Hoe word ik Belg ?
- Voorwaarden om een naturalisatieverzoek te kunnen indienen?
- Hoe moet een naturalisatieverzoek worden ingediend ?
- Kostprijs
- Welke documenten moeten samen met de aanvraag worden overgezonden ?
- Aan welke formaliteiten moeten de bewijsstukken worden onderworpen ?
- Uitzonderingsbepalingen toepasselijk op sommige categorieën aanvragers - vrijstelling
- Welke zijn de gevolgen van de naturalisatie ?
Voorstel van naturalisatiewetten voorgelegd door de commissie voor de Naturalisaties
Document commission naturalisation (nouvelle fenêtre vers site principal)
1. Voorwaarden om een naturalisatieverzoek te kunnen indienen
Om de naturalisatie te kunnen aanvragen, moet de betrokkene:
a) volle 18 jaar oud zijn,
b) sedert ten minste drie jaar zijn hoofdverblijf, gedekt door een wettelijk verblijf, in België hebben gevestigd,
c) op het ogenblik van het indienen van de aanvraag in wettelijk verblijf zijn.
- Onder wettelijk verblijf wordt verstaan: toegelaten of gemachtigd zijn om langer dan 3 maanden in het Rijk te verblijven of gemachtigd zijn om er zich te vestigen, overeenkomstig de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen.
- Die termijn van drie jaar wordt verminderd tot twee jaar voor de persoon wiens hoedanigheid van vluchteling of van staatloze in België is erkend.
- Verblijf in het buitenland kan met verblijf in België worden gelijkgesteld, wanneer de belanghebbende bewijst dat hij gedurende de vereiste periode door een werkelijke band met België verbonden is geweest.
DE AANVRAAG DIENT TER GOEDKEURING TE WORDEN VOORGELEGD AAN DE KAMER VAN VOLKSVERTEGENWOORDIGERS.
Bijzondere bepalingen:
a) Bepaalde vrijstellingen zijn mogelijk (zie punt 6).
b) De naturalisatieaanvraag vervalt wanneer de belanghebbende ophoudt zijn hoofdverblijf in België te hebben of de werkelijke band met België verliest tijdens het verloop van de procedure.
c) De naturalisatieaanvraag wordt verdaagd als de aanvrager een verzoek indient tot het verkrijgen van de Belgische nationaliteit op grond van de artikelen 12bis tot 17 van het Wetboek van de Belgische nationaliteit.
IEDERE WIJZIGING VAN VERBLIJFPLAATS MOET ONMIDDELLIJK WORDEN GEMELD AAN DE DIENST NATURALISATIES.
2. Hoe moet een naturalisatieverzoek worden ingediend ?
1. Het aanvraagformulier moet worden afgehaald bij het gemeentebestuur of, in het buitenland bij een Belgische diplomatieke zending of beroepsconsulaire post.
2. Het behoorlijk ingevulde en ondertekende formulier wordt samen met alle nodige documenten overgezonden aan
DE AMBTENAAR VAN DE BURGELIJKE STAND VAN DE GEMEENTE VAN VERBLIJF
of aan
DE GRIFFIER VAN DE KAMER VAN VOLKSVERTEGENWOORDIGERS
Dienst Naturalisaties
Regentlaan 35
(vanaf 1/4/2011: Leuvenseweg 48)
1000 Brussel
Indien de aanvrager zijn hoofdverblijfplaats heeft in het buitenland wordt het dossier overgezonden aan het HOOFD VAN DE BELGISCHE DIPLOMATIEKE ZENDING OF BEROEPSCONSULAIRE POST van die verblijfplaats.
3. De handtekening dient vooraf gegaan te worden door de volgende, door de aanvrager met de hand geschreven vermelding: "Ik verklaar Belgisch staatsburger te willen worden en de Grondwet, de wetten van het Belgische volk en het Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden te zullen naleven".
Bijstand van een advokaat is niet vereist.
3. Kostprijs
De naturalisatie is kosteloos. De akten en stavingstukken die moeten worden gevoegd bij het verzoek om naturalisatie zijn vrij van zegelrecht conform artikel 8 van de wet van 24 december 1999 houdende fiscale en diverse bepalingen (Belgisch Staatsblad 31 december 1999). Wel kunnen nog bepaalde kosten, zoals eventuele kosten voor vertaling, enz., verschuldigd blijven.
