vulnérabilités, y compris celles de tiers, doivent également figurer parmi les éléments communiqués au juge. Ces garanties n'étaient d'ailleurs pas prévues dans le projet de 2017 auquel on tente régulièrement de nous renvoyer.

 

Quant à l'avenir, je suis responsable des textes que je vote aujourd'hui. Un futur gouvernement pourra prendre d'autres décisions. Notre objectif est clairement de limiter ces mesures aux personnes dangereuses. C'est notre ligne rouge.

 

Président: Florence Reuter, vice-présidente.

Voorzitter: Florence Reuter, ondervoorzitster.

 

La présidente: Je donne la parole à Madame Hugon-Lecharlier, puis à Monsieur Vandemaele.

 

01.65  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame Tourneur, je vais peut-être commencer par ces fameux amendements dont vous nous avez parlé et dont l'un, prétendument, protégerait mieux les mineurs qu'auparavant. Pourtant, ce n'est pas parce que le texte mentionne deux fois plutôt qu'une que le juge d'instruction fixe les modalités d'exécution de la visite domiciliaire en présence d'enfants que ceux-ci seront deux fois mieux protégés.

 

Hier encore, la Ligue des familles a publié une analyse examinant les visites domiciliaires sous l'angle des droits de l'enfant. La chargée de mission auteure de cette analyse, Mme Sevrin, pointe le cynisme d'un gouvernement et d'une majorité qui reconnaissent eux-mêmes, dans le texte, le risque de traumatisme pour l'enfant, tout en renvoyant à un juge d'instruction – dont ce n'est pas le métier – la responsabilité de déterminer les mesures permettant de limiter ce traumatisme potentiel. Dans le même article, la Ligue des droits humains souligne également plusieurs difficultés. Encore faut-il, d'abord, que le juge d'instruction soit informé de la présence d'enfants, ce qui n'est nullement garanti. Ensuite, même lorsqu'il dispose de cette information, quelles sont réellement ses options? Va-t-il décider si l'arrestation du papa doit avoir lieu pendant le petit-déjeuner ou lorsque l'enfant est à l'école?

 

Ces observations s'ajoutent aux nombreuses critiques formulées par les acteurs de la défense des droits de l'enfant, sur lesquelles je reviendrai dans ma propre intervention. Une chose est en tout cas certaine: si vous vous déclarez satisfaite et fière des balises et des amendements, vous semblez assez isolée dans cette appréciation. S'agissant ensuite de la compatibilité de ce projet de loi avec la jurisprudence de la Cour constitutionnelle relative aux perquisitions, vous ne m'avez pas répondu. Je ne m'en étonne pas, car cela me semble précisément impossible.

 

J'avoue également avoir été quelque peu estomaquée de vous entendre encourager nos concitoyens à héberger des personnes en situation irrégulière alors que, dans le même temps, vous êtes sur le point d'adopter une loi qui les exposerait à des intrusions majeures dans leur domicile. C'est tout de même assez incroyable. Si votre propre maman était aujourd'hui hébergeuse, elle s'exposerait elle aussi à voir sa porte défoncée en application d'une loi que vous vous apprêtez pourtant à voter.

 

Enfin, pour revenir à ce que vous avez affirmé à l'instant, vous répétez une nouvelle fois que cette loi viserait uniquement les personnes dangereuses. Dites-moi où cela est écrit dans le dispositif. Ce n'est tout simplement pas le cas. Nous avons entendu des dizaines de contre-exemples. Le collègue Aouasti en a cité un tout à l'heure: celui de personnes mentionnées dans un procès-verbal alors qu'elles étaient en situation de légitime défense, qui sont ensuite totalement disculpées, mais qui conservent néanmoins ce procès-verbal à leur dossier et pourraient, sur cette seule base, faire l'objet d'une expulsion. Il existe également de nombreux exemples d'infractions tout à fait mineures.

 

D'ailleurs, vos collègues des Engagés, lors de la première lecture du texte et pendant les auditions, réclamaient eux-mêmes davantage de clarifications. Ils expliquaient qu'il faudrait au minimum une liste excluant explicitement certaines infractions mineures. Ils demandaient qu’il soit clairement établi que la participation à une manifestation non autorisée ou le travail sans permis ne sont pas visés. Or rien dans le texte ne permet aujourd'hui d'exclure de tels cas. Pourtant, vous continuez à nous affirmer que seules les personnes dangereuses sont concernées. Si tel était réellement le cas, le texte le dirait explicitement. Or ce n'est pas ce qu'il dit.

 

01.66  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mevrouw Tourneur, u antwoordt eigenlijk gewoon niet op mijn vragen. Ik herhaal ze dus. Waar is mijn goede vriend Dubois? Daar hebt u niet op geantwoord.

 

Ik blijf het hallucinant vinden hoe jullie op enkele maanden tijd zijn opgeschoven van een bijzonder kritische houding naar die fierheid waarop u blijkbaar prat gaat.

 

Laten we het dan over de kinderen hebben. U zegt dat het hoger belang van het kind is ingeschreven en dat jullie ervoor zullen zorgen dat als er kinderen aanwezig zijn, er mogelijk extra maatregelen kunnen worden genomen. Kunnen en zullen zijn trouwens geen synoniemen, althans niet in het Nederlands.

 

De vraag is natuurlijk hoe u weet dat er kinderen aanwezig zijn. Op basis van welke onderzoeksdaden en in opdracht van wie zult u dat bepalen? U zou kunnen zeggen dat u het dossier bekijkt dat de DVZ aanlevert en waarin staat dat persoon X of Y kinderen heeft. Dan zou u kunnen besluiten dat er, aangezien die persoon kinderen heeft, mogelijk kinderen aanwezig zijn. Dat zou kunnen. Misschien verblijven er op hetzelfde adres echter ook andere mensen, ook andere kinderen die niet voorkomen in het dossier. Jullie beuken de deur in, komen in de gang en stellen plots vast: hier zijn kinderen. Daar was onvoorzien. Hoe zult u dan het hoger belang van het kind garanderen? U beseft toch dat u in uw teksten alleen wat theoretische blablabla hebt ingeschreven, maar dat de reële kinderrechten helemaal niet worden verdedigd door wat hier staat.

 

Het kan natuurlijk zijn dat ik mij vergis. Ik heb de wijsheid niet in pacht, verre van, collega's. Ook ik kan fouten maken. De kinderrechtencommissaris heeft echter die specifieke opdracht; die mensen houden zich voortdurend bezig met het toetsen van wetgeving aan de kinderrechten.

 

U zou kunnen zeggen dat de kinderrechtencommissaris een aantal opmerkingen heeft gemaakt. Dat waren echter niet zomaar enkele opmerkingen. De kinderrechtencommissaris heeft een vernietigend advies afgeleverd over de impact van deze wettekst op de kinderrechten. Zelfs na de aanpassingen blijft dat advies volledig overeind. Jullie komen dus op geen enkele manier tegemoet aan de opmerkingen van de kinderrechtencommissaris, die uitsluitend toetst aan het Kinderrechtenverdrag. Dat is geen persoonlijke mening van die mensen, ze toetsen uw teksten aan de naleving van de kinderrechten zoals die zijn opgenomen in het Verdrag inzake de Rechten van het Kind. Daaruit bleek dat u over de hele lijn gebuisd bent.

 

U kunt hier dus zoveel vertellen als u wilt, maar het is mijn plicht om minstens te zeggen dat u straks, wanneer u op de knop duwt – en u zult op de knop duwen, dat weet ik wel – een wet goedkeurt die de kinderrechten bijzonder stevig aanvalt en raakt aan de kern van hun waarden. U moet dat weten wanneer u straks op de knop duwt. Ik heb u daarover geïnformeerd.

 

Waar ligt de lat voor Les Engagés? Ook daar hebt u niet op geantwoord. Er is geen lat. Mocht er toch een lat zijn, dan gaat deze wet daar straks gewoon onderdoor.

 

Tot slot wil ik het nog over het kraantje hebben. U zegt dat u niet in de toekomst kunt kijken. Dat klopt, anders had ik u aangesproken met Madame Soleil. U kunt inderdaad niet in de toekomst kijken. Beseft u echter dat u verantwoordelijk bent voor het kraantje dat u in de muur steekt? Beseft u dat u de eerste stap hebt gezet naar wetgeving die op termijn nog veel slechter zal zijn en die alle garanties die er nu in staan op termijn weer zal uithollen? Ook daarop hebt u gewoon niet geantwoord.

 

Jullie hopen natuurlijk dat dit zo snel mogelijk voorbij is, dat deze vergadering zo snel mogelijk wordt afgerond en dat jullie van deze nachtmerrie verlost zijn. Dat is echter niet zo. Het middenveld is bijzonder duidelijk, in Wallonië nog meer dan bij ons in Vlaanderen. Voor een partij die altijd uitpakt met haar goede relaties met het middenveld, denk ik dat jullie nu een bijzonder stevige deuk in het imago van Les Engagés hebben geslagen.

 

01.67  Ridouane Chahid (PS): Sans être beaucoup plus long, madame Tourneur, je dois dire que, dans votre réponse, je n'ai pas entendu – ou en tout cas pas compris – ce qui garantissait concrètement la préservation de l'intérêt des enfants et des mineurs. Comment leurs intérêts sont-ils protégés? Les place-t-on ailleurs avant l'arrestation de leurs parents? Fait-on intervenir un psychologue?

 

Ensuite, comme mes collègues, je me demande comment l'Office des étrangers constatera concrètement la présence d'enfants dans le logement. Cela signifie-t-il qu'un juge d'instruction accompagnera chaque visite domiciliaire? Existe-t-il une procédure spécifique, comparable à celles prévues dans certaines procédures administratives impliquant des perquisitions? Là aussi, je n'ai pas obtenu de réponse. Concernant l'évaluation, je vous ai interrogée sur les raisons pour lesquelles vous ne tenez pas compte des avis déjà rendus aujourd'hui, non pas par des responsables politiques, mais par des experts et des professionnels qui travaillent dans le secteur depuis de nombreuses années.

 

Enfin, une petite précision, madame Tourneur. Je sais bien qu'il n'est pas possible d'être présent dans toutes les commissions, mais vous avez déclaré que, s'il y avait deux secteurs préservés des économies, il s'agissait de la police et de la justice. Permettez-moi simplement de rappeler qu'à l'occasion de son audition en commission de l'Intérieur, le commissaire général a clairement indiqué qu'il manquait 70 millions d'euros à la police fédérale pour assurer ses missions de base en 2026. Je parle bien des missions de base, et non de nouvelles missions. Dès lors, affirmer aujourd'hui que ce secteur n'a pas subi d'économies ne correspond pas tout à fait à la réalité. Je comprends toutefois qu'il n'est pas possible de suivre les travaux de toutes les commissions.

 

01.68  Julien Ribaudo (PVDA-PTB): Je vais d'abord réagir aux propos tenus à mon égard. J'aimerais savoir en quoi les méthodes que j'utiliserais seraient, "une fois de plus, indignes de ce Parlement".

 

Premièrement, lorsque mes interventions offusquent la droite au point qu'elle se sent mal à l'aise, j'ai plutôt le sentiment d'avoir marqué un point. Deuxièmement, je vous remercie, monsieur De Maegd, d'avoir été aussi franc. Au moins, Lola et Mathilde connaissent désormais votre position. Vous préférez vous attarder sur des détails, sur des prénoms, plutôt que de répondre au fond.

 

Vous êtes fiers de voter ce texte et vous êtes fiers des balises qu'il contient. Très bien. Au moins, les personnes concernées savent désormais à quoi s'en tenir. Elles savent également que Les Engagés peuvent passer d'un texte qu'ils jugeaient auparavant liberticide à un texte qu'ils considèrent aujourd'hui acceptable au motif qu'il comporte des balises dont la portée demeure pourtant floue. Et c'est précisément sur ce point que je reste sans réponse, madame Tourneur: comment pouvez-vous encore garantir que ce flou ne sera pas, demain, plus préjudiciable et plus dangereux encore que ce qui est prévu aujourd'hui dans le texte?

 

La présidente: Monsieur El Yakhloufi, à vous la parole.

 

01.69  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Goedenacht, collega’s, het al na middernacht. Ik probeer het dus kort te houden, al hangt dat natuurlijk ook van uw vragen af.

 

Collega's, stelt u zich het volgende voor. Iemand is veroordeeld voor zware feiten. Die persoon heeft zijn of haar straf uitgezeten, heeft geen verblijfsrecht en krijgt het bevel om het land te verlaten. Alle procedures zijn doorlopen, maar die persoon weigert elke vorm van hulp, elk gesprek en elk vliegtuig te nemen. Hij vormt een gevaar voor onze samenleving en onze openbare orde en sluit de deur.

 

Ik hoor hier sommigen zeggen dat dat gewoon jammer is. Die buren en de wijkbewoners die daarvan op de hoogte zijn, vragen niet om minder rechtsstaat, ze vragen om een veilige buurt. Ze vragen dat de beslissing wordt uitgevoerd. Wat moet de overheid dan doen? Die zou dan moeten zeggen dat het jammer is en dat ze het heeft geprobeerd, maar dat de wet stopt aan de voordeur. C’est fini. Dat is wat ik hier hoor. Dat is ook wat de burger die nu meekijkt, hier hoort.

 

Vandaag zeggen we daar nee tegen, ik wil daar heel duidelijk over zijn. De regels gelden voor iedereen. De rechtsstaat stopt niet aan de deur. We zorgen er wel voor dat dit met strikte regels gebeurt: zes voorwaarden en een onafhankelijke rechter. Sommige collega's proberen de zaak natuurlijk belachelijk te maken. Ze voegen dan amendementen toe die de lat zelfs nog hoger leggen.

 

Collega's, ik wil dit feitelijk benaderen en deze wet kort met u bespreken. Het gaat om zes voorwaarden. Niet één, collega's, maar zes. In artikel 74/7/1 staan zes voorwaarden opgesomd. Die zijn cumulatief. Dat woord is heel belangrijk. Ik ken ook het Franse woord 'cumulatif'. C'est donc très facile pour notre collègue. Elles sont cumulatives. Ik viseer hier natuurlijk niemand mee; ik zou niet durven. Dat houdt echter in dat alle voorwaarden tegelijkertijd vervuld moeten zijn. Ontbreekt er één voorwaarde, dan blijft de deur dicht.

 

Welke voorwaarden zijn dat? Ik hoor hier veel mensen die het dossier niet kennen, vragen welke voorwaarden dat precies zijn. Ik zal ze toelichten, ook voor de collega's die de wet misschien niet zo goed hebben gelezen.

 

Ten eerste moeten er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat de persoon een gevaar vormt voor de openbare orde of de nationale veiligheid.

 

Ten tweede moet er een uitvoerbare beslissing tot terugdrijving, verwijdering of overdracht zijn en moeten alle procedures doorlopen zijn.

 

Ten derde moet de persoon niet meewerken aan zijn of haar terugkeer.

 

Ten vierde moet die persoon op een niet-publieke plaats verblijven en moeten er redelijke gronden zijn om aan te nemen dat die persoon zich daar effectief bevindt.

 

Ten vijfde is ook de machtiging noodzakelijk en er mag geen minder ingrijpend middel zijn dat werkt.

 

De zesde van die cumulatieve voorwaarden is dat de machtiging proportioneel moet zijn ten aanzien van de belangen van de persoon zelf en van iedereen die op dat adres woont.

 

Collega's, ik zal proberen het eenvoudiger voor te stellen, omdat sommige collega's het toch nog niet begrepen. Zie het als heel grote houten deur met zes sloten. De overheid krijgt echter geen loper, ze moet elk slot afzonderlijk openen. De sleutels liggen niet bij de politie, noch bij mevrouw de minister. Ze liggen zeker ook niet bij de partijen die ik hier vandaag heb gehoord. Gelukkig maar, als ik dat mag zeggen. Die sleutels liggen bij de onderzoeksrechter.

 

Over wie gaat het hier, collega's? Het gaat over mensen die door hun gedrag een gevaar vormen voor onze veiligheid en veroordeeld zijn voor zware feiten, zoals extremisme, terreur en aanranding. Het noodzakelijke oordeel ligt niet bij de politie en evenmin bij de politiek, maar bij de rechter, die het velt op basis van een volledig dossier.  Er is echter één absolute, duidelijke grens: tegen een minderjarige kan geen machtiging worden gevraagd. Nooit, maar dan ook nooit is een kind het doelwit van deze wet.

 

Collega's, dit is helemaal geen sleepnet. Het gaat om een gerichte aanpak van wie weigert te vertrekken en een gevaar vormt. Voor die personen stopt de wet niet langer aan de voordeur.

 

De onderzoeksrechter is dus het belangrijkste element van deze wet. Hij is geen stempelrechter, maar een bijzonder belangrijke filter. Hij beslist immers of die zes sloten mogen worden geopend. Nogmaals, dat komt niet toe aan de minister, noch aan de politie, noch aan de DVZ, noch aan ons als politici. Het is altijd een onafhankelijke onderzoeksrechter die altijd vooraf beslist.

 

Collega's, kijk ook naar wat die rechter krijgt. Jammer genoeg wordt hier door heel wat collega's van partijen waarvan ik dacht dat ze voor de rechtsstaat en het vertrouwen in de rechters stonden kritiek geuit. De onderzoeksrechter krijgt niet alleen de verzoekschriften, maar ook het volledige administratieve dossier. Alles wat de DVZ weet, zal de rechter ook weten. De DVZ moet de kwetsbaarheden en de gezinssituatie van de betrokkenen en hun huisgenoten in het verzoekschrift opnemen. Als bepaalde informatie ontbreekt in het dossier en de onderzoeksrechter van oordeel is dat het dossier niet volledig is, zal die bijkomende informatie opvragen. Als de onderzoeksrechter dus vaststelt dat het dossier niet volledig is, komt er ook geen machtiging. Dan gebeurt het niet. Dan is het fini.

 

De onderzoeksrechter bepaalt hoe het gebeurt. Wat bedoelen we daarmee? Hij kan de uren beperken, hij kan de medewerking van een psycholoog opleggen, hij kan zelf aanwezig zijn en hij kan bepalen hoe er naar de identiteitspapieren wordt gezocht. U zegt dat een stempel ja of neen zegt, maar een rechter zegt ja, maar zo of neen, maar zo. Dat is geen stempel, dat is een filter. Als er kinderen op het adres wonen, dan doet die rechter een extra toets. Is dit verenigbaar met een hoger belang van het kind? De onderzoeksrechter wordt de persoonlijke beschermer van elk kind, ook als dat kind een Belg is. Hij kan weigeren en zeggen dat het enkel tijdens de schooluren kan of wanneer de kinderen niet aanwezig zijn.

 

Een rechter vooraf, een volledig dossier, kinderen die nooit het doelwit zijn, beperkte uren, agenten die zich identificeren en hun machtiging tonen vóór ze binnengaan, dat is een rechtsstaat en dat is net het tegenovergestelde van willekeur.

 

01.70  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer El Yakhloufi, ik hoor u zeggen wat de onderzoeksrechter volgens dit wetsontwerp allemaal kan doen. U bent daar duidelijk heel blij mee en zegt ook dat als niet voldaan is aan die voorwaarden de onderzoeksrechter kan weigeren.

 

Dat is net het probleem. Als ik de onderzoeksrechters goed heb begrepen, dan zeggen zij dat ze normaal de leiding over het onderzoek hebben, dat ze hun eigen onderzoeksbevoegdheden willen hebben, maar dat ze nu geen inhoudelijk onderzoek kunnen voeren. Dat is net de taak van een onderzoeksrechter, inhoudelijk kunnen onderzoeken. Dat kan nu allemaal niet, dus ik vraag me af wat u vindt van de kritiek van de onderzoeksrechters dat zij het niet goed vinden dat ze die informatie alleen mogen controleren.

 

01.71  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Ik heb drie vragen om te beginnen. Collega El Yakhloufi, u weet dat ik fan ben van collega Dubois, maar ook van u. U moet mij vergeven dat ik toch nog eens informeer naar het spookamendement. U had het over een zevende amendement, een amendement dat volgens u de notie openbare orde inperkte. Tijdens de tweede lezing zei u dat u met een nieuw amendement de notie gevaar voor de openbare orde en voor onze nationale veiligheid hebt ingeperkt. We hebben toen met alle collega’s gezocht naar dat nieuw amendement, maar niemand vond het. Dat amendement bleek uiteindelijk niet te bestaan. U had dus een amendement uitgevonden, maar misschien hebt u dat amendement hier nu bij. Dat amendement interesseert me wel omdat een van de fundamentele problemen net de hele ruime range aan gedragingen is die gevat kunnen worden onder gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid.

 

De DVZ noemt vandaag de aanwezigheid op een betoging een gevaar voor de nationale orde. Beeldt u zich eens in, socialistische vrienden, dat aanwezig zijn op een betoging voldoende kan zijn om beschouwd te worden als een gevaar voor de openbare orde. U zegt dat u de staat veiliger wil maken. Ik ga daarmee akkoord. Ik vind dat een logische ambitie, maar waarom beperkt u zich in dit wetsvoorstel dan niet tot het opnemen van een aantal categorieën van misdrijven, zoals verkrachters, pedofielen en moordenaars?

 

Als u die groep viseert, dan zou u de wet ook kunnen beperken tot net die gedragingen, maar nu gebruikt u een term die heel breed is, die heel veel andere zaken toelaat. Kunt u mij dus zeggen waar uw amendement gebleven is en hoe u zo zeker kunt zijn dat dit alleen maar toegepast zal worden op gedragingen zoals verkrachtingen en moorden?

 

Mijn tweede vraag gaat over de onderzoeksrechter. U zegt dat de man of vrouw met alle sleutels van de zes slotjes, de onderzoeksrechter is. Waarom krijgt die onderzoeksrechter dan minder bevoegdheden dan normaal? Normaal gezien kan een onderzoeksrechter bijkomende onderzoeksdaden laten stellen, maar in dit geval niet. Ik heb nog altijd geen verklaring gekregen waarom dat zo is. U zou ook perfect kunnen zeggen dat dit een goede opmerking is, dat onderzoeksrechters en vele anderen die opmerking hebben gemaakt. U zou kunnen zeggen dat u uw fout inziet en dat u ervoor zult zorgen dat onderzoeksrechters echt onderzoeksrechter kunnen zijn. De onderzoeksrechter is in uw verhaal de joker, de sleutelbewaarder, de man of vrouw die ervoor zorgt dat er geen fouten gemaakt kunnen worden, maar hij krijgt niet alle instrumenten waarover hij in normale omstandigheden zou beschikken. Kunt u mij de reden daarvoor uitleggen? Waarom hebt u daarvoor gekozen?

 

Mijn derde vraag gaat over het hoger belang van het kind. U bent ervan overtuigd dat u dat kunt garanderen door dat één zinnetje in de wet in te schrijven. De kinderrechtencommissarissen waren hier vernietigend over. Iedereen die met kinderrechten bezig is, is vernietigend over de impact van dit wetsontwerp op kinderen en op kinderrechten, maar het zou natuurlijk kunnen dat de parlementsleden van de meerderheid en de regering veel intelligenter zijn dan al die kinderrechtenactoren. Dat kan, maar kunt u mij zeggen waarom u dat advies van de kinderrechtencommissarissen gewoon verticaal klasseert, volledig negeert en waarom u op geen enkel punt bent tegemoetgekomen aan de kinderrechtenactoren die hierover fundamentele opmerkingen hebben gemaakt? Misschien had u daar een goede reden voor. Ik vroeg u al in eerste en in tweede lezing naar die reden, maar ik heb er nog altijd geen antwoord op gekregen. Dit is dus uw finale kans om mij te overtuigen waarom we de kinderrechten hiermee zo hard met voeten moeten treden en waarom we op geen enkele manier rekening moeten houden met die adviezen.

 

01.72  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Ik zal proberen te antwoorden op de vragen die werden gesteld. Dit is echter een plaat die u constant afspeelt. U hebt die vragen al 100 keer gesteld. Ik heb ze beantwoord, de minister heeft ze beantwoord, de andere fracties hebben ze beantwoord, maar ik zal nogmaals een poging ondernemen.

 

De eerste vraag was een gemeenschappelijke vraag over de onderzoeksrechters. Zoals ik daarnet al heb gezegd, de onderzoeksrechters krijgen het volledige dossier. Al wat de DVZ weet, zullen zij ook weten. Als er dan nog vragen zijn, als er nog verdere specialisaties bij zijn, dan kan de onderzoeksrechter duidelijk aan de DVZ vragen wat hij nog nodig heeft, omdat het anders voor hem geen volledig dossier is en hij het weigert. Het tegendeel is dus waar, de onderzoeksrechter heeft het volledige dossier en kan op basis daarvan volledig oordelen. Zijn er nog twijfels, dan kan hij terugkoppelen en anders weigert hij.

 

De onderzoeksrechter heeft dus een bepaalde ervaring en kennis en krijgt ook de nodige leverage.

 

Dan kom ik tot het amendement. Mijnheer Vandemaele, ik heb me daar versproken. Het gaat erom dat er tussen 2018 en vandaag een wijziging heeft plaatsgevonden. U weet dat ook, want ik heb dat in de commissie toegelicht. U wilt hier cool doen. Enfin, ik weet niet wat u wilt, want u bent niet cool, zeker niet, als ik dat mag zeggen. Maar goed, daarmee is dat uitgeklaard.

 

Dan kom ik aan het stuk met betrekking tot de openbare orde. Collega’s, ik wil het u even meegeven, dat is een bijzonder belangrijk punt, het is een bijzonder belangrijke nuance. Het gaat over de onderzoeksrechter. Nergens in ons recht staat een volledige lijst van wat de term gevaarlijk inhoudt. Daarom hebben we juist de rechter de verantwoordelijkheid gegeven. Vaag zou het pas zijn als een minister alleen beslist.

 

Bovendien is het criterium verstrengd ten opzichte van vroeger, van schade kunnen veroorzaken naar het criterium dat iemand door zijn gedrag geacht wordt schade te veroorzaken. Dat is een evolutie die zich tussen 2018 en vandaag heeft voorgedaan. Daar is dus een duidelijke reden voor. Ik heb er vertrouwen in dat onze onderzoeksrechters, met enorm veel expertise en de ervaring die ze bij verschillende andere woonstbetredingen hebben opgedaan, daarover een juist oordeel zullen vellen.

 

Ik zal nooit beweren dat een onderzoeksrechter links of rechts is. Een onderzoeksrechter heeft een eed afgelegd. Ik ga er nog altijd van uit dat in ons land, waar de scheiding der machten geldt en de rechtsstaat hoog in het vaandel wordt gedragen, de rechters correct zullen oordelen en ook met betrekking tot de openbare orde tot het juiste oordeel zullen komen.

 

Dan kom ik aan het laatste punt, namelijk de kinderrechten. Die zijn bijzonder belangrijk, zowel voor Les Engagés als voor Vooruit. Wij hebben er hard voor gestreden om in dit wetsontwerp, met de evolutie tussen 2018 en vandaag, extra waarborgen op te nemen. Mijnheer Vandemaele, ik heb dat al eerder gezegd. Ik zal vijf elementen toelichten die letterlijk in de wet staan. U kunt het gerust nalezen. Neem daar gerust de tijd voor. We zullen hier nog wel even zitten.

 

Ten eerste is een machtiging tegen minderjarigen onmogelijk. Dat staat in paragraaf 1, na de zes voorwaarden: "Ten aanzien van een minderjarige kan geen machtiging tot woonstbetreding worden verzocht."

 

Ten tweede, de rechter toetst aan het hoger belang van het kind. Paragraaf 2 bepaalt: "Indien een minderjarige verblijft op het adres, gaat de rechter bij het nemen van een beslissing na of deze machtiging proportioneel is ten aanzien van het hoger belang van het kind."

 

Ten derde, de rechter bepaalt hoe de woonstbetreding gebeurt. Paragraaf 2, na amendement nr. 17, stelt: "De rechter bepaalt de modaliteiten van de uitvoering van de woonstbetreding ten aanzien van minderjarigen."

 

Ten vierde wordt gekozen voor een zo weinig mogelijk ingrijpende aanpak, uitleg, gezinssamenhang, omkadering en nazorg. Het laatste lid van paragraaf 2 bepaalt: "Er wordt een zo weinig mogelijk ingrijpende aanpak gehanteerd, met aandacht voor het recht op informatie van kinderen en het vermijden van scheiding van gezinsleden. Een multidisciplinaire omkadering met een duidelijke richtlijn en structurele nazorg moet schade en trauma bij kinderen maximaal voorkomen."

 

Ten vijfde is er een evaluatie met focus op kinderen. Artikel 6, na amendement nr. 18, bepaalt: "Bij deze evaluatie wordt bijzondere aandacht geschonken aan de impact op minderjarigen."

 

Mijnheer Vandemaele, we hebben dus gigantisch veel waarborgen ingebouwd. We zorgen ervoor dat we een goede wet hebben. Dat doen we niet alleen, maar samen met deze regering. Vooruit heeft daar altijd voor gestreden en zal daarvoor blijven strijden.

 

01.73  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mijnheer El Yakhloufi, het hoeft niet te verwonderen dat de plaat blijft hangen. Als u nooit luistert, kan ik het alleen maar blijven proberen.

 

Over de onderzoeksrechter spreken we echt naast elkaar. Ik betwist niet dat de onderzoeksrechter het volledige dossier krijgt. Dat is waar, dat staat erin en dat is goed. Ik betwist evenmin dat de onderzoeksrechter bijkomende informatie kan vragen. Ook dat is waar, dat staat erin. Ik betwist alleen dat een onderzoeksrechter in normale omstandigheden, dus in niet-administratieve procedures, bijkomende onderzoeksdaden kan vragen. Dat kan nu niet. Informatie vragen en onderzoeksdaden stellen zijn geen synoniemen. Collega El Yakhloufi, niet ik ben degene die dat zegt. Het zijn de onderzoeksrechters zelf die dat aanhalen. Ik heb gevraagd wat daarvan de reden is. U hebt daarop niet geantwoord. Is er dus geen reden?

 

Ik ben blijkbaar niet cool, waarvoor dank. Ik zal dat fragment morgen aan mijn kinderen tonen, ik zal hen tonen dat collega's mij niet cool vinden.

 

Ook met betrekking tot het toepassingsgebied hebt u niet geantwoord. U kiest nu voor een zeer breed toepassingsgebied. De nieuwe Strafwet, met de verschillende niveaus, laat eigenlijk toe om veel concreter te bepalen welke personen, categorieën en handelingen men wilt vatten. U zou veel concreter kunnen zijn dan nu met die twee containerbegrippen. Ook daarop hebt u niet geantwoord.

 

Met betrekking tot de kinderrechten, u hebt al die zinnetjes uit de wet voorgelezen. Voor een leestoets zou u geslaagd zijn. De Kinderrechtencommissaris, toch een expert op dat gebied, alle kinderrechtenactoren, de Ligue des familles zijn het erover eens dat wat daar staat, ruim onvoldoende is. Leg mij dan gewoon uit waarom ik, de Kinderrechtencommissaris en de Ligue des familles dom zijn en het niet zien, niet begrijpen of niet goed gelezen hebben. Probeer ons uit te leggen waarom wij het verkeerd zien en waarom u als enige het bij het rechte eind hebt.

 

01.74  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer El Yakhloufi, u zei dat onderzoeksrechter beschikt over het volledige dossier en bijkomende informatie kan vragen. Het standpunt van de onderzoeksrechters is het volgende. Zij zijn daarmee niet tevreden, omdat ze niet over dezelfde onderzoeksbevoegdheden beschikken als bij een klassiek gerechtelijk onderzoek. Ze kunnen de informatie hier dus niet op dezelfde manier zelfstandig controleren. Ze kunnen niet nagaan hoe al die informatie precies werd verzameld, of ze volledig en actueel is en of er elementen ontbreken.

 

Ik vroeg u hoe u reageert op die kritiek van de onderzoeksrechters. Uw antwoord was dat ze over het volledige dossier beschikken en bijkomende informatie kunnen vragen. Dat is geen antwoord op mijn vraag. U acht zichzelf meer in staat om de situatie te beoordelen dan het orgaan dat de grote meerderheid van de onderzoeksrechters vertegenwoordigt.

 

01.75  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Ik heb feitelijk vastgesteld wat de procedure is. Mijnheer Vandemaele, het enige wat ik u wil meegeven, is dat het om een andere procedure gaat. Het betreft een administratieve procedure, een andere soort procedure dus. We hebben bewust voor die procedure gekozen, ook in deze vorm, om precies het probleem aan te pakken dat we met dit wetsontwerp willen aanpakken. Dat is het doel ervan. Het gaat om een administratieve procedure die daarop impact heeft.

 

Collega's, ik herneem mijn uiteenzetting. De rechter trekt de grens, niet de politie én – dit is verheugend – niet de politiek.

 

Dan kom ik bij de amendementen. Dat is mijn laatste van drie pijlers. Ik zal ze niet allemaal uitvoerig behandelen, omdat sommige voor zichzelf spreken.

 

Amendement nr. 15 voorziet in zeven werkdagen in plaats van vijf voor de rechter.

 

Amendement nr. 14 is wel interessant. De rechter kan bijkomende informatie opvragen. Het volledige dossier was al een serieuze stap vooruit, dankzij ons. Als de rechter vindt dat er iets ontbreekt, dan vraagt hij die informatie op. Hij is niet afhankelijk van wat de DVZ wil tonen. Hij is de baas van zijn eigen dossier. Collega's, ik vraag iedereen hier vriendelijk om amendement nr. 14 mee te steunen, als u het belang van de onderzoeksrechter enorm belangrijk vindt.

 

Amendement nr. 16 neemt als principe 'neen is neen'. Tenzij er iets nieuws is, blijft een weigering van de rechter gelden. De overheid of de DVZ kan dan niet gewoon blijven proberen tot het lukt, bijvoorbeeld bij een andere rechter. Een nieuw verzoek kan enkel op basis van een nieuw element. De rechter krijgt dan de gehele voorgeschiedenis te zien, met elk eerder verzoek en elke weigering. Er kan dus niet bij verschillende rechters worden geshopt.

 

Amendement nr. 17 bepaalt dat de rechter vastlegt hoe de procedure verloopt wanneer er kinderen aanwezig zijn. Als er minderjarigen op het adres wonen, bepaalt de rechter zelf hoe de woonbetreding verloopt. Het gebeurt niet naderhand en evenmin door de politie ter plaatse, maar vooraf, door de rechter, zwart op wit.

 

Amendement nr. 18 voorziet in een evaluatie na achttien maanden, waarbij het belang van het kind centraal staat. Ook daarvoor hebben we gestreden. We hebben daarover een compromis bereikt binnen deze regering. Over achttien maanden zullen we die evaluatie hier allemaal hebben besproken.

 

Er is geen sprake van buikgevoel, of dat het iemand niet boeit, maar cijfers, feiten en de realiteit gelden.

 

01.76  Greet Daems (PVDA-PTB): Mijnheer El Yakhloufi, ik wil nog even terugkomen op wat daarnet is gezegd. Ik was nog niet klaar. Ik heb geen antwoord van u gekregen. Tenzij u nu zegt dat u niet wilt antwoorden, neem ik daar akte van. U bent gewoon voortgegaan met uw uiteenzetting.

 

Hoe reageert u op het feit dat de onderzoeksrechters uw wetgeving bekritiseren? Ze stellen dat ze niet over dezelfde onderzoeksbevoegdheden beschikken als bij een klassiek gerechtelijk onderzoek. Ze zien dat als een zeer groot probleem. Dat vind ik echt de kern van de zaak.

 

U hebt ons verweten dat we geen vertrouwen hebben in de onderzoeksrechter. Neen, u hebt gewoon nooit geantwoord op de vraag wat jullie vinden van die kritiek van de onderzoeksrechters. Dat wil ik echt wel weten van u.

 

01.77  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Collega’s, ik zal u een geheim vertellen. U mag het niet doorvertellen. Ook u niet, mijnheer Vandemaele, want met de groenen moeten we opletten.

 

In het begin van de behandeling van deze wet was ik kritisch. U mag dat aan mijn fractiegenoten vragen. Ik vond die wetgeving toen ook raar toen ik las wat er allemaal werd geschreven. Vervolgens ben ik me erin beginnen te verdiepen. Ik heb veel gelezen en met veel mensen gesproken.

 

Mevrouw Daems, ik heb ook met verschillende onderzoeksrechters gesproken. Ik kan u eerlijk meedelen dat enkele onderzoeksrechters mij hebben gezegd dat ze het doel, maar benieuwd zijn naar de uitvoering. Ook hebben enkele onderzoeksrechters mij duidelijk gezegd hebben dat dit een goede maatregel is, dat die hen helpt, duidelijkheid biedt en dat ze die steunen. Daarom ben ik alleen maar tevreden dat we gigantische waarborgen hebben ingebouwd.

 

Op advies van de onderzoeksrechters hebben we ook heel wat aanpassingen aan de dossiers aangebracht. Ik wil hun advies meegeven. U hebt het ook ontvangen. We zijn daar enorm aan tegemoetgekomen.

 

Ik ben ook bijzonder blij dat we nu via de amendementen een duidelijke keuze hebben gemaakt om na achttien maanden een evaluatie uit te voeren en na te gaan hoe alles tot stand komt en of alles in orde is.

 

Als dat nodig blijkt, zal ik, op welke manier dan ook, blijven strijden om dat in orde te brengen, met het belang van het kind voorop. Als de onderzoeksrechters dan cruciale moeilijkheden vaststellen, zal ik blijven strijden om die weg te werken. Het doel van deze wet is voor mij cruciaal. Het gaat erom onze mensen te beschermen.

 

Als volksvertegenwoordigers is het onze taak om onze mensen, onze samenleving en iedereen te beschermen tegen mensen die mogelijk, ik herhaal mogelijk, een gevaar vormen voor de openbare orde en onze samenleving.

 

Ik zal onze mensen altijd verdedigen. Mensen die de samenleving verzieken en verpesten, zal ik altijd aanpakken volgens de regels van het recht en binnen de grenzen van wat het recht toelaat. Dat doen we ook met deze wet.

