...

Bulletin nr : B047 - Schriftelijke vraag en antwoord nr : 0532 - Zittingsperiode : 54


Auteur Robert Van de Velde, N-VA
Departement Minister van FinanciŽn, belast met Bestrijding van de fiscale fraude
Sub-departement FinanciŽn, Bestrijding van de fiscale fraude
Titel Verwerping nalatenschap. - Plaatsvervulling. - In ontlasting nemen fiscale en niet-fiscale schulden.
Datum indiening08/09/2015
Taal N
Publicatie vraag     B047
Publicatiedatum 19/10/2015, 20152016
Status vraagAntwoorden ontvangen
Termijndatum09/10/2015

 
Vraag

Wanneer een nalatenschap meer schulden heeft dan activa hebben de erfgenamen er alle belang bij om de nalatenschap te verwerpen. Meer dan 200 jaar gold de verwerping voor heel de staak. Als een kind verwierp, kwamen automatisch de klein- en achterkleinkinderen niet tot de nalatenschap. Sinds 21 januari 2013 komen klein- en achterkleinkinderen door plaatsvervulling wel tot de nalatenschap. Zij krijgen met andere woorden de schulden doorgeschoven en moeten op hun beurt de nalatenschap verwerpen. Dit gaat door tot alle erfgenamen in de vierde orde de nalatenschap hebben verworpen. Deze laatste erfgenamen kennen vaak de levenswandel van de erflater niet. Een onbesuisde daad van (stilzwijgende) aanvaarding van een nalatenschap met fiscale schulden heeft doorgaans tot gevolg dat men financieel geruÔneerd is. Alleen al de moratoriumintresten zorgen er voor dat een fiscale schuld als een sneeuwbal aangroeit, ook na het openvallen van de nalatenschap. Ontvangers zijn als rekenplichtige gehouden om met alle rechtsmiddelen de fiscale en niet-fiscale schulden waarvoor zij verantwoordelijk zijn in te vorderen. Zij dienen in principe elke erfgenaam aan te spreken. Door de plaatsvervulling zou een ontvanger naar mate een nalatenschap verworpen wordt de erfgenamen tot in de vierde orde in nederdalende lijn moeten aflopen. 1. Tot welke orde en graad dienen erfgenamen de nalatenschap te verwerpen opdat een ontvanger de fiscale en niet-fiscale schulden waarvoor hij verantwoordelijk is in ontlasting mag nemen? 2. Verschilt uw antwoordt op voorgaande vraag naargelang de erfgenamen in het binnen- of buitenland hun woonplaats hebben? 3. Moet daarbij een onderscheid gemaakt worden naargelang de aard van de schuld?


 
Status 1 rťponse normale - normaal antwoord - Gepubliceerd antwoord
Publicatie antwoord     B103
Publicatiedatum 27/01/2017, 20162017
Antwoord

1. De opname in ontlasting staat los van de verwerping van de nalatenschap door de erfgenamen. De goederen van de nalatenschap maken immers steeds het onderpand van de erfschuldeisers uit, ongeacht het optierecht van de erfgerechtigde. De ontvanger kan de goederen van de nalatenschap dus in beslag nemen en ze doen verkopen, zeker zolang er geen curator over de onbeheerde nalatenschap werd aangesteld. Tijdens de periode van beraad, bedoeld in de artikelen 795 en volgende van het Burgerlijk Wetboek, zal de ontvanger zich bij voorkeur verhalen op de goederen van de nalatenschap omdat de erfgerechtigde niet kan worden gedwongen de hoedanigheid van erfgenaam aan te nemen. Nadien verliest de erfgerechtigde zijn verdagende exceptie en bestaat er voor de ontvanger geen beletsel meer om zich tot de erfgenamen te richten. 2. Voor zover de erflater bij zijn overlijden zijn gewone verblijfplaats in BelgiŽ had, heeft de woonplaats van de erfgenaam in beginsel geen invloed op de invordering van fiscale en niet-fiscale schulden door de ontvanger. Bevindt de woonplaats van de erfgenaam zich in het buitenland, dan zal de ontvanger desgevallend een beroep moeten doen op internationale invorderingsbijstand. 3. In beginsel moet er geen onderscheid worden gemaakt naargelang de aard van de schuld. Uitzonderingen hierop zijn straffen, waaronder penale boeten, uitgesproken bij onherroepelijk geworden arresten of vonnissen, die tenietgaan door de dood van de veroordeelde (artikel 86 Strafwetboek).

 
Eurovoc-hoofddescriptorFISCALITEIT
Eurovoc-descriptorenSCHULDENLAST | FISCALITEIT | BELASTING | RENTE | ERFENIS | ERFRECHT