4. Welke documenten moeten samen met de aanvraag worden overgezonden ?
Bij het aanvraagformulier (zie bijgaand formulier), behoorlijk ingevuld en ondertekend, moeten - naargelang van het geval - de volgende bewijsstukken gevoegd worden:
A. Verplichte stukken
1° Akte van geboorte van de aanvrager (zie ook hierna onder 5: Formaliteiten waaraan de bewijsstukken moeten voldoen: legalisatie, apostille, vertaling).
Personen die in de onmogelijkheid verkeren zich een akte van geboorte te verschaffen in het kader van procedures tot verwerving van de Belgische nationaliteit, kunnen een gelijkwaardig document overleggen afgegeven door de diplomatieke of consulaire overheden van hun land van geboorte. Ingeval van onmogelijkheid of zware moeilijkheden om zich voornoemd document te verschaffen, kunnen ze de akte van geboorte vervangen door een akte van bekendheid, afgegeven door de vrederechter van hun hoofdverblijfplaats.
In de akte van bekendheid verklaren twee getuigen, van het mannelijke of vrouwelijke geslacht, bloedverwanten of geen bloedverwanten, de voornamen, de naam, het beroep en de woonplaats van de belanghebbende, en die van zijn ouders, indien deze bekend zijn; de plaats, en zo mogelijk, het tijdstip van zijn geboorte en de redenen die beletten de akte van geboorte over te leggen. De getuigen tekenen met de vrederechter de akte van bekendheid en, indien er getuigen zijn die niet in staat zijn te tekenen of niet kunnen tekenen, wordt dit vermeld.
De akte van bekendheid wordt vertoond aan de rechtbank van eerste aanleg van het rechtsgebied. De rechtbank, na de procureur des Konings gehoord te hebben, verleent of weigert haar homologatie naargelang zij oordeelt dat de verklaringen van de getuigen en de redenen die het overleggen van de akte van geboorte beletten, al dan niet voldoende zijn.
Indien de belanghebbende in de onmogelijkheid verkeert zich zodanige akte van bekendheid te verschaffen, kan die akte, met verlof van de rechtbank, op verzoekschrift verleend, het openbaar ministerie gehoord, vervangen worden door een beëdigde verklaring van de belanghebbende zelf.
2° Uittreksel(s) uit de bevolkings- of vreemdelingenregisters, als bewijs van een driejarig, wettelijk en onafgebroken, hoofdverblijf in België (of van een tweejarig verblijf voor de in België als vluchteling of staatloze erkende aanvrager), dat de indiening van de aanvraag onmiddellijk moet voorafgaan.
3° Voor de aanvrager die in België is erkend als vluchteling of staatloze, het bewijs van die erkenning.
4° Een door de gemeente voor eensluidend verklaarde fotokopie (recto-verso) van het verblijfsdocument van de aanvrager (identiteitskaart);
5° Voor de aanvrager, die de wettelijke voorwaarde van verblijf in België niet vervult: een nota, samen met de nodige bewijsstukken, waarin hij aantoont dat hij gedurende de vereiste periode door een werkelijke band met België verbonden is geweest.
6° Bijzondere en authentieke volmacht: wanneer de aanvrager een mandataris heeft aangewezen om in zijn plaats de formaliteiten inzake naturalisatie te verrichten ;
7° Bewijs van de hoedanigheid van wettelijk vertegenwoordiger of voorlopige bewindvoerder: voor personen die onbekwaam zijn uit hoofde van hun geestestoestand.
B. Vrij toe te voegen stukken
Alle mogelijke documenten en attesten die kunnen bijdragen tot staving van de verklaringen kunnen worden toegevoegd.
5. Aan welke formaliteiten moeten de bewijsstukken worden onderworpen ?
1. VERTALING
a) Alle documenten in een vreemde taal moeten worden vertaald in het Nederlands, het Frans of het Duits, door een beëdigde vertaler. De lijst van deze vertalers kan bij de rechtbank van eerste aanleg worden bekomen.
b) De handtekening van de beëdigde vertaler moet worden gelegaliseerd door de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg van het rechtsgebied.
2. GEBOORTEAKTE
A. Indien de belanghebbende gehuwd is in België, kan hij zich een afschrift van de geboorteakte of van het document dat hij voorlegde om te huwen, aanschaffen op de burgerlijke griffie van de rechtbank van eerste aanleg van het rechtsgebied waar het huwelijk is voltrokken.