 

01.78  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mijnheer El Yakhloufi, u was in het begin kritisch en bent dat nu minder. U bent nu fan. U kunt eigenlijk bij Les Engagés.

 

De evaluatie vind ik wel belangrijk. Zowel u als Les Engagés zeggen dat de evaluatie binnen achttien maanden cruciaal is. U gaat het engagement aan om de wet aan te passen als uit die evaluatie zou blijken dat de wet niet doet wat u ervan verwachtte. De vraag is waar voor u de lat ligt. Het gaat niet over aantallen of kwantificering. Het gaat erom wat u belangrijk vindt. Wat moet uit die evaluatie blijken om de wet onverkort te laten doorlopen? Wanneer wilt u ingrijpen?

 

01.79  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mijnheer Vandemaele, dat heb ik net aangehaald. Het is jammer dat u niet luistert. Ik heb net uitgebreid uitgelegd hoe die evaluatie eruit zal zien.

 

Een van de belangrijkste elementen die we daarin hebben opgenomen, samen met de collega’s van Les Engagés en als compromis binnen de meerderheid, is het belang van het kind. Dat is gigantisch belangrijk.

 

De minister of de diensten zullen dan met een rapport komen. Dat rapport zal hier in de Kamer worden besproken en zal verschillende voorwaarden bevatten.

 

U verlangt blijkbaar dat ik een glazen bol heb en u nu al kan zeggen wat we op basis van dat rapport zullen vaststellen. Op basis van dat rapport en de resultaten van de evaluatie zullen we, zoals altijd, een goed oordeel vellen, in het belang van het kind, in het belang van deze wet en in het belang van de bescherming van onze samenleving.

 

Dat is wat wij altijd doen en waar de socialisten altijd voor hebben gestaan, en altijd voor zullen blijven staan.

 

Ik rond af. Vooruit heeft erop gestaan dat er een rechter vooraf oordeelt, dat een kind nooit een doelwit is en dat het Parlement de wet na 18 maanden in het teken van het hoger belang van het kind evalueert en ja, daaraan komt het voorliggende wetsontwerp tegemoet.

 

Aan de ene kant van het halfrond protesteert men dat de tekst te ver gaat. Aan de andere kant hoor ik dat de tekst niet ver genoeg gaat en men onthoudt zich bij de stemming. Collega's, als men aan de ene kant zegt dat de wet te streng is en men aan de andere kant zegt dat ze te soepel is, dan ligt hier net een evenwichtige wettekst voor, een wet waar de Belg om vraagt, een wet waar de Vlaming, de Waal en de Brusselaar om vragen.

 

Nogmaals, voor alle Vlaamse collega's hier, de Vlaming heeft ons een duidelijk mandaat gegeven om iets aan migratie te doen, zodat we er opnieuw grip op krijgen. Dat is precies wat we hier in het Parlement doen: wij krijgen opnieuw grip op migratie en doen dat vooral op een menselijke manier door duidelijkheid te scheppen.

 

Collega’s, tot nu wilden linkse partijen, de mijne inclusief, niet over migratie spreken en daarover duidelijk zijn. Voor sommigen, waarvan ik had gehoopt dat ze sterker zouden zijn, is dat nog steeds het geval. Nu ziet u het tegendeel: wij maken met deze tekst een heel duidelijke mening over migratie hard, omdat we een sociale samenleving willen zijn, omdat we opnieuw grip willen krijgen op migratie, omdat we niet willen dat mensen worden uitgebuit, omdat de burgers in ons land duidelijkheid moeten krijgen: wie hier mag zijn, kan de taal leren, werken en deelnemen aan onze samenleving. Tegelijk moet het ook duidelijk zijn voor wie hier niet mag zijn. Partijen zoals de PVDA willen een opengrenzenbeleid en moedigen vreemdelingen aan om zo lang mogelijk in de illegaliteit te vertoeven, waarna heel misschien hun verblijfsstatus wordt geregulariseerd. Dat is onmenselijk. Dat is niet correct. Dat is niet duidelijk. Daar zeggen wij met Vooruit duidelijk neen tegen. Wij willen mensen duidelijkheid verschaffen. Dat is een van de redenen waarom wij voor het voorliggende wetsontwerp zijn.

 

Trouwens, een rechter kan ook de woning van de Belg die fraudeert of de crimineel laten betreden. Niemand vindt dat toch vreemd, hoop ik. (Protest op de banken van de PVDA-fractie)

 

U mag gerust het woord nemen, mevrouw. Als u dan toch graag roept, neem dan de microfoon en heb de ballen om te repliceren.

 

Niemand vindt het vreemd dat een rechter toestemming geeft om de woning van een frauderende Belg of crimineel te laten betreden. Waarom zouden we dat dan niet toelaten bij iemand die hier niet mag zijn, die elke hulp weigert en die een gevaar vormt voor de buren en de wijk? Dat gebeurt met dezelfde of zelfs met meer waarborgen.

 

We kiezen voor grip op migratie, maar ook voor rechtvaardigheid. Daarom kiezen wij – collega’s, u hoort het goed –voor een wettekst waarin zes voorwaarden gebeiteld zijn. Wij kiezen voor een onafhankelijke rechter, die de grens trekt, wij kiezen ervoor dat kinderen nooit het doelwit mogen zijn, wij kiezen ervoor dat het Parlement over 18 maanden de wet op basis van cijfers evalueert en kan bijsturen. Dat is geen willekeur. Dat is de rechtsstaat die werkt, net om wie bescherming nodig heeft, ook echt te kunnen helpen.

 

Vooruit zal het wetsontwerp dan ook steunen.

 

01.80  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Ik was bijna mee aan het applaudisseren, mijnheer El Yakhloufi.

 

Ik kom nog even terug op het voorbeeld van de frauderende Belg. Diens woning kan dus worden betreden. Gebeurt dat om die Belg te arresteren of om zijn computer te bekijken? Kunt u mij daarop antwoorden? Of kan het allebei? U maakt nu een vergelijking, waarvan ik denk dat ze intellectueel niet eerlijk is. Kunt u mij heel eenvoudig antwoorden? Wat gebeurt er wanneer men de woonst van de frauderende Belg betreedt? Neemt men een pc mee, zoeken we een kassa, nemen we een classeur mee of arresteren we die Belg?

 

01.81  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Mijnheer Vandemaele, uw vraag verbaast mij, te meer omdat ik er bijna zeker van was dat u de tekst in tegenstelling met sommige andere collega’s wel degelijk hebt gelezen. Wat staat er in de tekst over de onderzoeksrechter? De onderzoeksrechter kan de modaliteiten bepalen waar en wat er wordt gezocht. De onderzoeksrechter bepaalt dat. De modaliteiten waarover u spreekt, bijvoorbeeld of het om een laptop of iets anders gaat, worden dus door de onderzoeksrechter bepaald. Dat staat in de tekst.

 

01.82  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): U geeft een voorbeeld van een frauderende Belg. Kan men diens woning betreden om de laptop in beslag te nemen of om de Belg te arresteren? Kunt u daar gewoon op antwoorden?

 

01.83  Achraf El Yakhloufi (Vooruit): Nogmaals, de modaliteiten worden bepaald door de onderzoeksrechter. Die stelt de modaliteiten vast en oordeelt hoe de huiszoeking verloopt. Dat is mijn antwoord. Bij de Sociale Inspectie is het ook de onderzoeksrechter, die daarvoor de machtiging verleent. Bij de douane is dat bijvoorbeeld de politierechter. Bij de belastinginspectie is dat NVT.

 

Heel eenvoudig, de modaliteiten worden bepaald door de onderzoeksrechter. Ik weet niet wat u nog van mij verwacht. De onderzoeksrechter bepaalt die modaliteiten. Of het nu om een laptop, om papieren of andere zaken gaat, de onderzoeksrechter bepaalt dat.

 

Nogmaals, in het voorbeeld dat u aanhaalt, zijn de cumulatieve voorwaarden en de waarborgen niet opgenomen. We fraudeert, is geen gevaar voor onze samenleving, voor onze buurten en wijken.

 

01.84  Denis Ducarme (MR): Je trouve que le débat est très intéressant, madame la présidente. J'espère qu'il se poursuivra encore longtemps.

 

La question posée par M. Vandemaele est intéressante et votre réponse est très précise. La question se pose naturellement en ce qui concerne la visite domiciliaire. Est-elle possible dans d'autres cas que celui visé par le présent projet de loi? Vous répondez que oui, dans un certain nombre de situations. M. Vandemaele vous demande alors si la personne suspectée de fraude sera arrêtée ou non. Si j'ai bien compris, il cherche ainsi à faire une démonstration.

 

Cependant, il faut naturellement saisir la différence. Une enquête menée dans le cadre d'une fraude est précisément une enquête. Ici, M. Vandemaele – et c'est à vous que je pose la question, cher collègue –, nous sommes dans une situation différente puisque la personne concernée par la visite domiciliaire se trouve déjà en situation illégale. Et cela change tout! Elle fait déjà l'objet d'un séjour illégal. Elle est visée par un ordre de quitter le territoire.

 

Dès lors, pour reprendre l'image utilisée aujourd'hui, vous comparez effectivement des pommes et des poires. Il s'agit ici d'une visite domiciliaire effectuée chez une personne qui se trouve déjà en situation illégale. Et cela justifie, me semble-t-il, davantage encore le recours à la visite domiciliaire dans ce cas précis que dans le cadre d'une enquête pour fraude.

 

01.85  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Het spijt me, maar ik heb het voorbeeld van die frauderende Belg niet verzonnen, die vergelijking hebt u gemaakt, mijnheer El Yakhloufi. U verwijst naar artikel 23 en 24 van het Sociaal Strafwetboek, neem ik aan. De vraag is of daar dwang mag worden gebruikt en of daar een woning mag worden doorzocht als het gaat over sociale fraude. Ik zal u zeggen dat het antwoord heel duidelijk nee is. Uw vergelijking is dus intellectueel oneerlijk. Dat is al tijdens de hele bespreking van dit dossier zo.

 

Maar goed, ik laat die vergelijking dus voor uw rekening. Ik stel alleen maar vast dat u en uw partij een lijn hebben gekozen, zeker als het gaat om woonstbetredingen, die ergens tussen N-VA en Vlaams Belang ligt.

 

Ik sta daar met open mond naar te kijken. Echt waar, ik hoor u de hele tijd zeggen: wij komen op voor de veiligheid, een streng en rechtvaardig migratiebeleid, grip krijgen op migratie. Met alle respect, maar aan wat u hier vandaag vertelt, maar ook de afgelopen maanden en de laatste twee jaar in de commissie, daar is echt niets links aan. Ik hoop echt dat u en uw partij gewoon een keer teruggaan naar de fundamenten en kijken naar wat voor onzin u allemaal verkondigt over dit thema.

 

01.86  Franky Demon (cd&v): Over dit wetsontwerp is al heel veel inkt gevloeid en is al bijzonder veel gezegd. In de commissie hebben we bovendien enorm lang en uitgebreid met elkaar van gedachten kunnen wisselen. Het standpunt van de verschillende fracties is alvast duidelijk. Ik heb geen vragen meer, maar zal me voornamelijk beperken tot het herhalen van de redenen waarom cd&v dit wetsontwerp zal steunen.

 

Onze fractie is steeds bijzonder duidelijk geweest over terugkeer. Dat is het sluitstuk van een succesvol migratiebeleid. Wie recht heeft op bescherming of verblijf in ons land, kan hier blijven. Wie dat niet heeft, moet terugkeren. Zo simpel is het. Vrijwillig als het kan, gedwongen als het moet. Die principes zijn helder, maar we slagen er vandaag nog steeds onvoldoende in om ze naar de praktijk te vertalen. Deze regering maakt dan ook terecht een prioriteit van het terugkeerbeleid.

 

Ook tijdens de vorige legislatuur hebben we al belangrijke stappen gezet met de wet op het aanklampend terugkeerbeleid. Daarmee voorzagen we in meer en aanklampende begeleiding op maat. Daartegenover staat echter ook een duidelijke verplichting om mee te werken aan het terugkeertraject. Als men alle medewerking weigert, is een stok achter de deur nodig om mensen alsnog te kunnen dwingen hun verplichtingen na te komen. Dat is logisch en gewoon fair.

 

Het instrument van de woonstbetreding kan voor ons een stok achter de deur vormen. Dat stond ook op die manier in ons verkiezingsprogramma. Onze fractie is daar altijd zeer duidelijk over geweest, ook tijdens de vorige legislatuur. We hebben ook steeds gezegd dat woonstbetredingen het voorwerp moeten uitmaken van een wettelijk kader met strikte voorwaarden en een toets door de onderzoeksrechter.

 

Als we dat kader naast dit wetsontwerp leggen, stellen we vast dat aan onze eisen voldaan is. Het toepassingsgebied van dit wetsontwerp is beperkt tot personen die een gevaar vormen voor de openbare orde of de nationale veiligheid en tot personen die het voorwerp uitmaken van een uitvoerbare terugkeermaatregel waaraan ze niet meewerken en voor wie die maatregel niet met een minder ingrijpende maatregel ten uitvoer kan worden gebracht.

 

De machtiging tot woonstbetreding moet proportioneel zijn ten aanzien van de betrokken vreemdeling en eventuele derden die op hetzelfde adres verblijven. De verwijdering van het grondgebied moet binnen een korte, redelijke termijn kunnen plaatsvinden. Een woonstbetreding kan niet worden toegepast voor minderjarigen. Dat zijn cumulatieve criteria die zijn opgenomen in de wet die vandaag ter goedkeuring voorligt.

 

We weigeren daarom mee te gaan in de beeldvorming van sommigen die deze wet proberen weg te zetten als een heksenjacht. Dat is het niet. Het gaat om een uitzonderlijke procedure voor uitzonderlijke gevallen, waarmee zorgvuldig zal worden omgesprongen.

 

Bovendien moet worden benadrukt dat het de politiediensten zijn die de machtiging zullen uitvoeren. Zij zullen daarbij steeds vergezeld zijn van een ambtenaar van de Dienst Vreemdelingenzaken, die de betrokkenen bijkomende informatie over de procedure zal kunnen verstrekken.

 

De vereiste toets door de onderzoeksrechter is voor ons belangrijk. Ook daarover is tijdens de commissiedebatten al bijzonder veel gezegd. Wat in elk geval vaststaat, is dat er nooit een woonstbetreding kan plaatsvinden zonder de machtiging van de onderzoeksrechter.

 

In de tweede lezing hebben we, om tegemoet te komen aan een aantal bezorgdheden, nog aanpassingen in de wet aangebracht. Zo werd de termijn waarbinnen moet worden beslist over de vraag tot machtiging opgetrokken van vijf naar zeven dagen. Daarnaast is in de wet verankerd dat de onderzoeksrechter de Dienst Vreemdelingenzaken om bijkomende informatie kan vragen wanneer hij dat nodig acht voor de beoordeling van het dossier. Ja, wij hebben het volste vertrouwen in de beslissingen die de onderzoeksrechters in eer en geweten zullen nemen.

 

Een ander belangrijk discussiepunt was de bescherming van minderjarigen. Het dient benadrukt te worden dat ook op dat vlak waarborgen in de wet zijn ingeschreven. De onderzoeksrechter moet bij zijn beoordeling expliciet rekening houden met de belangen van minderjarigen en andere derden die op het adres aanwezig zijn.

 

Bovendien moet de onderzoeksrechter bij een woonstbetreding waarbij minderjarigen op het adres aanwezig zouden kunnen zijn, expliciet de modaliteiten van de woonstbetreding op dat vlak vastleggen en verduidelijken. Zo zou bijvoorbeeld kunnen worden opgelegd dat de woonstbetreding alleen tijdens de schooluren kan plaatsvinden, om de impact op de minderjarigen maximaal te beperken.

 

Uiteraard hebben we begrip voor de bezorgdheden van bijvoorbeeld middenveldorganisaties en anderen. We menen evenwel dat dit wetsontwerp voldoende maatregelen bevat.

 

Daarnaast voorzien we een evaluatie van de wet, 18 maanden na de inwerkingtreding ervan. Die evaluatie komt bovenop de jaarlijkse rapportage over de toepassing van de wet via het activiteitenverslag van de Dienst Vreemdelingenzaken. Op die manier zal de Kamer de toepassing van dit nieuwe wettelijke kader van zeer nabij kunnen opvolgen.

 

Ik eindig met datgene waarmee ik begonnen ben. Een succesvol migratiebeleid is een verhaal van rechten en plichten. Wie niet het recht heeft om hier te blijven, moet terugkeren. Wie weigert mee te werken aan zijn terugkeer, mag daarvoor niet beloond worden, al helemaal niet als het gaat om personen die onze nationale veiligheid bedreigen of een gevaar vormen voor de openbare orde. Dit wetsontwerp zal de terugkeer van die profielen absoluut faciliteren. Daarom zal cd&v deze tekst voluit steunen.

 

01.87  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame la ministre, chers collègues, je dois d'abord partager ici un certain état de sidération, qui est le mien depuis le début de cette semaine et qui n'a fait que grandir. Nous sommes en pleine nuit du 5 au 6 novembre 2026, comme si rien ne s'était passé le 2 novembre, comme si de rien n'était, à débattre d'un projet de loi porté par la ministre Van Bossuyt. Ce projet ne présente pas la moindre urgence objective, puisque, j'y reviendrai, nous savons qu'il n'est pas nécessaire. Par ailleurs, ce projet prévoit une entrée en vigueur en mars 2027. C'est un projet qui coalise contre lui des dizaines d'associations de la société civile, des avocats, des magistrats, des centaines de mandataires locaux, parmi lesquels des mandataires du MR, des Engagés et de Vooruit, qui nous ont adressé des motions communales, ainsi que des milliers et des milliers de citoyennes et de citoyens solidaires.

 

Néanmoins, ce projet a été maintenu à notre agenda malgré une situation gouvernementale complètement chaotique et incertaine. Nous sommes là comme si le gouvernement, et donc la majorité, n'avait pas une épée de Damoclès au-dessus de la tête. On nous parle de loyauté gouvernementale alors que ce gouvernement est en sursis.

 

Ce qui est intéressant, c'est que malgré les dizaines d'heures que nous avons déjà passées à débattre de ce texte, chaque fois que nous revenons pour en parler, il y a de nouveaux éléments: de nouvelles publications, de nouvelles déclarations, de nouvelles critiques sur lesquelles nous pouvons nous appuyer.

 

Hier a été publiée une carte blanche que nous avons également reçue dès mardi dans nos boîtes mail. Elle est signée notamment par l'Association syndicale des magistrats, BelRefugees, Bruxelles Laïque, le CIRÉ, le CNCD-11.11.11, la Ligue des droits humains, la Ligue des familles et Vluchtelingenwerk Vlaanderen. Ce texte rappelle les alertes lancées depuis des mois contre ce projet par les magistrats, les avocats, les institutions indépendantes et les associations. Il pose une question toute simple: combien d'avertissements faudra-t-il encore pour que la majorité prenne au sérieux les risques que ce projet fait peser sur l'État de droit? Il constate également que les partis de la majorité, qui ne parviennent plus à s'accorder sur des choix essentiels, souhaitent malgré tout poursuivre l'examen de ce texte, alors même que les conditions politiques ne sont plus réunies pour gouverner sereinement et que cette situation devrait appeler à davantage de retenue.

 

Chez Ecolo-Groen, nous estimions qu'il fallait suspendre l'examen des projets de loi issus du gouvernement. Nous l'avons demandé hier. Cela ne signifie pas que nous voulions partir en vacances. Il n'y a aucune rupture dans la continuité des travaux si l'on reporte le vote de projets de loi non urgents jusqu'au moment où nous aurons davantage de clarté sur la situation du gouvernement. Nous sommes dans une période particulière. La preuve en est que, tant que cette clarification n'est pas apportée, il n'est même plus possible de déposer des motions ou des interpellations à l'égard du gouvernement. Tout ce que nous disons, c'est que dans une période où la prudence devrait s'imposer, nous pourrions nous concentrer sur le travail législatif émanant du Parlement plutôt que d'entériner des projets de loi issus d'un accord de gouvernement qui est au bord du précipice. Et cela vaut d'autant plus lorsqu'il s'agit d'un projet de loi aussi controversé et aussi attentatoire aux droits fondamentaux que celui-ci.

 

01.88  Denis Ducarme (MR): Madame la députée, j'interviens pour vous dire tout le plaisir que j'ai à vous écouter à cette heure, mais peut-être surtout pour vous indiquer qu'à l'inverse de ce que vous dites, le projet dont nous débattons aujourd'hui émane bien du Parlement. Nous avons eu deux lectures en commission, le projet a été amendé par la commission, on est bien en effet sur un document qui émane du Parlement. Et donc il n'est absolument pas surprenant de voir simplement le travail parlementaire se poursuivre sur un projet qui a déjà fait l'objet de débats depuis des mois à la Chambre. Je pense qu'il est tout de même utile de le rappeler.

 

Vous citez toute une série d'avis, mais ce n'est pas l'associatif qui fait la loi! Désolé! Je ne sais pas quelle vision de la démocratie vous avez, mais ce sont les élus qui votent la loi. Et donc si, à l'issue du débat que nous avons ce soir, il y a en effet une majorité légitime, élue par le peuple, qui décide de voter ce texte, il sera dès lors tout à fait légitime, quels que soient les avis, aussi respectables fussent-ils, des associations et des syndicats dont vous avez parlé.

 

C'est un élément que je tenais à exprimer parce que toute une série de responsables et d'élus à gauche nous ont répété que, finalement, c'était l'associatif qui devrait faire la loi. Je suis désolé, cela ne fonctionne pas comme ça. Si ces représentants de l'associatif veulent faire de la politique, ils peuvent se présenter aux élections, car c'est là que la légitimité se trouve pour voter la loi et pas ailleurs!

 

01.89  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Je ne pensais pas devoir expliquer ici la différence entre une proposition de loi et un projet de loi. Ceci est un projet de loi déposé au Parlement par la ministre de la Justice et la ministre de l'Asile et de la Migration, c'est donc un projet de loi d'initiative gouvernementale, quand bien même comme pour tout texte il y a ici un débat parlementaire. Donc je ne comprends même pas votre première remarque.

 

Pour ce qui est des avis, si vous pensez avoir entendu ici que les associations doivent faire la loi, je pense qu'il faut peut-être un peu plus attentif, parce que moi je n'ai entendu personne dire cela, monsieur Ducarme. Mais peut-être que, contrairement à vous, j'ai la modestie en tant que parlementaire de lire les avis que nous sollicitons et d'en tenir compte – parce qu'on a eu des journées d'auditions, vous l'avez vous-même rappelé, et on a reçu aussi beaucoup d'avis écrits. Quand les avis sont aussi unanimement contraires à ce que vous essayez ici de faire avec ce texte, je pense qu'il faudrait les écouter peut-être un peu plus.

 

Soyons clairs, notre objectif, avec Ecolo-Groen, c'est toujours bien que ce texte sur les visites domiciliaires retourne là d'où il n'aurait jamais dû ressortir, à savoir dans les poubelles de l'histoire. Nous voulons qu'il soit définitivement abandonné! Pardon, mais je vais reparler des mobilisations, monsieur Ducarme, ne vous en déplaise. L'abandon total du texte, c'est aussi ce que nous demandent à l'extérieur les milliers de citoyennes et de citoyens qui étaient mobilisés encore hier, partout en Belgique, spécifiquement encore plus à la place Poelart autour du palais de justice, et de façon décentralisée d'Arlon à Gand, de Liège à Soignies, de Waterloo à Andenne, de Charleroi à Beauvechain, de Namur à Woluwe-Saint-Pierre.

 

C’est le message que nous adressent également les centaines de citoyens inquiets qui nous écrivent. Je suppose qu'ils vous écrivent aussi.

 

À défaut de l'abandon total de ce texte, je maintiens, à tout le moins, que ce projet de loi ne devrait pas être adopté dans le contexte politique que nous connaissons aujourd'hui.

 

Je reviens d'ailleurs sur cette fameuse carte blanche publiée hier matin, dont les auteurs s'adressent directement à nous: "Ce report ne serait ni une faiblesse ni une victoire partisane mais une marque de respect envers les institutions, les professionnels du droit, la société civile et toutes les personnes concernées". Mais il n'en sera rien, et nous prenons acte que les cinq partis de la majorité, qui traversent pour l'instant une telle crise, ont quand même trouvé ici de quoi se serrer les coudes. Alors qu'ils s'avèrent incapables de décider comment financer les politiques publiques l'année prochaine ou chez qui ils vont raboter pour boucler leur budget, c'est la belle union concernant ce projet de visite domiciliaire et de fouille domestique. Surtout, continuons!

 

Si j'évoquais plus tôt ma sidération, je dois vous avouer qu'elle a franchi un nouveau cap cet après-midi, vers 15 h 15, quand le porte-parole du groupe Les Engagés, rejoignant ainsi la position de son collègue du MR, a revendiqué, au nom de son groupe et de son parti, la fierté de soutenir ce texte, adopté, disait-il, sous leur impulsion avec des balises fortes, tout en évoquant un texte destiné à "mieux poursuivre les terroristes". Rien que cela! Je crains qu'il n'ait pas spécialement rendu service aux Engagés lors de sa prise de parole; certains de ses collègues se tassant d'ailleurs un peu dans leur siège, et je les comprends.

 

Je souhaite à présent revenir quelques instants sur l'objectif de ce texte. Nous avons encore entendu abondamment aujourd'hui que son champ d'application serait restreint et qu'il viserait les personnes dangereuses. Ce n'est pas la vérité; si tel était le cas, cela serait inscrit dans le texte. Or ce n'est pas ce qui y est dit. Ce texte est resté particulièrement et volontairement flou, en dépit de tous les exemples et de tous les arguments que nous avons avancés pour corriger cela.

 

Pour les individus qui présentent un danger, nous disposons de tous les outils nécessaires. Ce soir encore, tant la ministre que la majorité restent bien en peine de nous sortir un seul exemple crédible de personnes représentant un danger grave, réel et actuel pour l'ordre public ou la sécurité nationale, qui ne pourraient pas être appréhendées avec les outils existants. Il y a une bonne raison à cela: l'objectif est d'expulser.

 

Ce qui nous est suggéré ici, c'est qu'une forme de dangerosité particulière serait associée au fait d'être en séjour irrégulier, et qu'il faudrait par conséquent des outils supplémentaires pour s'occuper de ces gens-là. On tente de nous faire croire que les outils existants seraient insuffisants pour les seules personnes sans-papiers. On devrait ici moins s'embarrasser de garanties constitutionnelles.

 

J'ai lu à plusieurs reprises une rumeur selon laquelle ce projet de loi ne concernerait qu'une quarantaine de personnes. Je crois que Mme Tourneur, en deuxième lecture, avait évoqué le chiffre de 43 personnes. Ces 43 individus sont en réalité des personnes fichées dans la banque de données commune Terrorisme, Extrémisme, processus de Radicalisation (BDC T.E.R.). Si l'objectif est véritablement de cibler ces personnes, il me paraît pourtant assez simple de le dire tel quel dans le texte. Pourquoi le texte ne le mentionne-t-il pas? Cela clarifierait les choses et mettrait fin à bien des spéculations.

 

J'attends donc toujours – et il n'est pas trop tard – l'amendement qui, à la place de "raisons de croire qu'il y aurait un risque pour l'ordre public ou la sécurité nationale", viendra inscrire explicitement comme critère: "personnes fichées dans la banque de données commune T.E.R." ou "personnes ayant été condamnées pour des faits de terrorisme, de meurtre ou de viol".

 

S'agissant de la prise en charge des individus dangereux, je voudrais nous rappeler ici, à toutes et tous, les propos tenus lors des auditions par Mme De Schrijver, juge d'instruction et membre de l'Association syndicale des magistrats.

 

Mme De Schrijver a souligné ce qui suit: "Il ne faut pas minimiser le risque de mettre à mal une enquête judiciaire en cours, notamment dans les dossiers dits sensibles de radicalisme et de terrorisme. Si des opérations sont en cours, qu'il s'agisse d'écoutes ou d'observations, l'Office des étrangers n'aura aucun moyen de le savoir ni d'en informer le juge d'instruction. Celui-ci ne pourra pas davantage interroger ses collègues. La procédure étant administrative, il n'aura pas accès aux dossiers judiciaires, avec pour conséquence que l'intervention administrative de l'Office des étrangers pourrait empêcher la poursuite d'une enquête en cours."

 

La présidente de la Ligue des droits humains a abondé dans ce sens et a également souligné les dangers d'un tel chevauchement entre les procédures. Elle indiquait que ce chevauchement peut parfois entraîner des irrégularités de procédure. Elle faisait référence à un arrêt de la Cour de cassation du 19 décembre 2019 dans lequel, précisément en raison d'un tel chevauchement, des irrégularités avaient été constatées.

 

Ainsi, au nom de la sécurité, vous prendrez le risque de compromettre des enquêtes pénales en cours visant des personnes réellement dangereuses. Or, depuis que cette question a été soulevée en commission, nous ne vous avons plus entendus sur le sujet. Personne n'en a tenu compte. Aucune réponse n'a été apportée, aucun amendement n'a été déposé. Vous avez complètement ignoré cet avertissement.

 

Nous avons donc un gouvernement et une majorité qui prétendent lutter contre la criminalité, prétendent protéger la sécurité, mais sont prêts à risquer de mettre à mal des enquêtes pénales en cours au nom d'une obsession idéologique à l'égard des personnes migrantes. Vous devez quand même convenir qu'il y a là une contradiction fondamentale.

 

C'est bien ce que nous avons toujours dit: ce projet de loi ne vise pas à protéger la société contre des personnes dangereuses. D'une part, il vise à stigmatiser et à effrayer. Il vise à faire craindre aux hébergeuses et aux hébergeurs solidaires une intrusion à leur domicile. Il vise également à effrayer les personnes sans papiers. D'autre part, et cela a d'ailleurs été reconnu sans difficulté, il vise à pouvoir expulser davantage de personnes en séjour irrégulier. Ainsi, au nom de cet objectif administratif, il mobilise un outil du droit pénal, à savoir la perquisition, renommée ici "visite domiciliaire", mais qui demeure tout aussi intrusive du point de vue des droits fondamentaux.

 

Nous avons déjà évoqué ici, et plusieurs collègues l'ont fait également, des exemples concrets de personnes qui nous disent rencontrer dès aujourd'hui des difficultés supplémentaires en raison de la perspective de ce texte, alors même qu'il n'est pas encore adopté. L'objectif est bien celui-là.

 

Je voudrais également revenir sur un autre argument qui a été utilisé, y compris aujourd'hui encore, et qui est totalement fallacieux. Il s'agit de l'idée selon laquelle le règlement Retour nous obligerait, d'une manière ou d'une autre, à organiser des visites domiciliaires en Belgique. Comme vous le savez, le règlement Retour est cet atroce règlement adopté il y a quelques mois par le Parlement européen grâce à une alliance infâme avec l'extrême droite européenne, sous les applaudissements ravis de cette dernière, qui s'est levée en scandant: Send them back! Send them back!, tout en se félicitant que l'ère des déportations ait commencé.

 

Ce règlement-là est aujourd'hui invoqué par certains pour nous faire croire qu'il contraindrait la Belgique à organiser des visites domiciliaires. Selon cette argumentation, il faudrait donc absolument adopter une loi belge et ce texte constituerait un effort visant à encadrer plus strictement une mesure imposée par l'Europe. C'est parfaitement faux.

 

Cet argument est notamment utilisé par Les Engagés. Mme Tourneur l'a évoqué. Comme elle n'est pas présente et qu'elle a été particulièrement concise dans son intervention, je me tourne vers le site internet des Engagés, qui est, ma foi, fort informatif.

 

Une page d’argumentaire sur le site des Engagés a encore été mise à jour il y a deux jours, donc le 3 novembre, et affirme que le règlement Retour prévoit des visites domiciliaires et qu’il va donc s’imposer à la Belgique. C’est un argument qui est revenu encore et encore. Or, ce n’est pas exact. Il suffit, pour s’en convaincre, d’aller lire ce fameux règlement Retour et la disposition concernée.

 

Si vous n’avez pas eu l’occasion de le faire, je vais le faire pour vous. Il s’agit de l’article 21, qui concerne les mesures d’enquête: "Sans préjudice des mesures d’enquête prises pour d’autres raisons non liées au retour conformément au droit national, les autorités compétentes des États membres peuvent – j'insiste sur ce terme –, lorsque cela est nécessaire, proportionné et dûment justifié afin de préparer ou d’assurer un retour effectif: fouiller le ressortissant de pays tiers et, sous réserve d’une décision judiciaire préalable ou, conformément au droit national applicable, d’une décision administrative lorsque cela est nécessaire, proportionné et dûment justifié par l’urgence d'une telle fouille, fouiller son lieu de résidence ou d’autres lieux pertinents."

 

Le texte qui nous est soumis nomme – et c'est un certain euphémisme – "visite domiciliaire" ce que le règlement Retour qualifie déjà plus justement de "fouille du lieu de résidence". Cela a au moins le mérite d’être plus clair sur la réalité de la mesure. Mais surtout, ce texte est parfaitement clair sur le fait que ces fouilles du lieu de résidence constituent un outil facultatif. Il s’agit d’une possibilité laissée aux États membres. Il n’existe aucune obligation pour un État membre de mettre cette disposition en œuvre. En outre, cette disposition du règlement n’entrera en vigueur que le 17 octobre 2027, donc dans un an, alors que le projet de loi qui nous occupe ce soir entrera en vigueur bien plus tôt s’il est adopté.

 

Autrement dit, nous mettrons cette mesure en application en Belgique avant même que le règlement européen ne soit applicable sur ce point. Si ce texte est adopté cette nuit, comme je le crains malheureusement, nous aurons des visites domiciliaires en Belgique avant même l’entrée en vigueur du règlement Retour. Vous prenez de l’avance sur un règlement adopté avec le soutien de l’extrême droite européenne. Il n'y a pas de quoi être fiers. (Applaudissements)

 

L’argument d’une prétendue obligation européenne est fallacieux, et on tente de se cacher derrière un texte européen pour excuser une décision qui est pourtant bel et bien une décision belge.

 

Mais l’argumentaire des Engagés sur ce règlement européen ne s’arrête pas là. Il critique également le fait que le règlement européen ne prévoirait, comme seules balises, que le respect des droits fondamentaux ainsi que les garanties et voies de recours prévues par le droit de l’Union européenne et par le droit national. D’une part, vous inventez une obligation de toutes pièces. D’autre part, vous considérez qu’il faudrait aller au-delà du simple respect des droits fondamentaux, du droit européen et du droit national.

 

Beaucoup de personnes seraient déjà satisfaites si ce texte respectait effectivement ces principes. Vous semblez balayer cette disposition du règlement européen comme si elle n’avait aucune valeur. Mais rendez-vous compte de ce que cela signifie. Le texte que vous allez voter ce soir ne respecte ni les droits fondamentaux, ni le droit européen, ni le droit national. En d’autres termes, il ne respecte même pas les balises que vous jugez pourtant trop faibles dans le règlement européen.

 

Permettez-moi également de rappeler, puisque j’en suis à évoquer le droit européen, qu’il existe un autre point sur lequel le droit européen sera désormais plus protecteur que le texte qui nous est soumis. Je parle ici de la notion de menace pour l’ordre public. En juillet, lors de la première lecture, les collègues des Engagés et du MR nous expliquaient avec force que les critères dégagés par la Cour de justice de l’Union européenne étaient parfaitement clairs: une menace grave, réelle et actuelle. Ils soutenaient également que ces critères s’imposaient à la Belgique, et qu’il allait donc de soi que les juges d’instruction les appliqueraient, sans qu’il soit nécessaire de préciser davantage la définition de l’ordre public.

 

Et la ministre, en deuxième lecture, a complètement balayé cela! Elle ne veut pas inscrire dans la loi le fait qu'une menace à l'ordre public doit être grave, réelle et actuelle, parce que – elle nous l'a dit explicitement dans ses réponses – elle veut pouvoir viser des personnes qui ne correspondent pas à cette définition. Par cette exclusion des critères européens, la ministre nous confirme que la conception de la menace pour l'ordre public qui préside dans ce texte est une conception plus large que celle qui est exigée par la jurisprudence européenne.

 

Je termine aussi en disant que sur le site même des Engagés, le projet de loi est présenté comme "l'opportunité de combler une lacune juridique". Donc, Les Engagés, dans vos propres mots, ce projet de loi, vous ne le subissez pas du tout, il est à vos yeux une opportunité, vous appuyez sur le fait qu'il y aurait une lacune juridique. Pourtant, la question de la nécessité, de cette lacune juridique évoquée, elle a aussi été démontée lors des auditions! Des praticiens du droit, des magistrats sont venus nous dire qu'on a déjà tout ce qu'il faut dans le droit pénal et dans le droit administratif: s'il s'agit de personnes dangereuses on a déjà tout ce qu'il faut. Cela nous ramène une fois encore à l'objet véritable du texte, qui est bien l'expulsion administrative.

 

Donc, en résumé, ce projet de loi ne vise pas réellement uniquement les personnes dangereuses, et ce projet de loi n'est pas du tout une obligation européenne. Maintenant, je voudrais encore détailler pourquoi ce projet de loi est nuisible pour les enfants – malgré tout ce qu'on a pu entendre –, est inconstitutionnel et liberticide, et pourquoi il est totalement irresponsable de le soutenir ce soir.

 

Je commence par l'impact sur les enfants. Je rappelle que la Convention internationale relative aux droits de l'enfant, adoptée par les Nations Unies en 1989 et qui lie la Belgique, constitue le cadre fondamental pour les droits de l'enfant. Elle reconnaît à chaque enfant des droits propres, indépendamment de son origine, de sa nationalité ou de la situation administrative de ses parents. Elle rappelle que l'enfant est un sujet de droit à part entière, dont les besoins et la vulnérabilité doivent être pris en considération dans toutes les décisions qui le concernent.

