...

Bulletin nr : B047 - Schriftelijke vraag en antwoord nr : 0543 - Zittingsperiode : 54


Auteur Filip Dewinter, VB
Departement Minister van Justitie
Sub-departement Justitie
Titel Illegalen in de gevangenissen.
Datum indiening10/09/2015
Taal N
Publicatie vraag     B047
Publicatiedatum 19/10/2015, 20152016
Status vraagAntwoorden ontvangen
Termijndatum16/10/2015

 
Vraag

1. Kan u meedelen hoeveel van de vreemdelingen die in de gevangenis zitten - op 1 juli 2015 of op de dag van vandaag - hier illegaal verblijven? 2. Kan u tevens meedelen hoeveel criminele vreemdelingen gedurende 2013 en 2014 (op jaarbasis) en de eerste helft van 2015 werden gerepatrieerd naar hun land van herkomst om er hun straf uit te zitten? 3. Kan u daarbij tevens een overzicht per land geven? 4. Kan u ook meedelen hoeveel keren (per land) het verzoek tot repatriŽring in 2013 en 2014 (op jaarbasis) en de eerste helft van 2015 werd geweigerd? 5. Kan u voor de gevangenen met vreemde nationaliteit meedelen voor welke feiten (in hoofdcategorieŽn) zij werden veroordeeld?


 
Status 1 rťponse normale - normaal antwoord - Gepubliceerd antwoord
Publicatie antwoord     B053
Publicatiedatum 07/12/2015, 20152016
Antwoord

1. Deze vraag behoort tot de bevoegdheid van de staatssecretaris voor Asiel en Migratie, belast met Administratieve Vereenvoudiging, toegevoegd aan de minister van Veiligheid en Binnenlandse Zaken. 2 en 3. Er bestaan verschillende wettelijke kaders om buitenlandse gedetineerden over te brengen naar hun land van herkomst om de straf verder te laten uitvoeren. Er dient bij overbrengingen steeds een onderscheid gemaakt te worden tussen overbrengingen met en zonder toestemming van de gedetineerde. Er wordt verwezen naar het antwoord gegeven op schriftelijke vraag nr. 513, gesteld door mevrouw Kristien Van Vaerenbergh op 19 augustus 2015. (Vragen en Antwoorden, Kamer, 2015-2016, nr. 52) Hiernaast is ook repatriŽring mogelijk van illegalen die een misdrijf hebben begaan maar zich niet bevinden in een penitentiaire inrichting. Dit behoort opnieuw tot de bevoegdheid van de staatssecretaris. 4. Het informaticabestand laat niet toe om het aantal weigeringen te achterhalen, maar laat enkel toe de verhouding van de effectieve overbrengingen ten aanzien van de verzoeken weer te geven. Algemeen is het zo dat onder het kaderbesluit de overbrenging voor het eerst een meer principiŽle verplichting inhoudt. De uitzonderingen tot weigering zijn vervat in limitatieve weigeringsgronden (artikelen 12 en 13 van de wet van 15 mei 2012 inzake de toepassing van het beginsel van wederzijdse erkenning op de vrijheidsbenemende straffen of maatregelen uitgesproken in een lidstaat van de Europese Unie). Onder het Verdrag van 1983 en de bilaterale overeenkomsten dienen beide landen akkoord te gaan met de overbrenging. Een overbrenging is een loutere gunst. Er is geen verplichting tot overbrenging voor de betrokken staten. Met andere woorden, er is een maximale beoordelingsruimte. De voornaamste reden om tot overbrenging te besluiten door beide landen is de sociale reÔntegratie. Het valt voor dat verzoeken tot overbrenging worden ingetrokken (overbrengingen met toestemming) of dat de betrokkenen onder voorwaardelijke invrijheidsstelling komen (overbrengingen met en zonder toestemming). 5. In overbrengingsdossiers gaat het voornamelijk om feiten inzake drugs. In tweede orde, gaat het om diefstal. Andere feiten zijn bendevorming, deelneming aan een criminele organisatie, mensenhandel, prostitutie, verkrachting, doodslag, moord, valsheid in geschrifte en heling. Bijlage 1 Bijlage 2

 
Eurovoc-hoofddescriptorSTRAFRECHT
Eurovoc-descriptorenSTRAFRECHT | STRAFGEVANGENIS | ILLEGALE MIGRATIE | GEDETINEERDE