B. Legalisatie
1° Algemene regel: De documenten afgegeven in een vreemd land moeten worden gelegaliseerd en vertaald
Naargelang het land van herkomst zijn de formaliteiten verschillend, omdat die door internationale verdragen bepaald zijn.
De stukken afgegeven door in België geaccrediteerde vreemde autoriteiten moeten eveneens worden gelegaliseerd door de FOD Buitenlandse Zaken.
De FOD Buitenlandse Zaken kan ook de authenticiteit bevestigen van een hem voorgelegd document dat aan de legalisatieformaliteiten niet kan worden onderworpen.
2°a. Vrijstelling van legalisatie voor sommige landen
Legalisatie is niet vereist wanneer België en het land dat de stukken afgeeft, zijn gebonden door een bilaterale of multilaterale overeenkomst houdende vrijstelling van legalisatie of door de Overeenkomst van Den Haag van 5 oktober 1961 tot afschaffing van het vereiste van legalisatie van buitenlandse openbare akten, goedgekeurd bij de wet van 5 juni 1975, gepubliceerd in het Belgisch Staatsblad van 7 februari 1976, blz. 1405.
De in de hierna volgende landen afgegeven uittreksels uit akten van de burgerlijke stand zijn aan geen enkele legalisatie onderworpen: België, Bosnië-Herzegovina (meertalige uittreksels), Denemarken, Duitsland, Frankrijk (ook overzeese gebieden), Groot-Brittannië, Groot-Hertogdom Luxemburg, Ierland, Italië, Kroatië (meertalige uittreksels), Macedonië (meertalige uittreksels), Madeira (meertalige uittreksels), Moldavië (meertalige uittreksels), Monaco, Montenegro (meertalige uittreksels), Nederland (ook Nederlandse Antillen, Aruba), Oostenrijk (meertalige uittreksels), Polen (meertalige uittreksels), Portugal, Servië (meertalige uittreksels), Slovenië (meertalige uittreksels), Spanje (ook Canarische eilanden) (meertalige uittreksels), Turkije (meertalige uittreksels), Zwitserland.
Zijn eveneens vrijgesteld van iedere legalisatie de meertalige uittreksels uit de akten van de burgerlijke stand afgegeven door de diplomatieke of consulaire overheden van Turkije in België voor zover zij zijn opgesteld op het formulier waarin de Overeenkomst van Parijs van 27 september 1956 betreffende de afgifte van bepaalde uittreksels van de burgerlijke stand bestemd voor het buitenland voorziet.
b. Verplichting van het laten aanbrengen van een "apostille" voor andere landen.
De uittreksels uit akten van de burgerlijke stand afgegeven door de landen gebonden door de hiervoor genoemde Overeenkomst van Den Haag van 5 oktober 1961 moeten door de bevoegde plaatselijke autoriteiten worden voorzien van de apostille zoals bepaald bij deze overeenkomst, behalve wanneer België met een van deze landen is gebonden door een overeenkomst houdende vrijstelling van legalisatie (zie B.2°a. hiervoor).
Onder meer de volgende landen zijn gebonden door de Overeenkomst van Den Haag van 5 oktober 1961: Amerikaans-Samoa, Andorra, Anguilla, Antigua en Barbuda, Argentinië, Armenië, Australië, Azerbeidzjan, Bahama’s, Barbados, Belize, Bermuda, Bosnië-Herzegovina (ééntalige uittreksels), Botswana, Brunei-Darussalam, Bulgarije, Carolinen, Caymaneilanden, Colombia, Cyprus, Ecuador, El Salvador, Estland, Dominica; Falklandeilanden, Fidji, Finland, Georgië, Gibraltar, Grenada, Griekenland, Guam, Hawaï, Honduras, Hongarije, Hong Kong, Ijsland, India, Israël, Japan, Kazachstan, Kroatië (ééntalige uittreksels), Lesotho, Letland, Liechtenstein, Litouwen, Maagdeneilanden (Amerikaanse & Britse), Macau, Macedonië (ééntalige uittreksels), Madeira (ééntalige uittreksels), Malawi, Malta, Marshalleilanden, Mauritius, Mexico, Moldavië (ééntalige uittreksels), Monserrat, Montenegro (ééntalige uittreksels), Namibië, Nieuw-Zeeland, Niue, Noorwegen, Oekraïne, Oostenrijk (ééntalige uittreksels), Panama, Pitcairneilanden, Polen (ééntalige uittreksels), Roemenië, Russische Federatie, Samoa, San Marino, Servië (ééntalige uittreksels), Seychellen, Sint Helena, Sint Kitts-Nevis, Slovenië (ééntalige uittreksels), Slowakije, Spanje (ééntalige uittreksels), Stille Oceaan (gebieden afhankelijk van Australië), Suriname, Swaziland (Ngwane), Tonga, Trinidad en Tobago, Tsjechië, Turkije (eéntalige uittreksels), Turks en Caicos, Venezuela, Verenigde Staten van Amerika, Wit-Rusland, Zuid-Afrika, Zuid-Korea, Zweden.