 

Je sais que les collègues qui sont – sincèrement, je pense – préoccupés par le bien-être des enfants et les droits de l'enfant ici dans cette majorité ont réussi à se convaincre que ce qu'ils avaient inscrit dans le texte suffisait. Mais ce n'est pas du tout le cas! Et tous les spécialistes des droits de l'enfant nous l'ont dit et redit. Le délégué général aux droits de l'enfant et le Kinderrechtencommissariaat nous l'ont dit. La Ligue des familles – je l'ai déjà évoqué, je ne vais pas y revenir – publiait hier encore une analyse qui montre à quel point cela n'est pas du tout adéquat pour les enfants.

 

Je vais aussi évoquer ici une étude toute récente de la Ligue des droits de l'enfant, intitulée Enfant d'abord, migrant ensuite: quand le durcissement des politiques migratoires met en péril les droits de l'enfant. Elle est disponible en ligne, n'hésitez pas à en prendre connaissance. Elle invite à interroger les conséquences humaines des politiques migratoires. Elle pointe qu'en Belgique, les évolutions législatives et administratives en matière de migration soulèvent des questions essentielles quant à la protection des enfants. Et l'étude cite explicitement le projet de loi relatif aux visites domiciliaires comme un élément inquiétant, aussi lorsqu'il est analysé au prisme des droits de l'enfant.

 

L'étude dit: "Ce texte interroge quant à ses conséquences potentielles sur les enfants vivant au sein des familles concernées, notamment au regard de leur sécurité, de leur stabilité émotionnelle et du respect de leur intérêt." Et elle continue en disant que la question des enfants est particulièrement importante, que lorsque leur présence est connue (ce qui n'est pas toujours le cas et ne sera sans doute pas toujours le cas), le juge doit prévoir des modalités particulières pour l'intervention. Mais ces règles n'empêchent pas qu'un parent puisse être séparé de son enfant lors de la visite, y compris lorsque l'enfant est présent au domicile ou se trouve à l'école.

 

Mais ce n'est pas tout! La Ligue bruxelloise pour la santé mentale s'oppose, elle aussi, à la participation de professionnels du secteur de l'enfance et de la santé mentale aux visites domiciliaires prévues par ce texte. Une lettre ouverte a été publiée récemment à cet égard. Elle aborde précisément les amendements dont plusieurs d'entre nous se sont réjouis et mentionne l'encadrement pluridisciplinaire qui pourrait être prévu. La Ligue bruxelloise comprend, au vu des débats que nous avons menés, que cet encadrement consiste à ce qu'un professionnel de la santé mentale prenne part à la visite, ou intervienne après coup pour prévenir le traumatisme chez les enfants.

 

Or, les signataires de cette carte blanche ne considèrent pas du tout cela comme une bonne nouvelle. C'est pour eux une option inacceptable, d'abord parce que celle-ci va à l'encontre des liens entre santé mentale, lien affectif et logement, mais aussi parce qu'elle brouille et détourne les missions des professionnels du secteur, tout en contrevenant aux principes éthiques et déontologiques de ces professions.

 

Ils rappellent que la santé mentale d'un enfant est principalement liée à son attachement aux personnes qui l'entourent. L'irruption de forces policières dans la sphère familiale pour faire disparaître un proche annihile la croyance des enfants en la stabilité de leur cellule de base. Cela les plonge dans une réalité d'insécurité et d'imprévisibilité qui va affecter leur capacité à faire confiance aux adultes qui les entourent et à construire une représentation sécure des relations et des affects.

 

Les organisations s'interrogent également sur la possibilité pour un professionnel de la santé mentale de faire correctement son travail, s'il participe à une opération qui crée le trauma chez l'enfant dont il doit ensuite s'occuper. À quel moment le psychologue cesse-t-il d'être au service de l'enfant pour devenir le facilitateur d'une procédure qui lui est imposée? En étant associé à ceux qui maltraitent la santé mentale, ne risque-t-il pas de jeter le discrédit sur l'ensemble du système de soins et de provoquer, dès lors, une rupture de confiance entre l'enfant, sa famille et le monde soignant?

 

Ils considèrent aussi que détourner les métiers du soin en santé mentale de leurs principes fondateurs – que sont le soin, l'universalisme et le respect de l'intimité des personnes – ferait d'eux les complices de mesures discriminatoires, attentatoires et dangereuses pour notre démocratie. Vous pouvez souffler, chers collègues: ce ne sont pas mes mots. Je vous propose d'ailleurs de rencontrer ces professionnels pour en parler.

 

Cela fait tout de même de nombreux spécialistes de la santé mentale et des droits de l'enfant qui n'ont pas l'air très satisfaits des balises dont d'autres se réjouissent. De fait, la majorité voudrait ici nous faire croire que les enjeux liés aux droits de l'enfant sont davantage et adéquatement pris en compte, au motif que le texte mentionne désormais à deux reprises, et non plus une seule, que le juge d'instruction doit avoir égard à la présence d'enfants s'il en a connaissance.

 

Voici quelques mois, le président des Engagés a fait l'objet d'une action syndicale devant son domicile. Il s'en est ensuite indigné, affirmant que cette visite avait terrorisé ses enfants. Je regrette évidemment que les enfants de M. Verougstraete aient été effrayés par cette action, mais je m'étonne dès lors qu'il n'ait pas pris conscience qu'en accordant le soutien de son parti à ce projet de loi, ce n'est pas à du bruit devant leur maison que d'autres enfants seront confrontés, mais à des intrusions de la police et à l'arrestation de leurs parents ou des personnes avec qui ils partagent leur logement. Comment peut-on à la fois s'indigner pour ses propres enfants, tout en prêtant son concours à la terreur des enfants des autres?

 

Je vais revenir à ma question qui n'a reçu aucune réponse en commission. Puis-je enfin obtenir plus de précisions sur la manière concrète dont les droits des enfants seront pris en compte et dont l'impact sur eux sera évalué? Beaucoup de doutes subsistent. Les juges d'instruction seront-ils associés à cette évaluation pour donner leur avis sur leur capacité à prendre en compte les droits des enfants dans leur intervention? Va-t-on faire intervenir des professionnels de l'enfance? Quel sera le dispositif mis en place pour que des personnes qui savent de quoi elles parlent nous disent comment les enfants vivent cette nouvelle mesure?

 

À présent, je vais revenir, moins longuement qu'en première lecture où j'avais parlé quatre heures, sur les raisons pour lesquelles ce projet de loi est, à mon sens et à celui de beaucoup, inconstitutionnel. Premièrement, il est trop flou. Une loi doit être claire et prévisible. Or, ce n'est pas le cas. Moi aussi, je vais revenir en premier lieu à la notion d'ordre public. Malgré tout ce qui a été dit ici, elle est bien trop large pour être limitée aux profils qui ont été agités ici. M. Aouasti a remarquablement disséqué la disposition en question et montré très justement qu'elle était composée d'un empilement de suspicions et de suppositions, mais d'absolument aucun fait. Je ne vais pas répéter cet exercice, car je le rejoins. Néanmoins, je vais me permettre de poser une question. Quel est le plus grand danger pour l'ordre public? Est-ce une personne qui commet un vol à l'étalage pour nourrir ses enfants ou est-ce une ministre qui contourne la Cour constitutionnelle parce que "quand on veut, on peut"? Est-ce quelqu'un qui travaille sans permis ou une ministre qui manœuvre pour organiser la venue d'une délégation de talibans en Belgique? Sur une échelle de dangerosité qui va de "colleur d'autocollants" à "taliban", je sais qui je préfèrerais héberger chez moi. Oui, echt waar!

 

Je vais à présent m'arrêter sur la mention des motifs raisonnables de "croire que". Au cours des auditions, on a aussi attiré notre attention sur des cas, comme le collègue Aouasti l'a relevé, de personnes mentionnées sur un PV de police en rapport avec l'ordre public parce qu'il y a eu un échange de coups et blessures, avant de se rendre compte que la personne était entièrement hors de cause parce qu'en état de légitime défense, sans aucune suite judiciaire. Pourtant, il reste ce PV. Et il est arrivé que l'Office des étrangers se serve d'un tel PV pour fonder une expulsion.

 

Quant à la notion de "résidence", c'est quelque chose qui me préoccupe sincèrement. Il a été confirmé en commission par la ministre que cette notion pourrait, outre les logements des personnes sans titre de séjour elles-mêmes visées par la visite domiciliaire et ceux des tiers qui les accueilleraient, désigner également des endroits tels que des centres d'accueil pour sans-abris, des refuges pour femmes victimes de violences conjugales, des hôpitaux ou encore tout endroit où quelqu'un réside pendant un certain temps, sans que nous sachions clairement quelle durée est visée. En tout cas, un endroit qui pourrait être considéré comme la résidence de cette personne pourrait faire l'objet d'une visite domiciliaire. Il n'y aura pas de protection spécifique. Rien n'a été annoncé à cet égard. Cela m'inquiète beaucoup.

 

Ensuite, ce texte est anticonstitutionnel parce qu'il ne contient pas les garanties suffisantes pour encadrer une telle intrusion dans la vie privée et dans l'inviolabilité du domicile. Cela le rend disproportionné. Les deux garanties fondamentales dont on parle, ce sont bien sûr celles qui sont exigées par la Cour constitutionnelle pour une perquisition en matière pénale, à savoir l'intervention d'un juge d'instruction qui a la maîtrise entière sur son enquête et un recours effectif contre la décision.

 

En 2017, on en a déjà parlé, la Cour constitutionnelle a refusé les perquisitions pénales lors de la mini-instruction. Ce qui est refusé pour un objectif pénal vaut a fortiori pour un objectif administratif. Lors des auditions, La Ligue des Droits Humains nous a dit que la jurisprudence constitutionnelle précise bien que, si l'intervention a pour but d'exécuter une mesure de contrainte – c'est le cas –, en forçant l'entrée dans le domicile – c'est le cas – et en effectuant une fouille, y compris dans les armoires et les tiroirs – c'est le cas –, il s'agit alors d'une perquisition. Il ne s'agit pas de jouer ici sur des euphémismes du type "visite domiciliaire" qui couvre une catégorie très large. Lorsqu'on est en présence de méthodes particulièrement invasives, c'est-à-dire d'une ingérence grave dans l'inviolabilité du domicile, nous sommes face à une perquisition et il faut donc toutes les garanties attachées à la perquisition.

 

La première de ces garanties, c'est l'intervention d'un juge d'instruction, mais qui a l'entière maîtrise sur son enquête, qui la dirige, qui peut instruire à charge ou à décharge, et non un juge d'instruction qui reçoit un dossier tout fait, à charge, de la part de l'Office des étrangers. La deuxième de ces garanties, c'est un recours effectif contre cette décision du juge et ce n'est pas le cas. Ni la personne visée par la fouille, ni la où les personnes qui l'hébergent ne peuvent contester l'autorisation du juge d'instruction. Ici, c'est une énorme garantie qui est absente.

 

01.90  Denis Ducarme (MR): Vous parlez toute seule et donc j'entends interagir un peu avec vous. Je voulais simplement vous poser une question, parce que je vois que vous critiquez la manière dont le texte donne mission au juge d'instruction. Le juge d'instruction peut-il répondre à l'Office des étrangers qu'il refuse la visite domiciliaire?

 

01.91  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): La réponse est oui, monsieur Ducarme. Je vous remercie de rendre ce débat un peu plus vivant à cette heure tardive. Si vous voulez qu'on continue à échanger, je peux peut-être vous demander combien de juges d'instruction supplémentaires la majorité a prévus pour assurer les missions supplémentaires qui leur seront confiées ici. (Rumeurs)

 

Revenons au recours effectif! Dans l'arrêt 132-2015 de la Cour constitutionnelle, ce recours effectif est une garantie essentielle pour s'assurer de la compatibilité de l'ingérence en cause avec l'article 8 de la Convention européenne des Droits de l'Homme.

 

Le Conseil d'État le disait déjà dans son premier avis sur ce texte, en août 2025: "En l'absence de recours juridictionnel contre la décision du juge d'instruction, le projet de loi sur les visites domiciliaires est inconstitutionnel. Aucun contrôle a posteriori ne s'exerce sur l'autorisation de visite domiciliaire. Aucun recours contre la décision du juge d'instruction visant à faire invalider celle-ci n'est organisé." Dès lors, cela ne paraît pas davantage conforme à la Constitution. L'absence de ces deux garanties importantes rend l'ingérence prévue ici complètement disproportionnée par rapport à l'objectif poursuivi.

 

Mais, à nouveau, l'argumentaire figurant sur le site web des Engagés ne dit pas cela.

 

Ce midi encore, j'ai vérifié ce qu'il indiquait. Il affirme: "Nous voulons vous rassurer: le principe d'inviolabilité du domicile inscrit dans la Constitution, à l'article 15, est respecté. Personne ne fera demain l'objet d'une rafle. Actuellement, un mandat de perquisition peut être délivré par un juge d'instruction dans le cadre d'une procédure pénale. Il s'agit, conformément à la Constitution, d'une dérogation au principe d'inviolabilité prévue par la loi." Jusqu'ici, cela va encore.

 

01.92  Denis Ducarme (MR): (…)

 

01.93  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): J'aurais préféré pouvoir interagir directement avec les propos de Mme Tourneur, mais elle a été tellement brève. Elle n'est plus là et je dois me tourner vers d'autres sources d'information pour connaître sa position.

 

Que disent les Engagés sur leur site? "Il en va de même pour les visites domiciliaires qui, elles aussi, devront être autorisées préalablement par un juge d'instruction, dans les cas et limites prévus par la loi." Les Engagés tentent donc de nous faire croire que les garanties prévues sont identiques à celles qui entourent une perquisition pénale. Mais c'est totalement faux et parfaitement malhonnête.

 

En revanche, ce qui est vrai, c'est que l'ingérence est exactement la même que dans le cadre d'une perquisition: la possibilité d'entrer dans le lieu de résidence de la personne visée sans le consentement des personnes concernées, donc potentiellement par la force, la possibilité de fouiller la maison de la cave au grenier, de retourner les tiroirs, d'ouvrir les canapés, voire d'éventrer un doudou. Puisque l'ingérence est la même, les garanties devraient l'être également. Or ce n'est pas le cas. Et j'ai déjà consacré beaucoup de temps à détailler les différences, donc je ne vais pas les répéter.

 

Ce qui est particulièrement inquiétant, c'est que vous essayez d'instaurer un droit à deux vitesses. D'un côté, il y aurait le droit commun, le droit normal, celui qui respecte les exigences de la Cour constitutionnelle et qui s'applique à vous, à moi, à nous tous. Peut-être pas à moi, puisque j'héberge parfois des personnes sans-papiers. Mais en tout cas, le droit commun qui organise les perquisitions dans un cadre pénal avec les garanties constitutionnelles requises. Et puis, de l'autre côté, il y aurait un droit au rabais, activé en fonction du statut administratif de la personne concernée, et qui s'appliquerait à cette personne ainsi qu'aux personnes qui l'accueillent.

 

Dans ce cas-là, il faudrait moins de garanties parce qu'il ne s'agirait pas tout à fait des mêmes personnes. Mais l'inviolabilité du domicile et le droit à la vie privée ne sont pas des droits qui peuvent s'appliquer à géométrie variable selon le statut administratif des personnes visées ou des personnes qui les accueillent. Les droits humains, la dignité et les garanties fondamentales ne sont pas des privilèges. Ils ne doivent pas être mérités. Ils sont acquis à chacune et chacun d'entre nous du seul fait que nous sommes des êtres humains. Prévoir une application différenciée de ces droits en fonction d'un statut administratif est donc quelque chose que nous dénonçons vigoureusement et que nous ne pouvons accepter.

 

Je vais en venir aux fameux amendements de la majorité. Monsieur Ducarme, vous avez dit y avoir travaillé tout l'été, et vous êtes nombreux à vous être réjouis d'avoir pu les obtenir. Ils sont présentés comme des avancées substantielles. Je comprends bien que vous, vous essayiez de faire passer cela pour des avancées substantielles, vous deviez bien trouver des choses à défendre, mais pourtant ce n'est pas du tout à la hauteur de tout ce qu'on avait entendu.

 

Je ne vais pas tous les passer à nouveau en revue parce que je l'ai fait en commission. Mais au moins celui sur les enfants…

 

01.94  Denis Ducarme (MR): (…)

 

01.95  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Vous avez le temps, monsieur Ducarme?

 

Celui sur les enfants, pour moi, est vraiment le summum de l'hypocrisie, puisque vous ne faites que répéter une deuxième fois ce qui était déjà dans le texte et qui était déjà considéré comme totalement indigent.

 

La présence de l'Office des étrangers, je ne perçois pas du tout sa valeur ajoutée. Les cinq à sept jours… voilà! Quant aux demandes d'informations supplémentaires que vous autorisez le juge d'instruction à faire, c'est bien urbain de votre part, mais c'était déjà indiqué dans l'exposé des motifs, page 23. Je vous invite à aller voir que le juge d'instruction pouvait parfaitement faire cela. Donc finalement, vous avez déplacé quelque chose d'un endroit à un autre. Certes, dans le dispositif c'est un peu plus visible, mais ce n'est pas quelque chose de nouveau que vous avez dû sans doute longuement négocier.

 

Et puis l'amendement sur l'évaluation. Je suis déjà revenue sur mes demandes par rapport à cette évaluation mais c'est l'administration demandeuse de cette mesure, et la ministre qui la met en œuvre, qui seront en charge de mener cette évaluation! On n'a pour l'instant aucune vision sur les modalités, sur les critères, sur les personnes qui seront associées éventuellement. Donc on fait confiance à un mot, "évaluation", dans un texte, sans avoir aucune idée de la façon dont cela va se dérouler.

 

Malgré tout, Les Engagés passent ces amendements en revue sur leur site et puis nous disent cette phrase que je trouve fabuleuse: "Autant de modifications au projet de loi, qui démontrent à quel point les voix citoyennes ont été entendues". Honnêtement, je ne sais pas qui vous essayez de convaincre avec cela, à part vos propres militants! Tout le monde s'accorde à dire à quel point ces amendements ne sont pas à la hauteur, et les voix citoyennes que vous prétendez avoir entendues, elles vous disent le plus fort qu'elles peuvent, jusqu'à en devenir aphones, que vous ne les avez pas entendues! Elles vous supplient encore jusqu'à aujourd'hui de ne pas soutenir ce texte, amendé ou non. Ces voix citoyennes qui arrivent dans vos boîtes mail, dans vos boîtes aux lettres, dans la presse, dans l'espace public, partout où elles peuvent, vous dites que vous les avez entendues. Mais êtes-vous allés vous promener hier soir du côté de la place Poelart ou dans les 60 rassemblements décentralisés qui ont eu lieu, où des milliers de personnes vous demandent des comptes? Vous réussissez à coaliser tellement de gens contre vous et vous nous dites que "les voix citoyennes ont été entendues et à quel point elles ont été entendues"!

 

Encore ce matin, le président d'AVOCATS.be qui a lu les amendements nous dit dans sa tribune: "Rien n'y fait, c'est un texte virtuellement inchangé qui sera soumis au vote final des députés". Nous Ecolo-Groen avions aussi déposé des amendements en commission pour supprimer entièrement ce texte parce que, pour nous, ce texte ne mérite pas d'être amendé, encore moins aussi marginalement que ce qui est fait ici. Il fallait tout simplement le renvoyer aux oubliettes.

 

Malgré tout ceci, il y a quand même un malaise assez palpable au sein de certains partis de la majorité autour de ce texte. Notre collègue Dubois – et j'ai d'ailleurs salué sa démarche dès les travaux en commission – en est l'exemple même. Voilà quelqu'un qui, en tant que bourgmestre, a organisé un travail remarquable dans sa commune pour élaborer une motion contre ces visites domiciliaires. Logiquement, il ne s'estime pas capable, cette nuit, de voter ce projet de loi en son âme et conscience. On dénombre en effet de nombreuses communes où des motions anti-visites domiciliaires ont été adoptées, parfois avec le soutien de mandataires issus des Engagés, du MR ou de Vooruit.

 

On me rapporte qu'hier, lors de la mobilisation à Liège, un conseiller communal MR était présent au rassemblement devant l'hôtel de ville pour rappeler l'attachement des Liégeois à l'inviolabilité du domicile. Je l'en remercie. J'ai également évoqué tout à l'heure le bourgmestre MR de Verviers, à la tête d'une commune où une motion contre les visites domiciliaires a également été votée. Il émettait de sérieux doutes, non seulement sur la nécessité de cette loi, ce qu'il dénonçait depuis longtemps, mais plus récemment sur la faisabilité de son application. Que nous dit-il? Il indique que le personnel de sa zone de police doit lutter prioritairement contre le narcotrafic et contre les violences conjugales, et qu'il ne compte absolument pas faire de la chasse aux sans-papiers une priorité.

 

Ce malaise, je le comprends et je le salue. Malheureusement, il n'a pas percolé jusqu'au sommet des partis. Prenez Les Engagés, par exemple: le jour de la victoire de Lula au Brésil et de la liste étudiante en Serbie, que nous écrivaient-ils? "La montée des extrémismes, la progression du populisme et les remises en cause des institutions démocratiques nous rappellent que nos libertés ne sont jamais définitivement acquises. Dans ce contexte, certains signaux font vraiment du bien – disaient-ils en évoquant les deux résultats électoraux – et nous invitent à ne pas céder à la résignation, à continuer à défendre farouchement les principes d'une démocratie vivante fondée sur les libertés fondamentales, le pluralisme et le dialogue."

 

Mais aujourd'hui, ce soir, cette nuit, avez-vous vraiment l'impression d'être du bon côté? Du côté de ceux qui défendent farouchement les principes d'une démocratie vivante fondée sur les libertés? Vous avez l'impression d'être du côté de ceux qui se battent pour les libertés parce qu'elles ne sont pas définitivement acquises, mais vous êtes en réalité du côté de ceux qui tiennent les outils pour démanteler ces libertés.

 

Je reviens à la tribune du président d'AVOCATS.be publiée aujourd'hui. Dans un autre extrait, il nous dit: "En réservant aux personnes sans titre de séjour un traitement jusqu'ici propre aux suspects d'infractions pénales, le texte entretient l'amalgame entre absence de titre de séjour et délinquance. Comme ce domicile pourra aussi être celui d'un tiers hébergeur, ce texte dessine également la mise en cause de toutes celles et tous ceux qui, depuis des années, pallient les défaillances de l'accueil public par leur solidarité."

 

Je ne sais pas, chers collègues, si vous avez lu la très bonne enquête du Vif parue la semaine passée, faisant suite au questionnaire qui nous avait été soumis ici même, en marge de la séance plénière. Cette enquête examinait dans quelle mesure les idées du programme en 70 points du Vlaams Blok s'étaient diffusées et banalisées dans notre société depuis 30 ans.

 

Je vous en conseille la lecture, parce que c'est quand même relativement éloquent et aussi parfaitement inquiétant. On se rend compte à quel point certaines idées figurant dans ce programme en 70 points sont aujourd'hui tout à fait banalisées. Monsieur Ducarme, je vois que vous voulez intervenir. J'allais justement vous parler.

 

01.96  Denis Ducarme (MR): Vous nous dites qu'il faut absolument lire l'enquête du Vif, ce que je ne ferai pas. Je vous remercie toutefois pour la revue de presse du site des Engagés que vous venez de nous présenter en long et en large. Cependant, je refuse l'amalgame que vous faites en présentant les partis qui soutiennent ce projet comme des groupes parlementaire ou des partis qui auraient été contaminées par l'extrême droite. Je n'accepte pas cela. C'est inacceptable. D'ailleurs, vous aurez tout de même constaté que le Vlaams Belang – anciennement Vlaams Blok – ne soutient pas ce projet. J'imagine que madame la députée en tirera ses conclusions. (Protestations de Mme Schlitz)

 

Madame Schlitz, vous pouvez naturellement demander la parole… Mais ici, nous avons une députée d'Ecolo-Groen qui nous explique qu'il faut voir à quel point les idées de l'extrême droite auraient contaminé les partis soutenant ce projet. Or, nous parlons d'un projet soutenu par la majorité et par plusieurs groupes parlementaires depuis un certain nombre d'années.

 

Je n'accepte pas que vous assimiliez le Mouvement Réformateur à l'extrême droite, d'autant plus sur un projet qui n'est même pas soutenu par le Vlaams Belang. Je suppose que les autres partis réagiraient de la même manière. Si ce projet s'inscrivait réellement dans la ligne du Vlaams Belang, celui-ci le soutiendrait. Or, ce n'est pas le cas!

 

J'assume, en tant que démocrate et en tant que libéral démocrate, de porter ce projet ainsi que d'autres textes visant à renforcer le contrôle de l'immigration illégale et à mieux protéger les Belges comme les non-Belges face à certaines menaces présentes sur notre territoire, notamment lorsqu'elles émanent de personnes faisant l'objet d'un ordre de quitter le territoire. Ce sont les idées du MR depuis très longtemps. Nous continuerons à les défendre tout en refusant l'amalgame que vous faites entre l'extrême droite et nous-mêmes.

 

01.97  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Je faisais simplement référence à une enquête publiée par Le Vif. Vous avez peut-être, ou non, eu l'occasion d'y contribuer. En tout cas, de nombreux députés ont participé à cette enquête. Elle montre à quel point, en 30 ans, certains éléments de ce programme en 70 points sont devenus banals.

 

Vous m'en voulez que j'en parle, mais je rappellerai que c'est votre propre premier ministre qui, il y a quelques mois, se réjouissait du fait que certaines idées considérées comme extrêmes il y a quelques années soient désormais perçues comme mainstream. Peut-être devriez-vous dès lors vous adresser à vos propres représentants au gouvernement si mes propos vous dérangent?

 

Je crains que la suite de mon discours ne vous fasse pas davantage plaisir, monsieur Ducarme. Vous avez probablement reçu, comme moi, un courrier des Territoires de la Mémoire, puisqu'ils ont envoyé les courriers individuellement. Comme j'aime bien consulter les sites internet, je me suis rendu sur le leur et j'y ai découvert qu'il s'agit d'un centre d'éducation à la résistance et à la citoyenneté, créé en 1993 par d'anciens prisonniers politiques rescapés des camps nazis en réponse au retour en force de l'extrême droite en Belgique.

 

Depuis lors, l'association développe des projets et mène des actions sur le travail de mémoire pour sensibiliser au danger actuel des idéologies haineuses et encourager la résistance et l'engagement citoyen en faveur d'une société démocratique et solidaire. Que cette association se sente suffisamment concernée par ce projet pour nous écrire individuellement, cela dit quelque chose. Ses membres écrivent dans leur courrier: "Vous ne légiférez pas seulement pour le gouvernement actuel. Les pouvoirs que vous accordez aujourd'hui à l'administration pourront être exercés par d'autres majorités en d'autres circonstances et avec d'autres priorités. Une garantie démocratique ne peut pas dépendre de la confiance que nous plaçons momentanément dans celles et ceux qui nous gouvernent. C'est précisément parce que les gouvernements passent que les protections de l'État de droit doivent demeurer." Cet appel à la prudence au regard de l'avenir et à la manière dont ce que nous faisons aujourd'hui pourrait être utilisé demain, je sais bien que Les Engagés s'y sont déjà montrés sensibles, et même très récemment.

 

Mme Ramlot n'est plus là, mais, lors des auditions récentes en commission de la Constitution, au sujet de l'inscription dans celle-ci de l'IVG ou du droit à disposer de son corps, elle nous avait appelés à la plus grande prudence et à garder à l'esprit qu'une modification de la Constitution pourrait servir demain à un éventuel gouvernement illibéral. Cette prudence, qui était manifestée de manière particulièrement extensive lorsqu'il s'agissait de retarder l'inscription de l'IVG dans la Constitution, je ne parviens pas à m'expliquer pourquoi elle n'est pas aussi présente lorsqu'il s'agit des droits de personnes en situation irrégulière.

 

Ce soir, certains s'apprêtent à exprimer un vote qu'ils vont regretter avant longtemps. Ce vote vous sera également reproché pendant longtemps. C'est bien normal puisque c'est chacune et chacun d'entre nous, au-delà des positions adoptées par les partis et de la loyauté envers un gouvernement quelque peu fantomatique, qui sera comptable de ce que nous voterons ce soir.

 

Nous savons bien que, dans le fond, certains vont voter en se pinçant le nez et en comptant sur une annulation par la Cour constitutionnelle. J'ai deux remarques à cet égard. La première est que nous avons encore entendu aujourd'hui de grands couplets sur l'exigence pour les parlementaires de travailler. Nous aussi, nous avons bien bossé pendant tout l'examen de ce texte. Notre travail est d'adopter des lois bien élaborées, qui respectent la Constitution et les principes de l'État de droit. C'est à nous, en premier lieu, de veiller à la constitutionnalité et à la protection des droits fondamentaux. Nous ne pouvons pas seulement renvoyer cette responsabilité à la Cour constitutionnelle. Ensuite, il y aura une saisine de la Cour constitutionnelle, comme annoncé par plusieurs acteurs. Ce sera fait. Nous savons qu'un recours sera déposé devant cette instance pour obtenir l'annulation de cette loi.

 

Cela dit, dans les deux cas, la ministre Van Bossuyt sera gagnante. S'il ne devait pas y avoir annulation, la loi sera passée. S'il devait y en avoir une, ce sera une occasion supplémentaire de parler des "juges activistes". Voilà la pièce dans laquelle nous jouons.

 

J'en viens à ma conclusion. Alors que depuis plus d'un an et demi, l'Arizona nous aura servi un cocktail de projets plus imbuvables les uns que les autres, je pense qu'ici on atteint des sommets ou plutôt qu'on touche le fond. Vous réussissez donc à coaliser contre vous des associations actives dans le secteur de la migration, dans celui de la coopération au développement, dans celui de la santé, des droits humains, les ordres des avocats, les magistrats, les syndicats, des dizaines et des dizaines de milliers de citoyens qui tiennent à la Constitution, aux droits humains, à la solidarité et qui se lèvent contre ce projet.

 

Alors, mon premier point pour la conclusion, il va tenir en une ou deux phrases. Au lieu de continuer à fabriquer de l'illégalité avec des politiques migratoires toujours plus restrictives, je pense qu'il serait vraiment temps de repenser à la régularisation. On l'a fait par le passé. On a ainsi permis à des dizaines de milliers de personnes, plutôt que de les pourchasser, de sortir de l'ombre, de contribuer à la société qui les accueille. On a permis une vie digne, une vraie existence à ces personnes.

 

01.98  Denis Ducarme (MR): Plaidez-vous pour une régularisation?

 

01.99  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Oui, je vous confirme qu'Ecolo plaide pour des régularisations. Je ne pensais pas que c'était une breaking news pour vous, monsieur Ducarme. Nous sommes parfaitement clairs sur la question.

 

01.100  Maaike De Vreese (N-VA): Ook van de personen die een gevaar vormen voor de openbare orde en de nationale veiligheid? Is dat ook het standpunt van Ecolo?

 

01.101  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame De Vreese, nous sommes en faveur de critères clairs et inscrits dans la loi de régularisation, avec un examen au cas par cas, que je ne ferai pas, personnellement.

 

01.102  Maaike De Vreese (N-VA): Dat is geen antwoord op mijn vraag. Ik vraag u: wilt u ook mensen regulariseren die feiten hebben gepleegd die de openbare orde of de nationale veiligheid in gevaar brengen, zoals haatpredikers, de mensen die ik vandaag heb opgesomd, pedofielen, verkrachters, aanranders en mensen die ernstige slagen en verwondingen hebben toegebracht? Wilt u met Ecolo hen allemaal regulariseren? Is dat het standpunt dat u vandaag inneemt?

 

01.103  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame De Vreese, mais qu'est-ce que vous racontez? Vous me faites dire des choses que je n'ai absolument pas dites. Ecolo est favorable à l'inscription de critères clairs dans la loi et parmi ceux-ci, il peut évidemment y avoir, par exemple, un critère lié au travail.

 

Par ailleurs, vous m'interrogez sur les personnes constituant une menace pour l'ordre public. Tout à l'heure, nous avons parlé de personnes qui avaient collé un autocollant, participé à une manifestation non autorisée ou encore travaillé sans permis. Il est évident que ces personnes-là devraient pouvoir être prises en considération, et un examen individuel de leur dossier devrait pouvoir conduire à cela.

 

01.104  Maaike De Vreese (N-VA): Verklaar nu eens duidelijk wie dan niet in aanmerking komt voor de regularisatie die u met Ecolo wilt organiseren. U bent immers helemaal niet duidelijk. Zult u dan zelf bepalen wat een gevaar voor de openbare orde en de nationale veiligheid inhoudt? Hoe zult u dat afbakenen in de grote regularisatiecampagne die u wilt doorvoeren?

 

01.105  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Madame De Vreese, je ne vais pas, ce soir, vous dresser une liste de critères. Je vois très bien ce que vous essayez de me faire dire, et je ne vais pas tomber dans ce piège. Si vous êtes intéressée à travailler sur des critères de régularisation, mettons-nous au travail en commission. Je n'ai aucun problème avec cela. Le collègue De Smet, qui souhaite d'ailleurs intervenir, avait déposé un texte prévoyant plusieurs critères. Il n'y a donc aucun problème: nous pouvons travailler sur cette question. Mais je ne vous répondrai pas sur le terrain sur lequel vous essayez de m'entraîner.

 

01.106  François De Smet (DéFI): Madame Hugon Lecharlier, je constate que l'hypothèse d'une régularisation, que ce soit par des critères inscrits dans la loi ou par une campagne de régularisation, semble en étonner certains, alors qu'il y en a déjà eu en 1999 et en 2009. Pouvez-vous nous rappeler qu'il y a effectivement eu des campagnes de régularisation en 1999 et en 2009, et nous rappeler quels partis participaient alors au gouvernement, singulièrement comme ministre de l'Intérieur en 1999?

 

01.107  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Monsieur De Smet, je pense que cela vous ferait très plaisir de le rappeler vous-même. Je vous en prie.

 

01.108  François De Smet (DéFI): À l'époque, le MR, notamment à l'Intérieur mais aussi au sein du gouvernement en 1999 et en 2009, comprenait qu'on ne pouvait pas laisser 100 000 personnes dans une situation irrégulière. Toutes ces personnes ne sont pas des criminels. La plupart mènent une vie paisible, beaucoup travaillent au noir, et elles vivent de fait sur notre territoire. Certains de ceux qui défendaient ces positions sont d'ailleurs encore très actifs aujourd'hui dans les rangs libéraux. Il n'y a donc rien de délirant à envisager soit une régularisation fondée sur des critères inscrits dans la loi, soit des campagnes de régularisation comme celles qui ont déjà existé avec le soutien de partis libéraux au gouvernement. Je trouve utile de le rappeler.

 

01.109  Denis Ducarme (MR): Monsieur De Smet, vous dites que nous avons commis des erreurs dans le passé. C'était sans doute à l'époque où nous faisions encore partie d'une fédération commune avec vous. En tout cas, aujourd'hui, sans prendre beaucoup de risques, c'est que les libéraux d'aujourd'hui ne soutiendront plus jamais une opération de régularisation.

 

01.110  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): M. Ducarme vient précisément de démontrer ce qu'il contestait il y a quelques instants.

 

Hier soir, j'étais présente à la chaîne humaine autour du Palais de justice, aux côtés d'avocats, de magistrats, d'associations de la société civile et de milliers de citoyennes et citoyens déterminés à dire: non, vous n'entrerez pas chez nous pour venir chercher des êtres humains afin de les expulser.

 

Ces personnes nous disent que cette loi fait peur, mais que vous n'aurez pas raison de notre solidarité. Elles vous disent aussi qu'il y aura de la résistance. Mais, en réalité, les personnes solidaires ne veulent pas être des résistantes. Nous ne voulons pas être des héroïnes ou des héros. Les personnes solidaires veulent simplement perpétuer une tradition qui a toujours existé et qui est profondément humaine: accueillir des personnes qui, pour diverses raisons, ont dû quitter leur foyer. Il n'y aurait pas besoin de résistance s'il n'existait pas un contexte politique qui rende cette résistance nécessaire. Les personnes solidaires ne veulent pas être des résistantes. C'est vous qui les y forcez.

 

Je vous le dis en tant que parlementaire, mais aussi parce que, moi aussi, comme des milliers d'autres personnes, j'ai accueilli chez moi des personnes qui avaient besoin, ne serait-ce que pour quelques nuits, d'un peu de répit et d'un peu de sécurité. Je ne l'ai pas fait pour être une résistante. Je l'ai fait parce que la dignité humaine et les droits fondamentaux valent pour tout le monde. Ce ne sont pas des privilèges. C'est le socle minimal auquel chaque être humain doit pouvoir prétendre. Cela ne dépend pas du statut administratif. Cela ne dépend pas des papiers. C'est vous qui transformez l'exigence de dignité à laquelle chaque personne a droit en un acte de résistance militante. Je suis née à Bruxelles. Par le simple fait de ma naissance en Belgique, j'ai accès à 186 pays sans avoir besoin d'un visa. J'en ai accès à beaucoup d'autres moyennant une demande de visa.

 

Le passeport belge est, de ce point de vue, l'un des meilleurs au monde. Il figure au quatrième rang mondial et nous ouvre les portes de presque tous les pays. Ai-je un mérite particulier à être née à Bruxelles plutôt qu'en Érythrée ou au Soudan? Ai-je accompli quoi que ce soit pour avoir accès à presque tous les pays du globe, si ce n'est l'immense exploit d'être née de qui je suis née et là où je suis née? Non. C'est le fruit du hasard. Nous disposons d'une nationalité qui ouvre des portes et nous la protégeons parfois comme si nous l'avions durement gagnée, comme si le fait que d'autres puissent avoir accès à une fraction de ces possibilités allait nous priver de quelque chose.

 

Je terminerai par une citation de Stefan Zweig: "Regarde-les donc bien, ces apatrides, toi qui as la chance de savoir où sont ta maison et ton pays, toi qui, à ton retour de voyage, trouves ta chambre et ton lit prêts, qui as autour de toi les livres que tu aimes, les ustensiles auxquels tu es habitué. Regarde-les bien, ces déracinés, toi qui as la chance de savoir de quoi tu vis et pour qui, afin de comprendre avec humilité à quel point le hasard t'a favorisé par rapport aux autres."

 

Voilà, monsieur Ducarme. Vous aimez dire que les personnes sans titre de séjour sont des clandestins ou des illégaux. Mais je vous réponds qu'aucune personne ne peut être réduite ou essentialisée à son statut administratif. Personne n'est illégal. La résistance ne manquera pas. Si vous votez cette loi, elle sera combattue par tous les moyens, devant la Cour constitutionnelle, bien sûr. Des recours seront introduits. Mais nous ferons aussi barrage à cette loi dans les communes et dans nos maisons.

 

01.111  Denis Ducarme (MR): Vous dites que personne n'est illégal. Je suis désolé, madame, mais des personnes sont en irrégularité en étant entrées illégalement sur le territoire. Le devoir de l'État est évidemment de faire respecter la loi. Lorsqu'une personne fait l'objet d'un ordre de quitter le territoire et demeure irrégulièrement sur le territoire, elle doit le quitter.

 

J'ai bien entendu votre discours très engagé, vous avez sorti vos tripes ce soir. Je veux d'ailleurs saluer cet effort. Vous avez exposé votre idéal et je l'ai entendu. J'ai également entendu la très belle citation que vous venez de partager. Bien entendu, personne ne peut être réduit à son statut. Nous ne sommes jamais simplement un statut administratif. Toutefois, lorsque des personnes sont entrées illégalement sur le territoire et s'y trouvent en situation irrégulière, elles sont ce qu'elles sont, c'est-à-dire des personnes en situation irrégulière.

 

Par rapport à cela, nous devons veiller à fermer les portes et à expulser un certain nombre de personnes qui n'ont pas respecté la loi pour l'entrée sur le territoire.

 

01.112  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Ce que je vous ai dit, c'est que personne ne peut être essentialisé ou réduit à son statut administratif. Et donc, non, personne n'est illégal. L'existence de personne n'est illégale.

 

Vous parlez de fermer des portes. C'est intéressant parce que, précisément, ce que nous voulons, c'est fermer la porte à ce que vous êtes en train de préparer. Depuis le premier jour où il a été question de visites domiciliaires, le groupe Ecolo-Groen s'y est opposé. Nous nous y sommes opposés hier et nous nous y opposerons demain. Et, bien sûr, nous nous y opposerons encore cette nuit.

 

Je vous remercie pour votre attention.

 

01.113  Sandro Di Nunzio (Anders.): Mevrouw de voorzitster, ik ben blij dat ik om 2 uur ’s nachts nog het woord krijg om een belangrijk wetsontwerp te bespreken.

 

Om te beginnen, in alles wat hier al werd gezegd stel ik de twee ziektes van deze tijd vast. Ten eerste – ik zeg dit trouwens met het grootste respect voor de aanwezigen, want ik heb zonet collega’s Hugon Lecharlier, Aouasti en anderen inhoudelijk goede argumenten horen aanbrengen vanuit een andere visie en dat mag, dat moet en dat hoort bij een parlementair debat -, hetgeen we soms lezen in de pers en op sociale media over de woonstbetredingen, komt ronduit neer op desinformatie. Er wordt een frame gecreëerd dat vaak onjuist is en bovendien angst aanjaagt. Ik illustreer dat aan de hand van een voorbeeld. Vanochtend zagen we in De Standaard bij berichten over het wetsontwerp een foto van betogers met kettingen en borden met de slogan "No ICE in Belgium", waarmee ze de koppeling maakten met onderhavig wetsontwerp. Misschien moet ik u de vraag rechtstreeks stellen, mevrouw de minister. Wordt met onderhavig ontwerp een ICE in België opgericht, mevrouw de minister? Ik luister graag naar uw antwoord. Persoonlijk denk ik van niet als ik de wettekst lees, maar ik neem aan dat u dat beter dan ikzelf kunt uitleggen.

 

Het is bovendien een leugen dat iedereen in de hoorzittingen een negatief advies verleende. Ook dat is een leugen. Niet iedereen heeft een negatief advies gegeven. Kijk onder andere naar de verklaringen van Marc Bossuyt, de DVZ zelf, de veiligheidsdiensten en de VSSE. Ook de quote: “De wet zet de poort open voor de politie om bij mensen binnen te vallen, louter op basis van vermoedens”, waarmee men de indruk wekt dat de politie bij iemand binnenvalt omdat ze het gevoel heeft dat een en ander niet juist zit, klopt niet.

 

Als parlementslid dat hier nog niet lang zitting heeft, vind ik het bijzonder jammer dat we onder dergelijke omstandigheden over zo'n belangrijk onderwerp moeten spreken. Uiteindelijk is men zich constant aan het verweren tegen uitspraken die niet kloppen. Kortom, ik betreur ten zeerste de desinformatie, die een ziekte van deze tijd is, en de daarmee gepaard gaande polarisatie.

 

Ten tweede, ik stel toch een grote afstand vast tussen de Wetstraat en de burger op straat. Ik weet niet hoe het bij u zit, maar als ik in mijn gemeente buitenkom en tien mensen bevraag over de woonstbetredingen, moet men toch eens luisteren naar de antwoorden die men krijgt. Op de vraag of een vreemdeling die uitgeprocedeerd is, het bevel heeft gekregen om het grondgebied te verlaten, niet meewerkt aan de verwijdering en zich aan Justitie onttrekt, dus zich eigenlijk in zijn woning verstopt en er actief voor zorgt dat hij niet wordt opgepakt, die bovendien een risico vormt voor de openbare orde en de nationale veiligheid, moet kunnen worden gevat en effectief worden verwijderd, zal 95 % van de ondervraagden antwoorden dat het natuurlijk normaal is dat men die persoon kan verwijderen. Meer zelfs, ik denk dat acht of negen op de tien mensen zullen zeggen dat zelfs het aspect van de openbare orde niet nodig is, aangezien die persoon uitgeprocedeerd is.

 

Op dat vlak moeten we uiteraard onze rol spelen. We zijn hier om te wijzen op het feit dat met de onschendbaarheid van de woning niet lichtzinnig mag worden omgesprongen. Vandaar ook dat de vooropgestelde grendels noodzakelijk zijn. Hoe dan ook, de gemiddelde burger die niet met wetgeving bezig is, vindt het niet normaal dat, nadat iemand de geldende procedure heeft gevolgd, waarvoor hij of zij kon rekenen op bijstand van een pro-Deoadvocaat, wat de Staat trouwens handenvol geld kost - dat is nu eenmaal de solidariteit, die men van ons vraagt - een bevel om het land te verlaten, niet wordt uitgevoerd.

 

U kent ons: wij zijn een constructieve oppositiepartij. Wanneer een wetsontwerp zoals het voorliggende bekijken wij in eerste instantie welk probleem de minister en de regering proberen op te lossen. Het probleem dat hier wordt voorgelegd, is dat de DVZ en de veiligheidsdiensten soms aan de voordeur komen te staan zonder dat ze binnen kunnen bij personen met een hoog risicoprofiel. Het gaat bijvoorbeeld over mensen die op een OCAD-lijst staan of over veroordeelde verkrachters. Het risico is evenwel nog niet voldoende hoog op het vlak van de aanwijzingen van schuld, waardoor men geen aanhoudingsmandaat of effectief huiszoekingsbevel kan verkrijgen. Er is dus een categorie van hoogrisicoprofielen die effectief feiten kunnen plegen, maar die men niet kan vatten, terwijl men wel weet waar die personen zich bevinden. De regering en de minister stellen dat er dus een lacune is en dat daarvoor een kader nodig is. Zonder dat kader is er immers geen mogelijkheid om een inbreuk te maken op het grondrecht van de onschendbaarheid van de woning.

 

Uiteraard vinden wij als liberalen dat grondrecht ongelooflijk belangrijk. Het is juist en goed dat daarvoor wordt gestreden. Dat grondrecht is essentieel om ons te beschermen tegen de almacht van de Staat. Het gaat niet alleen om sans-papiers. Ook wij, als Belgen, als mensen die de nationaliteit van het land hebben, moeten ons kunnen beschermen.

 

Dat grondrecht is echter niet absoluut. Als we ervoor willen zorgen dat het op een goede manier kan worden doorbroken, is daarvoor een wet met de nodige grendels vereist, vandaar dus het voorliggende wetsontwerp.

 

Toen we in de commissie aan het debat deelnamen, hebben we daar uiteraard ook uitvoerig over van gedachten gewisseld in onze fractie en onze partij. Voor ons als liberalen zijn drie zaken belangrijk. In de eerste plaats is een actieve rechterlijke controle van essentieel belang. In de tweede plaats moet de woonstbetreding als laatste middel worden aangewend, als ultimum remedium. Ten derde moet het risico voor de openbare orde of de nationale veiligheid effectief aanwezig zijn.

 

In de loop van het debat is op basis van het advies van de GBA nog een vierde criterium naar voren gekomen. Uiteraard vinden we het ook belangrijk dat de privacy in een dergelijke procedure op een goede manier wordt gewaarborgd en dat de gegevens degelijk worden verwerkt.

 

De oorspronkelijke tekst vonden we nog niet helemaal zoals die moest zijn. Daarom hebben we amendementen ingediend en daarover lang en uitvoerig gedebatteerd. Dat hoef ik u niet in herinnering te brengen. Met de definitieve tekst stellen we vast dat onze doelstellingen er effectief in vervat zitten.

 

In de eerste plaats zijn er, zoals veel collega's al hebben opgemerkt, verschillende cumulatieve voorwaarden in de tekst opgenomen. Ik zal ze niet allemaal herhalen, maar die verschillende cumulatieve voorwaarden moeten worden gecontroleerd en in het dossier van de DVZ worden opgenomen.

 

Ik wil er toch één voorwaarde uitlichten, namelijk de vijfde voorwaarde. De machtiging is noodzakelijk om de maatregel tot terugdrijving, verwijdering of overdracht te kunnen uitvoeren. Noodzakelijk betekent dat men die persoon op geen andere manier kan vatten. De DVZ moet dat dus ook effectief aantonen. Het volstaat niet om te zeggen dat men weet waar die persoon zich bevindt, maar dat het te moeilijk is om die persoon de hele dag te schaduwen. De DVZ moet aantonen waarom het noodzakelijk is om de woning binnen te gaan om die persoon effectief te kunnen vatten. Die noodzaak is ook een element dat een onderzoeksrechter moet beoordelen. Dat is slechts een van de voorwaarden. Het betreft stevige strenge voorwaarden. De tekst ter zake is niet zomaar een vodje papier. De DVZ moet de aanvraag effectief grondig onderbouwen.

 

Men zegt dat de onderzoeksrechters worden geïnstrumentaliseerd en dat het stempelrechters zijn. Dat klopt hier niet. Als men de voorwaarden bekijkt, blijkt dat absoluut niet het geval te zijn. Ik kan begrijpen dat bepaalde onderzoeksrechters het niet leuk vinden dat ze nu worden ingeschakeld in een administratieve procedure, terwijl ze in principe à charge en à decharge de leiding nemen over strafrechtelijke onderzoeken. Ik kan begrijpen dat sommige onderzoeksrechters die evolutie misschien niet goed vinden. Dat betekent echter niet dat ze geen beoordelingsmarge hebben. Als ze een dossier van de DVZ ontvangen en de elementen die daarin moeten zitten, zijn onvoldoende aangetoond, kunnen ze de machtiging niet verlenen. Het volstaat dat ze één criterium onvoldoende duidelijk vinden.

 

De vrees aan de linkerzijde dat op basis van die criteria en die wet de deur wordt opengezet voor een eindeloos aantal machtigingen, is ongegrond. Volgens mij zal het tegendeel waar zijn. De criteria zijn zo streng en zo talrijk dat er niet veel machtigingen zullen worden verleend. De noodzakelijkheid moet worden aangetoond en ook de bedreiging voor de openbare orde moet worden aangetoond. Het gaat om bijzonder strenge criteria, die bewezen moeten worden.

 

Het is in dat opzicht goed dat er over 18 maanden een evaluatie komt. Dan zullen we zien hoe de situatie effectief evolueert en wat de stand van zaken is.

 

Een belangrijk criterium waarover ook in de commissie veel is gesproken, is dat met betrekking tot de openbare orde. We hebben daarover lang gedebatteerd. Voor ons was dat een moeilijk criterium. We hebben daarover ook een amendement ingediend. De vraag die we ons stelden, was of openbare orde niet beter moest worden gedefinieerd, zodat de DVZ weet wat hij moet aantonen en de onderzoeksrechter beter weet waarop hij moet beoordelen. Ons amendement voorzag twee elementen. Ten eerste zijn er de bevelen om het grondgebied te verlaten op grond van de openbare orde. We stelden voor dat, als de openbare orde al als criterium heeft gediend voor het bevel om het grondgebied te verlaten, als dat al is aangetoond en bewezen, kan men zeggen dat in die gevallen het criterium al vervuld is en woonstbetreding mogelijk is.

 

Ten tweede, we wilden de gevestigde rechtspraak opnemen, met betrekking tot het feit dat de dreiging voor de openbare orde actueel, reëel en ernstig zijn. We vonden het nuttig om dat via een amendement in te schrijven. We hebben daar lang over gedebatteerd. Vervolgens hebben we de minister concreet gevraagd welke gevallen de wettekst niet in aanmerking zou nemen, als we een en ander op die manier zouden omschrijven. De minister gaf het voorbeeld van de veroordeelde verkrachter die een gevangenisstraf uitzit en voor wie er vooralsnog geen terugkeerakkoord met het land van herkomst is, maar waarvoor het terugkeerakkoord, nadat hij zijn straf heeft uitgezeten en vrij is gekomen, wel voorhanden is. Het gaat om een persoon met een hoogrisicoprofiel, een zedendelinquent en een pedofiel, van wie naargelang het dossier mogelijk kan worden geoordeeld dat de dreiging niet onmiddellijk actueel, reëel of ernstig is.

 

Die persoon met hoogrisicoprofiel, die hier uitgeprocedeerd is en die een bevel heeft om het grondgebied te verlaten, kan wel nieuwe feiten plegen. Het wetsontwerp is bedoeld voor dergelijke dossiers en profielen.

 

Een ander voorbeeld is iemand die op de OCAD-lijst staat. Het gaat daarbij om een persoon – herinner u de vragen daarover in het verleden - die door het OCAD en de veiligheidsdiensten wordt gevolgd, omdat het risico groot is dat hij of zij aanslagen kan plegen. Het feit dat iemand wordt gevolgd en een hoog risico vormt, betekent echter niet dat er al concrete aanwijzingen zijn voor bepaalde misdrijven of misdaden die een aanhoudingsbevel of een effectief huiszoekingsmandaat van een onderzoeksrechter rechtvaardigen.

 

Het gaat wel om hoogrisicoprofielen en onderhavig wetsontwerp laat precies toe om met betrekking tot een vreemdeling die uitgeprocedeerd is en een bevel heeft om het grondgebied te verlaten, op de OCAD-lijst staat en net onder dat criterium valt, zijn of haar woning te betreden en die persoon met dat risicoprofiel eruit te halen.

 

Collega’s, laten we eerlijk zijn. Stel u eens voor dat zo iemand effectief een aanslag pleegt. Dat kan gebeuren en is in het verleden al gebeurd. Dan zullen we hier in het Parlement allemaal verontwaardigd vragen hoe dat heeft kunnen gebeuren. Het betreft dan iemand die illegaal in ons land verblijft, die een bevel heeft om het grondgebied te verlaten en die op de OCAD-lijst stond, waarvan men wist waar hij zat, maar die men het land niet uit heeft gekregen. Het is voor dergelijke situaties dat het voorliggende wetsontwerp tot stand is gekomen.

 

Krijgt het wetsontwerp een schoonheidsprijs? Neen, natuurlijk niet. Het is een compromis. Het bevat alleszins heel wat waarborgen in om ervoor te zorgen dat er voor de vastgestelde lacune een kader bestaat en dat er een gerechtvaardigde inbreuk kan worden gemaakt op de onschendbaarheid van de woning, wat effectief belangrijk is.

 

Dan kom ik aan een punt van constructieve kritiek, dat we ook in de commissie hebben geformuleerd. Het betreft het aantal personen. Over hoeveel mogelijke profielen gaat het? Gaat het om veel of weinig mensen? Voor ons doet dat er niet echt toe. Het is vooral van belang dat de profielen in kwestie kunnen worden gevat.

 

Wij maken ons wel volgende bedenking. We herinneren ons de persconferentie van procureur des Konings Moinil. Hij zei dat in 2024 6.000 illegalen zijn opgepakt die effectief feiten hebben gepleegd. Hij zei dat die mensen werden aangeboden aan uw dienst, mevrouw de minister, maar dat 90 % van hen opnieuw op straat is terechtgekomen. Dat wetende vragen we ons af of daar niet de grootste werf is. Zijn er wel voldoende gesloten centra? Zijn er voldoende mogelijkheden om die mensen, die duidelijk ook een risico vormen, omdat ze feiten plegen, effectief eerst aan te pakken?

 

U hebt daarop geantwoord – en u zult dat straks wellicht opnieuw zeggen – dat op alle flanken moet worden gewerkt. Uiteraard, maar dat neemt het belang van die kritiek niet minder. We moeten effectief werken aan de strafuitvoering en justitie. Dat is hier al gezegd. Daarnaast moeten we ook werken aan de opvangcapaciteit en de gesloten centra. Dat is minstens even belangrijk, zo niet nog belangrijker. Ook op die vlakken moeten stappen vooruit worden gezet.

 

Mevrouw de minister, tussen de eerste en de tweede versie van de tekst hebben wij naar mijn mening gewogen op de uiteindelijke inhoud van de tekst. Twee zaken zijn immers ten goede aangepast.

 

In eerste instantie is er de rol van de onderzoeksrechter. Die is zeer belangrijk. Hij mag geen stempelrechter worden. Ik meen te mogen stellen dat mede onder impuls van onze inbreng in de commissie er amendementen zijn gekomen om de onderzoeksrechter meer tijd te geven. De termijn is nu opgetrokken tot zeven dagen. Ik herhaal dat het om een termijn van orde gaat. Als een onderzoeksrechter meent dat hij meer tijd nodig heeft, kan hij die nemen. Als het echt hoogdringend is, kan hij sneller handelen. Het is echter belangrijk dat de onderzoeksrechter comfort voelt om de nodige tijd te nemen om het dossier te bestuderen en daarover een oordeel te vellen.

 

Ook het amendement dat de mogelijkheid biedt om bijkomende informatie op te vragen, is zeker een stap vooruit. Zo kan de onderzoeksrechter de informatie opvragen die hij nodig acht om een beslissing te nemen.

 

Een tweede belangrijk punt betreft privacy en de gegevensverwerking. Het advies van de GBA was negatief. Ook op dat vlak is er vooruitgang geboekt. Het ontwerp ter zake staat nog op de agenda voor vannacht. Het is positief dat u bent ingegaan op onze vraag om werk te maken van een kader voor de gegevensverwerking van personen. Wanneer dergelijke invasieve wetgeving er komt, waarbij daadwerkelijk binnengetreden wordt in woningen, zeker ook bij derden, moeten we immers weten welke informatie wordt opgevraagd, door wie en op welke manier. We moeten ook weten wat er met die gegevens gebeurt.

 

We zijn blij dat de wettekst vandaag wordt goedgekeurd, maar ook dat er een amendement is ingediend om beide regelingen gelijktijdig in werking te laten treden, zodat de privacy gewaarborgd blijft.

 

Collega's, wij zijn op zich tevreden met het resultaat. Het is de bedoeling dat er niet lichtzinnig wordt omgesprongen met het grondrecht van de onschendbaarheid van de woning. Onze drie belangrijke aandachtspunten zijn opgenomen. Er zijn voldoende voorwaarden om te garanderen dat er niet lichtzinnig met dat grondrecht wordt omgesprongen. De maatregel moet absoluut noodzakelijk zijn en die absolute noodzakelijkheid moet worden aangetoond. Vooral, de rechter moet kunnen toetsen of de maatregel daadwerkelijk gerechtvaardigd is. Het is niet de uitvoerende macht of de veiligheidsdienst, die daar alleen over beslist.

 

Een belangrijk aspect is de evaluatie die over 18 maanden zal plaatsvinden. Met het wetsontwerp wordt vooral gehoor gegeven aan de vraag op het terrein vooral van de veiligheidsdiensten. Als er risicoprofielen zijn waarvan men meent dat ze een bedreiging vormen voor de openbare orde, dan is er met de voorgestelde tekst een stok achter de deur. De wet maakt het mogelijk om op een degelijke manier en na een zorgvuldige afweging op te treden tegen personen die aan die profielen beantwoorden. Zo kan dat bijdragen aan de veiligheid van iedereen en kunnen we ervoor zorgen dat we allemaal beschermd zijn.

 

Daarom zal onze fractie het wetsontwerp steunen, mevrouw de minister.

 

01.114  François De Smet (DéFI): Madame la ministre, chers collègues. Il est déjà 2 h 20 du matin, et je n'ai pas le souvenir – à part, évidemment, les discussions de budget et de déclarations de politique générale, que nous n'avons plus la chance de vivre depuis un moment – qu'un projet de loi ait fait l'objet de discussions aussi âpres, et cela dit beaucoup sur ce qu'il représente pour les uns et pour les autres.

 

Et malgré toutes ces heures de débat, et malgré tous les efforts de la majorité pour tenter d'adoucir ce texte, ou faire en sorte qu'il ait l'air plus doux, de le relativiser, on est bel et bien avec un texte qui autorise la force publique à pénétrer, au besoin avec de la force, dans le lieu où des gens dorment, mangent, ou même élèvent leurs enfants, pour y procéder à une fouille et à une arrestation administrative. Voilà ce qui se cache derrière le titre feutré de visite domiciliaire. Comme vous le savez, j'ai travaillé, comme d'autres ici, dans le secteur de la migration et des droits humains. J'ai été le premier directeur de Myria, et j'ai bien conscience que c'est sans doute le département le plus difficile. Il n'y a aucun sujet simple; ce sera toujours polarisant.

 

Et pour ma part, je ne suis pas, en général, en train de tomber dans des questions de polarisation facile. Cependant, c'est avec ce parcours, aussi humble soit-il, que je continue à dire que ce projet met une pression forte et disproportionnée sur un principe ancien, précieux et constitutionnel, l'inviolabilité du domicile inscrite à l'article 15 de notre Constitution. Et je le dis même en tant que porteur d'une philosophie libérale. Je trouve d'ailleurs qu'on doit aussi s'opposer à ce texte pour des raisons libérales et ce, pour des gains d'efficacité que personne, au cours des 6 mois de débat, n'a été capable, pour moi, de démontrer. Depuis le premier jour, c'est la même question qui revient: qui est réellement la cible de ce texte? Dès lors, de deux choses d'une. Soit la cible, ce sont les délinquants dangereux, les terroristes, les prêcheurs de haine, comme le dit l'accord de gouvernement; mais pour cela, les dispositifs pénaux existent déjà, y compris la perquisition, et y compris de nuit. Et dans ce cas, pour moi, vous n'avez pas prouvé que ce texte était nécessaire. Soit la véritable intention est de brasser plus large, de mettre un pied dans la porte, au sens propre comme au sens figuré, et de doter l'Office des étrangers d'un outil qui, demain, grâce à la grande plasticité de la notion d'ordre public et de danger pour l'ordre public, permettra de viser un maximum de personnes en séjour irrégulier, comme le voulait le projet de 2017-2018, qui était porté par trois des cinq partis de la majorité actuelle, et ma conviction est que c'est la seconde hypothèse est la bonne.

 

Sur quoi est -ce que je me base? D'abord, sur l'empressement quand même plus que moyen que vous avez eu de suivre l'avis du Conseil d'État. Ce dernier avait demandé une révision fondamentale de ce texte, et lors de sa seconde saisine, il a constaté que le texte n'avait pas été suffisamment modifié pour justifier un avis. La première exigence qu'il avait, c'était le recours effectif. Le Conseil d'État exigeait que toutes les personnes concernées, l'étranger visé, mais aussi les tiers chez qui la visite a lieu, puissent contester la légalité de la mesure.

 

Or le texte dit tout l'inverse: la décision du juge d'instruction n'est pas susceptible d'appel. On nous répond qu'il existe, évidemment, un contrôle de la détention par une chambre du conseil, mais ce contrôle ne porte pas sur l'intrusion, il porte sur l'enfermement qu'elle aura permis. Il est figé sur la situation au jour de la décision de l'Office et il n'existe pas pour les tiers ni pour la personne relâchée ou éloignée avant d'avoir pu saisir le juge. Vous avez été interrogé sur ce point en seconde lecture et vous avez simplement renvoyé à votre réponse de la première lecture. Il paraît donc clair que vous ne voulez absolument pas d'un contrôle sur la procédure de l'Office et encore moins d'un contrôle du pouvoir judiciaire.

 

La seconde exigence du Conseil d'État, et qui me paraît, moi, la plus accablante, c'est que dans son observation sur l'article 5, le Conseil d'État relevait qu'une condition essentielle, l'existence d'indications claires que l'éloignement peut s'effectuer dans un délai court et raisonnable, figurait dans un commentaire, mais pas dans le dispositif.

 

Et le Conseil d'Etat écrivait même: "la disposition sera dès lors complétée, pour en faire expressément mention". "Sera"... et bien non: "ne sera pas", puisqu'on attend toujours l'écriture de cette condition! Elle reste coincée dans l'exposé des motifs, et vous avez d'ailleurs confirmé en commission ce que ça signifie concrètement. Vous aviez en effet déclaré, madame la ministre, que: "Une visite domiciliaire pourra servir à l'identification de l'intéressé au moyen d'un entretien avec l'ambassade compétente" Cela signifie qu'on entre, qu'on enferme, et qu'on verra ensuite si le retour est possible. L'Office des étrangers l'avait d'ailleurs dit à l'Autorité de protection des données, et c'est dans le dossier.

 

Je cite à présent le dossier: "Il ne pouvait jamais être totalement exclu qu'une visite domiciliaire soit demandée pour une personne à l'égard de laquelle une mesure d'éloignement serait impossible à mettre en oeuvre". Myria, donc cet organisme si bien dirigé, l'avait écrit dès juillet 2025, une arrestation ciblée ne peut conduire à un éloignement plus rapide que si toutes les vérifications sur la faisabilité de cet éloignement ont été faites en amont.

 

Or le texte n'impose rien de tel. Le fait même de ne pas reprendre comme condition de la visite domiciliaire l'existence d'un retour effectif à bref délai constitue l'aveu que le retour n'est qu'un objectif parmi d'autres de ce texte. L'objectif premier des auteurs de ce texte, que vous êtes, est de pouvoir exercer un contrôle étendu et musclé, ou disons efficace, des étrangers en situation illégale sur notre territoire. Et ce contrôle passe par l'identification des étrangers, l'objectif final, mais éventuel, étant leur éloignement.

 

J'ajoute d'autres points que le Conseil d'État critiquait et qui restent intacts. D'abord,la présence d'un magistrat à l'exécution, facultative et remplacée dans les faits par la présence obligatoire de l'Office et l'officier de police judiciaire. La seule modification de fond, finalement, entre les deux versions soumises au Conseil d'État, a été de remplacer les officiers de police judiciaire par tout fonctionnaire de police. Le service juridique de la Chambre lui-même, dans sa note de légistique, a relevé que le texte emploie cette notion sans jamais la définir, au point qu'on ne sait pas s'il a toujours la même portée d'un article à l'autre. Et il me paraît essentiel qu'on rappelle ce à quoi on va vraiment assister une fois que ces visites domiciliaires seront en place. On va assister à des personnes qui, lorsqu'elles seront témoins de ces interpellations, verront une descente de l'Office des étrangers, d'une autorité administrative, accompagnée de la police pour exercer des mesures de contrainte, et y verront la main ferme d'un pouvoir administratif.

 

J'en viens au cœur du texte et à la notion la plus floue qui a été employée, à savoir celle d'ordre public. L'accord de gouvernement parlait de choses sur lesquelles on pourrait tous être d'accord: le terrorisme, l'extrémisme, le radicalisme, d'infractions graves. Dans le dispositif, ces mots ne sont pas là. Il reste des motifs raisonnables de considérer un danger pour l'ordre public ou la sécurité nationale, et une seule précision négative, le séjour irrégulier seul ne suffit pas, une infraction seule ne suffit pas. Donc le texte dit ce que la notion n'est pas, il s'abstient évidemment de dire ce qu'elle est, et c'est évidemment fait exprès. Et la deuxième lecture a apporté sur ce point un élément que je considère comme le plus important dans le dossier. Pendant des mois, les collègues du MR et des Engagés nous ont dit, ou ont peut-être même voulu croire, que ce flou n'était pas grave parce que le juge d'instruction appliquerait de toute façon la jurisprudence de la Cour de justice de l'Union européenne, c'est-à-dire une menace réelle, actuelle et suffisamment grave fondée sur le comportement personnel. Qu'avez-vous dès lors répondu en seconde lecture, madame la ministre? Je vous cite: "Il est en outre possible que la jurisprudence de la Cour de justice donne à ces notions une interprétation trop restrictive, de sorte que certains cas visés par le projet de loi se trouvent finalement exclus de son champ d'application". Et plus loin, en commentant le fameux arrêt de la Cour C-8/22, "intégrer l'exigence d'une menace actuelle empêcherait de recourir à la visite domiciliaire à l'égard de personnes représentant un profil de cette nature". Par conséquent, la ministre a dit explicitement qu'elle ne veut pas du standard européen parce qu'il l'empêcherait de viser ceux que vous voulez viser. Et le MR et les Engagés n'ont pas réagi, ou alors ils ne sont pas là, et donc ils ont accepté cet état de fait.

 

Bref, ce flou n'est pas un accident. L'Autorité de protection des données a écrit que le manque de précision ne semble pas être involontaire. Et la ministre a fini par dire pourquoi. Je cite: "La N-VA aurait effectivement préféré que les visites domiciliaires ne soient pas limitées aux personnes représentant un danger pour l'ordre public ou la sécurité nationale", ce qui a toujours le mérite de la franchise. La condition d'ordre public n'est donc pas, pour le parti qui porte ce texte, une garantie. C'est en fait même une concession, de leur point de vue, et c'est une concession qu'on a pris soin de laisser suffisamment élastique pour qu'elle ne gêne pas.

 

Une lecture attentive de l'exposé des motifs le montre d'ailleurs: le dispositif exige un danger pour l'ordre public. À la page 9 de l'exposé des motifs, ce danger devient un risque pour l'ordre public, et l'administration y annonce qu'elle prendra en compte tout élément pertinent permettant d'éclairer sur les risques. Et ce n'est pas une hypothèse d'école, car l'Office des étrangers a déjà qualifié, cela a déjà été dit dans ce débat, de danger pour l'ordre public sur le seul libellé d'un procès verbal: un vol à l'étalage commis par un père de famille, un travail sans permis, une occupation sans titre, une canette volée dans un supermarché requalifiée en vol avec violence, quatre manifestants pro-palestiniens placés en centre fermé.

 

Bref, la Cour européenne des droits de l'homme exige qu'une ingérence dans le domicile repose sur une norme particulièrement précise, et plus l'atteinte est grave, plus l'exigence se durcit. Votre texte y fait l'inverse, il accole la mesure la plus brutale, la plus dure de tous nos droits des étrangers – l'entrée par la force, la fouille, l'arrestation – à la notion la plus floue que contient le droit des étrangers. C'est d'ailleurs la plus grande menace de censure éventuelle par la Cour constitutionnelle puisque l'Autorité de protection des données parle d'un risque important d'annulation. Est-ce que ce texte, est-ce que ce dispositif est nécessaire par rapport à nos enjeux de migration aujourd'hui? Une ingérence dans le domicile doit répondre à un besoin social impérieux.

 

De combien de personnes parle-t-on donc? Le débat a été amené ici, donc je ne vais pas m'y étendre beaucoup. Vous avez dit le 7 octobre, en deuxième lecture qu'il n'était pas possible d'estimer le nombre de gens qui seront visés par le projet, mais on a quand même les données que vous-même nous avez confiées. Seule une personne sur cinq parmi celles qui devraient être renvoyées l'est effectivement. En 2024, l'Office a procédé à 28 000 arrestations administratives, dont 10 000 pour un motif d'ordre public, pour 3 270 éloignements forcés effectifs. Depuis 2016, les arrestations augmentent et les éloignements diminuent.

 

Une fois la personne en centre fermé, l'éloignement aboutit dans près de 78 % des cas. Donc franchement, madame la ministre, le problème n'est pas d'attraper les gens car on les arrête déjà par dizaines de milliers. Le problème est en aval: l'identification, le laissez-passer consulaire, la place en centre fermé, la coopération ou la non-coopération avec le pays d'origine. Le directeur de l'Office des étrangers, qui est co-auteur de ce texte, s'est félicité que plus de 1 500 personnes aient été éloignées directement depuis la prison. Mais voilà où devraient porter les efforts, voilà où l'énergie devrait être investie si vraiment vous voulez éloigner à tout prix des gens. Forcer des portes de particuliers, c'est agir sur le seul maillon de la chaîne qui ne paraît pas vraiment utile.

 

Un petit mot sur le juge d'instruction, ce joker que la majorité, mais surtout le MR et Les Engagés, nous brandissent en permanence. C'est lui qui décidera, c'est lui qui protégera les enfants, c'est lui qui interprétera l'ordre public, c'est vraiment lui qui va tout faire. Regardons dès lors ce que ce juge va vraiment pouvoir faire. Il est saisi sur requête unilatérale, sans contradictoire, il n'est pas chef d'enquête, il ne peut pas vérifier lui-même l'exactitude de ce que l'Office lui transmet. Il peut certes désormais demander des informations – mais il n'est pas obligatoire qu'elles lui soient répondues –; il ne motive pas lui-même l'autorisation – la motivation est celle de l'Office –; il n'est pas formé a priori aux droits des étrangers. Il ignorera, comme l'a dit la juge Bruneel en audition, l'origine du dossier, la manière dont il a été monté et son actualité, et dans les cas les plus graves, ceux de la sécurité nationale, la Sûreté de l'Etat nous a dit que le renseignement classifié ne pourra pas lui être communiqué. Il contrôlera un dossier amputé de ce qui justifierait précisément la mesure. Sa décision est sans appel et s'il refuse, l'Office peut revenir avec une motivation écrite. À cet égard, Myria a parlé avec raison d'instrumentalisation.

 

Et il y a aussi la question des tiers: le conjoint, le colocataire, le propriétaire, l'hébergeur, parfois des citoyens belges. Le Conseil d'État relevait l'absence de modalités permettant de prendre en compte leurs intérêts. Qu'est-ce qu'ils ont obtenu en seconde lecture? Rien: pas de recours, on l'a déjà dit, pas de remise automatique du procès verbal ni de l'autorisation. Ce sont des amendements qui ont hélas été rejetés. Leur identité pourra être relevée au procès verbal, même si l'étranger recherché n'est pas là, et conservé 5 ans, nous avez-vous dit. Une mesure élémentaire aurait consisté à prévoir qu'en l'absence de la personne visée, la visite s'arrête immédiatement sans relever d'identité des autres occupants. Ce ne sera donc pas le cas. Et quand on désanctuarise le domicile de cette manière, l'effet dépasse de loin les personnes visées. C'est un effet d'intimidation pour tous ceux qui hébergent, alors qu'héberger n'est en soi pas un délit. Médecins sans frontières a d'ailleurs averti que des personnes renonceront, par exemple, à se soigner, et les collègues qui parlent de semer la peur devraient lire ces avis, parce que la peur, c'est le texte qui la crée.

 

J'en viens maintenant à la question des enfants. Vous avez reconnu en commission, madame la ministre, que l'on ne peut pas nier – c'est vous qui parlez –, que la mesure pourrait avoir des conséquences pour les mineurs présents. C'est le texte lui-même qui le dit, puisqu'il prévoit un encadrement pour prévenir au maximum les dommages et les traumatismes chez les enfants.

 

On légifère donc en sachant que la mesure qu'on va voter va traumatiser des enfants. Et que met-on dans la loi pour l'empêcher? Que le juge, encore lui, détermine les modalités. Tout le reste – les heures scolaires, le psychologue, l'encadrement pluridisciplinaire, l'approche la moins intrusive, la non-séparation des familles – est dans les justifications et dans l'exposé des motifs sans aucune portée contraignante.

 

L'intérêt supérieur de l'enfant n'est pas érigé en considération primordiale au sens de l'article 3 de la Convention des droits de l'enfant. Aucune évaluation pluridisciplinaire n'est obligatoire. La séparation des familles est simplement évitée, pas proscrite. Et le menottage d'un enfant devant ses parents, pour lequel la Belgique a déjà été condamnée par la Cour européenne dans le cadre de l'affaire Sabani, n'est toujours pas clairement interdit.

 

J'en viens à ma conclusion. Posons-nous la question, chers collègues, faut-il voter cette loi? Cette loi qui tente de maquiller une perquisition administrative en honorable visite. Cette loi qui voudrait se servir d'un magistrat comme d'un prêtre qui donne l'absolution. Cette loi qui voudrait porter une idéologie plus haut que des droits fondamentaux. Cette loi qui pourrait bien rebattre les cartes de l'équilibre entre les pouvoirs avec tous les dangers que ça entraînerait.

Cette loi qui est un pied dans la porte, mais aussi une main dans l'engrenage. Cette loi qui avalise une vision de l'étranger comme, a priori, une menace, qui envoie un message de contrôle et d'intimidation dans une société déjà à fleur de peau et polarisée sur les questions identitaires.

 

Les conclusions de l'Autorité de protection des données, de Myria, des juges d'instruction et de deux avis du Conseil d'État vont tous dans le même sens. Ce texte porte une ingérence grave dans l'inviolabilité du domicile, sans la précision, sans la nécessité, sans la proportionnalité et sans les garanties juridictionnelles que la Constitution et la Convention européenne exigent. Notre rôle est de ne pas voter des lois qui franchissent cette ligne.