3° Legalisatieprocedure voor de overige landen
De documenten in een vreemd land afgegeven, door de autoriteiten van dat land, worden gelegaliseerd overeenkomstig de procedure die in dat land van toepassing is.
Die documenten moeten bovendien worden gelegaliseerd door de ambassade of beroepsconsulaire post van België in dat land.
De handtekening van de Belgische diplomatieke of consulaire ambtenaar moet, op haar beurt, worden gelegaliseerd door de FOD Buitenlandse Zaken, Dienst Echtverklaringen, Karmelietenstraat 27, 1000 Brussel (open van 9u00 tot 12u30 en van 13u30 tot 15u30). Ingeval de legalisatie door de Belgische ambassade of beroepsconsulaire post vergezeld gaat van een kleefbriefje met een cijfercode (12 à 16 cijfers), dient de legalisatie door de FOD Buitenlandse Zaken echter NIET te geschieden.
In uitzonderlijke gevallen, namelijk enkel wanneer legalisatie in het buitenland niet kan worden bekomen, kan de legalisatie gevraagd worden aan de diplomatieke of consulaire vertegenwoordiger van dat land in België. I. Voor de landen waar een Belgische diplomatieke vertegenwoordiging is gevestigd, geldt deze uitzonderingsmaatregel alleszins niet. II. Voor Polen kan een - door het Poolse ministerie van Buitenlandse Zaken geviseerde - geboorteakte door het Poolse consulaat in België gelegaliseerd worden, zonder tussenkomst van de Belgische diplomatieke vertegenwoordiging in Polen.
De handtekening van de vreemde diplomatieke of consulaire ambtenaar moet eveneens, op haar beurt, worden gelegaliseerd door de FOD Buitenlandse Zaken.
Indien de Belgische overheid aan wie de akte wordt voorgelegd, twijfelt aan de echtheid van de akte, kan zij steeds eisen dat de gewone legalisatieprocedure wordt gevolgd. Zo nodig kunnen de belanghebbenden zich wenden tot het departement van Buitenlandse Zaken met het oog op het bekomen van een legalisatie in het buitenland.
4° Politieke vluchtelingen en staatlozen
Met toepassing van artikel 25 van het Verdrag van Geneve van 28 juli 1951 (wet van 26 juni 1953 - Belgisch Staatsblad van 4 oktober 1953) en van het verdrag betreffende de status van staatlozen, ondertekend op 28 september 1954 te New York, en goedgekeurd bij de wet van 12 mei 1960, kunnen de politieke vluchtelingen en de staatlozen die als dusdanig in België zijn erkend, zich wenden tot de diensten van het Commissariaat-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen, North Gate 1, Koning Albert II-laan, 6, 1000 Brussel, voor de documenten en getuigschriften die ze niet bij hun nationale autoriteiten mochten kunnen bekomen.
C. Onmogelijkheid om zich een akte van geboorte te verschaffen
Personen die in de onmogelijkheid verkeren zich een akte van geboorte te verschaffen in het kader van procedures tot verwerving van de Belgische nationaliteit, kunnen een gelijkwaardig document overleggen afgegeven door de diplomatieke of consulaire overheden van hun land van geboorte, samen met het bewijs waaruit blijkt dat een officiële geboorteakte niet kan voorgelegd worden.
Ingeval van onmogelijkheid of zware moeilijkheden om zich voornoemd document te verschaffen, kunnen ze de akte van geboorte vervangen door een akte van bekendheid, afgegeven door de vrederechter van hun hoofdverblijfplaats. De akte van bekendheid dient gehomologeerd te zijn door de rechtbank van eerste aanleg.