 

En 2018, une société civile entière avait dit non à ce texte: magistrats, avocats, académiques, communes, citoyens. Elle le redit encore aujourd'hui, d'une certaine manière. Ce qui a changé, ce n'est pas le texte, ce n'est pas le droit, ce n'est pas non plus vraiment le nombre d'étrangers sur notre sol. Ce qui a changé, malheureusement, ce sont certains partis. Même un, Les Engagés, qui, jadis, combattaient les visites domiciliaires, fièrement. Et aujourd'hui, ils nous affirment qu'ils sont très fiers de ce texte. Les Engagés qui avaient choisi comme slogan d'avoir eu le courage de changer. Je pense que dans ce dossier, chers collègues, le vrai courage aura été précisément de ne pas changer. Car c'est cela, pour moi aussi, ce vote sur les visites domiciliaires.

 

On ne vote pas sur un texte aussi transgressif, même au nom d'un accord de gouvernement. Et moi, je ne fais pas la différence au fait de savoir si ce gouvernement est vivant, pas vivant, parce que la responsabilité prise sur ce texte, elle a été prise déjà lorsque ce gouvernement a été composé et que vous avez accepté d'en voter l'accord. Pour commencer, d'ailleurs, on n'embarque pas dans un gouvernement au prix de tels accords. Le pouvoir ne vaut pas cela.

 

Et je dois encore dire que pour moi, ce n'est pas une question de gauche et de droite. Il y a d'ailleurs un parti de gauche qui va voter ces visites domiciliaires. Il ne faut pas être de gauche pour défendre des principes aussi fondamentaux que l'inviolabilité du domicile, qui est une valeur libérale, comme le sont aussi le droit de recours effectif ou le principe de proportionnalité.

 

Par conséquent, par ma voix, mon humble et modeste voix, DéFI votera contre ce projet de loi avec détermination, mais je le fais aussi comme humaniste, comme centriste et même comme libéral avec la conviction résolue qu'il s'agit de la seule chose juste à faire. Je vous remercie.

 

01.115  Victoria Vandeberg (MR): Madame la ministre, chers collègues, effectivement, beaucoup de choses ont déjà été dites durant cette longue soirée, mais aussi durant tous ces débats en commission. J'aimerais cependant réinsister sur quelques points qui me semblent véritablement importants et quelques avancées et quelques terrains d'entente que nous avons pu trouver. Le texte a de fait évolué durant ces derniers mois.

 

Un État de droit doit savoir faire deux choses: protéger les libertés, mais également protéger la population, et notre responsabilité n'est pas de devoir choisir entre les deux, mais bien de garantir les deux. C'est bien le but de ce texte. Permettre une action ciblée, sous contrôle, lorsque les conditions légales sont réunies, ce n'est pas un pouvoir général d'entrer dans les domiciles, ni une mesure applicable à toute personne en séjour irrégulier, mais bien un instrument exceptionnel destiné à des personnes qui représentent une menace pour l'ordre public, comme on l'a dit à de bien trop nombreuses reprises.

 

Je pense dès lors qu'il est une fois de plus important de clarifier le texte et surtout de débattre sur ce qu'il est vraiment, de le présenter non pas comme une autorisation d'entrer indistinctement chez toute personne, sans titre de séjour, comme cela a pu être fait par certains groupes. La responsabilité, c'est donc de ne pas confondre les situations, c'est de protéger la population, de pouvoir éloigner ceux qui, en séjour irrégulier, constituent une menace. Et la responsabilité, c'est aussi de ne pas donner un blanc-seing à l'administration, c'est de donner au juge d'instruction l'appréciation des conditions de la visite domiciliaire, l'examen de sa proportionnalité également, le refus de l'autorisation si les conditions ne sont pas réunies.

 

À tous ceux qui parlent d'un juge réduit à un rôle de figurant, on peut répondre, si ce n'était pas encore clair, que son contrôle est décisif et que sans son autorisation, aucune visite domiciliaire ne pourra avoir lieu. Nous avons voulu qu'il puisse exercer ce contrôle sur un dossier suffisamment documenté, et nous avons entendu des objections. Nous avons pris en compte certaines préoccupations et on a, comme je l'ai déjà dit, soutenu des modifications portant sur le rôle du juge, les informations dont il dispose, les délais, la présence de l'Office des étrangers, mais également au niveau de la protection des mineurs. Et ces modifications renforcent concrètement les garanties du dispositif. Cette exigence vaut d'ailleurs particulièrement pour les enfants.

 

Je sais que mon collègue a déjà pu en parler tout à l'heure, mais je tiens à remercier la ministre pour les discussions que nous avons pu avoir autour de ce projet et également les différents partenaires, les Engagés, Vooruit et l'ensemble des partis de notre majorité, notamment en ce qui concerne la protection des mineurs et les garanties que nous avons pu apporter à leur sujet.

 

Alors évidemment, si ce texte ne concerne pas les mineurs, leur présence pourrait être possible lors d'une visite. Et donc, ce texte est aussi construit en tenant compte de cette éventualité, bien que certains aiment dire le contraire. La visite et son autorisation sont également organisées en tenant compte de la présence éventuelle de mineurs. Le juge d'instruction doit donc avoir une attention explicite à leur égard. Et je pense que c'est vraiment quelque chose de très important à souligner, quelque chose qui nous tenait aussi véritablement à cœur. Il pourra donc imposer des précautions adaptées, par exemple une intervention, comme cela a été dit lors des travaux, pendant les heures de cours ou la présence d'un psychologue.

 

Alors, on entend une autre critique, qui est inverse: ce dispositif ne concernerait qu'un nombre limité de situations. Je ne pense pas qu'on mesure l'utilité d'un instrument de sécurité au seul nombre de fois où il est utilisé, parce que nous ne cherchons pas à multiplier les visites domiciliaires, mais à les rendre nécessaires et justifiées. Et cet usage limité n'enlève évidemment rien à l'utilité de la mesure. Il permet au contraire de répondre à des menaces réelles, parce que c'est finalement une politique du discernement. Alors, cet outil ciblé, avec ses conditions strictes, ce contrôle judiciaire préalable et cette évaluation qui sera ensuite prévue, c'est sur ce dispositif réel que nous nous prononcerons ce soir, et pas sur le storytelling que certains partis ont développé sur les réseaux sociaux, mais également dans la presse.

 

La fermeté sans garantie, elle, serait une faute. Les garanties ne doivent pas davantage devenir un prétexte au renoncement. Nous voulons une autorité publique qui soit capable d'agir, un juge qui soit également libre de refuser, des personnes protégées contre l'arbitraire, mais aussi des citoyens protégés contre d'éventuelles menaces. Pour cette raison, nous voterons ce texte. Je vous remercie.

 

01.116  Julien Ribaudo (PVDA-PTB): Chers ministres, chers collègues. Laissez-moi vous parler d'une porte. Une porte, c'est l'une des choses les plus simples dans ce monde. Derrière, on est chez soi, on dort, on élève ses enfants, on est à l'abri. Et je parie que vous vous souvenez tous de ce moment où vous étiez adolescent, adolescente, et où vous étiez tellement frustrés de votre journée, de vos parents qui étaient là, qui vous disaient des choses avec lesquelles vous n'étiez pas d'accord ou que vous trouviez injustes. Vous preniez cette porte et vous la claquiez. Et vous vous réfugiiez derrière cette porte, à l'abri, dans votre chambre. Parce que, peu importe qui l'on est, d'où l'on vient, quels papiers l'on a, on est à l'abri derrière cette porte.

 

Mais avec ce projet de loi, avec les visites domiciliaires, vous allez ouvrir des portes, et notamment par la force, celles des personnes sans papier, mais aussi celles des citoyens qui, un jour, ont simplement offert un toit. Et vous allez ouvrir une deuxième porte, celle du lendemain, celle de l'avenir. Parce qu'un instrument comme celui-ci, une fois qu'il existe, personne ne peut garantir qui il visera dans cinq ans.

 

Et vous allez fermer une autre porte, celle de la solidarité. Il y a des milliers de familles dans ce pays qui ont ouvert leurs portes. À partir de 2015, quand l'accueil de l'État ne suffisait plus, des citoyens n'ont plus supporté de voir des gens dormir dehors, nuit après nuit, dans des parcs, notamment à Bruxelles. Ils ont dit: "Chez moi, il y a une place". Ce n'est pas de la naïveté. Absolument pas! C'est, en réalité, ce qui fait tenir notre société debout. Et on le dit très justement: la solidarité, c'est la tendresse des peuples.

 

Or, la réponse de l'État à cette époque, ce fut l'avant-projet de loi de visites domiciliaires de Théo Francken en 2017, qui a été débattu ici même en 2018. Et ce n'est pas un hasard, chers collègues! C'est en fait une réaction à cette solidarité. Les accueillants à l'époque, selon le ministre Francken, étaient des passeurs, des criminels.

 

01.117  Maaike De Vreese (N-VA): Het is de tweede keer vanavond dat u Theo Francken woorden in de mond legt in verband met het wetsontwerp van 2017 over de woonstbetredingen. Dat is niet correct. We werden toen geconfronteerd met een heel grote transmigrantencrisis in het Maximiliaanpark. Er werd toen gewezen op het feit dat mensen die transmigranten onderdak bieden – bed, bad en brood – de zaken faciliteren voor mensensmokkelaars. Er werd toen ook gewaarschuwd dat als men verder gaat dan enkel en alleen onderdak bieden om humanitaire redenen - de solidariteit waarover u het hebt - en bijvoorbeeld ook een lift aanbiedt naar vrachtwagens en parkings, men daarmee mensensmokkel faciliteert. U moet wel correct zijn op dat vlak. U zegt dat Theo Francken die mensen allemaal mensensmokkelaars noemde. Iemand anders zei dat hier vanavond ook nog. Dat is niet correct. Houd u alstublieft aan de feiten. Theo Francken is hier niet aanwezig om zich te verdedigen, maar ik werkte toen op zijn kabinet en wat u hier zegt, is pure quatsch.

 

01.118  Julien Ribaudo (PVDA-PTB): C'est bien, tenons-nous en aux faits! C'est effectivement ce qui a été dit à l'époque et, ne lui en déplaise, quoi que vous disiez, cette solidarité a, en fait, fait échouer ce texte à l'époque, et ce texte s'est retrouvé à la poubelle, là où il aurait dû rester.

 

Mais huit ans plus tard, le texte revient. Il revient d'entre les morts – c'était Halloween il y a peu, donc c'est bien, c'est dans le thème! En effet, la N-VA, elle ne lâche jamais l'affaire. Ça c'est vrai, on ne peut pas vous le reprocher, vous ne lâchez jamais l'affaire.

 

Ce texte, il revient dans une nouvelle version, avec en plus quelques amendements cosmétiques. Et certains y trouvent aujourd'hui de quoi justifier ce qu'ils jugeaient hier liberticide et non amendable. Alors on peut toujours nous dire que le projet de 2018 était pire. Mais, chers collègues, moins pire que pire, c'est toujours pire. Ça reste de l'horreur, chers collègues, parce qu'au final, la porte, elle est enfoncée de la même manière. Parce qu'au final, l'essence du texte n'a pas changé.

 

Et hier, des milliers de personnes, aux quatre coins du pays, vous l'ont dit: les visites domiciliaires, on n'en veut pas. Ma camarade Greet, elle vous l'a dit clairement, et je vais vous le répéter: on est contre ce projet de loi. On est totalement contre ce projet de loi, et je vais vous expliquer pourquoi.

 

D'abord, on va commencer par la question la plus simple. Celle qui, normalement, devrait permettre de savoir dès le départ si c'est ok ou si ce n'est pas ok. Qui visez-vous avec ce texte ? Ah ben personne ne le sait! Personne. Personne parce que le gouvernement, la majorité, parle de terroristes, de violeurs, de meurtriers, aujourd'hui de pédophiles – on les a tous sortis –; mais il en parle dans l'exposé, et dans l'exposé des motifs, où on lit: extrémistes, radicalisation, terroristes; or dans la loi, niets! Rien de tout ça.

 

Alors on va prendre le temps de s'attarder sur deux mots: ordre public. Au fil des débats, on a eu droit à cette salade de fruits: terroristes, violeurs, meurtriers, voleurs, criminels, et même crapules. Mais alors on va suivre l'interprétation de Mme la ministre. On parle ici de "les terroristes, les violeurs, les meurtriers". Mais ceux-ci peuvent déjà être poursuivis, madame la ministre, perquisitionnés, arrêtés, et une fois leur peine purgée, vous pouvez les renvoyer. Votre gouvernement a même avancé le moment où on peut se préparer: jusqu'à douze mois avant la fin de la peine.

On peut négocier avec le pays d'origine, on peut vérifier les papiers d'identité, on peut préparer le retour. Et si ça n'a pas abouti, douze mois en avance, la personne peut être transférée dans un centre fermé et y être détenue jusqu'à trente mois, avec le règlement européen. Trente mois. Donc je le répète, on a jusqu'à trois ans et demi pour organiser un retour.

 

Alors vous nous donnez en commission l'exemple d'un homme condamné à sept ans pour viol, libéré parce que les documents sont arrivés avec trois mois de retard. Mais si en sept ans de détention, l'État n'a pas réussi à obtenir ses documents, c'est un échec de l'État. C'est un échec, oui, et on ne peut pas le cautionner, oui, mais ce n'est pas une raison pour rentrer dans les domiciles.

 

Maintenant, passons à la notion de menace actuelle. Madame la ministre, vous l'avez reconnu en commission, exiger une menace actuelle empêcherait de viser des personnes qui ont purgé leur peine et n'ont rien commis de nouveau. Et que pensent vos partenaires de cette même menace actuelle? On avait le collègue Ducarme, qui n'est plus là maintenant, qui nous avait dit avec son aplomb caractéristique que le juge d'instruction appliquera la jurisprudence européenne. Donc ça veut dire une menace réelle, actuelle et suffisamment grave. Pareil pour le collègue Lutgen. Vous, madame la ministre, vous nous dites que ce critère est trop strict. Donc on a ici deux interprétations qui ne peuvent pas s'appliquer en même temps. Et la vérité, c'est que vos amendements n'ont pas tranché. Le flou, il est resté. Et le flou, en fait, ça arrange la majorité parce qu'elle peut valider son discours, quelle que soit la lecture.

 

Donc vous touchez à l'inviolabilité du domicile, vous créez une perquisition administrative sans les garde-fous de la perquisition. Vous créez un nouveau mécanisme alors que le droit prévoit déjà tout ce qu'il faut: instruction judiciaire, mandat d'arrêt, perquisition, enquête proactive et on peut en citer encore d'autres. Cette loi ne change donc rien dans la lutte contre la criminalité, et vous le savez. Les acteurs de terrain vous l'ont dit, vous l'ont répété. Vous ont envoyé des rapports, des avis. Ils le disent, ils le confirment, cette loi est inutile. Elle est dangereuse. Et vous allez ouvrir une porte qui ne va pas se refermer.

 

Je vais maintenant faire un petit détour sur les mots, les mots qu'on utilise ici, les mots qu'on a utilisés en commission.

Parce que les mots, ils ont des conséquences. À longueur de débat, on parle de violeurs, de meurtriers. Et à force de le faire, qu'on le veuille ou non, on associe tout un groupe à la criminalité. Criminels d'un côté, migrants de l'autre: à force de les coller ensemble, on finit en fait par ne plus les séparer. Et je ne dis pas que c'est voulu. Je vous dis que c'est l'effet. Parce que les mots d'un gouvernement, ils ne tombent pas dans le vide. Ils sont repris, ils sont répétés. En fait, ils s'installent. Ces mots s'installent. Ils s'installent dans les médias, ils s'installent sur les réseaux sociaux, ils s'installent dans la rue, à la machine à café quand on parle.

 

Et ceux qui les reçoivent, ce sont d'abord en fait celles et ceux qu'on désigne. Les personnes sans papiers. Mais aussi bien au-delà. Tous ceux à qui on réserve, au guichet, dans un entretien d'embauche, à la sortie du métro, ce regard de soupçon. Ce regard de soupçon à cause de quoi? À cause d'un nom, une couleur de peau, d'une religion, d'une origine.

 

Chers collègues, la peur, elle se nourrit de ça, le racisme se nourrit de ça, et la haine, elle n'a pas besoin qu'on la décrète, elle s'installe quand on la laisse faire. Et cette rhétorique, chers collègues, madame la ministre, elle ne fait qu'un gagnant, l'extrême-droite.

 

Les personnes sans papiers, ce ne sont pas des criminels par définition, comme certaines interventions laissent suggérer. Beaucoup travaillent – d'autres collègues l'ont dit –, beaucoup font des jobs dont personne ne veut, beaucoup sont exploités. Alors, les mots, ils ont des conséquences, et ces conséquences, madame la ministre, ce ne sont pas vous qui allez les payer.

 

On va revenir maintenant à ces deux mots: ordre public. Les experts qu'on a entendus, ils ont trouvé cette notion problématique, parce qu'elle est trop vague, parce que l'Office des étrangers l'interprète déjà largement, trop largement aujourd'hui. M. Depotter, de Vluchtlingenwerk, nous a montré que l'Office des étrangers a retenu la notion d'ordre public, entre autres, pour un vol à l'étalage sans condamnation et pour du travail sans permis de travail. En fait, les notes du CIRÉ nous l'ont démontré aussi, preuves à l'appui.

 

Et c'est tellement flou qu'il y a quelques semaines, à Anvers, un homme a été arrêté pour ce motif, Omar Almaani. Il voyage depuis des mois en Europe dans un camping-car, un camping-car Free Palestine, pour alerter sur Gaza. Un soir, il dîne à Liège avec sa famille, avec ses cousins. Il rentre à Anvers, tard le soir, il ne connaît pas la ville, il n'est pas d'Anvers. Son GPS, dit-il, le fait passer par le quartier juif plusieurs fois. Il ne sait pas qu'il est au quartier juif, il suit son GPS, c'est sa version. Mais la police y a vu une provocation. Résultat, arrestation administrative, véhicule saisi, tout ça au nom de l'ordre public. Chers collègues, je ne dis pas que cette loi le vise lui, ce n'est pas ça que je dis. Je dis, voilà ce qu'on peut faire de ces deux mots, et ce sont ces deux mots que vous voulez inscrire dans une loi qui autorise à entrer chez les gens.

 

J'ai déjà utilisé cet exemple plusieurs fois en commission, mais je l'utilise à nouveau ici: en septembre 2025, quatre manifestants pro-palestiniens sont arrêtés à Bruxelles et placés dans un centre fermé, encore une fois au nom de l'ordre public. La Chambre du Conseil juge la motivation insuffisante et qu'il n'y a aucune menace suffisamment étayée. Voilà, chers collègues, comment cette notion est utilisée dans la vraie vie.

 

Alors, vous allez nous dire, non, non, non, non, non, ce n'est plus le texte de 2018, non, non, non. Selon la collègue Tourneur – qui n'est pas là aujourd'hui, mais qui nous l'a dit en commission –: le dispositif actuel est différent, fondamentalement différent, parce qu'en fait, il vise des personnes qui représentent un danger pour la sécurité nationale et l'ordre public. Mais ce "danger pour l'ordre public", justement, qui le définit? Personne.

 

La Sûreté de l'État nous a rappelé que la sécurité nationale est définie par la loi, avec des indices concrets, une analyse du contexte et une évaluation du risque. Pour la sécurité nationale, il existe un cadre. Pour l'ordre public, il n'y a rien. Et ce n'est pas un oubli!

 

La N-VA nous a dit en commission que c'est un choix délibéré de laisser ce soin au juge d'instruction. En réalité, vous allez demander au juge de définir ce que le législateur refuse de définir. Et ce n'est pas la seule notion floue dans ce texte. Celle des motifs raisonnables l'est aussi. Ce qui paraît raisonnable pour les uns ne l'est pas nécessairement pour les autres.

 

L'enfoncement de la porte devrait constituer le "dernier recours". Mais on ne sait pas quelles alternatives doivent avoir été tentées auparavant, ni pendant combien de temps. Les experts ont été formels: ils craignent qu'une simple porte restée fermée suffise à démontrer que les autres mesures ont échoué. En somme, une porte fermée deviendrait votre dernier recours. Le collègue Lutgen en première lecture a dit "quand c'est flou, il y a un loup". Eh bien le loup est là! Chers collègues de la majorité, vous avez décidé de vivre avec le loup.

 

Vous allez nous répondre, avec le sourire, comme vous le faites d'habitude: "on sait qu'il y a un souci, on sait que cette notion est mal utilisée, mais ne vous inquiétez pas, il y a un juge d'instruction!" – vous nous l'avez refait encore cette fois-ci. C'est le "Joker"! Les juges d'instruction ont toutefois eux-mêmes de sérieux doutes. Nous les avons entendus à de nombreuses reprises vous demander d'abandonner ce projet de loi parce qu'ils ont le sentiment d'être instrumentalisés. Ils parlent d'un texte qui les conduit à devenir, en quelque sorte, le bras droit de l'Office des étrangers. Et vous faites comme si leur signature suffisait à effacer toutes les objections qu'ils ont formulées.

 

Vous n'aimez pas les comparaisons, mais je vais en faire une. Dans le cadre d'une perquisition, le juge d'instruction dirige l'enquête. Il connaît le dossier. Lors des auditions, ils nous ont expliqué qu'ils disposaient de super-pouvoirs dans ce cadre. Dans votre texte, que reçoivent-ils? En réalité, rien. Ils reçoivent une requête unilatérale de l'Office des étrangers, rédigée sans débat contradictoire. Les informations classifiées provenant des services de sécurité n'y figurent pas nécessairement. Et la grande nouveauté des amendements, c'est qu'il pourra poser des questions complémentaires. Mais à qui? À l'auteur du dossier. Or, il ne peut pas vérifier les réponses qui lui sont apportées. Pire encore: le texte n'oblige même pas l'Office des étrangers à répondre. Il ne peut pas davantage vérifier, a posteriori, que les modalités qu'il a fixées ont effectivement été respectées. Un juge qui interroge l'auteur du dossier sans pouvoir contrôler les réponses obtenues ne constitue pas un contre-pouvoir. Dans le cadre pénal, c'est le parquet qui saisit le juge d'instruction. Ici, c'est un fonctionnaire de l'Office des étrangers. Nous avons lu dans la presse une lettre ouverte d'un ancien juge d'instruction, Henri Heymans. Il écrivait ne pas pouvoir s'imaginer être requis par un fonctionnaire de l'Office des étrangers. Sa conclusion était sans équivoque: "Vous êtes en train de créer un monstre juridique."

 

Sur quoi le juge – votre joker –, va-t-il se fonder? Sur le dossier de l'Office des étrangers. Ce dossier peut parfois poser problème. Ce n'est pas moi qui le dis. Comme vous le savez, madame la ministre, c'est le médiateur fédéral qui le constate. Depuis des années, la matière migratoire constitue la première catégorie de plaintes qu'il reçoit. Elle représentait plus d'un tiers des plaintes recevables en 2023, puis plus de 43 % en 2024 et en 2025. Les griefs sont connus: délais excessifs, informations lacunaires, décisions insuffisamment motivées, motivations standardisées qui ne tiennent pas compte de la situation individuelle des personnes concernées. Et c'est sur cette base qu'un juge devrait décider s'il peut porter atteinte aux droits fondamentaux d'une personne ainsi qu'à ceux de celles et ceux qui l'hébergent?

 

Pour les Engagés, rappelons-le, les amendements déposés renforcent l'équilibre du projet. Les juges d'instruction critiquent le texte de fond en comble et la solution proposée est qu'ils aient deux jours supplémentaires pour se prononcer. Ils vous ont répondu que cela ne change rien. En outre, l'amendement n° 16, que vous mettez tellement en avant, permet en fait à l'Office des étrangers de redéposer sa demande en invoquant un élément nouveau. Mais cet élément peut très bien être un élément déjà connu qui aurait simplement été insuffisamment motivé lors de la première demande. Le carrousel est donc toujours là, puisque le refus ne coûte rien à l'Office. Non seulement vous ne supprimez pas la pression exercée sur les juges, mais vous l'inscrivez dans la loi.

 

Que se passe-t-il ensuite? Prenons une situation concrète. Imaginons qu'une porte ait été défoncée. Imaginons que l'on se soit trompé. Imaginons que les règles n'aient pas été respectées. Aucun recours n'existe ni contre l'autorisation ni après la visite domiciliaire, ni pour la personne concernée ni pour la famille qui l'héberge. Pour une perquisition, des voies de recours existent. Le Conseil d'État vous demandait un recours effectif. Il n'existe pas. Aucun de vos sept amendements ne porte sur ce recours. Comme d'habitude, vous nous renvoyez à l'article 71 ou à une action civile. Or, l'article 71 concerne la détention. Il s'agit d'un recours de pure légalité. Quant à l'action civile, elle suppose de démontrer une faute, un dommage et un lien de causalité, avec l'aide d'un avocat et parfois au terme d'une procédure qui dure des années. Ce n'est pas un recours contre l'intrusion dans un domicile.

 

Je pourrais anticiper votre réponse. Nous savons qu'il existe des angles morts. Malheureusement, ce ne sont pas vos mots. Ce sont ceux que j'aurais aimé vous entendre prononcer. Vous nous demandez de faire confiance à l'Office des étrangers, au juge et à la police. Or, je le répète, il ne s'agit pas de confiance. Dans un État de droit, les libertés fondamentales ne reposent pas sur la confiance. Elles reposent sur des règles claires qui demeurent lorsque les gouvernements changent et lorsque les circulaires sont modifiées. Ce n'est pas la confiance qui encadre le pouvoir, ce sont les limites posées au pouvoir qui rendent la confiance possible. Quand c'est flou, il y a un loup, nous disait ce sage collègue des Engagés.

 

Je voudrais parler des enfants, parce que vous en parlez beaucoup. L'amendement n° 17, c'est votre grande garantie: le juge d'instruction fixera les modalités de la visite à l'égard des mineurs, pendant les heures de classe, avec un psychologue. Beau geste, sauf que le texte disait déjà que le juge fixe les modalités de la visite, et qu'il pèse l'intérêt supérieur de l'enfant! Donc en fait, l'amendement ne change rien, et personne dans la majorité ne l'a démenti. J'en conclus que c'est un tour de passe-passe, il n'y a pas d'autre mot.

 

Comment le juge saura-t-il qu'il y a des enfants? Le dossier de l'Office peut dire qu'un homme est père de deux enfants mais il ne peut pas dire quels enfants vivent sous le même toit, dans une maison partagée où habitent plusieurs familles. Et vous l'avez reconnu! Madame la ministre, on ne peut pas nier que cette mesure puisse avoir des conséquences pour les mineurs présents. La Ligue des familles nous a prévenus: angoisses, troubles du sommeil, stress post-traumatique, sentiment d'insécurité permanent à la maison. Et la Ligue des familles n'est pas seule, le Délégué général aux droits de l'enfant a alerté, Myria a rappelé que les vulnérabilités ne doivent pas être mentionnées si elles sont connues, comme c'est écrit maintenant, mais qu'elles doivent être activement recherchées. Et aucun de ces avertissements n'a été entendu dans vos amendements.

 

Maintenant, on va arriver à la porte de demain. Le gouvernement nous dit: "Rassurez-vous, ce n'est que pour quelques dizaines de personnes très très dangereuses". Mais vous savez bien que ce n'est pas de cela qu'on parle. Parce qu'une fois qu'un instrument comme celui-ci existe, personne ne peut garantir qui il visera dans cinq ans. Vous l'avez reconnu, madame la ministre, la notion même d'ordre public évolue. Quand je vous ai demandé, le 8 juillet, si participer à une manifestation non autorisée pouvait suffire, vous m'avez répondu que, pour une manifestation autorisée, ce n'est pas suffisant, mais pour une manifestation non autorisée, vous n'avez pas donné de réponse.

 

Donc, que ce soit clair, je ne dis pas que ce gouvernement va le faire. Je dis que le texte le permet, et que, dans le même temps, on parle d'interdiction administrative d'organisations, d'interdiction de festivals, d'interdiction de manifester. Voilà ce que c'est, en fait, votre projet: une porte entrouverte. On y glisse un pied. On nous dit que ce n'est que pour quelques personnes très dangereuses et puis en fait, quand l'instrument est banalisé, on pousse un peu plus loin. Et ce n'est pas qu'une peur, la Ligue des droits humains l'a expliqué. Elle dit: "Le glissement vers un système administratif parallèle peut ensuite s'étendre à d'autres domaines". Le Ciré l'a résumé en une phrase, bien mieux que moi: en fait, vous donnez à une administration un moyen de contrainte de nature pénale, sans les garanties d'une perquisition. Un instrument de la justice pénale confié à l'administration! Et quand une administration dispose d'un tel instrument, la question n'est plus de savoir si on l'élargira, mais quand.

 

L'évaluation dans 18 mois, désolé, mais elle ne nous rassure pas du tout. Ses modalités sont encore discutées au sein du gouvernement et c'est l'Office des étrangers qui évaluera lui-même une loi qu'il a lui-même demandée.

 

Aujourd'hui, les personnes sans papiers, demain qui? C'est une question que l'on doit se poser, chers collègues, quand on signe pour un tel projet.

 

Maintenant, il nous reste la porte que vous fermez. Héberger quelqu'un n'est pas une infraction en Belgique. La solidarité n'est pas un crime. Mais avec ce texte, le domicile de celles et ceux qui hébergent devient pénétrable, comme si l'inviolabilité du domicile ne valait pas pour eux. La Ligue des droits humains, BelRefugees nous l'ont dit lors des auditions, cette loi aura un effet dissuasif sur ceux qui offrent un toit. Vluchtelingenwerk y voit d'abord une mesure d'intimidation, et Médecins sans frontières nous alerte en disant que la peur des visites domiciliaires peut pousser ces personnes à se cacher davantage, à éviter les soins. La confiance envers les médecins, les écoles, la police risque d'être brisée, alors que cette confiance prend des années à se construire.

 

Une carte blanche publiée il y a quelques jours dans Le Soir, signée par Amnesty, la Ligue des droits humains, l'association syndicale des magistrats, avocats.be, la FGTB, la Ligue des familles, la coordination des sans papiers et plein d'autres, le dit en une phrase: pour les milliers de citoyens qui ont accueilli des personnes exilées depuis 2015, votre message est limpide: "Votre porte ne protège plus personne et votre solidarité vous expose." Voilà ce que vous faites! Dans les faits, vous allez dire aux gens: "Ne tendez plus la main!" Je suis désolé, mais ce n'est pas la société que je veux pour les générations futures.

 

Car de qui parle-t-on, quand on parle de cette personne qu'on héberge? De ceux que vous réduisez aux mots de "sans papiers", comme si ce bout de plastique qu'on a en poche suffisait à nous définir. Parce que ces personnes sont des mères, des pères, des oncles, des frères, des sœurs, des grands-parents, des voisins, des collègues, des personnes qui travaillent, des personnes qui vont à l'école, des personnes qui participent à notre société et la font avancer, quoi que vous en disiez. Beaucoup ont fui leur pays, pas par envie, mais parce qu'elles n'avait pas le choix. Des gens que ce système déracine, éloigne de leurs proches, et qui risquent leur vie en fuyant.

 

Oui, que des gens n'aient pas de papiers c'est aussi la responsabilité du gouvernement. Le séjour irrégulier n'est pas seulement la responsabilité de la personne, c'est aussi celle de l'État, celle de ses choix politiques. Les nouvelles procédures d'asile mènent plus vite à des refus. On nous l'a rappelé pendant les auditions, avec la loi de mise en œuvre du Pacte européen que cette Chambre a votée très récemment, quelqu'un qui ne se présente pas à une audition reçoit très vite un refus et bascule donc dans un séjour irrégulier.

 

Vous nous parlez de personnes qui ont épuisé leurs recours et qui ne partent pas, mais laissez-moi vous demander qui ferme la porte! Il y a des gens avec des papiers, et des gens sans papiers. Soit, dans le langage politique, la ligne est absolue. Mais pour ceux qui travaillent dans les écoles, dans l'aide à la jeunesse, les CPAS, les hôpitaux, cette ligne est bien moins nette. Des papiers périmés, des procédures bloquées, un statut qui tient à un fil…

 

Prenons juste l'exemple du permis unique pour les travailleurs hors Union européenne. Ce permis est lié à un employeur précis. Lorsque survient un licenciement, une faillite ou un contrat non renouvelé, la personne concernée ne dispose plus que d'un délai très court – à peine 90 jours – pour trouver un nouvel employeur. Ces personnes sont donc entrées légalement et travaillent, mais une simple rupture de carrière suffit à les faire basculer dans l'irrégularité.

 

Le site Social.net parle d'ailleurs, à cet égard, d'une architecture de migrants jetables, faciles à exploiter et totalement sous-protégés. Et, si on consulte les rapports de Fairwork Belgique, il apparaît qu'il n'existe pratiquement aucun secteur, hors fonction publique, qui n'emploie pas de personnes en séjour irrégulier. C'est le cas jusque sur le chantier du bâtiment européen, comme ma collègue l'a évoqué. Là aussi, on a découvert des sous-traitants peu scrupuleux qui employaient des personnes sans séjour légal.

 

C'est ici que le lien avec votre projet de loi prend tout son sens. Pour l'Office des étrangers, le travail sans permis a déjà été qualifié, par le passé, de trouble à l'ordre public. Dès lors, qui travaille sans permis? Toutes les personnes dont j'ai parlé. Vous criez au scandale – pas à cet instant précis puisqu'il est 3 h 19 du matin – lorsque nous affirmons que votre texte vise plus de quelques criminels, mais le flou que vous laissez sciemment planer fait qu'en réalité, toute une catégorie de personnes pourrait tomber sous le coup de cette loi. Voilà de qui nous parlons: non pas de crapules, mais de voisins, de collègues, de parents d'élèves. J'adore cette citation: "Quand c'est flou, il y a un loup."

 

Et j'en reviens ainsi à nos collègues des Engagés. Jusqu'au jour des élections, vous étiez vent debout pour réclamer une politique migratoire plus humaine. "Réhumaniser et réorganiser la politique d'immigration", tel était le titre de votre programme électoral. Vous promettiez une politique plus juste et un meilleur accueil, sans jamais faire la moindre mention des visites domiciliaires. À l'inverse, vous proposiez d'apporter un soutien aux familles accueillantes par le biais d'une "convention d'accueil citoyen", en écrivant noir sur blanc qu'il était profondément inhumain de rompre de tels liens. Aujourd'hui, vous siégez au sein d'un gouvernement qui veut mener la politique migratoire la plus stricte de tous les temps.

 

Souvenons-nous des années 2017 et 2018: à l'époque, un tel texte était impensable pour Les Engagés, qui s'appelaient encore le cdH. Votre parti le jugeait alors liberticide, non amendable, et exigeait son retrait. Lorsque j'ai interrogé Mme Tourneur en commission pour lui demander ce qu'il s'était passé depuis lors et comment on pouvait ainsi passer d'un extrême à l'autre, je n'ai eu droit qu'à la relecture du projet de loi, en passant à côté de tout ce que disent la société civile et les organisations entendues lors des auditions ainsi que des mises en garde qui s'accumulent pourtant depuis des mois. Au contraire, sur les bancs des Engagés, on remercie la majorité pour son ouverture. Vous saluez des amendements qui renforceraient l'équilibre du projet et annoncez que c'est dans un esprit constructif que vous allez le soutenir. Car oui, vous le soutenez et vous allez le voter au nom de la sacro-sainte unité d'un gouvernement dont le premier ministre a remis sa démission, et dont personne ne sait s'il sera encore en fonction demain. Peut-être serons-nous encore ici lorsque nous apprendrons la nouvelle.

 

Alors, il est normal que la N-VA vous dise: "On vous aime bien." Bien sûr qu'elle vous aime bien parce que vous êtes des partenaires assez faciles. Vous concédez beaucoup. C'est vrai, non? C'est cool, c'est chouette un coloc comme ça: "Tu veux manger quoi ce soir? Je ne sais pas. Une pizza? Non, non, je veux autre chose. Ok, ça va." Mais sérieusement, c'est bien cela: vous concédez beaucoup mais on peine à voir ce que vous gagnez dans ce gouvernement. En tout cas, on sait que les 13 étudiants gazaouis resteront chez eux malgré que nos universités les avaient acceptés.

 

Pour tous ceux qui avaient encore un espoir dans un revirement de position, en fait, non, vous l'avez dit clairement, vous avez fait le choix de ne pas reporter ce vote. Vous avez fait le choix de voter pour et en plus, on l'a entendu aujourd'hui, vous êtes fiers de voter ce texte. Chers Engagés, du projet de réhumaniser de votre programme, il ne reste plus que les portes qu'on enfonce.

 

Chers collègues, je vais conclure. Cette loi n'ajoute rien à ce qui existe déjà pour repérer et enfermer des personnes dangereuses. Les juges d'instruction, les avocats, les services de sécurité, les experts qu'on a entendus nous le disent. Ce que votre projet ajoute, c'est une atteinte à l'inviolabilité du domicile, sans recours, sans cadre clair pour la police, avec un juge auquel on demande d'apposer un tampon. Votre argument de sécurité ne tient pas.

 

Alors à quoi cette loi sert-elle? Elle sert à détourner l'attention. Nous ne sommes pas les seuls à le craindre. Amnesty International nous a envoyé un mail pour nous mettre en garde avant ce vote sur ce projet de loi. Je cite: "À l'heure où le coût de la vie explose, où l'insécurité économique frappe des millions de gens, les responsables politiques ne doivent pas détourner l'attention en ciblant l'un des groupes les plus marginalisés de la société." C'est ce que dit cette organisation. Avec ce projet, vous ouvrez une porte par la force. Vous ouvrez la porte de demain. Aujourd'hui les personnes sans papiers, demain qui? Et vous fermez la porte de la solidarité.

 

Lundi, le premier ministre, je l'ai dit, a remis sa démission. Vendredi, il va retourner au palais. Et entre les deux, vous nous demandez de voter une loi qui autorise la police à entrer chez des gens par la force. On ne peut pas demander au pays de retenir son souffle sur l'avenir de son gouvernement, tout en lui imposant, dans l'urgence, un vote sur ses libertés fondamentales.

 

Quoi que vous en disiez, on ne juge pas un État de droit à la dureté qu'il affiche, on le juge aux garanties qu'il offre à ceux qui ont le moins de pouvoir. On ne veut pas d'une société qui traque l'autre. Nous ne sommes pas les seuls.

Hier, des milliers de personnes sont descendues dans la rue avec un message clair: "On ne veut pas des visites domiciliaires." Plus de 50 villes et communes ont adopté une motion. Le Parlement bruxellois, avec une majorité alternative, a voté contre. En 2018, la société s'est levée et ce texte n'a pas abouti. Elle l'a fait et elle le refera. Huit ans plus tard, les mêmes alertes reviennent: des magistrats, des avocats, des universitaires, des associations, des hébergeurs, des gens. Madame la ministre, la résistance, elle est là et elle grandit de jour en jour.

 

En commission, vous disiez toutes et tous: "On entend le terrain." Aujourd'hui, j'ai juste entendu des gens qui disaient: "Ce n'est pas le terrain qui gouverne." Mais alors, chers collègues de la majorité, si vous entendez le terrain, écoutez-le surtout et retirez ce texte! Si vous ne le faites pas aujourd'hui, il faut que vous sachiez une chose, ce vote n'est pas un point final. Demain, la mobilisation va continuer, dans les rues, dans les communes, partout où des gens refusent qu'on enfonce des portes pour exécuter une décision administrative. Vous pouvez voter une loi, mais vous ne pouvez pas voter la fin de la solidarité. Vous voulez fermer la porte de la solidarité, mais sachez-le, elle restera ouverte.

 

Je vous remercie.

 

Voorzitter: Peter De Roover, voorzitter.

Président: Peter De Roover, président.

 

01.119  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Collega’s, op dit vergevorderde uur zal ik proberen er op een drafje door te gaan, zodat iedereen toch nog even het bed ziet voordat de volgende dag begint.

 

Ik had natuurlijk gehoopt dat collega Dubois hier zou zijn, maar de man is sinds kort vermist. Ik moet het dus stellen met de andere collega’s van Les Engagés die hier aanwezig zijn.

 

Veel collega’s hebben er al op gezinspeeld: we zitten met een regering die op vallen staat. Vanuit Les Engagés is dit eigenlijk het moment om te tonen dat er bij de partij niet één iemand met een ruggengraat is, maar verschillende parlementsleden. Dat kunt u straks doen door op de juiste manier te stemmen. Ik weet dat u dat niet zult doen. Uiteraard zult u dat niet doen. Toch moet u mij vergeven dat ik nog een allerlaatste poging onderneem om mijn vrienden van Les Engagés ervan te overtuigen dit onding niet goed te keuren.

 

Ik wil u daarvoor even meenemen naar 2 februari 2025. Ik weet niet of u zich nog herinnert wat er toen is gebeurd. Collega’s van Les Engagés, jullie zaten toen in een zaal om de regeringsdeelname goed te keuren. Aan uw leden werden toen een aantal trofeeën aangekondigd.

 

De gezondheidszorg zou een absolute prioriteit zijn. De groeinorm zou door Les Engagés worden beschermd. Helaas hebben jullie daar bakzeil gehaald. Betaalbare pensioenen waren de tweede joker, een tweede fantastische realisatie van Les Engagés. Helaas hebben jullie ook daar bakzeil gehaald. Jullie zouden budgettair verantwoordelijk zijn. Het resultaat daarvan hebben we vandaag gezien: een premier die voor het tweede jaar op rij naar de koning moet omdat hij met voorlopige twaalfden moet werken. Ook op dat vlak is het succes uitgebleven.

 

Jullie hebben die mensen dus overtuigd om voor een project met trofeeën te stemmen. Jullie hebben die drie trofeeën niet binnengehaald, maar wel een geweldige nederlaag geleden, namelijk op het vlak van de woonstbetredingen. Die nederlaag kunt u wel aan uw leden presenteren.

 

Ik zou u toch willen voorstellen om die nederlaag misschien nog af te wenden door dit onding niet goed te keuren. Dat zal natuurlijk niet lukken, maar ik zal het toch proberen.

 

Als ik terugdenk aan het hele proces, zijn er al heel veel woorden gevallen over de woonstbetredingen. Er was een eerste lezing en een tweede lezing, met lange tussenkomsten. Het was bijzonder dat we voor het eerst hoorzittingen hebben georganiseerd in onze commissie over een wetsontwerp. Dat hadden we nog niet eerder meegemaakt. Het was eigenlijk aangenaam en zeer verhelderend. Er zijn heel wat interessante mensen komen spreken.

 

Soms verliep dat ook een beetje vreemd. Zo zei de MR op een bepaald moment dat ze een veto stelde tegen een bepaalde organisatie. Die mocht niet komen spreken omdat ze een video had gemaakt. Die video was een rode lijn. Niemand wist vooraf dat er rode lijnen bestonden en dat je door bepaalde video’s te maken niet meer aan een hoorzitting mocht deelnemen. Dat toont aan hoe er in de commissie tijdens die hoorzittingen werd gewerkt.

 

Het tweede punt dat ik over die eerste bespreking wil aanhalen, betreft de inleiding van de minister. Ze zei dat wie niet voor de woonstbetredingen bent, aan de kant staat van de verkrachters, de terroristen en degenen die huiselijk geweld plegen. De ironie was dat de minister dat zei, maar tegelijk ook benadrukte dat we een sereen debat moesten voeren. Het debat moest sereen verlopen, maar wie het niet met haar eens was, stond aan de kant van de verkrachters. Tot zover de sereniteit tijdens dat debat.

 

De bedoeling was natuurlijk vooral om de sfeer te zetten en duidelijk te maken dat we met de woonstbetredingen een enorme stap vooruit zouden zetten op het vlak van de veiligheid in dit land. Ik ga er dus van uit dat als we minister Quintin zullen ondervragen binnen zes maanden, de veiligheid in ons land fenomenaal zal zijn toegenomen. Het kan niet anders, want het is het sluitstuk! We zullen nu controle krijgen over de veiligheid van ons land! Goed, we zullen zien of dat zo is.

 

Een van de voorbeelden die de minister aanhaalde, was de aanslag op de twee Zweedse voetbalsupporters. Als we deze wet al hadden gehad, was die aanslag nooit gebeurd. We hebben die stelling tijdens de hoorzittingen aan ongeveer iedereen voorgelegd. Niemand heeft ze bevestigd, echt niemand. We hebben die stelling nog een paar keer aan de minister zelf voorgelegd, maar helaas heeft ze daar niet meer op willen terugkomen.

 

Wat is er tijdens dat debat ook veelvuldig aan bod gekomen? Dat sommige rechters activistisch zijn. Dat er riooljournalisten zijn die in persartikels lelijke dingen durven te schrijven. Dat een vzw die durft te zeggen dat dit een slechte wet is, per definitie een opengrenzen-vzw is. Voor politieke partijen geldt trouwens hetzelfde. Als men tegen de woonstbetredingen is, is men dus de facto een opengrenzenpartij. Ook instellingen zoals het FIRM en de kinderrechtencommissarissen kan men beter afschaffen, want die geven alleen maar vervelende adviezen waar men eigenlijk niets mee kan.

 

We begonnen aan die hoorzittingen vol goede moed. Hoe gaat dat? Iedere partij mag suggesties doen over wie er wordt uitgenodigd. De meerderheid heeft een aantal suggesties gedaan. De oppositie heeft een aantal suggesties gedaan. Normaal gezien zouden zulke hoorzittingen dan bijzonder genuanceerd moeten zijn, met ongeveer evenveel mensen die het voorstel steunen als kritische stemmen die door de oppositie worden aangebracht.

 

In deze zaak was dat helemaal niet het geval. Er was vooral heel veel kritiek. Zelfs de mensen die op voorstel van de meerderheid waren uitgenodigd, waren bijzonder kritisch over dit wetsontwerp. Ik kom daar straks op terug. Ik denk bijvoorbeeld aan de man van de federale politie, die het hele voorstel de grond in boorde. Uiteraard waren er ook de mensen van Vluchtelingenwerk Vlaanderen, de Liga voor Mensenrechten, BelRefugees en allerlei andere organisaties. Ik zal hun argumenten verder in mijn tussenkomst zeker nog gebruiken, want ik denk dat zij nagels met koppen hebben geslagen.

 

We moeten eerlijk zijn, er waren ook twee instanties die het voorstel wel steunden. Enerzijds was er Freddy Roosemont. Dat is de man die namens Les Engagés, Vooruit en cd&v onderhandelt met de taliban. Voor wie hem niet kent: hij vertegenwoordigt ons land wanneer er met de taliban moet worden onderhandeld. Hij was dus een voorstander. Anderzijds was er nog Marc Bossuyt. Ik moet zeggen dat dit een heerlijk moment was. Dat is een naam als een klok als het over asiel en migratie gaat. Die man kwam tussen en hield een uiteenzetting van amper tien minuten. In die tien minuten gooide hij vijftien platitudes in de groep, zonder enige onderbouwing. Sorry, dat was gewoon gênant. Ik vond dat gênant.

 

Er waren dus tijdens die hoorzittingen twee supporters ...

 

(…): (…)

 

01.120  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mevrouw De Vreese, ik mag toch zeggen wat hij heeft gezegd? Wat hij heeft gezegd, vond ik weinig onderbouwd en niet echt een bijdrage aan de zaak.

 

Ten gronde, laten we het over de wet hebben. Ik zal niet mijn volledige tussenkomst houden, want anders zitten we hier morgen nog, en dat is niet de bedoeling.

 

(…): (…)

 

01.121  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): U hebt gelijk, ik bedoel niet morgen maar later vandaag. Geen paniek dus.

 

De voorzitter: Zolang u aan het woord bent, collega, blijft het 5 november.

 

01.122  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Mooi zo.

 

Ten gronde is het meest fundamentele probleem natuurlijk de ambitie van deze wet, namelijk het binnendringen in privéwoningen. Iedereen kan daar lacherig over doen en dat minimaliseren, maar – er zijn momenteel niet veel liberalen aanwezig, maar ook in mijn hart zit een liberaal stuk –, de vrijheid en het principe dat uw privéwoning iets van uzelf is, een plaats waar de overheid eigenlijk niets te zoeken heeft, vind ik bijzonder belangrijk. Dat is het principe dat we vandaag administratief overboord gooien, beste collega's.

 

U zult mij niet horen zeggen dat een privéwoning te allen tijde onschendbaar moet zijn. Absoluut niet. Als er criminele feiten worden gepleegd, vind ik het niet meer dan logisch dat er huiszoekingen kunnen plaatsvinden. Daarover bestaat geen enkele discussie. Dat betekent echter niet dat dit te allen tijde kan. Ik kom daar straks op terug.

 

U hoeft dat natuurlijk niet te aanvaarden omdat ik het zeg. Er zijn ook internationale rechtsregels die dat grondrecht garanderen, zoals artikel 8 van het Europees Verdrag voor de Rechten van de Mens en artikel 15 van de Grondwet. Normaal gezien zou ik die bepalingen citeren, maar gezien het late uur zal ik dat nu niet doen. Ik ga ervan uit dat u ze allemaal uit het hoofd kent en weet waarover het gaat. Het is niet iets onbelangrijks, het gaat om een van de fundamenten van onze vrijheden.

 

Zoals ik al zei, is die onschendbaarheid niet absoluut. Als we daarop inbreuken maken, gelden er voorwaarden. Er moet een duidelijke wettelijke basis zijn, er moet een legitiem doel zijn, de maatregel moet noodzakelijk en proportioneel zijn en er moeten voldoende controlemaatregelen gelden.

 

Over dat punt hebben we veel verschillende adviezen ontvangen. Of we dat nu graag horen of niet, die adviezen zijn niet gunstig voor de tekst. Eigenlijk zijn ze vrijwel allemaal nadelig voor de tekst.

 

De Raad van State zegt bijvoorbeeld letterlijk: " Gelet op de ernst van de inmenging die het voorstel impliceert, dient dus nagegaan te worden of het wel degelijk de hierboven in herinnering gebrachte waarborgen bevat, welke overigens voorgeschreven worden in de rechtspraak van het Grondwettelijk Hof. De afdeling Wetgeving meent dat dit niet het geval is." Dat citaat laat weinig ruimte voor interpretatie, denk ik dan.

 

Dan kom ik nog eens terug op wat u zei, collega El Yakhloufi. Daarnet was uw voorbeeld een beetje ongelukkig gekozen. U zei: "Wij mogen ook voor allerlei fiscale en andere controles binnenkomen. Als men corrupt is of een beetje heeft gefraudeerd met de belastingen, mogen wij ook bij die persoon thuis binnenkomen." Dat is om een computer op te halen, niet om mensen op te pakken. Dat is toch een vrij fundamenteel verschil, collega El Yakhloufi.

 

Het tweede belangrijke punt is het veiligheidsargument dat hiervan wordt gemaakt. Dat helpt natuurlijk om mensen te overtuigen, want wie is er nu tegen veiligheid? Niemand. Wie is er tegen meer veiligheid? We zijn daar toch allemaal voor? Hoe meer men dit wetsontwerp dus kan voorstellen als een geweldige doorbraak op het vlak van veiligheid, hoe meer steun men ervoor zal vinden. Op het eerste gezicht klinkt dat logisch.

 

Dat brengt ons echter bij het derde, misschien wel meest fundamentele probleem: de begrippen "gevaar voor de openbare orde" en "gevaar voor de nationale veiligheid". Daarover is in de commissie al veel gediscussieerd, ook vandaag. Het probleem met die begrippen is dat ze geen enkele diepte, gradatie of nuance bevatten. Dat is het fundamentele probleem.

 

Het zou ook kunnen gaan om een werkelijke, actuele en voldoende ernstige bedreiging van een fundamenteel belang van onze samenleving. Dat zou een heel andere invulling zijn. Dat brengt mij bij het spookamendement, waarbij plots mogelijk sprake was van een poging om die begrippen scherper af te bakenen.

 

Eigenlijk was het, beste collega's, veel logischer geweest om, in het licht van het nieuwe Strafwetboek, niet met die twee zeer algemene containerbegrippen te werken, maar de categorieën uit het Strafwetboek te gebruiken. Dan zouden we veel logischer en objectiever kunnen aangeven wat we precies bedoelen en willen. Maar dat willen jullie natuurlijk niet. In jullie voorbeelden hebben jullie het graag over verkrachters en moordenaars, maar jullie willen het toepassingsgebied natuurlijk veel ruimer maken. Het probleem met die begrippen is dat iemand vandaag bij de DVZ zelfs het etiket "bedreiging van de openbare orde" kan krijgen omdat die een sticker op straatmeubilair plakt. Wie deelneemt aan een niet-toegelaten betoging, kan eveneens het etiket "bedreiging van de openbare orde" krijgen.

 

Beste collega's, dat gaat voor mij veel te ver. Ik vind dat gewoon niet ernstig.

 

Ik wil gerust meedenken en steun verlenen als u het echt over verkrachters, pedofielen en dergelijke profielen wilt hebben. Daarvoor bestaat volgens mij een absoluut meerderheid, maar dan moet u de terminologie aanpassen. U moet dan niet werken met begrippen als "gevaar voor de openbare orde" en "gevaar voor de nationale veiligheid". Dan moet het op een andere manier.

 

Het feit dat u dat niet doet, toont ook aan wat het werkelijke doel is.

 

Mijn vierde grote punt is het kraantje. Nu zal iedereen zeggen dat we niet in de toekomst kunnen kijken en dat we niet verantwoordelijk zijn voor wat er daarna gebeurt. Als een volgende regering ervoor kiest om het kraantje open te draaien, is dat de vrije keuze van die volgende regering. En à la limite is dat zelfs waar, maar als ik dan hoor dat zowel Vooruit als Les Engagés zeggen dat ze ervoor hebben gevochten dat er zes cumulatieve voorwaarden zijn en dat dit voor hen de enige reden is waarom ze in dit verhaal kunnen meegaan, dan is het natuurlijk van fundamenteel belang dat we er zeker van zijn dat die zes cumulatieve voorwaarden niet plots wegvallen of dat het toepassingsgebied plots wordt verruimd.

 

Dat is mijn mening. Ik denk dat ...

 

Mijnheer Mahdi, is er een probleem? Is het lastig?

 

(…): (…)

 

01.123  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Dat mag toch? Mijnheer Mahdi, u bent hier de hele avond niet geweest. Ga gerust verder in het buffet zitten, mij niet gelaten.

 

(…): (…)

 

De voorzitter: Mijnheer Mahdi, u kunt het woord vragen. Mijnheer Vandemaele, gaat u alstublieft verder.

 

(…): (…) (Tumult)

 

De voorzitter: Collega's, de heer Vandemaele heeft het woord. Ik zou willen dat hij zijn betoog voortzet. Wie het woord vraagt, krijgt daar duidelijkheid over.

 

01.124  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Ik denk dat we dit debat om vijf uur vanmiddag zijn begonnen. Ik heb de hele namiddag en avond geluisterd. Dat mag toch? We zijn sinds vijf uur bezig met dit debat. Ik ben nu vijftien minuten aan het spreken. Als u dat stoort, zeg het dan gerust.

 

Weet u wat? Ga dan naar buiten. Sorry, maar ik denk dat ik in een democratie vijftien minuten mag vragen om ons standpunt uiteen te zetten. Dat lijkt mij niet het probleem van de avond. Deze regering en deze meerderheid hebben volgens mij andere problemen dan het feit dat wij hier een kwartier aan een stuk ons standpunt uiteenzetten.

 

Ik ga inhoudelijk verder.

 

Het probleem van het kraantje is voor ons wel degelijk fundamenteel.

 

Een ander probleem is dat jullie zeggen dat we mensen van ons grondgebied moeten kunnen verwijderen. Ik ben niet bang om dat te zeggen: volgens mij moet elk asiel- en migratiebeleid als sluitstuk ook een terugkeerbeleid hebben. Vrijwillig als het kan, gedwongen als het moet. Dat is een noodzakelijk sluitstuk.

 

De vraag is echter: als we er niet in slagen om mensen tijdens hun detentie te verwijderen, hoe groot is de kans dan dat het na hun detentie wel zal lukken? Waarom slagen we er niet in om dat tijdens de detentie te doen? Dat heeft natuurlijk veel meer te maken met terugkeerakkoorden dan met het ontbreken van een wet op de woonstbetredingen.

 

Ik zal me haasten, zodat iedereen tevreden kan zijn. Toch wil ik nog een belangrijk punt aanhalen.

 

Ik kom uit de jeugdsector en heb daar heel lang gewerkt. Daarom blijf ik bijzonder gevoelig voor alles wat met kinderen en kinderrechten te maken heeft. Ik heb de adviezen van alle actoren op het gebied van kinderrechten, en meer bepaald die van de Kinderrechtencommissaris, CIRÉ en anderen, grondig gelezen en naast de tekst gelegd. Zelfs de adviezen over de finale teksten zijn vernietigend. Ik hoor hier van Vooruit dat er fantastisch werk is geleverd, dat de teksten helemaal zijn gefinetuned en dat we nu het hoger belang van het kind echt centraal kunnen stellen. Met alle respect, maar alle experten op het gebied van kinderrechten zeggen dat dit wetsontwerp een regelrechte aanval op de kinderrechten is.

 

U doet niets, maar dan ook niets, om tegemoet te komen aan de fundamentele kritiek van die actoren. Ik vind het sympathiek dat u hier dan zinnetjes voorleest, maar het helpt niet. Het vermindert de impact op kinderen niet. Dat vind ik zeer fundamenteel.

 

Dan zijn er nog de onderzoeksrechters. De onderzoeksrechter is de jokerkaart. Als men alle kritiek heeft gegeven, wordt op het einde van de rit altijd gezegd: "Ja, maar er is een onderzoeksrechter. De onderzoeksrechter beslist." Dat is de jokerkaart voor alles.

 

Ik moet zeggen dat ik dat deels een valabel argument vind. Mocht een onderzoeksrechter met volheid van bevoegdheid daadwerkelijk het hele proces in handen hebben en de leiding nemen, zou ik daarmee kunnen leven. Dat is echter niet wat in deze tekst staat. Volgens deze tekst kan een administratie een onderzoeksrechter vorderen. Die onderzoeksrechter kan dan zeggen dat hij meer informatie wil, maar kan niet zelfstandig onderzoeksdaden initiëren. Dat is een probleem. U zult zeggen dat dit een andere procedure is, een administratieve procedure. In een administratieve procedure is dat echter even noodzakelijk als in een andere procedure.

 

Voor mij kan men de onderzoeksrechter dus alleen als jokerkaart gebruiken als man hem ook volheid van bevoegdheid geeft. Dat doen jullie niet.

 

Dan kom ik bij de federale politie. Ik vond dat zelf een bijzonder indrukwekkende getuigenis. Eric Garbar was de man die we hebben gehoord. De collega's die in onze commissie zitten, weten dat mijn relatie met de federale politie niet optimaal is. Ik denk dat ik bij de top van de federale politie op de most wanted list sta. Het klopt dus niet dat ik regelmatig uitpak met verhalen over hoe geweldig ze daar bezig zijn.

 

Toch vond ik die getuigenis tijdens de hoorzitting bijzonder indrukwekkend. Die man heeft tientallen, misschien wel honderd praktische opmerkingen gemaakt over de gevaren en risico's van deze wetgeving. Hij wees erop dat lopende onderzoeken in het gedrang kunnen komen en dat de politie noch de middelen, noch de mensen heeft om deze extra taak op zich te nemen.

 

Het klinkt allemaal heel eenvoudig: op basis van een administratief dossier vaststellen of er kinderen aanwezig zijn. Het is echter niet gewoon een kwestie van met een combi ter plaatse komen, op de deur kloppen en binnengaan. Bij een woonstbetreding moet men, zeker als er al dan niet kinderen aanwezig zijn, veel meer tijd nemen en meer voorbereidingen treffen om alles op een goede en degelijke manier te laten verlopen.

 

We hebben al die praktische bezwaren ook aan de minister voorgelegd. Ik kan niet zeggen dat we daarop antwoorden hebben gekregen. Sorry, we hebben daarop geen antwoorden gekregen!

 

(…): (…)

 

01.125  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Het is blijkbaar lastig om naar iemand te luisteren. U mag echt blijven slapen. Ik vind dat totaal niet erg. Ik vond het eigenlijk gezelliger toen u nog aan het slapen was.

 

U moet daar nu niet zitten. U moet daar alleen zitten om straks op het knopje te duwen. Als het u te veel is om twintig minuten naar een politieke tegenstander te luisteren, moet u het zeggen, mijnheer Mahdi. Ik begrijp dat u nerveus bent. Het gaat niet zo goed in de regering, u haalt niet veel binnen, uw begroting is er niet, voor het tweede jaar op rij moet u naar de koning, voorlopige twaalfden; ik begrijp dat het allemaal heel lastig is voor u. Weet u wat? Neem een koffietje, relax en ga straks aan de slag. Doe wat u moet doen.

 

De voorzitter: Mijnheer Vandemaele, zet uw betoog voort. Mag ik iedereen in de zaal vragen om hem daartoe de kans te geven?

 

01.126  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Ik denk dat ik van iedereen die deze namiddag aan het woord is geweest, wellicht het kortst aan het woord zal zijn. Ik ben al aan mijn laatste pagina, dus maak u vooral geen zorgen.

 

Collega's, hoe gaat dit eindigen? We zullen dat straks goedkeuren. Bij Les Engagés gaat men fier op de knop duwen. Ze zijn trots dat ze daaraan kunnen meewerken. Ze vinden dat fantastisch. Het zal straks worden goedgekeurd, als jullie met voldoende leden zijn.

 

Wat zal er dan gebeuren? De wet zal in werking treden. Vervolgens zal er worden geprocedeerd. We zijn er bijna zeker van dat dit onding opnieuw de rechterlijke toets niet zal doorstaan. Dat staat in de sterren geschreven. De minister van Asiel en Migratie is ondertussen aan het grossieren in vernietigingen en wetten die achteraf worden vernietigd. Dit ontwerp kan mee op die lijst.

 

U wint natuurlijk altijd. Ofwel doorstaat de wet de rechterlijke toets. Ik vrees ervoor. In dat geval kunnen ze zeggen: kijk eens, we hebben grip gekregen op de controle of op de migratie. We hebben dat fantastisch gedaan. Ofwel wordt het vernietigd. Dan kunnen ze zeggen dat die activistische rechters hun beleid in de weg staan. Zo wint u dus altijd.

 

Collega's, ik zal het hierbij houden. De heer Mahdi kan zijn dag goed herbeginnen.

 

Onze conclusie is dat we dit uiteraard niet zullen steunen. Ik denk dat dit, in de twee jaar dat ik hier zit, het wetsontwerp is waar ik met de volste overtuiging tegen zal stemmen. Ik hoop dat er niet nog zulke draken aan komen, maar dit is echt een totaal onding. Ik hoop dat we het straks toch weggestemd krijgen.

 

De voorzitter: Mevrouw de minister, het woord is reeds aan u.

 

01.127 Minister Anneleen Van Bossuyt: Mijnheer de voorzitter, geachte leden, ik wilde bijna zeggen goedemiddag allemaal, maar het is goedemorgen allemaal.

 

Alvorens ik op een aantal zaken inga, wil ik enkele mensen oprecht bedanken. Eerst en vooral dank ik de mensen van mijn kabinet, want ook voor hen heeft het bloed, zweet en tranen gekost om te staan waar we vandaag staan. Ik wil zeker ook de coalitiepartners bedanken, en dat meen ik oprecht.

 

Je remercie beaucoup chaque partenaire de la coalition pour sa coopération.

 

Ten slotte wil ik zeker ook de mensen op het terrein bedanken. Ik moet eerlijk zeggen dat ik soms plaatsvervangende schaamte had bij sommige uitspraken die ik hier hoorde over de mensen die op het terrein staan en die daar dag in dag uit met die zaken geconfronteerd worden. Aan de mensen op het terrein wil ik zeggen dat ze fantastisch werk leveren.

 

Ik heb hier, opnieuw, de absurdste zaken gehoord. Dat vind ik eerlijk gezegd jammer, want we hebben daarover in de commissie al uren en uren gepraat. Daar zijn antwoorden gegeven, maar dat doet er blijkbaar allemaal niet toe, want vanavond heb ik alles opnieuw gehoord.

 

Er waren vriendelijke vrouwen die van op de tribune foldertjes naar beneden gooiden. Men weet genoeg door alleen al de voorkant van die folder te bekijken en te lezen wat er bovenaan staat. Ik zal het voorlezen.

 

"Ce projet de loi permettrait à la police de forcer l'entrée d'un logement privé lorsqu'elle pense qu'une personne sans papiers y est hébergée."

 

Dat klopt dus van geen kanten. Daar staat vrijwel niets dat juist is. Collega Di Nunzio heeft er onder andere al naar verwezen. De manier waarop over dit wetsontwerp fakenieuws is verspreid, tot vandaag nog in de plenaire vergadering, vind ik eerlijk gezegd onvoorstelbaar.

 

Op de kwestie van No ICE in Belgium zal ik nog ingaan, omdat mij daarnaar expliciet gevraagd is. Ik zal met veel plezier vertellen dat het wetsontwerp daar absoluut niets mee te maken heeft.

 

Waarover gaat het wel? Het wetsontwerp biedt de mogelijkheid aan de DVZ om samen met de politie mensen in illegaal verblijf die niet meewerken aan hun terugkeer en die een gevaar vormen voor onze openbare orde of de nationale veiligheid, administratief aan te houden in hun woning, zodat ze naar hun land van herkomst kunnen worden teruggestuurd, met een machtiging van de onderzoeksrechter. Duidelijker kan het niet zijn. Eerlijk gezegd, als men dat aan iemand op straat moet uitleggen, na de urenlange debatten die we hier voeren, dan is de reactie vooral de vraag of dat nog niet kon.

 

Dan kom ik tot nog iets wat ik hier heb gehoord. Blijkbaar is het allemaal mijn schuld dat er in België zoveel mensen in illegaal verblijf zijn. Dat is volgens mij absoluut niet het geval. We zouden beter allemaal eenduidig dezelfde boodschap uitdragen, namelijk dat wie illegaal in dit land verblijft, moet terugkeren. Die boodschap wordt echter niet rondgedragen. De boodschap die tijdens dit debat opnieuw naar voren kwam, is dat niemand illegaal is. Blijkbaar moeten we zelfs een checklist opstellen en in de wet vastleggen hoe we mensen kunnen regulariseren. Welnu, de gevolgen van al die zaken dragen we vandaag. Daardoor zitten we in de huidige situatie, en dat is een zeer onmenselijke situatie.

 

Meermaals werd ook de vraag gesteld of iemand mensen ertoe dwingt om een gevaar te vormen voor de openbare orde of de nationale veiligheid, dan wel of dat de wil van die mensen zelf is. Daarop kwam geen antwoord, maar ik denk te weten wat ze denken.

 

Monsieur Aouasti – qui n’est actuellement pas présent – a affirmé que j'avais menacé les communes qui ont annoncé qu'elles n'appliqueraient pas la loi relative aux visites domiciliaires. Je tiens à préciser qu'il n'a jamais été question de menaces. C'est tout simplement inexact.

 

Ce que j'ai dit, en revanche, et je le répète ici, c'est que ces communes doivent mesurer pleinement les conséquences d'un tel choix. Si des bourgmestres décident de ne pas appliquer la loi, ils doivent assumer ce que cela implique. Si elles refusent de l'exécuter et que les choses tournent mal, elles ne pourront pas se retourner contre l'autorité fédérale. En effet, elles auront elles-mêmes choisi de mettre en péril la sécurité de leurs habitants.

 

Ik vind het heel bizar dat ik, enerzijds, burgemeesters in de pers hoor zeggen dat door al die illegalen er veel criminaliteit is in hun stad, waaraan ik iets moet doen, terwijl anderzijds, als we er dan iets aan doen, zij de eersten zijn om te zeggen dat ze dat niet zullen toepassen. Ik vind dat heel bijzonder. Ondertussen hebben achttien van de negentien Brusselse burgemeesters een motie laten goedkeuren in hun gemeenteraad waarin ze aangeven dat ze de maatregel niet zullen toepassen. Dat is heel speciaal.

 

Dan kom ik tot de notie openbare orde. Ook daarover hebben we in de commissie al eindeloze discussies gevoerd. Het is de Dienst Vreemdelingenzaken die in haar verzoek schrijft dat het bestaan van een gevaar voor de openbare orde of de nationale veiligheid moet worden gemotiveerd. Vervolgens zal de onderzoeksrechter zich daarover als magistraat in alle onafhankelijkheid en onpartijdigheid uitspreken. De interpretatie van die twee begrippen, openbare orde en nationale veiligheid, komt dus toe aan de onderzoeksrechter.

 

Mevrouw De Vreese heeft erop gewezen dat het begrip openbare orde heel vaak voorkomt, niet alleen in de vreemdelingenwetgeving, maar ook in heel veel andere wetgevingen. Nergens wordt dat begrip gedefinieerd. Er wordt zelfs gesteld dat het gevaarlijk zou kunnen zijn om dat te definiëren, aangezien het gaat om begrippen die evolueren doorheen de tijd. Het is dus de onderzoeksrechter die daarover zal oordelen. Ik heb er vertrouwen in dat een onderzoeksrechter in staat is om dat in alle onafhankelijkheid en onpartijdigheid te doen.

 

Dan kom ik tot nog een aantal zaken, die eigenlijk allemaal al in de commissie aan bod zijn gekomen. Een ander belangrijk punt betreft de rechten van minderjarigen. Er wordt hier gedaan alsof er nauwelijks belang wordt gehecht aan de rechten van minderjarigen. Als een woonstbetreding wordt gevraagd op een adres waar zich ook minderjarigen bevinden, moet de onderzoeksrechter bij het onderzoek van het verzoekschrift nagaan of de machtiging tot die woonstbetreding in verhouding staat tot het hoger belang van het kind. Dat is geen loos begrip en dat staat daar niet zomaar in. De onderzoeksrechter zal moeten onderzoeken of de aangevoerde elementen in het dossier van de Dienst Vreemdelingenzaken een woonstbetreding rechtvaardigen die een inmenging vormt in het recht op eerbiediging van de persoonlijke levenssfeer van de aanwezige minderjarigen.

 

Le juge est donc légalement tenu de prendre en considération l'intérêt supérieur de l'enfant, ce qui constitue une garantie particulièrement importante.

 

In de commissie heb ik heel duidelijk uitgelegd wat die waarborgen allemaal inhouden. Gelet op het gevorderde uur ga ik dat hier niet opnieuw doen. Ik heb onder meer heel duidelijk verwezen naar de minderjarigenreflex, la réflexion mineure, en naar andere elementen.

 

Ik benadruk ook dat de verschillende waarborgen met betrekking tot de rechten van minderjarigen, die na de eerste lezing in de ministerraad werden toegevoegd, positief werden onthaald door het College van procureurs-generaal. We waren dus zeker niet te beroerd om de tekst te laten evolueren naar aanleiding van de hoorzittingen en de andere discussies daarover.

 

Ik ga nu specifiek in op een aantal interventies.

 

Mevrouw Van Belleghem merkte op dat we met deze wetgeving misschien maar 0,2 % zouden kunnen terugsturen. Zij vroeg zich hoe het zat met al die anderen. Welnu, ik heb in de commissie heel duidelijk gezegd dat dit een van de elementen van het terugkeerbeleid is, maar dat het terugkeerbeleid uit heel veel verschillende elementen bestaat. Ik verwijs naar de doorgevoerde personeelsinjectie voor de gesloten centra, alsook extra plaatsen in de gesloten centra. De bouw van het nieuwe vertrekcentrum in Steenokkerzeel bevindt zich trouwens in de eindfase, waardoor we binnenkort 50 extra plaatsen zullen hebben. Samen met onder meer minister Prévot werken we zeer goed samen volgens het whole-of-governmentprincipe. Voor wat hoort wat, is van toepassing tegenover derde landen. In dat kader is er ook een doorbraak na achttien jaar onderhandelen met Algerije. We hebben nu een akkoord. Daarnaast zijn er extra politie-escorteurs, enzovoort. Deze wetgeving is dus een element in een geheel pakket aan maatregelen.

 

De onschendbaarheid van de woning is een recht, maar geen absoluut recht. Er is bovendien duidelijk omschreven in het wetsontwerp onder welke voorwaarden de woning toch kan worden betreden. De heer El Yakhloufi heeft de zes sleutels toegelicht die daarvoor nodig zijn. Daarmee wordt absoluut niet lichtzinnig omgegaan.

 

Volgens de heer Aouasti is er eigenlijk niet zoveel verschil is tussen het wetsontwerp van 2017 en voorliggend wetsontwerp. Ik verwijs graag naar het verslag van de bespreking in tweede lezing in de commissie. Ik heb de verschillen bij op papier, maar gelet op het gevorderde uur zal ik ze niet opnieuw opsommen. Het gaat om vijf belangrijke verschillen tussen de wetgeving van toen en die van nu, met de extra waarborgen en andere elementen die erin zitten.

 

Bij de verwijzing naar de rechtspraak van het Hof van Justitie had de heer Aouasti ook vragen bij het actuele karakter van de dreiging. Dat was ook een vraag  in de commissie. Ik begrijp die vraag. Wanneer het Hof van Justitie aangeeft dat er een actuele dreiging moet zijn, rijst die vraag. De heer Di Nunzio heeft dat daarnet eigenlijk heel goed aangetoond. Dat was inderdaad het voorbeeld dat ik in de commissie had gegeven. De heer Orlians had gevraagd of ik daarvan een voorbeeld kon geven en dat heb ik gedaan. Als iemand bijvoorbeeld zeven jaar in de gevangenis heeft gezeten en vrijkomt, kan men zeggen dat die persoon zeven jaar niets heeft gedaan en dat er dus geen actuele dreiging is.

 

Moeten we dan wachten tot die persoon opnieuw een feit pleegt om actie te kunnen ondernemen? Nee. Daarom is het voor ons belangrijk dat het actuele karakter geen absolute voorwaarde vormt.

 

Mevrouw Daems, u bent er heel lang bij blijven stilstaan dat dit eigenlijk allemaal niet nodig is, omdat alles wat wij opsommen vandaag al mogelijk zou zijn. Mevrouw De Vreese heeft een voorbeeld gegeven. De heer Di Nunzio heeft voorbeelden gegeven van situaties waarin we vandaag niet kunnen optreden zonder het voorliggende wetsontwerp. Ik kan u nog een heel aantal voorbeelden geven, mevrouw Daems, maar ik zal het bij één voorbeeld houden. Het gaat om een concrete situatie uit de praktijk waarin de Dienst Vreemdelingenzaken niet kon optreden. Ik zou u willen vragen om in uw repliek – al hoeft dat gelet op het gevorderde uur niet noodzakelijk – uit te leggen hoe u, in de situaties van de heer Di Nunzio en mevrouw De Vreese, vandaag wel zou kunnen optreden.

 

Ik voeg er dus nog een voorbeeld uit de praktijk aan toe. Het gaat om een Guinese onderdaan van 23 jaar die illegaal in ons land verblijft en veroordeeld is voor drugshandel. Hij wordt aangehouden en veroordeeld tot een gevangenisstraf met uitstel voor het gedeelte dat de voorlopige hechtenis overschrijdt. Diezelfde dag nog wordt hij vrijgelaten, zonder dat de Dienst Vreemdelingenzaken uiteraard de mogelijkheid heeft om op die ene dag de verwijdering voor te bereiden. Er wordt vervolgens een controle uitgevoerd op het adres van die persoon. In haar verslag van die adrescontrole vermeldt de politie dat ze contact heeft gehad met de betrokkene en met zijn moeder. De moeder gaf echter geen toestemming om de woning te betreden. Daardoor kon de politie, die door de situatie geblokkeerd werd, de betrokkene niet onderscheppen. De betrokkene stond dus niet langer ter beschikking van Justitie, werd nog steeds beschouwd als een gevaar voor de openbare orde en kon niet door de politie worden gecontroleerd. In dat dossier was de identificatie, die noodzakelijk is voor de terugkeer, alleen mogelijk via een interview met de ambassade. Daarvoor is de fysieke aanwezigheid van die persoon vereist. Bijgevolg heeft men de machtiging van de onderzoeksrechter nodig om die fysieke aanwezigheid van die persoon te kunnen verzekeren.