Indien de belanghebbende in de onmogelijkheid verkeert zich zodanige akte van bekendheid te verschaffen, kan die akte, met verlof van de rechtbank, op verzoekschrift verleend, het openbaar ministerie gehoord, vervangen worden door een beëdigde verklaring van de belanghebbende zelf.
6. Uitzonderingsbepalingen toepasselijk op sommige categorieën aanvragers - vrijstelling
Vrijstelling van de verblijfsvoorwaarde
Deze vrijstelling wordt verleend van rechtswege aan de volgende aanvragers
1. Erkende politieke gevangenen van de Tweede wereldoorlog
De wet van 5 februari 1947 tot regeling van het statuut van de buitenlanders politieke gevangenen, gewijzigd bij de wetten van 10 maart 1954, 22 december 1961, 17 maart 1964, 28 juni 1984 en 6 augustus 1993, bepaalt dat aan deze categorie personen de naturalisatie kan worden verleend onder gunstvoorwaarden. Om de voordelen van deze bepalingen te genieten moeten de betrokkenen bewijzen dat een speciale erkenningscommissie hun definitief de hoedanigheid van politiek gevangene of het genot van het statuut van politiek gevangene heeft toegekend.
2. Vreemdelingen die tijdens de oorlog 1940-1945 in de Belgische Strijdkrachten in Groot-Brittannië gediend hebben (voor 7 juni 1944)
Wet van 21 juni 1960, gewijzigd bij de wetten van 22 december 1961, 17 maart 1964, 28 juni 1984 en 6 augustus 1993.
3. Inlichtingendienst- en actieagenten
De vreemdelingen aan wie de hoedanigheid van inlichtingendienst- en actieagent werd toegekend krachtens de besluitwet van 16 februari 1946.
7. Welke zijn de gevolgen van de naturalisatie ?
De akte van naturalisatie aangenomen door de Kamer van volksvertegenwoordigers en bekrachtigd door de Koning heeft uitwerking vanaf de dag van de bekendmaking in het Belgisch Staatsblad.
a. Voor de genaturaliseerde:
Door de naturalisatie verwerft belanghebbende automatisch alle rechten en plichten verbonden aan de staat van Belg.
b. Voor de echtgenoot van de genaturaliseerde:
Het huwelijk heeft van rechtswege geen enkel gevolg op de nationaliteit.
1° De vreemdeling die huwt met een Belg of wiens echtgenoot gedurende het huwelijk de Belgische nationaliteit verkrijgt, kan, indien de echtgenoten gedurende ten minste drie jaar in België samen hebben verbleven en zolang zij in België samenleven, door een overeenkomstig artikel 15 van het wetboek van de Belgische nationaliteit (WBN) afgelegde verklaring de staat van Belg verkrijgen.
2° De vreemdeling die huwt met een Belg of wiens echtgenoot gedurende het huwelijk de Belgische nationaliteit verkrijgt, kan, indien de echtgenoten gedurende ten minste zes maanden in België samen hebben verbleven en zolang zij in België samenleven, door een overeenkomstig artikel 15 afgelegde verklaring de staat van Belg verkrijgen, op voorwaarde dat hij op het ogenblik van de verklaring, sedert ten minste drie jaar, gemachtigd of toegelaten werd tot een verblijf van meer dan drie maanden of om zich te vestigen in het Rijk.
3° Samenleven in het buitenland kan worden gelijkgesteld met samenleven in België, wanneer de belanghebbende bewijst dat er tussen hem en België een werkelijke band is ontstaan.
c. Voor de niet ontvoogde kinderen, jonger dan achttien jaar, van de genaturaliseerde:
De kinderen die de leeftijd van achttien jaar niet hebben bereikt of niet ontvoogd zijn voor deze leeftijd, worden automatisch en kosteloos Belg wanneer hun ouder of adoptant die het gezag over hen uitoefent, de Belgische nationaliteit door naturalisatie verkrijgt.
d. Voor de andere kinderen van de genaturaliseerde:
Zij worden niet automatisch Belg, maar indien zij beantwoorden aan de voorwaarden bepaald in de artikelen 12bis, 13, 14 en 15 van het Wetboek van de Belgische nationaliteit kunnen zij Belg worden door verklaring of door nationaliteitskeuze, naar gelang van het geval.
Meer informatie over die procedures kan worden bekomen bij het gemeentebestuur.
Top