 

U moet mij dus eens uitleggen op basis van welke bestaande bepalingen in dit geval toch zou kunnen worden opgetreden. Hetzelfde geldt voor het geval dat de heer Di Nunzio aanhaalde van de persoon die op de OCAD-lijst staat met risicoprofiel 2. Ik weet het namelijk niet. We vinden geen oplossing, omdat die er niet is. Vandaar dat dit wetsontwerp absoluut noodzakelijk is.

 

U kunt het perfect oneens zijn met de doelstelling van het wetsontwerp. Dat betekent echter ook impliciet dat u aanvaardt dat dergelijke situaties en de gevolgen ervan duldt en dat u vindt dat zulke situaties moet kunnen.

 

Over de proportionaliteit hebben we het al gehad.

 

Ook het duidelijke operationele kader voor de politie heb ik al in de commissie toegelicht. Het komt wel vaker voor dat de politie bijvoorbeeld een verkeerscontrole uitvoert in het kader van haar bestuurlijke functie, maar tijdens die controle vaststelt dat er drugs in de auto liggen. De politie moet desgevallend overschakelen van haar bestuurlijke naar haar gerechtelijke taak.

 

Dat kan de politie perfect. Daar bestaat wetgeving voor. Ook dat is dus niets nieuws, die regelingen bestaan al.

 

Ik kom nu bij de vergelijking met ICE. Het heeft nog vrij lang geduurd vooraleer die term hier viel maar ik meen dat het mevrouw Daems was die het uiteindelijk niet kon laten, of was het de heer Ribaudo? Mevrouw Daems, u bent er nog trots op ook. U deed toen die bewering dat de woonstbetredingen enigszins gelijkaardig zijn aan wat ICE doet. De heer Vandemaele is daarin wel eerlijker wanneer hij stelt dat dit geen ICE-praktijken zijn.

 

Die vergelijking is bewust misleidend. Ze staat op die fameuze folder met de slogan No ICE in Belgium. Ik zag die slogan ook op de plakkaten van de menselijke ketting, waar mensen eveneens een plakkaat met No ICE in Belgium droegen.

 

Het wetsontwerp heeft in de verste verte niets te maken met ICE, en gelukkig maar. ICE is een Amerikaanse immigratiehandhavingsdienst met een breed en verregaand takenpakket inzake opsporing, aanhouding, detentie en verwijdering. Voorliggend wetsontwerp creëert een welomschreven wettelijke mogelijkheid voor de bestaande bevoegde diensten, namelijk de Dienst Vreemdelingenzaken en de politie, om onder strikte voorwaarden en na voorafgaande machtiging van een onafhankelijke onderzoeksrechter een woning te betreden. Dat heeft dus niets te maken met de praktijken van ICE. Het is geen vrijgeleide om een woning te betreden zodra die diensten het vermoeden hebben dat zich daar iemand bevindt die enkel illegaal in het land verblijft. Daarover gaat het niet. Het gaat over mensen die een gevaar vormen voor onze openbare orde of nationale veiligheid en illegaal in ons land verblijven.

 

Ik zal snel doorheen mijn antwoord gaan, gelet op de tijd.

 

Mevrouw Hugon Lecharlier, u stelt dat de wet pas in werking treedt in maart 2027, maar dat klopt niet. In de wetgeving staat dat de Koning een vroegere datum van inwerkingtreding kan vastleggen. De reden waarom die bepaling erin werd opgenomen, was dat we de gelijktijdige inwerkingtreding met de GDPR-wet wilden verzekeren. Die wet staat trouwens straks ook nog op de agenda.

 

Mijnheer de voorzitter, ik ben aan het einde van mijn lijstje met opmerkingen gekomen. Ik hoop dat we straks een einde kunnen maken aan een discussie die nu al zovele jaren aansleept, maar de wet is absoluut noodzakelijk om een lacune op te vullen in het belang van de veiligheid van onze burgers.

 

De voorzitter: Nu wil ik even nagaan hoe groot de appetijt nog is om te reageren op het antwoord van de minister.

 

01.128  Maaike De Vreese (N-VA): Ik denk dat alles zo ongeveer gezegd is, mijnheer de voorzitter.

 

De voorzitter: Sommige dingen zelfs tweemaal.

 

01.129  Khalil Aouasti (PS): Monsieur le président, madame la ministre, chers collègues, ce qui est particulier – et même dommage – dans ce débat, c'est qu'il se déroule à deux niveaux. Il y a, d'une part, la question des principes et, d'autre part, celle des modalités.

 

Depuis le début, nous vous expliquons que c'est sur la question des principes que réside le problème. Nous vous avons interrogés et, à plusieurs reprises, que ce soit en commission ou ici même en séance plénière, nous avons démontré qu'à nos yeux, au moins quatre principes fondamentaux sont bafoués. Or, à ces atteintes à des principes fondamentaux, nous ne recevons aucune réponse et aucun apaisement. En réalité, nous restons cantonnés à des modalités techniques, discutées ici entre quelques-uns, en nous expliquant finalement que, par exemple, la notion d'ordre public est suffisamment définie, alors que tout le monde vous dit le contraire.

 

Vous affirmez également que les conditions prévues sont strictes, alors que l'ensemble des experts du secteur expliquent qu'elles ne le sont pas. Jamais vous ne répondez au fond. Et cela entraîne une conséquence dramatique Cette conséquence, chers collègues, est que le droit pénal belge, tel qu'il existe aujourd'hui, n'est pas un droit pénal discriminant. Lorsqu'il est question de trafic de drogues, de vol ou de coups et blessures, le droit pénal ne s'intéresse ni à la nationalité de l'auteur ni à la régularité de son séjour. Il s'applique de la même manière à toute personne présente sur notre territoire.

 

Par cette disposition, vous introduisez en réalité une disposition pénale de nature discriminatoire, dans laquelle seul le comportement criminel de certaines personnes devient problématique en raison de la régularité ou non de leur séjour. Vous ouvrez ainsi une brèche dans un système qui, depuis deux siècles, ne fait pas de différence entre celles et ceux qui commettent des infractions. Ce sont ces principes que nous défendons depuis des mois, et pas seulement depuis quelques heures. C'est d'ailleurs toujours sur ce terrain que vos réponses font défaut.

 

Lorsque certains bourgmestres ou certaines communes considèrent que cette législation est problématique précisément parce qu'elle est discriminatoire là où les autres ne le sont pas, vous répondez que ce sera leur responsabilité et qu'ils devront en assumer les conséquences. Non. Ils prennent précisément leurs responsabilités. Ils les prennent en affirmant que, dans un État démocratique et dans la construction démocratique et législative de la Belgique, ils choisissent de défendre les principes plutôt qu'une loi qu'ils considèrent comme discriminatoire, insuffisante et largement critiquée. Ils choisissent de défendre ces principes plutôt que d'appliquer une loi qu'ils estiment illégale et anticonstitutionnelle.

 

01.130  Greet Daems (PVDA-PTB): Mevrouw de minister, ik dank u voor uw antwoorden. Ik stel echter vast dat u op een aantal fundamentele vragen geen antwoord hebt gegeven. U blijft herhalen dat het om uitzonderlijke situaties gaat, dat deze wet niet bedoeld is voor alle mensen zonder papieren, maar voor de mensen die een gevaar vormen voor de openbare orde en de nationale veiligheid.

 

Ik denk dat daar nog steeds het probleem zit. Als dat werkelijk de bedoeling is, waarom hebt u die beperking dan niet duidelijk en ondubbelzinnig in de wet opgenomen? Ik heb u dat gevraagd, maar u hebt daar geen antwoord op gegeven. Waarom moeten we ons baseren op uw politieke verklaringen, terwijl de wet zelf een veel ruimere interpretatie toelaat? U kunt niet enerzijds zeggen dat u enkel terroristen en zware criminelen viseert en anderzijds een wettelijke bepaling goedkeuren die veel ruimer is geformuleerd. De wet zal niet worden toegepast op basis van uw verklaringen hier vandaag, maar op basis van wat er effectief in staat.

 

Verder blijft u ook beweren dat deze wet noodzakelijk is om gevaarlijke mensen uit onze samenleving te verwijderen, maar ook daar overtuigt u niet. De Dienst Vreemdelingenzaken beschikt vandaag al over de mogelijkheden om mensen zonder wettig verblijf vast te houden en te verwijderen en ook voor de mensen die verdacht worden van ernstige misdrijven bestaan er al gerechtelijke instrumenten. U zegt dan dat er wel degelijk voorbeelden zijn te geven, zoals die man uit Guinee die is aangehouden wegens drugshandel en een dag later werd vrijgelaten. U zegt dus dat in die specifieke gevallen woonstbetredingen nodig zijn, zelfs als een persoon niet kan vastgehouden worden of vanuit een gesloten centrum teruggestuurd kan worden. Wilt u dan echt voor die specifieke gevallen, waarvan u niet kunt zeggen hoeveel het er eigenlijk zijn, de rechten van ons allemaal op het spel zetten? U wilt dus zo'n verregaande en ongegronde wettelijke wet doorvoeren omdat de overheid er niet in slaagt om dat probleem op een fatsoenlijke manier op te lossen? Daar passen wij voor.

 

01.131  Claire Hugon Lecharlier (Ecolo-Groen): Monsieur le président, je ne vais pas être longue, parce qu'effectivement, je pense que ce n'est plus à cette heure qu'on va changer l'avis des uns et des autres.

 

Je reviendrai sur deux ou trois éléments, madame la ministre. Vous nous avez dit, comme cela avait été le cas en commission, que vous aviez honte de certaines choses que vous entendiez. En revanche, vous n'êtes pas du tout choquée d'entendre que l'on nous dise et de nous dire vous-même que les personnes qui s'opposent à cette loi soutiennent les terroristes, les pédophiles, les meurtriers. Cela, ça va. Ce n'est pas de l'exagération, ce n'est pas de la désinformation, ce n'est pas absurde.

 

Concernant l'entrée en vigueur, j'ai bien précisé dans mon intervention que la loi prévoyait pour l'instant l'entrée en vigueur en mars 2027. En me corrigeant sur ce point-là, vous ne faites que renforcer mon argument selon lequel vous prenez ici de l'avance sur un règlement européen qui n'a pu être adopté que grâce à l'extrême droite européenne, et c'est ce que je critiquais. Vous, ici, vous me dites peut-être que le mois prochain, tout cela sera en vigueur, mais c'est encore quatre mois en plus d'application de cette mesure. C'est ce que je critiquais justement.

 

Je l'avais dit en tout début de discussion dans l'échange avec Mme De Vreese, et je le répète, oui, nous voulons un droit, y compris le droit pénal, qui s'applique de la même façon à tout le monde, pas un droit pénal qui s'applique à géométrie variable, en fonction du profil administratif des personnes visées. En parlant de droit pénal, on n'a toujours pas le début d'un commencement d'une réponse sur le risque de perturbation d'enquêtes pénales qui pourraient être en cours vis-à-vis de certaines personnes visées par une visite domiciliaire. On n'entendra donc rien là-dessus.

 

Concernant tout ce que vous mettez sur les épaules des juges d'instruction, je continue à me demander quels moyens supplémentaires vous allez prévoir pour la justice pour appliquer tout cela. Sur l'évaluation et la façon dont elle va prendre en compte l'impact sur les enfants, j'ai à nouveau essayé d'avoir des réponses précises et, à nouveau, il n'y a pas eu de réponse du tout.

 

Sans doute un dernier point dans ce débat avant le vote de tout à l'heure, mais après ces dizaines d'heures de débats qu'on a menés sur ce texte, ce qui me vient à l'esprit, c'est que le monde, tel que vous le voyez, doit être bien triste et bien moche. Moi, je préfère retenir la chaleur, la solidarité qu'on a encore vécue hier soir à la chaîne humaine. Les raisons juridiques, les raisons politiques de s'opposer à ce texte, elles restent pour nous plus vivantes que jamais et elles s'exprimeront tout à l'heure par nos votes négatifs.

 

01.132  Matti Vandemaele (Ecolo-Groen): Ik heb hier zeven uur geluisterd naar collega's. Zelf ben ik 30 minuten tussengekomen. Ik vind het dan ook bijzonder onfatsoenlijk dat mijnheer Mahdi op die manier omgaat met collega's, maar goed, het zij zo.

 

In deze hele bespreking zijn we begonnen met hoorzittingen. Tijdens die hoorzittingen zijn advocaten, onderzoeksrechters, middenveldspelers, de federale politie en tal van andere mensen aan het woord gekomen. Ze hadden allemaal fundamentele kritiek op de tekst zoals die hier voorligt. Blijkbaar hebben al die mensen het echter verkeerd voor. Het hele middenveld, al die onderzoeksrechters, de federale politie en de advocaten begrijpen het niet, ze maken de verkeerde inschatting. We zullen zien. Het wetsontwerp zal straks worden goedgekeurd. Ik blijf overtuigd dat we beter hadden moeten luisteren naar de inzichten die al die experts ons hebben aangereikt. Dan zouden we vandaag niet stemmen over wat nu voorligt.

 

Ik wil nog één puntje op de i zetten. Ik heb inderdaad gezegd dat dit geen ICE is. Ik blijf bij die uitspraak: dit is inderdaad geen ICE. Het is echter wel een kraantje in de muur. De N-VA heeft daar ook geen geheim van gemaakt. Ik denk dat mevrouw De Vreese tijdens het hele traject verschillende keren heeft gezegd dat dit een compromis is en dat het voor de N-VA verder mocht gaan. We hebben de ambitie om op termijn nog verder te gaan. Ik denk dat u dat inderdaad hebt gezegd. Dat toont ook aan dat de ambitie er is om dat kraantje open te draaien en de garanties die vandaag in de tekst staan er stelselmatig uit te halen. Ik moet zeggen dat mij dat persoonlijk zeer veel zorgen baart.

 

Al onze fundamentele bezwaren blijven dus overeind. Ondanks de uren- en dagenlange discussies die we hierover hebben gevoerd, hebben we elkaar niet kunnen overtuigen. U hebt mij niet overtuigd en ik u evenmin. Wij zullen dit uiteraard niet goedkeuren, al zal het straks wel goedgekeurd worden.

 

De volgende belangrijke stap is natuurlijk de vraag hoe de evaluatie zal gebeuren. Welke criteria zullen daarbij worden gehanteerd? Kunnen wij als parlementsleden mee vormgeven aan die evaluatie? Als de evaluatie belangrijk was om twee coalitiepartners over de streep te trekken, lijkt het mij goed dat we minstens over meerderheid en oppositie heen een consensus bereiken over de manier waarop we die evaluatie vormgeven. Ik denk dat we dat samen kunnen doen. Als we samen de criteria vastleggen, kan de evaluatie ook op een goede manier verlopen. Dan kunnen we binnen 18 maanden vaststellen of onze bezorgdheden onterecht waren, dan wel of jullie optimisme misschien onterecht was.

 

Ik wil afronden met de oproep om in onze commissie samen te werken aan de uitwerking van die evaluatie. Zo kunnen we ervoor zorgen dat het gaat om een echte evaluatie en dat die daadwerkelijk een instrument is om deze wet te beoordelen en waar nodig bij te sturen. Gezien het voluntarisme bij Vooruit en Les Engagés kan ik mij niet voorstellen dat daartoe geen bereidheid zou bestaan.

 

De voorzitter: Dan kunnen we deze boeiende en ruime gedachtewisseling straks afsluiten met het resultaat van de stemming.

 

Vraagt nog iemand het woord? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il encore la parole? (Non)

 

De algemene bespreking is gesloten.

La discussion générale est close.

 

Bespreking van de artikelen

Discussion des articles

 

We vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (1591/11)

Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (1591/11)

 

Het wetsontwerp telt 7 artikelen.

Le projet de loi compte 7 articles.

 

Ingediend amendement:

Amendement déposé:

 

Art. 5

  • 26 – Francesca Van Belleghem cs (1591/12)

 

Besluit van de artikelsgewijze bespreking:

Conclusion de la discussion des articles:

 

Aangehouden: het amendement en artikel 5.

Réservés: l'amendement et l'article 5.

 

Artikel per artikel aangenomen: de artikelen 1 tot 4 en 6 tot 7.

Adoptés article par article: les articles 1 à 4 et 6 à 7.

 

De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over het aangehouden amendement, het aangehouden artikel en over het geheel zal later plaatsvinden.

La discussion des articles est close. Le vote sur l'amendement et l'article réservés ainsi que sur l'ensemble aura lieu ultérieurement.

 

02 Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat betreft hooggekwalificeerde werknemers en diverse bepalingen (1650/1-7)

02 Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne les travailleurs hautement qualifiés et diverses dispositions (1650/1-7)

 

Algemene bespreking

Discussion générale

 

De algemene bespreking is geopend.

La discussion générale est ouverte.

 

De rapporteurs, de heer Khalil Aouasti  en mevrouw Catherine Delcourt verwijzen naar het schriftelijk verslag.

Les rapporteurs, M. Khalil Aouasti et Mme Catherine Delcourt, renvoient au rapport écrit.

 

Het woord is aan mevrouw De Vreese.

La parole est à Mme De Vreese.

 

02.01  Maaike De Vreese (N-VA): Mijnheer de voorzitter, gezien het zeer ver gevorderde uur verwijs ik naar de uitgebreide bespreking die wij in de commissie hebben gehad.

 

02.02  Khalil Aouasti (PS): Madame la ministre, alors je ne vais pas être très long dans ce dossier. En commission, on a eu des discussions techniques sur ce projet de loi en matière de personnel hautement qualifié.

 

On transpose partiellement une directive européenne; quand je dis partiellement, ce qui est dommage – et c'était le regret que j'avais exprimé –, c'est qu'on ne transpose pas tout ce qui relève des droits des personnes et notamment tout ce qui concerne les obligations d'information et les obligations de publicité qui sont exigées par la directive, et notamment la question des garanties procédurales. Et donc, en fait, on transpose ce qui nous convient. Et puis, une fois qu'il s'agit d'intégrer des garanties procédurales dans la loi et qui sont pourtant contenues dans la directive, cela, on le met sur le côté et on ne le prend pas en considération.

 

Deux, on avait indiqué aussi un regret sur le fait que les questions institutionnelles ne soient pas mieux abordées, et un regret sur la question de la concertation réelle avec les entités fédérées. On sait que la question des travailleurs hautement qualifiés est une compétence partagée entre, d'une part, le droit au séjour et, d'autre part, la question du droit au travail qui est une compétence des régions.

 

Trois, il y a aussi la question de l'analyse d'impact qui devait être faite. Et à nouveau, là, on se retrouve, jusqu'à présent, avec en fait très peu d'informations sur la manière dont cette loi – qui va s'appliquer de façon indistincte à trois régions qui ont décidé depuis 2024 de définir des conditions distinctes à ces travailleurs hautement qualifiés – va pouvoir être vue.

 

Et tout cela se fait donc dans ce mouvement-là, où il y a d'un côté, on le dit, grâce à la directive européenne, des évolutions favorables et, parce qu'on a décidé de ne pas aller jusqu'au bout, des choses qui le sont moins. Mais il y a aussi des choses qui sont modifiées dans le texte, alors qu'on demande à pouvoir être attractif avec des personnes comme les chercheurs, comme en matière de mobilité intra-groupe dans les grands groupes intra-européens. On se retrouve, en réalité, avec des conditions qui sont durcies sans jamais qu'on comprenne pourquoi, alors même que l'on sait que cette mobilité intra-groupe est une mobilité rapide, elle est une mobilité importante. Et donc avec un déficit d'attractivité pour nos régions qui décident d'attirer des groupes intra-européens. En raison de ces modifications, il est possible que, parmi ces travailleurs hautement qualifiés, il y ait des personnes qui ne puissent plus venir ici sur le territoire belge.

 

Et, enfin, une autre question qui se posait et à laquelle il n'y a toujours pas de réponse, c'est une dynamique qui est petite mais qui est constante, c'est un report de charge, malgré tout, vers nos communes, en tout cas dans les décisions, à travers au moins deux articles de votre projet de loi. Désormais, ce ne sera plus à l'Office des étrangers mais aux bourgmestres de prendre des décisions, sans que l'on sache exactement suivant quelles conditions, avec quels critères de recevabilité et, en cas de recours, avec quelle responsabilité exposée. En effet, si ce sont les bourgmestres qui prennent des décisions à l'avenir dans ces dossiers, ça veut dire que ce sont les communes et les bourgmestres qui peuvent être cités directement lorsqu'une décision négative est prise. Et donc, il y a un report: non seulement un report de charge dans le cadre de l'examen du dossier, mais un potentiel report de charge financier en cas de procédure judiciaire et de contestation des décisions. Tout cela, aujourd'hui, malgré les remarques, demeure indéfini.

 

Et je clôturerai par-là, ma dernière critique était relative notamment à la main qu'on avait souhaité vous tendre, en commission, pour protéger les travailleurs qui sont réellement victimes d'infractions sociales graves. Et nous vous avions indiqué, madame la ministre, que votre texte, s'il apporte certaines avancées – c'est vrai, il faut le souligner – en matière d'infractions sociales, passe à côté de certaines cibles qui ont pourtant été définies comme étant des priorités de votre gouvernement. Et notamment en matière de traite et de trafic des êtres humains. Et il y avait la possibilité d'aller plus loin, il y avait la possibilité de sanctionner des infractions sociales graves, il y avait la possibilité ici de sanctionner des comportements qui sont directement liés à la traite des êtres humains.

 

Nous avons déposé, notamment, un amendement en ce sens, amendement qui ne vient pas de nulle part, puisqu'il avait été discuté au moment de la commission spéciale Traite et Trafic des êtres humains, avec des experts du secteur, pour dire qu'il y a aujourd'hui, en fait, un trou dans la raquette législative belge. Et c'était une occasion à saisir et une occasion de montrer votre intérêt véritable à lutter contre ces phénomènes. Malheureusement, cet amendement a été rejeté et ce trou dans la raquette perdure. Cela veut dire que pour les infractions sociales les plus graves et pour les infractions de traite, il y a et il y aura toujours, et malgré ce projet de loi, des situations qui ne pourront être poursuivies, ici, en droit belge et en Belgique.

 

Et enfin, et j'en terminerai par là, on peut s'enorgueillir de dire que l'on discute, en réalité, de migration économique. Mais lorsque l'on prend, en fait, la question de la migration économique par le bout des travailleurs hautement qualifiés, on oublie l'essentiel de cette migration économique. On oublie toute la migration économique liée aux fonctions en pénurie qui, aujourd'hui, ne sont toujours pas réglées. On oublie ces dizaines de milliers de travailleuses et de travailleurs qui, aujourd'hui déjà, travaillent dans notre pays, et dont le sort n'est pas réglé. On oublie la question des travailleurs indépendants étrangers, dont on ne règle pas le sort. On oublie la question du changement de statut, dont on ne règle absolument pas le sort. Et on oublie toute une série d'autres statuts.

 

Et donc, travailler sur la migration économique, c'est un sujet important parce que ce sujet permettrait sans doute de régler des dizaines de milliers de situations. Mais se limiter aux travailleurs hautement qualifiés et prétendre que l'on travaille à la migration économique simplement par ce bout-là, c'est en réalité ne pas dire toute la vérité. Et donc, pour ces motifs, on ne pourra pas soutenir ce texte.

 

02.03  Sandro Di Nunzio (Anders.): Mijnheer de voorzitter, zoals uiteengezet in de commissie, zullen we dit wetsontwerp steunen. We hadden het daarnet over de stok achter de deur. Dit wetsontwerp vormt een verbetering op het vlak van het aantrekken van hooggekwalificeerde werknemers voor onze arbeidsmarkt. Ik zal niet herhalen wat ik in de commissie heb gezegd, maar we steunen dit dus.

 

02.04  Anneleen Van Bossuyt, ministre: Monsieur Aouasti, vous formulez les mêmes remarques que celles faites en commission. J'ai répondu à vos questions et aux préoccupations que vous exprimiez concernant les bourgmestres. J'apporte une clarification supplémentaire sur votre première remarque, à savoir le fait que nous ne transposerions qu'une partie de la directive. Il n'est toutefois pas exact d'affirmer qu'il n'est pas donné suite aux obligations d'information et de publicité, ni aux autres garanties procédurales prévues.

 

En ce qui concerne les obligations d'information et de publicité, pour les aspects relatifs aux droits de séjour, le site internet de l'Office des étrangers contiendra toutes les informations pertinentes dont les candidats potentiels et les titulaires d'une carte bleue européenne doivent pouvoir disposer. Il s'agit notamment des conditions d'octroi et de maintien de la carte bleue, des procédures de demande à suivre, des pièces justificatives requises, des droits et obligations des ressortissants de pays tiers concernés et des membres de leur famille, ainsi que des garanties procédurales applicables.

 

De cette manière, les personnes concernées seront informées de façon accessible et transparente de tous les aspects pertinents de leur situation en matière de droit de séjour. Par ailleurs, de manière plus générale, toutes les autres garanties procédurales habituelles sont d'application. Je pense notamment à l'obligation de motivation, au droit de recours, etc. Tout cela est donc prévu, conformément à la directive. Je vous remercie.

 

De voorzitter: Vraagt nog iemand het woord? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il encore la parole? (Non)

 

De algemene bespreking is gesloten.

La discussion générale est close.

 

Bespreking van de artikelen

Discussion des articles

 

We vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (1650/7)

Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (1650/7)

 

Het wetsontwerp telt 35 artikelen.

Le projet de loi compte 35 articles.

 

Er werden geen amendementen ingediend.

Aucun amendement n'a été déposé.

 

De artikelen 1 tot 35 worden artikel per artikel aangenomen.

Les articles 1 à 35 sont adoptés article par article.

 

De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over het geheel zal later plaatsvinden.

La discussion des articles est close. Le vote sur l'ensemble aura lieu ultérieurement.

 

03 Wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/1-9)

03 Projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/1-9)

 

Algemene bespreking

Discussion générale

 

De algemene bespreking is geopend.

La discussion générale est ouverte.

 

De rapporteurs, de heren Franky Demon en  Khalil Aouasti verwijzen naar het schriftelijk verslag.

Les rapporteurs, MM. Franky Demon et Khalil Aouasti, renvoient au rapport écrit.

 

Het woord is aan mevrouw De Vreese.

La parole est à Mme De Vreese.

 

03.01  Maaike De Vreese (N-VA): Mijnheer de voorzitter, ook voor dit wetsontwerp verwijs ik naar de besprekingen in de commissie en alle antwoorden die de minister daar op onze vragen heeft gegeven.

 

03.02  Greet Daems (PVDA-PTB): Mevrouw de minister, we hebben daarnet het wetsontwerp over de woonstbetredingen besproken. Dit wetsontwerp staat daar uiteraard niet los van. Daarom vind ik het belangrijk om er toch nog even iets over mee te geven.

 

De regering heeft zelf herhaaldelijk gesteld dat deze wet het noodzakelijke wettelijke kader moet bieden voor de gegevensverwerkingen bij woonstbetredingen. Het gaat dus niet alleen om de overheid die bij mensen zonder papieren kan binnenvallen. Het gaat ook om de gegevens die ze over die mensen kan verzamelen en jarenlang kan bewaren.

 

Artikel 8 van het wetsontwerp bepaalt van wie de Dienst Vreemdelingenzaken persoonsgegevens mag verwerken. Het gaat daarbij ook om Belgen en andere personen die met hen een familiale, professionele, economische, sociale of zelfs andere band hebben.

 

Ik wil dat even heel concreet en persoonlijk maken. Ik heb in de commissie al verteld dat ik zelf veertien jaar lang les heb gegeven aan anderstaligen, ook aan mensen zonder papieren. Een leerkracht bouwt een vertrouwensband op met zijn of haar cursisten. De leerkracht leert die mensen kennen en hoort over hun thuissituatie en de problemen waarmee ze worden geconfronteerd. Soms hebben die mensen ook buiten de lessen hulp nodig. Ik heb mijn cursisten geholpen wanneer ze bijvoorbeeld een administratief probleem hadden, of ik bracht hen in contact met een organisatie die hen kon helpen. Dat deed ik voor al mijn cursisten, ongeacht of ze papieren hadden of niet, want dat maakte voor mij geen verschil.

 

Ik vraag me nu wel af of de DVZ ook over mij gegevens kan verzamelen en verwerken, omdat ik als leerkracht een professionele en sociale band heb gehad met iemand zonder papieren. Welke gegevens mogen dan over mij worden bijgehouden? Hoelang mogen ze worden bijgehouden? Wie krijgt toegang tot die gegevens?

 

In de commissie hebt u geantwoord dat de DVZ het beginsel van minimumgegevensverwerking moet respecteren. Welke gegevens precies, over welke personen en voor welke doeleinden mogen worden verwerkt, wordt echter niet in de wet zelf afgebakend. Die concrete koppeling moet later via koninklijke besluiten worden uitgewerkt. Dat vinden wij een probleem.

 

Bepaalde gegevens van derden zijn natuurlijk soms noodzakelijk, bijvoorbeeld bij gezinshereniging. Dat is echter iets helemaal anders dan iemand die uit solidariteit onderdak biedt en ongewild betrokken geraakt bij een woonstbetreding. Die persoon is immers niet het voorwerp van de terugkeerprocedure.

 

Precies daarvoor heeft ook de Gegevensbeschermingsautoriteit gewaarschuwd. Ze heeft gevraagd om heel specifieke bescherming voor derden die bij woonstbetredingen betrokken geraken.

 

In haar advies van 15 januari 2026 stelt ze in punt 25 dat de gegevens van die derden uitsluitend op verzoek en onder verantwoordelijkheid van de onderzoeksmagistraat zouden mogen worden verwerkt. Ze vraagt ook om een kortere maximumbewaartermijn. In de punten 37 tot 42 waarschuwt ze bovendien voor het hergebruik van gegevens voor andere doeleinden.

 

Volgens de GBA mogen gegevens van bewoners die op het binnengevallen adres zijn gedomicilieerd, uitsluitend worden gebruikt om achteraf een aansprakelijkheidsvordering te kunnen instellen. Die gegevens moeten dus verdwijnen zodra de termijn daarvoor verstreken is.

 

Wat doet de regering echter? Artikel 15 van dit wetsontwerp bepaalt juist dat de gegevens van derden even lang raadpleegbaar kunnen blijven als die van de betrokken vreemdelingen. In verschillende situaties betekent dat: meerdere jaren. De vraag is dan waar de bijzondere bescherming blijft voor mensen die iemand onderdak bieden.

 

Mevrouw de minister, ik heb u die vraag uitdrukkelijk gesteld tijdens de tweede lezing. U verwees naar de eerste lezing en naar de bespreking van de wet op de woonstbetredingen. U hebt toen echter niet geantwoord op de kern van onze kritiek, namelijk de vraag waar de specifieke beperking staat die de GBA vraagt.

 

U verwijst ook voortdurend naar de algemene regels van de privacywetgeving. De GBA kent die algemene regels eveneens, maar vraagt toch uitdrukkelijk om bijkomende, specifieke waarborgen. Voor de geluidsopnames en videoconferenties bij de DVZ en het CGVS hebt u die specifieke waarborgen wel in de wet opgenomen, met name doeleinden, toegang en bewaartermijn. Waarom kan dat daar wel, maar niet voor derden bij woonstbetredingen?

 

We betwisten niet dat de DVZ een wettelijk kader nodig heeft voor de verwerking van persoonsgegevens. Dat kader moet weliswaar de macht van de overheid niet alleen mogelijk maken, maar die macht ook begrenzen. Belangrijke, concrete regels pas later via koninklijke besluiten invullen, komt voor ons gevaarlijk dicht in de buurt van een blanco cheque. Het gaat immers over veel meer dan privacy alleen. Het gaat over het recht van burgers om solidair te zijn, zonder dat ze daardoor zelf het voorwerp worden van overheidscontrole.

 

Wie iemand zonder papieren opvangt, riskeert een politieoptreden in zijn eigen woning. Bovendien kan de overheid gegevens verwerken over de band tussen die burger en de persoon die hij helpt. Het is dan maar de vraag wie dan nog zonder aarzelen iemand noodonderdak zal bieden als hij daardoor zelf in het vizier van de overheid kan komen. Zo ontmoedigt men solidariteit. Ik heb daarstraks al het chilling effect vermeld in mijn uiteenzetting. De bescherming van grondrechten is geen technische formaliteit die we naderhand wel zullen regelen.

 

Daarom, mevrouw de minister, zullen we dit wetsontwerp niet zullen steunen. Voor ons is solidariteit geen misdrijf. Mensen die solidariteit tonen, mogen niet als verdachten worden behandeld.

 

03.03  Sandro Di Nunzio (Anders.): Mijnheer de voorzitter, ik heb er al op gezinspeeld tijdens de bespreking van het wetsontwerp op de woonstbetreding. Dit wetsontwerp komt tegemoet aan de nodige garanties inzake gegevensverwerking en privacy, die we noodzakelijk achten in het kader van de wet op de woonstbetreding.

 

De minister heeft er werk van gemaakt, zodat we dit wetsontwerp vandaag mee kunnen goedkeuren en zodat beide wetten samen in werking zullen treden.

 

Wij zullen dit wetsontwerp steunen.

 

03.04 Minister Anneleen Van Bossuyt: Mevrouw Daems, u gaf het zelf aan. Het voorbeeld dat u gegeven hebt, hebt u ook al in de commissie aangehaald. Ik ben er toen ook op ingegaan.

 

Het gaat hier om de weergave of het overzicht van de huidige gegevensstromen die de Dienst Vreemdelingenzaken verwerkt. Het klopt niet dat de DVZ nu plots de wettelijke bevoegdheid krijgt om gevoelige persoonsgegevens zomaar aan allerlei ontvangers mee te delen. De wet moet ook in nauwe samenhang worden gelezen met de bestaande regelgeving op het vlak van asiel en migratie, met name de wet van 1980. De DVZ zal persoonsgegevens alleen verwerken voor zover dat in overeenstemming is met het kader zoals bepaald in de voorliggende wetgeving. Dat ligt ook volledig in lijn met alles wat te maken heeft met het beginsel van minimale gegevensverwerking, zoals opgelegd door de algemene verordening gegevensbescherming.

 

U kunt dus niet stellen dat de voorliggende wet een uitbreiding van de gegevensverwerking door de DVZ vormt. De wet biedt de rechtsonderhorigen juist een transparanter instrument om na te gaan welke gegevens momenteel worden verwerkt, voor welke doeleinden dat gebeurt en aan welke ontvangers ze worden bezorgd.

 

We hebben het ook over de werking met koninklijke besluiten gehad. De reden waarom we voor een horizontale oplossing kiezen, heb ik al in de commissie uitgelegd. We willen vermijden dat we voor elke wetgeving die betrekking heeft op de DVZ telkens een aparte regeling moeten voorzien.

 

De voorzitter: Vraagt nog iemand het woord? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il encore la parole? (Non)

 

De algemene bespreking is gesloten.

La discussion générale est close.

 

Bespreking van de artikelen

Discussion des articles

 

We vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (1631/9)

Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (1631/9)

 

Het wetsontwerp telt 49 artikelen.

Le projet de loi compte 49 articles.

 

Ingediende amendementen:

Amendements déposés:

 

Art. 4

  • 12 – Khalil Aouasti (1631/10)

Art. 6

  • 13 – Khalil Aouasti (1631/10)

 

Besluit van de artikelsgewijze bespreking:

Conclusion de la discussion des articles:

 

Aangehouden: de amendementen en de artikelen 4 en 6.

Réservés: les amendements et les articles 4 et 6.

 

Artikel per artikel aangenomen: de artikelen 1 tot 3, 5 en 7 tot 49.

Adoptés article par article: les articles 1 à 3, 5 et 7 à 49.

 

De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over de aangehouden amendementen, de aangehouden artikelen en over het geheel zal later plaatsvinden.

La discussion des articles est close. Le vote sur les amendements et les articles réservés ainsi que sur l'ensemble aura lieu ultérieurement.

 

04 Wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 12 oktober 2025 tot vaststelling voor het jaar 2025 van het bedrag van de repartitiebijdrage bedoeld in artikel 14, § 8, van de wet van 11 april 2003 op de repartitiebijdrage (1778/1-3)

04 Projet de loi portant confirmation de l'arrêté royal du 12 octobre 2025 fixant pour l'année 2025 le montant de la contribution de répartition visée à l'article 14, § 8, de la loi du 11 avril 2003 sur la contribution de répartition (1778/1-3)

 

Algemene bespreking

Discussion générale

 

De algemene bespreking is geopend.

La discussion générale est ouverte.

 

De rapporteur, de heer Steven Coenegrachts verwijst naar het schriftelijk verslag.

Le rapporteur, M. Steven Coenegrachts, renvoie au rapport écrit.

 

Vraagt iemand het woord? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole? (Non)

 

De algemene bespreking is gesloten.

La discussion générale est close.

 

Bespreking van de artikelen

Discussion des articles

 

We vatten de bespreking van de artikelen aan. De door de commissie aangenomen tekst geldt als basis voor de bespreking. (Rgt 85, 4) (1778/3)

Nous passons à la discussion des articles. Le texte adopté par la commission sert de base à la discussion. (Rgt 85, 4) (1778/3)

 

Het wetsontwerp telt 2 artikelen.

Le projet de loi compte 2 articles.

 

Er werden geen amendementen ingediend.

Aucun amendement n'a été déposé.

 

De artikelen 1 en 2 worden artikel per artikel aangenomen.

Les articles 1 et 2 sont adoptés article par article.

 

De bespreking van de artikelen is gesloten. De stemming over het geheel zal later plaatsvinden.

La discussion des articles est close. Le vote sur l'ensemble aura lieu ultérieurement.

 

Mededelingen

Communications

 

05 Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen – Benoeming van een Nederlandstalig plaatsvervangend lid

05 Conseil central de surveillance pénitentiaire – Nomination d’un membre suppléant néerlandophone

 

Overeenkomstig de beslissing van de plenaire vergadering van 17 september 2026 werd in het Belgisch Staatsblad van 21 september 2026 een oproep tot kandidaten bekendgemaakt voor het mandaat van Nederlandstalig plaatsvervangend lid van de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen (CTRG).

Conformément à la décision de la séance plénière du 17 septembre 2026, un appel à candidats a été publié au Moniteur belge du 21 septembre 2026 pour le mandat de membre suppléant néerlandophone du Conseil central de surveillance pénitentiaire (CCSP).

 

De volgende kandidatuur werd binnen de voorgeschreven termijn ingediend:

mevrouw Axelle De Jonghe, attaché bij de FOD Financiën.

La candidature suivante a été introduite dans le délai prescrit:

Mme Axelle De Jonghe, attaché au SPF Finances.

 

Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 4 november 2026 stel ik u voor om de kandidatuur van mevrouw De Jonghe over te zenden aan de politieke fracties en een hoorzitting met haar te organiseren in de commissie voor Justitie.

Conformément à l'avis de la Conférence des présidents du 4 novembre 2026, je vous propose de transmettre la candidature de Mme De Jonghe aux groupes politiques et d’organiser son audition en commission de la Justice.

 

Geen bezwaar? (Nee)

Aldus zal geschieden.

 

Pas d'observation? (Non)

Il en sera ainsi.

 

06 Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen – Benoeming van twee Franstalige plaatsvervangende leden

06 Conseil central de surveillance pénitentiaire – Nomination de deux membres suppléants francophones

 

Wegens een tekort aan kandidaturen voor de twee openstaande mandaten van Franstalig plaatsvervangend lid van de Centrale Toezichtsraad voor het Gevangeniswezen (CTRG) werd in het Belgisch Staatsblad van 29 september 2026 een nieuwe oproep tot kandidaten bekendgemaakt voor deze mandaten.

À la suite d'un manque de candidatures pour les deux mandats vacants de membre suppléant francophone du Conseil central de surveillance pénitentiaire (CCSP), un nouvel appel à candidats a été publié au Moniteur belge du 29 septembre 2026 pour ces mandats.

 

De volgende kandidatuur werd binnen de voorgeschreven termijn ingediend:

De heer Thierry Werts, raadsheer in het hof van beroep te Brussel.

La candidature suivante a été introduite dans le délai prescrit:

M. Thierry Werts, conseiller à la cour d’appel de Bruxelles.

 

Overeenkomstig het advies van de Conferentie van voorzitters van 4 november 2026 stel ik u voor om de kandidatuur van de heer Werts over te zenden aan de politieke fracties, een hoorzitting met hem te organiseren in de commissie voor Justitie en een nieuwe oproep tot kandidaten in het Belgisch Staatsblad bekend te maken voor het resterende mandaat van Franstalig plaatsvervangend lid van de CTRG.

Conformément à l'avis de la Conférence des présidents du 4 novembre 2026, je vous propose d’envoyer la candidature de M. Werts aux groupes politiques, d’organiser son audition en commission de la Justice, et de publier un nouvel appel à candidats au Moniteur belge pour le mandat restant de membre suppléant francophone du CCSP.

 

Geen bezwaar? (Nee)

Aldus zal geschieden.

 

Pas d'observation? (Non)

Il en sera ainsi.

 

07 Urgentieverzoeken van de regering

07 Demandes d'urgence émanant du gouvernement

 

De regering heeft de urgentieverklaring gevraagd met toepassing van artikel 51 van het Reglement, bij de indiening van het wetsontwerp  tot wijziging van de wet van 19 december 2025 tot uitvoering van een versterkt terug naar werkbeleid in geval van arbeidsongeschiktheid wat betreft de versterkte solidariteitsbijdrage, nr. 1847/1.

Le gouvernement a demandé l'urgence conformément à l'article 51 du Règlement lors du dépôt du projet de loi modifiant la loi du 19 décembre 2025 exécutant une politique renforcée de retour au travail en cas d'incapacité de travail en ce qui concerne la cotisation de solidarité renforcée, n° 1847/1.

 

Ik geef het woord aan de regering om de vraag tot urgentieverklaring toe te lichten.

Je passe la parole au gouvernement pour développer la demande d'urgence.

 

07.01 Minister Anneleen Van Bossuyt: Mijnheer de voorzitter, dit wetsontwerp regelt, zoals bepaald in de begrotingsnotificatie van 12 december 2025, dat bij de werkgevers een solidariteitsbijdrage van 30 % wordt geïnd op de uitkeringsbedragen die worden betaald voor de vierde en de vijfde maand primaire arbeidsongeschiktheid. Dat gebeurt overeenkomstig de voormelde notificatie en geldt voor afwezigheden wegens arbeidsongeschiktheid die aanvangen vanaf 1 januari volgend jaar. Voor alle afwezigheden wegens arbeidsongeschiktheid die aanvangen in het kalenderjaar 2027, zal de inning van de voormelde bijdrage plaatsvinden in het vierde kwartaal van 2028, na consolidatie van de betalingen. Die consolidatie gebeurt op basis van de gegevens die de verzekeringsinstellingen verzamelen in de achtste maand na de aanvang van de arbeidsongeschiktheid. De opbrengst wordt vervolgens gelijktijdig herverdeeld tussen de ondernemingen volgens een verdeelsleutel die in dit ontwerp wordt bepaald.

 

Compte tenu de l'implication de plusieurs partenaires dans ce processus – les organismes assureurs, le Collège intermutualiste national, l'INAMI, la BCSS et l'ONSS – et compte tenu du fait que le processus de perception repose sur un schéma par année civile, il importe que tous les partenaires concernés soient informés en temps utile du contenu du présent projet.

 

De voorzitter: Bedankt, mevrouw de minister.

 

Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

 

De urgentie wordt aangenomen bij zitten en opstaan.

L'urgence est adoptée par assis et levé.

 

De regering heeft eveneens de urgentieverklaring gevraagd met toepassing van artikel 51 van het Reglement, bij de indiening van het wetsontwerp tot vaststelling van het legercontingent voor het jaar 2027, nr. 1856/1.

Le gouvernement a également demandé l'urgence conformément à l'article 51 du Règlement lors du dépôt du projet de loi fixant le contingent de l'armée pour l'année 2027, n° 1856/1.

 

Ik geef het woord aan de regering om de vraag tot urgentieverklaring toe te lichten.

Je passe la parole au gouvernement pour développer la demande d'urgence.

 

07.02 Minister Anneleen Van Bossuyt: Mijnheer de voorzitter, dit wetsontwerp stelt het legercontingent voor 2027 vast op maximaal 33.900 militairen die op eenzelfde dag gelijktijdig onder de wapens mogen zijn. Dat maximum omvat 29.400 militairen van het actief kader en leerlingen, en 4.500 reservemilitairen.

 

L'urgence est sollicitée parce que le contingent de l'armée pour 2027 doit être fixé par la loi avant la fin de cette année. Le projet tient compte de l'augmentation des recrutements, du renforcement de la réserve et de la poursuite du déploiement de l'année de service militaire.

 

Afin de permettre la mise en œuvre de cette planification du personnel dès le 1er janvier 2027 dans le cadre légal requis, le projet de loi doit être adopté et publié avant la fin de cette année.

 

De voorzitter: Bedankt, mevrouw de minister.

 

Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

 

De urgentie wordt aangenomen bij zitten en opstaan.

L'urgence est adoptée par assis et levé.

 

08 Inoverwegingnemingen

08 Prises en considération

 

In de laatst rondgedeelde agenda komt een lijst van voorstellen voor waarvan de inoverwegingneming is gevraagd.

Vous avez pris connaissance dans l'ordre du jour qui vous a été distribué de la liste des propositions dont la prise en considération est demandée.

 

Indien er geen bezwaar is, beschouw ik de inoverwegingneming van deze voorstellen als aangenomen. Overeenkomstig het Reglement worden die voorstellen naar de bevoegde commissies verzonden.

S'il n'y a pas d'observations à ce sujet, je considère la prise en considération de ces propositions comme acquise. Je renvoie les propositions aux commissions compétentes conformément au Règlement.

 

Geen bezwaar? (Nee)

Aldus zal geschieden.

 

Pas d'observation? (Non)

Il en sera ainsi.

 

Urgentieverzoeken

Demandes d'urgence

 

Een eerste urgentieverzoek betreft het voorstel van resolutie (Werner Somers, Ellen Samyn, Britt Huybrechts) over de kwestie Tibet, nr. 1843/1.

Une première demande d'urgence concerne la proposition de résolution (Werner Somers, Ellen Samyn, Britt Huybrechts) sur la question du Tibet, n° 1843/1.

 

08.01  Werner Somers (VB): Mijnheer de voorzitter, collega's, op 20 oktober berichtte Tibet Watch over de sluiting van drie scholen in Golog, scholen waar de Tibetaanse taal, cultuur en boeddhistische identiteit werden gekoesterd en aan de volgende generatie doorgegeven. Een dag later meldde diezelfde organisatie dat Tenpa Gyatso, de voormalige abt van het Ragya-klooster, tot vijf jaar gevangenisstraf is veroordeeld wegens zijn religieuze banden met de Dalai Lama. Uit die recente gebeurtenissen blijkt dat de instellingen die de Tibetaanse identiteit en cultuur uitdragen in toenemende mate onder druk komen te staan.

 

Ons voorstel vraagt dat België opkomt voor de fundamentele rechten en het zelfbeschikkingsrecht van het Tibetaanse volk. Dat betekent onderwijs in de eigen taal, godsdienstvrijheid, vrijlating van de politieke en religieuze gevangenen en een werkelijke dialoog met de democratisch verkozen vertegenwoordigers van het Tibetaanse volk.

 

Gisteren nog werd in de commissie voor Buitenlandse Betrekkingen een delegatie ontvangen van jonge Tibetanen die kwamen spreken over de mensenrechtensituatie in Tibet en over de strijd van het Tibetaanse volk voor de vrijwaring van hun taal, cultuur en godsdienstvrijheid. Laten we dus tonen dat we hun bezorgdheid ernstig nemen en daarom vraag ik uw steun om ons voorstel van resolutie over Tibet met urgentie te behandelen.

 

De voorzitter: Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

 

De urgentie wordt verworpen bij zitten en opstaan.

L'urgence est rejetée par assis et levé.

 

Een tweede urgentieverzoek betreft het voorstel van resolutie (Rajae Maouane, Meyrem Almaci, Staf Aerts, Claire Hugon Lecharlier, Sarah Schlitz, Dieter Vanbesien, Matti Vandemaele, Jeroen Van Lysebettens, Stefaan Van Hecke) waarbij wordt gevraagd de door de Belgische universiteiten uitgenodigde Gazaanse studenten, onderzoekers en beursstudenten de mogelijkheid te bieden een visum te krijgen, geëvacueerd te worden en hun studie voort te zetten in België, nr. 1854/1.

Une deuxième demande d'urgence concerne la proposition de résolution (Rajae Maouane, Meyrem Almaci, Staf Aerts, Claire Hugon Lecharlier, Sarah Schlitz, Dieter Vanbesien, Matti Vandemaele, Jeroen Van Lysebettens, Stefaan Van Hecke) permettant aux étudiants, chercheurs et boursiers gazaouis invités par nos universités d'obtenir un visa, d'être évacués et de poursuivre leurs études en Belgique, n° 1854/1.

 

08.02  Rajae Maouane (Ecolo-Groen): Monsieur le président, mon intervention sera très courte parce qu'effectivement, ce dossier nous occupe depuis quelques mois maintenant.

 

Chers collègues, 13 étudiants et chercheurs sont bloqués à Gaza, parfois depuis des années, alors que certains d'entre eux ont obtenu un visa. Toutes et tous ont obtenu une bourse et une invitation académique, et sont attendus depuis belle lurette ici en Belgique. Malheureusement, le gouvernement belge a décidé, dans un imbroglio de raisons incompréhensibles, de ne pas les accueillir.

 

Nous sollicitons dès lors l’urgence afin que le gouvernement mette tout en œuvre pour accueillir enfin ces personnes, qui sont brillantissimes et qui ne demandent rien de plus que de pouvoir continuer à se former, à apprendre et à briller, pour ensuite retourner à Gaza et contribuer à reconstruire la Palestine, si tant est qu’un jour ce soit possible.

 

De voorzitter: Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

 

De urgentie wordt verworpen bij zitten en opstaan.

L'urgence est rejetée par assis et levé.

 

Een derde urgentieverzoek betreft het voorstel tot oprichting van een parlementaire onderzoekscommissie (Ortwin Depoortere, Barbara Pas, Francesca Van Belleghem, Marijke Dillen, Alexander Van Hoecke) belast met het onderzoek naar de integriteitswaarborgen, de informatieketen naar de regering en het parlement en de informatiestromen rond de gerechtelijke onderzoeken in het dossier i-Police, in aansluiting op het verslag van het Rekenhof, nr. 1864/1.

Une troisième demande d'urgence concerne la proposition visant à instituer une commission d'enquête parlementaire (Ortwin Depoortere, Barbara Pas, Francesca Van Belleghem, Marijke Dillen, Alexander Van Hoecke) chargée d'enquêter, à la suite du rapport de la Cour des comptes, sur les garanties d'intégrité, la chaîne de transmission des informations au gouvernement et au Parlement et les flux de données concernant les instructions judiciaires menées dans le dossier i-Police, n° 1864/1.

 

08.03  Ortwin Depoortere (VB): Mijnheer de voorzitter, er is 140 miljoen euro belastinggeld verspild bij het i-Police-debacle. Dat heeft het Rekenhof in zijn audit aangetoond. Intussen voert ook het gerecht een onderzoek naar strafbare feiten.

 

Wij zijn echter van mening dat we als wetgevende macht de plicht hebben om ook de politieke verantwoordelijken aan te duiden. Volgens ons kan dat alleen via een parlementaire onderzoekscommissie, liever vandaag dan morgen. Daarom vragen we de urgentie.

 

De voorzitter: Liever vandaag dan morgen. Als dat geen argument voor urgentie is, dan ken ik er geen.

 

Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

 

De urgentie wordt verworpen bij zitten en opstaan.

L'urgence est rejetée par assis et levé.

 

Een vierde urgentieverzoek betreft het wetsvoorstel (Sofie Merckx, Raoul Hedebouw, Julien Ribaudo, Greet Daems, Nabil Boukili, Annik Van den Bosch) tot wijziging van de wet van 4 juli 1989 betreffende de beperking en de controle van de verkiezingsuitgaven voor de verkiezingen van de Kamer van volksvertegenwoordigers, de financiering en de open boekhouding van de politieke partijen met het oog op de beperking van ministerlonen en partijdotaties in periodes van voorlopige twaalfden en lopende zaken, nr. 1866/1.

Une quatrième demande d'urgence concerne la proposition de loi (Sofie Merckx, Raoul Hedebouw, Julien Ribaudo, Greet Daems, Nabil Boukili, Annik Van den Bosch) modifiant la loi du 4 juillet 1989 relative à la limitation et au contrôle des dépenses électorales engagées pour l'élection de la Chambre des représentants, ainsi qu'au financement et à la comptabilité ouverte des partis politiques en vue de limiter les salaires des ministres et les dotations des partis en période de douzièmes provisoires et d'affaires courantes, n° 1866/1.

 

08.04  Sofie Merckx (PVDA-PTB): Monsieur le président, nous demandons l'urgence pour notre proposition de loi qui vise à réduire le salaire des ministres quand il n'y a pas d'accord budgétaire.

 

Nous avons en effet appris dimanche, quand les négociations étaient sur le point d'échouer, que M. De Wever avait proposé de raboter le salaire des ministres si aucun accord n'aboutissait. Le lendemain, le ministre Prévot a dit que cela ne lui posait aucun problème, en ajoutant que tout le monde à la table du kern était d'accord.

 

Cela nous a fait grand plaisir d'entendre que les ministres de l'Arizona reprenaient finalement une proposition que nous défendons en tant que PTB. Sous la précédente législature, nous avions déjà proposé de réduire le salaire des ministres en cas d'affaires courantes. En l'espèce, nous proposons la même mesure quand aucun budget n'est décidé, en période de douzièmes provisoires.

 

Comment expliquer qu'un gouvernement dont le premier ministre a remis sa démission et qui est prêt à plonger le pays entier dans le chaos continue tout simplement à être payé comme si de rien n'était? Le salaire d'un ministre s'élève à 21 000 euros par mois, soit 11 000 euros net. Ce n'est pas tout, car les indemnités de frais de représentation s'élèvent à 785 euros pour le premier ministre et à 392 euros pour les ministres. S'y ajoute l'indemnité de logement de 2 000 euros par mois.

 

Nous proposons de diminuer de moitié cette rémunération quand on ne trouve pas d'accord budgétaire. Disons-le, vous n'aurez pas une tartine à manger en moins, mais cela rapporterait quand même 500 000 euros pour trois mois de douzièmes provisoires.

 

Vu que M. Prévot a dit que tout le monde était d'accord à table, nous vous prenons au mot et espérons un soutien pour discuter de cette proposition.

 

Le président: Je vous propose de nous prononcer sur cette demande.

Ik stel u voor om ons over deze vraag uit te spreken.

 

L'urgence est rejetée par assis et levé.

De urgentie wordt verworpen bij zitten en opstaan.

 

Naamstemmingen

Votes nominatifs

 

Stemafspraken

Pairages

 

Collega’s, alvorens we overgaan tot de naamstemmingen, vraag ik u de stemafspraken bekend te maken waarbij een lid zich onthoudt bij de stemming in overleg met een afwezig lid.

Chers collègues, avant de procéder aux votes nominatifs, je vous propose d'annoncer les pairages par lesquels un membre s'abstient de voter en accord avec un membre absent.

 

Zijn er stemafspraken? (Nee)

Y a-t-il des accords de pairage? (Non)

 

Dan gaan we nu over tot de naamstemmingen.

Nous allons donc maintenant procéder aux votes nominatifs.

 

08.05  Pierre-Yves Dermagne (PS): Monsieur le président, je ne tenais pas à faire part d'un accord de pairage, mais simplement demander de procéder à un vote pour nous assurer que le quorum de la majorité est bien atteint pour poursuivre les différents votes, si vous me le permettez.

 

De voorzitter: We zullen zo meteen stemmen over een amendement.

 

08.06  Axel Ronse (N-VA): Mijnheer de voorzitter, wij vragen een schorsing van tien minuten alvorens de stemmingen aan te vatten.

 

(Protest op de banken van de oppositie)

(Protestations sur les bancs de l'opposition)

 

Collega's, ik trek mijn aanvraag tot schorsing van tien minuten in en stel voor dat we tot de stemming overgaan, maar ik wil de oppositie op een zaak wijzen.

 

Er worden stemafspraken gemaakt met mensen die daadwerkelijk ziek zijn. Die stemafspraken worden door oppositieleden toegekend, maar ter zitting laten oppositieleden die stemafspraken vallen. Ik vind het bijzonder schrijnend dat een aantal oppositieleden hier afwezig zijn om redenen die absoluut niets met ziekte te maken hebben, terwijl men meerderheidsleden die ziek zijn, die het moeilijk hebben en kwetsbaar zijn, op die manier opvordert. Collega's, er is hier deze avond veel over menselijkheid gesproken. Dit vind ik onmenselijk. Une honte!

 

De voorzitter: Collega's, we zullen ons nu uitspreken over het amendement van collega Aerts.

 

09 Aangehouden amendement op het voorstel van resolutie ter bescherming van onze welvaartsstaat tegen hybride acties (nieuw opschrift) (1158/1-6)

09 Amendement réservé à la proposition de résolution visant à protéger notre État-providence contre les actions hybrides (nouvel intitulé) (1158/1-6)

 

Stemming over amendement nr. 95 van Staf Aerts tot invoeging van een verzoek 1.9(n). (1158/6)

Vote sur l'amendement n° 95 de Staf Aerts tendant à insérer une demande 1.9(n). (1158/6)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 1)

Ja

39

Oui

Nee

76

Non

Onthoudingen

12

Abstentions

Totaal

127

Total

 

Bijgevolg is het amendement verworpen.

En conséquence, l'amendement est rejeté.

 

(Mevrouw Alexia Bertrand heeft gestemd zoals haar fractie.)

 

10 Geheel van het voorstel van resolutie ter bescherming van onze welvaartsstaat tegen hybride acties (nieuw opschrift) (1158/5)

10 Ensemble de la proposition de résolution visant à protéger notre État-providence contre les actions hybrides (nouvel intitulé) (1158/5)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 2)

Ja

94

Oui

Nee

0

Non

Onthoudingen

34

Abstentions

Totaal

128

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht.

En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution. Il en sera donné connaissance au gouvernement.

 

Reden van onthouding? (Nee)

Raison d'abstention? (Non)

 

11 Voorstel van resolutie betreffende het gebruik van e-sports, videogames en livestreaming als innovatieve communicatie- en rekruteringsaanpak bij Defensie (1113/5)

11 Proposition de résolution concernant le recours aux e-sports, aux jeux vidéo et au streaming en direct comme approche innovante en matière de communication et de recrutement à la Défense (1113/5)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 3)

Ja

94

Oui

Nee

34

Non

Onthoudingen

0

Abstentions

Totaal

128

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het voorstel van resolutie aan. Het zal ter kennis van de regering worden gebracht.

En conséquence, la Chambre adopte la proposition de résolution. Il en sera donné connaissance au gouvernement.

 

12 Aangehouden amendement en artikel van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/1-12)

12 Amendement et article réservés du projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/1-12)

 

Stemming over amendement nr. 26 van Francesca Van Belleghem cs op artikel 5. (1591/12)

Vote sur l'amendement n° 26 de Francesca Van Belleghem cs à l'article 5. (1591/12)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 4)

Ja

12

Oui

Nee

115

Non

Onthoudingen

0

Abstentions

Totaal

127

Total

 

Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 5 aangenomen.

En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 5 est adopté.

 

13 Geheel van het wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen wat de woonstbetreding betreft (1591/11)

13 Ensemble du projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne la visite domiciliaire (1591/11)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 5)

Ja

80

Oui

Nee

35

Non

Onthoudingen

12

Abstentions

Totaal

127

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd.

En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale.

 

Reden van onthouding? (Nee)

Raison d'abstention? (Non)

 

(De heer Orlians heeft gestemd zoals zijn fractie.)

 

14 Wetsontwerp tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, wat betreft hooggekwalificeerde werknemers en diverse bepalingen (1650/7)

14 Projet de loi modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur l'accès au territoire, le séjour, l'établissement et l'éloignement des étrangers en ce qui concerne les travailleurs hautement qualifiés et diverses dispositions (1650/7)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 6)

Ja

95

Oui

Nee

24

Non

Onthoudingen

9

Abstentions

Totaal

128

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd.

En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale.

 

Reden van onthouding? (Nee)

Raison d'abstention? (Non)

 

15 Aangehouden amendementen en artikelen van het wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/1-10)

15 Amendements et articles réservés du projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/1-10)

 

Stemming over amendement nr. 12 van Khalil Aouasti op artikel 4. (1631/10)

Vote sur l'amendement n° 12 de Khalil Aouasti à l'article 4. (1631/10)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 7)

Ja

34

Oui

Nee

94

Non

Onthoudingen

0

Abstentions

Totaal

128

Total

 

Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 4 aangenomen.

En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 4 est adopté.

 

Stemming over amendement nr. 13 van Khalil Aouasti op artikel 6. (1631/10)

Vote sur l'amendement n° 13 de Khalil Aouasti à l'article 6. (1631/10)

 

Mag de uitslag van de vorige stemming ook gelden voor deze stemming? (Ja)

Peut-on considérer que le résultat du vote précédent est valable pour celui-ci? (Oui)

 

(Stemming/vote 7)

 

Bijgevolg is het amendement verworpen en is artikel 6 aangenomen.

En conséquence, l'amendement est rejeté et l'article 6 est adopté.

 

16 Geheel van het wetsontwerp betreffende de verwerkingen van persoonsgegevens door de Algemene Directie Dienst Vreemdelingenzaken (1631/9)

16 Ensemble du projet de loi relatif aux traitements de données à caractère personnel par la Direction générale Office des étrangers (1631/9)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 8)

Ja

81

Oui

Nee

34

Non

Onthoudingen

12

Abstentions

Totaal

127

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd.

En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale.

 

Reden van onthouding? (Nee)

Raison d'abstention? (Non)

 

17 Wetsontwerp tot bekrachtiging van het koninklijk besluit van 12 oktober 2025 tot vaststelling voor het jaar 2025 van het bedrag van de repartitiebijdrage bedoeld in artikel 14, § 8, van de wet van 11 april 2003 op de repartitiebijdrage (1778/3)

17 Projet de loi portant confirmation de l'arrêté royal du 12 octobre 2025 fixant pour l'année 2025 le montant de la contribution de répartition visée à l'article 14, § 8, de la loi du 11 avril 2003 sur la contribution de répartition (1778/3)

 

Vraagt iemand het woord voor een stemverklaring? (Nee)

Quelqu'un demande-t-il la parole pour une déclaration avant le vote? (Non)

 

Begin van de stemming / Début du vote.

Heeft iedereen gestemd en zijn stem nagekeken? / Tout le monde a-t-il voté et vérifié son vote?

Einde van de stemming / Fin du vote.

Uitslag van de stemming / Résultat du vote.

 

(Stemming/vote 9)

Ja

114

Oui

Nee

0

Non

Onthoudingen

12

Abstentions

Totaal

126

Total

 

Bijgevolg neemt de Kamer het wetsontwerp aan. Het zal aan de Koning ter bekrachtiging worden voorgelegd.

En conséquence, la Chambre adopte le projet de loi. Il sera soumis à la sanction royale.

 

Reden van onthouding? (Nee)

Raison d'abstention? (Non)

 

18 Goedkeuring van de agenda

18 Adoption de l’ordre du jour

 

We moeten overgaan tot de goedkeuring van de agenda voor de vergadering van 12 november 2026.

Nous devons procéder à l'approbation de l'ordre du jour de la séance du 12 novembre 2026.

 

Zijn er dienaangaande opmerkingen? (Nee)

Bijgevolg is de agenda aangenomen.

 

Y a-t-il une observation à ce sujet? (Non)

En conséquence, l'ordre du jour est adopté.

 

Ik merk een zekere drift bij u allen om het pand te verlaten. Ik wens u een veilige thuiskomst. We zien elkaar volgende week terug, na een bijzonder lange 5 november.

 

De vergadering wordt gesloten. Volgende vergadering donderdag 12 november 2026 om 14.15 uur.

La séance est levée. Prochaine séance le jeudi 12 novembre 2026 à 14 h 15.

 

De vergadering wordt gesloten op vrijdag 6 november 2026 om 05.14 uur.

La séance est levée le vendredi 6 novembre 2026 à 05 h 14.

 

 

De bijlage is opgenomen in een aparte brochure met nummer CRIV 56 PLEN 148 bijlage.

 

L'annexe est reprise dans une brochure séparée, portant le numéro CRIV 56 PLEN 148 annexe.

 


Detail van de naamstemmingen

Détail des votes nominatifs

Naamstemming - Vote nominatif: 1

 

Ja

39

Oui

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Chahid Ridouane, Coenegrachts Steven, Courard Philippe, Depoortere Ortwin, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Dillen Marijke, Di Nunzio Sandro, Gabriëls Katja, Hugon Lecharlier Claire, Keuten Dieter, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Meunier Marie, Moons Kurt, Mutyebele Ngoi Lydia, Orlians Arthur, Pas Barbara, Ponthier Annick, Prévot Patrick, Samyn Ellen, Schlitz Sarah, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Thiébaut Éric, Troosters Frank, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Vander Elst Kjell, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Van Rooy Sam, Verbelen Kristien

 

 

Nee

76

Non

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Oru Funda, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Vaerenbergh Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Onthoudingen

12

Abstentions

 

Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Daems Greet, D'Amico Roberto, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Merckx Sofie, Mertens Peter, Ribaudo Julien, Tonniau Robin, Van den Bosch Annik, Yigit Ayse

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 2

 

Ja

94

Oui

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoortere Ortwin, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Dillen Marijke, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Keuten Dieter, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Moons Kurt, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Pas Barbara, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ponthier Annick, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Samyn Ellen, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Troosters Frank, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Rooy Sam, Van Vaerenbergh Kristien, Verbelen Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Nee

0

Non

 

 

 

 

Onthoudingen

34

Abstentions

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Daems Greet, D'Amico Roberto, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Hugon Lecharlier Claire, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Merckx Sofie, Mertens Peter, Meunier Marie, Mutyebele Ngoi Lydia, Prévot Patrick, Ribaudo Julien, Schlitz Sarah, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Yigit Ayse

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 3

 

Ja

94

Oui

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoortere Ortwin, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Dillen Marijke, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Keuten Dieter, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Moons Kurt, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Pas Barbara, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ponthier Annick, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Samyn Ellen, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Troosters Frank, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Rooy Sam, Van Vaerenbergh Kristien, Verbelen Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Nee

34

Non

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Daems Greet, D'Amico Roberto, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Hugon Lecharlier Claire, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Merckx Sofie, Mertens Peter, Meunier Marie, Mutyebele Ngoi Lydia, Prévot Patrick, Ribaudo Julien, Schlitz Sarah, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Yigit Ayse

 

 

Onthoudingen

0

Abstentions

 

 

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 4

 

Ja

12

Oui

 

Depoortere Ortwin, Dillen Marijke, Keuten Dieter, Moons Kurt, Pas Barbara, Ponthier Annick, Samyn Ellen, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Troosters Frank, Van Rooy Sam, Verbelen Kristien

 

 

Nee

115

Non

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bacquelaine Daniel, Bayet Hugues, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bilmez Kemal, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Boukili Nabil, Buysrogge Peter, Chahid Ridouane, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Courard Philippe, Cuylaerts Dorien, Daems Greet, Daenen Nele, D'Amico Roberto, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoorter Kathleen, Dermagne Pierre-Yves, De Roover Peter, Désir Caroline, De Smet François, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, Eggermont Natalie, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Hansez Isabelle, Hedebouw Raoul, Hiligsmann Serge, Hugon Lecharlier Claire, Jadoul Pierre, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Legasse Dimitri, Lejeune Marc, Magnette Paul, Mahdi Sammy, Maouane Rajae, Matagne Julien, Matheï Steven, Merckx Sofie, Mertens Peter, Metsu Koen, Meuleman Brent, Meunier Marie, Michel Mathieu, Mutyebele Ngoi Lydia, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Prévot Patrick, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ribaudo Julien, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Schlitz Sarah, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Tas Niels, Taton Julie, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Tourneur Aurore, Truyman Lieve, Vanbesien Dieter, Vandeberg Victoria, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hecke Stefaan, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, Van Lysebettens Jeroen, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Vaerenbergh Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert, Yigit Ayse

 

 

Onthoudingen

0

Abstentions

 

 

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 5

 

Ja

80

Oui

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Oru Funda, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Vaerenbergh Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Nee

35

Non

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Daems Greet, D'Amico Roberto, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Hugon Lecharlier Claire, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Merckx Sofie, Mertens Peter, Meunier Marie, Mutyebele Ngoi Lydia, Orlians Arthur, Prévot Patrick, Ribaudo Julien, Schlitz Sarah, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Yigit Ayse

 

 

Onthoudingen

12

Abstentions

 

Depoortere Ortwin, Dillen Marijke, Keuten Dieter, Moons Kurt, Pas Barbara, Ponthier Annick, Samyn Ellen, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Troosters Frank, Van Rooy Sam, Verbelen Kristien

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 6

 

Ja

95

Oui

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bilmez Kemal, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Boukili Nabil, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daems Greet, Daenen Nele, D'Amico Roberto, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Smet François, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, Eggermont Natalie, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hedebouw Raoul, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Merckx Sofie, Mertens Peter, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ribaudo Julien, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Tas Niels, Taton Julie, Tonniau Robin, Tourneur Aurore, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Bosch Annik, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Vaerenbergh Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert, Yigit Ayse

 

 

Nee

24

Non

 

Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Depoortere Ortwin, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, Dillen Marijke, Keuten Dieter, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Meunier Marie, Moons Kurt, Mutyebele Ngoi Lydia, Pas Barbara, Ponthier Annick, Prévot Patrick, Samyn Ellen, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Thiébaut Éric, Troosters Frank, Van Rooy Sam, Verbelen Kristien

 

 

Onthoudingen

9

Abstentions

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Hugon Lecharlier Claire, Maouane Rajae, Schlitz Sarah, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 7

 

Ja

34

Oui

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Daems Greet, D'Amico Roberto, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Hugon Lecharlier Claire, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Merckx Sofie, Mertens Peter, Meunier Marie, Mutyebele Ngoi Lydia, Prévot Patrick, Ribaudo Julien, Schlitz Sarah, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Yigit Ayse

 

 

Nee

94

Non

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoortere Ortwin, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Dillen Marijke, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Keuten Dieter, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Moons Kurt, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Pas Barbara, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ponthier Annick, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Samyn Ellen, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Troosters Frank, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Rooy Sam, Van Vaerenbergh Kristien, Verbelen Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Onthoudingen

0

Abstentions

 

 

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 8

 

Ja

81

Oui

 

Bacquelaine Daniel, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoorter Kathleen, De Roover Peter, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Gijbels Frieda, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Jadoul Pierre, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Lejeune Marc, Mahdi Sammy, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Michel Mathieu, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Tas Niels, Taton Julie, Tourneur Aurore, Truyman Lieve, Vandeberg Victoria, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Vaerenbergh Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Nee

34

Non

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bayet Hugues, Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Chahid Ridouane, Courard Philippe, Daems Greet, D'Amico Roberto, Dermagne Pierre-Yves, Désir Caroline, De Smet François, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Hugon Lecharlier Claire, Legasse Dimitri, Magnette Paul, Maouane Rajae, Merckx Sofie, Mertens Peter, Meunier Marie, Mutyebele Ngoi Lydia, Prévot Patrick, Ribaudo Julien, Schlitz Sarah, Thiébaut Éric, Tonniau Robin, Vanbesien Dieter, Vandemaele Matti, Van den Bosch Annik, Van Hecke Stefaan, Van Lysebettens Jeroen, Yigit Ayse

 

 

Onthoudingen

12

Abstentions

 

Depoortere Ortwin, Dillen Marijke, Keuten Dieter, Moons Kurt, Pas Barbara, Ponthier Annick, Samyn Ellen, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Troosters Frank, Van Rooy Sam, Verbelen Kristien

 

 

Naamstemming - Vote nominatif: 9

 

Ja

114

Oui

 

Aerts Staf, Almaci Meyrem, Aouasti Khalil, Bacquelaine Daniel, Bayet Hugues, Bergers Jeroen, Bertels Jan, Bertrand Alexia, Bombled Christophe, Bouchez Georges-Louis, Buysrogge Peter, Chahid Ridouane, Coenegrachts Steven, Cornillie Hervé, Courard Philippe, Cuylaerts Dorien, Daenen Nele, Deborsu Charlotte, Delcourt Catherine, De Maegd Michel, Demesmaeker Eva, Demon Franky, Depoortere Ortwin, Depoorter Kathleen, Dermagne Pierre-Yves, De Roover Peter, Désir Caroline, De Smet François, De Vreese Maaike, De Wit Sophie, D'Haese Christoph, Dillen Marijke, Di Nunzio Sandro, Ducarme Denis, Dufrane Anthony, El Yakhloufi Achraf, Farih Nawal, Foret Gilles, Frank Luc, Freilich Michael, Gabriëls Katja, Gatelier Jean-François, Gielis Tine, Goffin Philippe, Grillaert Leentje, Handichi Youssef, Hansez Isabelle, Hiligsmann Serge, Hugon Lecharlier Claire, Jadoul Pierre, Keuten Dieter, Kompany Pierre, Lambrecht Annick, Lanjri Nahima, Lasseaux Stéphane, Legasse Dimitri, Lejeune Marc, Magnette Paul, Mahdi Sammy, Maouane Rajae, Matagne Julien, Matheï Steven, Metsu Koen, Meuleman Brent, Meunier Marie, Michel Mathieu, Moons Kurt, Mutyebele Ngoi Lydia, Muylle Nathalie, Nuino Ismaël, Orlians Arthur, Oru Funda, Pas Barbara, Peeters Lotte, Piedboeuf Benoît, Pirson Anne, Ponthier Annick, Ramlot Carmen, Raskin Wouter, Reuter Florence, Ronse Axel, Safai Darya, Salenbien Jessy, Samyn Ellen, Schlitz Sarah, Scourneau Vincent, Seuntjens Oskar, Sneppe Dominiek, Somers Werner, Tas Niels, Taton Julie, Thiébaut Éric, Tourneur Aurore, Troosters Frank, Truyman Lieve, Vanbesien Dieter, Vandeberg Victoria, Vandemaele Matti, Van den Heuvel Koen, Vandeput Steven, Van der Donckt Wim, Vander Elst Kjell, Van Hecke Stefaan, Van Hoof Els, Van Keymolen Phaedra, Van Lysebettens Jeroen, van Riet Katrijn, Vanrobaeys Anja, Van Rooy Sam, Van Vaerenbergh Kristien, Verbelen Kristien, Verkeyn Charlotte, Weydts Axel, Wollants Bert

 

 

Nee

0

Non

 

 

 

 

Onthoudingen

12

Abstentions

 

Bilmez Kemal, Boukili Nabil, Daems Greet, D'Amico Roberto, Eggermont Natalie, Hedebouw Raoul, Merckx Sofie, Mertens Peter, Ribaudo Julien, Tonniau Robin, Van den Bosch Annik, Yigit Ayse